175.Sənin üçün yol uzaq olanda
 

Şənbə süfrəsində eşidildi, 21 may, 1949-cu il¹

«Sənin üçün yol uzaq olanda, hətta bunu daşıya bilməyəcək»².

Və [Baal Sulam] izah etdi ki, yol niyə bu qədər uzaqdır – çünki «bunu daşıya bilməyəcək». Çünki Tövrat və ehkamlıarın yükünü daşıya bilmir. Buna görə də yol onun üçün uzaq sayılır. Və bunun üçün məsləhət ayədə deyildiyi kimidir: «Gümüşü əlində götür»³. Çünki «gümüş» – kesef – «həsrət» – kisufin – deməkdir, yəni o, xidmətə [Yaradana] həsrət xüsusiyyətini cəlb etməlidir. Çünki Yaradana arzu və şiddətli həsrət sayəsində o, Tövrat və ehkamlıarın yükünü daşıya biləcək. Bundan başqa, «gümüş» – kesef – həm də utanc deməkdir. Çünki insan səmanın şan-şöhrətini ucaldmaq məqsədi ilə [yaradılıb], necə deyildiyi kimi: «Bizləri Öz şərəfi üçün yaradan Qüdrətliyə vəsf olsun»⁴.

Axı Tövrat və ehkamlar, ümumilikdə, insanın Yaradanın gözündə rəğbət qazanmaq üçün etdiyi şeylərdir. Çünki qulun təbiəti elədir ki, o, ağasının gözündə rəğbət qazanmaq istəyir və onda ağasının qəlbi ona meylli olur. Burada da belədir – insanın mükəmməlləşdiyi bütün çoxsaylı hərəkətlər və sərtliklər yalnız Yaradanın gözündə rəğbət qazanmağa imkan verən bir vasitədir. Və onda ondan gözlənilən məqsədə çatacaq.

Lakin insan Tövrat və ehkamları məxluqların gözündə rəğbət qazanmaq üçün yerinə yetirir. Və səmanın tələbinə ehtiyacı vasitəyə çevirir. Yəni onlar vasitəsilə məxluqların gözündə rəğbət qazanmaya layiq olacaq. Və insan Tövratın lişma xassəsinə nail olmayana qədər məxluqlar naminə işləyir. Və hərçənd insanın məxluqlar üçün işləməkdən başqa imkanı yoxdur, lakin buna baxmayaraq, bu cür xidmətə görə utanmalıdır. Və onda, məhz bu «gümüş» sayəsində, «müqəddəslik gümüşünə» nail olacaq, yəni müqəddəsliyə can atacaq.

«Gümüşü əlində götür»³. Yəni hərçənd həsrət insanın ixtiyarında deyil (sözün həqiqi mənasında «əlində» deyil) – əgər onda nəyəsə həsrət yoxdursa, o, heç nə edə bilmir – lakin hər halda, o, kisufin həsrətinə istəyi ortaya çıxarmalıdır, yəni canatmanı arzulamalıdır (ola bilsin ki, «götür» – ve-tsarta – «istədin» – ratsita sözündəndir). Yəni o, bunun ehtiyacını aşkara çıxarmalıdır. Başqa sözlə, o, Yaradan üçün arzu və həsrəti aşkara çıxarmalıdır, yəni səmanın şan-şöhrətini artırmağa can atmalı, Öz Yaradanını razı salmalı, Onun gözündə rəğbət qazanmağa çalışmalıdır.

Və «qızıl» – zaav – xüsusiyyəti var, bir də «gümüş» – kesef – xüsusiyyəti.

Kesef – onda ümumi şəkildə kisufin – həsrət olanda.

Zaav isə o zaman adlanır ki, o, yalnız bir şeyi arzulayır. Və onda bir neçə şeyə olan bütün arzu və istəyin hamısı məhz onda olan bu arzu içində ləğv olunur. Və o deyir: yalnız «ze-av» – «bunu ver». Yəni o, «Şxinanı küldən qaldırmaqdan» başqa heç nə istəmir. Və yalnız bunu istəyir.

Buradan belə nəticə çıxır ki, hərçənd insan görür ki, onda olmalı olan istək və canatma yoxdur, buna baxmayaraq, o, fikirlərində və əməllərində istəyə çatmağa cəhd etməlidir. Və bu, belə adlanır: «Gümüşü əlində götür»³. Və insan düşünməsin ki, əgər bu insanın əlindədirsə, bu, əhəmiyyətsiz bir şeydir. Əksinə – «[onu] iri və xırda mal-qaraya [ver]»⁵. Yəni bunun sayəsində o, ən uca nurlara nail olacaq.