Volgens wat er wordt uitgelegd over „Heb je naaste lief als jezelf“

Artikel 7, 1984  
Volgens wat er wordt uitgelegd over “Heb uw vriend lief als uzelf”, zijn alle details van de 612 Mitzvot [geboden] opgenomen in deze regel. Het is zoals onze wijzen zeggen: “De rest is uitleg; ga studeren.” Dit betekent dat door het naleven van de 612 Mitzvot we beloond zullen worden met de regel “Heb uw vriend lief”, en daarna de liefde tot God.

Wat brengt de liefde tot vrienden ons dus? Er staat geschreven dat door enkele vrienden bij elkaar te brengen, omdat ieder slechts een kleine kracht van liefde voor anderen heeft—dat wil zeggen, zij kunnen de liefde tot anderen alleen potentieel uitvoeren—zodra zij het uitvoeren, herinneren zij zich dat zij besloten hebben om eigenliefde op te geven ten gunste van liefde tot anderen. Maar in werkelijkheid ziet men dat hij geen enkel genoegen van de wil om te ontvangen kan opgeven ten gunste van een ander, zelfs niet een beetje.

Maar door enkele mensen te verzamelen die ermee instemmen dat zij de liefde tot anderen moeten bereiken, en zij zich voor elkaar annuleren, raken allen met elkaar vermengd. Zo verzamelt zich in ieder persoon een grote kracht, afhankelijk van de grootte van de vereniging. En dan kan ieder werkelijk de liefde tot anderen uitvoeren.

Wat geven de details van de 612 Mitzvot ons dan, waarvan we zeiden dat zij ervoor zijn om de regel na te leven, aangezien de regel wordt gehouden door liefde tot vrienden? En we zien dat er in werkelijkheid ook liefde tot vrienden bestaat onder de secularen. Ook zij komen samen in verschillende kringen om liefde tot vrienden te ervaren. Wat is dan het verschil tussen religieuzen en seculieren?

In het vers staat (Psalmen 1): “…noch gezeten in de kring van spotters.” We moeten het verbod van de “kring van spotters” begrijpen. Als iemand lastert of loze woorden spreekt, is het verbod dan niet vanwege een “kring van spotters.” Wat geeft de “kring van spotters” ons dan?

Eigenlijk betekent het dat wanneer een aantal mensen samenkomen met het doel van liefde voor vrienden, met de intentie dat ieder zijn vriend zal helpen zijn lichamelijke toestand te verbeteren, verwacht iedereen dat ze door meer samenkomsten zullen profiteren van de maatschappij en hun lichamelijke toestand verbeteren.

Maar na alle samenkomsten rekent iedereen uit en ziet hoeveel hij van de gemeenschap heeft ontvangen voor de eigenliefde, wat de wil om te ontvangen daarmee heeft gewonnen, aangezien ze tijd en moeite hebben geïnvesteerd om de samenleving ten goede te komen. Wat hebben ze er dus mee gewonnen? Wellicht zou men meer succes kunnen hebben als hij zich met eigenbelang bezighield, in ieder geval met het deel van zijn eigen inspanningen. Maar: “Ik ben in de gemeenschap gestapt omdat ik dacht dat ik daardoor meer zou kunnen winnen dan ik alleen zou kunnen bereiken. Maar nu zie ik dat ik niets heb gewonnen.”

Dan betreurt men het en zegt: “Ik zou er beter aan doen mijn eigen kleine krachten te gebruiken in plaats van mijn tijd aan de gemeenschap te geven. Maar nu ik mijn tijd aan de gemeenschap heb gegeven, om meer voordelen te behalen door de hulp van de gemeenschap, besef ik uiteindelijk dat ik niet alleen niets heb gewonnen van de gemeenschap, maar zelfs heb verloren wat ik alleen had kunnen winnen.”

Wanneer iemand wil zeggen dat liefde voor vrienden beoefend moet worden met het doel van geven, dat iedereen zou moeten werken om anderen te bevoordelen, lacht iedereen hem uit en bespot men hem. Het lijkt hun een soort grap, en dit is een zetel van wereldse mensen. Er wordt over gezegd: “maar zonde is een schande voor elk volk, en elke gunst die zij doen, doen zij voor zichzelf.” Zo’n samenleving scheidt iemand van heiligheid en werpt hem in de wereld van spot. Dit is het verbod op de zetel van de spotters.

Onze wijzen zeiden over zulke samenlevingen: “Verspreid de slechten; beter voor hen en beter voor de wereld.” Met andere woorden, het is beter dat zij niet bestaan. Maar bij de rechtvaardigen is het tegenovergestelde: “Verzamel de rechtvaardigen; beter voor hen en beter voor de wereld.”

Wat is de betekenis van “rechtvaardigen”? Dat zijn degenen die de regel willen houden: “Heb uw vriend lief als uzelf.” Hun enige intentie is zichzelf ontdoen van eigenliefde en een andere natuur van liefde voor anderen op zich nemen. En hoewel het een Mitswa [gebod] is die men moet naleven, en waar men zichzelf toe kan dwingen, is liefde toch iets wat aan het hart wordt gegeven, en het hart is er van nature op tegen. Wat kan men dan doen om liefde voor anderen het hart te laten raken?

