128. O başdan Zeir Anpinə şeh damlayır
27 fevral 1943-cü ildə eşidilmişdir, Tel-Əviv
“Onun başından Zeir Anpinə şeh damlayır”. “Saç və ağlıq” anlayışının mənasını anlamaq lazımdır. Hər bir saçın 'seara' altında bir çuxur var. Və buna deyilir: “O, məni tufanla 'seara' vurur” və buna deyilir: “Yaradan İyova tufandan cavab verdi”. Bunun mənası belədir: “Sayılanların yanından keçən hər kəsə bunu versinlər: yarım şekel, müqəddəs şekel”. Bu isə belə deməkdir: “İnsandan yarım şekel 'beka' (sözün əsl mənasında: “başdan”)”, “ruhlarınızı kəffarə etmək üçün”.
Anlamaq lazımdır ki, “saçlar” qaranlıq və mürəkkəb deməkdir. Yəni insan Yaradandan uzaqlaşma hiss etdikdə, bu onun yad düşüncələrinin olması səbəbindən baş verir – buna “saçlar” 'searot' deyilir. “Ağlıq” 'xiverta' isə ağlıq deməkdir. Yəni Yaradanın nuru ona təsir etdikdə və bunun sayəsində o Yaradana yaxınlaşdıqda. Bu ikisi birlikdə “nur və kli” adı ilə adlanır.
İşin qaydası belədir ki, insan Yaradanın xidmətinə oyandıqda, bu onun “ağlığ”a layiq olması sayəsində baş verir, yəni o Yaradanın işində həyat gücü və nur hiss edir. Sonra isə onda hansısa yad düşüncə yaranır və bu səbəbdən o öz pilləsindən düşür və işdən uzaqlaşır. Yad düşüncə “tufan” 'seara' və “saç” 'seara' adı ilə adlanır. Saçın altında isə bir çuxur var və bu başda deşik 'nekef' və xisaron xüsusiyyətidir. Çünki yad düşüncələr meydana çıxmazdan əvvəl onun başı bütöv və kamil idi və o Yaradana yaxın idi. Yad düşüncələr səbəbindən isə o Yaradandan uzaqlaşdı.
Bu isə o deməkdir ki, artıq onun başında xisaron var. Və o buna görə əzab çəkib peşman olduqda, bu deşikdən ali suyun mənbəyini oyadır. Saçdan isə ali xeyrin ötürülməsi üçün bir kanal yaranır və belə hesab olunur ki, o “ağlıq” xüsusiyyətinə layiq olmuşdur.
Sonra yenə yad düşüncələr yaranır və bu səbəbdən o yenidən Yaradandan uzaqlaşır. Yenə bir çuxur – başda deşik və xisaron xüsusiyyəti yaranır. Və o buna görə əzab çəkib peşman olduqda, yenidən ali suyun mənbəyini oyadır. O zaman saçdan ali nurun ötürülməsi üçün kanal yaranır.
Və bu belə davam edir: hər dəfə eyni qayda ilə yüksəliş və eniş şəklində yuxarıda təsvir edilən vəziyyət təkrarlanır, ta ki bu “saçlar” tam ölçüyə çatana qədər. Başqa sözlə, hər dəfə o yenidən islah etdikdə ali xeyri cəlb edir. Bu ali xeyir isə “şeh” adlanır. Buna deyilir: “Çünki başım şehlə doludur”. Ali xeyir müəyyən fasilələrlə gəlir və hər dəfə sanki damla-damla verilir. Onun işi tamamlandıqda, yəni o tam ölçüyə çatdıqda və “yenidən öz axmaqlığına qayıtmayacaq” vəziyyətə gəldikdə hesab olunur ki, “bu şeh sayəsində gələcəkdə ölülər diriləcəklər”.
Buna “yarım şekel” 'beka' deyilir. Yəni yad düşüncələr başı parçalayır 'bekiot'.
Eynilə yarım şekel kimidir. Yəni yarı günahkar, yarı haqlı. Lakin başa düşmək lazımdır ki, bir yarı və digər yarı eyni zamanda mövcud olmur, hər an vəziyyət bütöv olmalıdır. Çünki əgər o bir əmri pozub və yerinə yetirməyibsə, bu artıq yarı hesab edilmir, o artıq tam günahkar sayılır. Bu isə iki zaman anında baş verir. Yəni bir vaxt o salehdir, yəni Yaradana qovuşmuşdur və tam haqlıdır. Başqa vaxt isə enişdədir və o günahkardır. Buna görə deyilir: “Dünya ya tam günahkarlar üçün, ya da tam salehlər üçün yaradılmışdır”. Buna görə də buna “yarım” deyilir, çünki bu iki zaman anında baş verir.
Buna “ruhlarınızı kəffarə etmək” deyilir, çünki insanın hiss etdiyi bu parçalanma 'beka' sayəsində, yəni onun başı bütöv deyil, çünki hər hansı yad düşüncə yarananda onun ağlı Yaradanla razılıq içində olmur. O buna görə peşman olduqda, bu onun ruhunun kəffarəsinə gətirir. Çünki hər dəfə o dönüş etdikdə ali xeyri cəlb edir, ta ki ali xeyir dolana qədər – buna deyilir: “Çünki başım şehlə doludur”, yuxarıda deyildiyi kimi.