109.İki növ ət
Heşvanın 20-də eşidilmişdir
Adətən biz iki növ ət ayırd edirik: heyvan əti və balıq əti. Onların hər ikisində murdarlıq əlamətləri vardır. Tövrat bizə əlamətlər vermişdir ki, onlardan necə uzaqlaşmağı və içlərində olan murdarlığın hakimiyyəti altına düşməməyi bilək.
Balıq üçün O bizə iki əlamət verir: üzgəclər və pulcuqlar. O, bu əlamətləri balıqda gördükdə, bilir ki, özünü necə qorumalı və murdarlığın hakimiyyəti altına düşməməlidir. “Üzgəc” ‘snapir’ bizə “nifrət edir-ağız--işıq” ‘sone-pe-or’ sözlərini göstərir. Bu, “pe” ‘ağız’ adlanan malxutdur. Bütün nurlar ondan çıxır, çünki o, inam xüsusiyyətidir.
O, bunun kül dadına malik olduğunu gördükdə – yəni inam zamanı belə hiss etdikdə – o zaman çox yaxşı anlayır ki, əməllərini düzəltməlidir. Bu, “Şxina küldə” adlanır. Və Şxinanı küldən qaldırmaq üçün dua etmək lazımdır.
“Pulcuq” isə o deməkdir ki, “üzgəclər” zamanı o, ümumiyyətlə işləyə bilmir. Lakin “üzgəcləri” aşdıqda, onun fikrinə İdarə haqqında bir sual ‘kuşiya’ gəlir və bu, “saman” ‘kaş’ adlanır. Və o zaman öz işindən üzaqlaşır. Sonra isə dəf edir və “bilikdən yuxarı” xüsusiyyətində işləməyə başlayır. Və yenidən fikrinə İdarə haqqında başqa bir sual gəlir.
Beləliklə, iki dəfə “saman” ‘kaş’ olur və bu, “pulcuq” ‘kas-keset’¹ adlanır. Hər dəfə bilikdən yuxarı dəf etdikdə, o yüksəlir. Sonra isə yenidən enir. Və insan görür ki, çoxlu suallar ‘kuşiyot’ səbəbilə dəf edə bilmir. O zaman onun başqa çarəsi qalmır, yalnız Yaradanına fəryad etmək, necə ki deyilir: “Və İsrail oğulları işdən inildədilər və fəryad etdilər, və onların işdən olan fəryadı Yaradanına qalxdı”² və O onları Misirdən, yəni bütün bəlalardan çıxardı.
Müdriklərimizin dediyi bir qayda məlumdur – Yaradan deyir: “Mən və o, bir yerdə qala bilmərik”³. Bu o deməkdir ki, onlar bir-birinə ziddir. Çünki insanda iki növ bədən vardır:
- daxili bədən,
- xarici bədən.
Daxili bədənə ruhani həyat qüvvəsi geyinir və bu, inam və əta etmə xüsusiyyətidir ki, “beyin” ‘moxa’ və “ürək” ‘liba’ adlanır.
Xarici bədəndə isə maddi həyat qüvvəsi vardır və bu, bilik və alma xüsusiyyətidir.
Daxili bədənlə xarici bədən arasında isə müstəqil adı olmayan orta bədən vardır. Lakin insan yaxşı əməllər etdikdə, orta bədən daxili bədənə yapışır. Pis əməllər etdikdə isə orta bədən xarici bədənə yapışır. Yəni – ya maddi həyat qüvvəsi vardır, ya da ruhani.
Beləliklə, daxili ilə xarici arasında ziddiyyət olduğuna görə, orta bədən daxiliyə yapışdıqda, bu, xarici bədən üçün ölüm sayılır. Xariciyə yapışdıqda isə bu, daxili bədən üçün ölümdür. Çünki seçim orta bədəndədir – müqəddəsliyə yapışmağa davam etmək, yaxud, deyilməsi belə qorxuludur, əksinə.