170.“Torbanda nə böyük daş, nə də kiçik daş olmasın”1.

Eşidilib

Daş inam xüsusiyyəti adlanır (çünki bu tərəzi üçün daşdır). Bu isə bilikdən yuxarı olan kiçik xüsusiyyətdir. Lakin bununla yanaşı demək lazımdır ki, səndə “böyük daş” da var, yəni səndə bilik var. Yəni etdiyin şey artıq bütün dünyanın etdiklərinə bənzəmir. Çünki səndə möhkəm əsas var və bu gadlut vəziyyətidir, katnut deyil – yəni əsas və bütöv daş olmadan deyil.

Lakin “kiçik daş” da olmalıdır. Amma o “bütöv” olmalıdır, yəni Tövratı və ehkamları yerinə yetirmək üçün “kiçik daşa” söykənmək kifayət etməlidir. Yalnız o zaman o “bütöv” adlanır.

Lakin əgər o “kiçikdir” və səni yalnız kiçik əməllər etməyə məcbur edirsə, o “bütöv daş” adlanmır.

Bəs böyük harada, kiçik haradadır? Əgər onun əsası kiçikdirsə, özünə nisbətdə o kiçik hesab olunur. Lakin onda “böyük daş” olduqda, yəni böyük əsası olduqda, o özünü böyük hesab etməyə başlayır. Yəni o – böyükdür. “Bütöv daş” isə insan fərdi dərkə layiq olduqda adlanır.