Daarom zijn ons de 612 Mitzvot gegeven: zij hebben de kracht om een gevoel in het hart op te wekken. Maar omdat het tegen de natuur ingaat, is dat gevoel te klein om daadwerkelijk liefde voor vrienden te kunnen houden, ook al is er een behoefte aan. Daarom moet hij nu advies zoeken over hoe het daadwerkelijk te verwezenlijken.

Het advies om iemands kracht te vergroten in de regel: "Heb je vriend lief," is door liefde voor vrienden. Als iedereen zichzelf opheft tegenover zijn vriend en zich met hem vermengt, worden zij één massa waarin alle kleine delen die de liefde van anderen verlangen, zich verenigen in een collectieve kracht die uit vele delen bestaat. En wanneer iemand grote kracht bezit, kan hij de liefde tot anderen uitvoeren.

En dan kan hij de liefde tot God bereiken. Maar de voorwaarde is dat ieder zichzelf tenietdoet tegenover de ander. Wanneer hij echter gescheiden is van zijn vriend, kan hij het aandeel dat hij van zijn vriend zou moeten ontvangen, niet ontvangen.

Dus, iedereen zou moeten zeggen dat hij niets is vergeleken met zijn vriend. Het is als het opschrijven van getallen: als je eerst "1" schrijft en dan "0", is het tien keer zoveel. En als je "00" schrijft, is het honderd keer zoveel. Met andere woorden, als zijn vriend nummer één is, en de nul volgt daarop, wordt het beschouwd dat men tien (10) keer meer van zijn vriend ontvangt. En als hij zegt dat hij dubbel nul is vergeleken met zijn vriend, ontvangt hij honderd (100) keer meer van zijn vriend.

Als het echter andersom is, en hij zegt dat zijn vriend nul is en hijzelf één, dan is hij tien keer minder dan zijn vriend, oftewel 0,1. En als hij kan zeggen dat hij één is en hij heeft twee vrienden die beiden nul zijn vergeleken met hem, dan wordt hij beschouwd als honderd keer minder dan zij, wat betekent dat hij 0,01 is. Zo wordt zijn graad verminderd naar gelang het aantal nullen dat hij van zijn vrienden heeft.

Toch, zelfs wanneer hij die kracht verkrijgt en daadwerkelijk de liefde van anderen kan behouden, en zijn eigen bevrediging als slecht voor zichzelf ervaart, geloof dan nog steeds niet in jezelf. Er moet angst zijn om tijdens het werk in eigenliefde te vervallen. Met andere woorden, als iemand een groter genoegen krijgt dan hij gewend is te ontvangen, ook al kan hij al werken om te geven met kleine genoegens en bereid is deze op te geven, leeft hij in angst voor grote genoegens.

Dit wordt “angst” genoemd, en dit is de poort om het Licht van geloof te ontvangen, genaamd “De inspiratie van de Shechina [Goddelijke Aanwezigheid],” zoals geschreven staat in het Sulam Commentaar, “Naar de maat van de angst is de maat van het geloof.”

Daarom moeten we onthouden dat het gebod “Heb uw naaste lief als uzelf” in acht genomen moet worden omdat het een Mitzva is, aangezien de Schepper heeft geboden zich bezig te houden met liefde voor vrienden. En Rabbi Akiva interpreteert deze Mitzva alleen die de Schepper heeft geboden. Hij wilde van deze Mitzva een regel maken om in staat te zijn alle Mitzvot te onderhouden vanwege het gebod van de Schepper, en niet vanwege eigen voordeel.

Met andere woorden, het is niet de bedoeling dat de Mitzvot onze wil om te ontvangen vergroten, wat betekent dat door het onderhouden van de Mitzvot we overvloedig beloond zouden worden. Integendeel; door het onderhouden van de Mitzvot zullen we de beloning bereiken dat we onze eigenliefde kunnen annuleren en liefde voor anderen kunnen verkrijgen, en vervolgens liefde voor God.

Nu kunnen we begrijpen wat onze wijzen zeiden over het vers, VeSamtem {Place them}. Het komt van het woord, Sam [“drank,” evenals “plaatsen”]. “Als het wordt toegekend, is het een levensdrank; als het niet wordt toegekend, is het een doodsdrank.”

Niet toegekend betekent dat men zich bezighoudt met Torah en Mitzvot om eigenliefde te vermeerderen, zodat het lichaam bezittingen zou verwerven als beloning voor zijn werk. Als het toegekend wordt, wordt iemands eigenliefde tenietgedaan en streeft hij ernaar een beloning te ontvangen die de kracht is voor liefde tot anderen. Hierdoor zal hij de liefde voor de Schepper bereiken—dat zijn enige wens zal zijn om de Schepper voldoening te schenken.