Les 5: Een gebed vanuit de Tien

Artikel:  Rabash. Artikel nr. 15, 1986. Een gebed van velen > >

Aanvullende bronfragmenten ter voorbereiding op les 5

1. RABASH, Artikel 17 (1984), Deel 2, “De agenda van de vergadering”

Helemaal aan het begin van de vergadering, wanneer we samenkomen, moeten we de vrienden prijzen, het belang van elk van de vrienden. Naarmate men de grootsheid van de gemeenschap inziet, kan men de gemeenschap waarderen.

“En dan bidden” betekent dat iedereen zichzelf moet onderzoeken en moet kijken hoeveel moeite hij voor de gemeenschap doet. Als hij dan ziet dat hij machteloos is om iets voor de gemeenschap te doen, is er ruimte voor gebed tot de Schepper om hem te helpen en hem kracht en verlangen te geven om zich in te zetten voor de liefde voor anderen.

2. Rabbi Nachman van Breslev, Likutei Halachot

Het huis van gebed wordt "het huis van samenkomst” genoemd, omdat alle zielen daar samenkomen door het gebed dat ze daar bidden, aangezien het gebed wordt beschouwd als de ziel. Daarom vindt het gebed voornamelijk plaats in het huis van samenkomst en in het openbaar, aangezien de opstijging van de ziel en haar heelheid voornamelijk plaatsvinden wanneer alle zielen zich vermengen en één worden, want dan stijgen ze op naar Kedusha, want Kedusha is één. Om deze reden is het gebed, dat wordt beschouwd als de ziel, voornamelijk afhankelijk van de eenheid van de zielen. Daarom moet men vóór het gebed het gebod ‘Heb uw naaste lief als uzelf’ in acht nemen, want het is onmogelijk om de woorden van het gebed uit te spreken zonder vrede, wanneer men zich verenigt met alle zielen van Israël. Daarom vindt het gebed voornamelijk in het openbaar plaats en niet alleen, zodat men niet geïsoleerd raakt, want dat is het tegenovergestelde van Kedusha. Integendeel, we moeten alleen de heilige Gemeenschap verenigen en één worden. Dit gebed vindt plaats in het openbaar en specifiek in het huis van samenkomst, want daar komen de zielen samen en verenigen zich. Dit is de volledigheid van het gebed.

3. Rav Chaim Vital, Shaar HaGilgulim, Inleiding, 38

Mijn leraar waarschuwde mij en alle vrienden die bij hem in die gemeenschap waren om het gebod “Heb uw naaste lief als uzelf” op ons te nemen en ernaar te streven ieder uit Israël lief te hebben als zijn eigen ziel, want daardoor zou zijn gebed opstijgen en heel Israël omvatten en in staat zijn om op te stijgen en boven een correctie te bewerkstelligen. Vooral in onze liefde voor die vrienden zou ieder van ons zichzelf moeten beschouwen als een orgaan van hen. Mijn leraar waarschuwde me streng over deze kwestie.

4. Rav Menachem Mendel van Kosov, Liefde voor vrede

Wie voor zijn vriend bidt, wordt een kanaal van schenken om aan zijn vriend te schenken. En omdat de overvloed door hem heen stroomt, wordt hij als eerste verhoord. Hierdoor kunnen we het vers begrijpen: “Wie zegent, wordt gezegend”, want wie zegent, wordt een kanaal van schenken en wordt daarom gezegend. Dit is zo omdat bracha [zegen] afkomstig is van het woord brecha [poel], namelijk een kanaal van goede schenking. Dit is met name zoals de zegenende en de gezegende elkaar liefhebben, ware eenheid hebben en in heelheid zijn. Op dat moment wekken zij het hogere kanaal, dat kan overbrengen via de rechtvaardige, die het spoor is.

5. RABASH, Artikel nr. 15 (1986), “Een gebed van velen”

We kunnen het belang van een gebed van velen begrijpen, zoals geschreven staat: “Ik leef te midden van mijn volk.” De Zohar zegt: “Men mag zich nooit terugtrekken uit het volk, want de genade van de Schepper rust altijd op het hele volk samen.” Dit betekent dat als iemand de Schepper vraagt om hem vaten van geven te geven, zoals onze wijzen zeiden: “Zoals Hij barmhartig is, zo moet ook jij barmhartig zijn”, men voor het hele collectief moet bidden. Dit komt omdat het dan duidelijk is dat zijn doel is dat de Schepper hem vaten van puur geven geeft, zoals geschreven staat: “De genade van de Schepper rust altijd op het hele volk samen.” Het is bekend dat er geen halve dingen worden gegeven van bovenaf. Dit betekent dat wanneer er overvloed wordt gegeven van boven naar beneden, dit voor het hele collectief is.

6. RABASH, Artikel nr. 15 (1986), “Een gebed van velen”

Het advies is om voor het hele collectief te bidden. Met andere woorden, alles wat iemand voelt dat hij tekort komt en waarvoor hij vervulling vraagt, moet hij niet zeggen dat hij een uitzondering is of meer verdient dan wat het collectief heeft. Integendeel, “Ik leef te midden van mijn volk”, wat betekent dat ik voor het hele collectief bid omdat ik een toestand wil bereiken waarin ik helemaal niet meer om mezelf geef, maar alleen om de Schepper tevreden te stellen.

7. Baal HaSulam, “Het is niet het moment om het vee bijeen te drijven”

Dit is de betekenis van een gebed in het openbaar, dat men zichzelf niet mag uitsluiten van het publiek en voor zichzelf mag vragen, zelfs niet om voldoening te brengen aan zijn schepper, maar alleen voor het hele publiek […]

Wie zich van het publiek afkeert om specifiek voor zijn eigen ziel te bidden, bouwt niet op. Integendeel, hij brengt zijn ziel schade toe, zoals geschreven staat: “Allen die trots zijn”, enz., want er kan niemand zijn die zich uit het publiek terugtrekt zonder een houding van trots. Wee hem, want hij brengt zijn ziel schade toe.

8. RABASH, Artikel nr. 7 (1986), “Het belang van een gebed van velen”

Een gebed van velen stijgt op naar de Schepper en de Schepper kroont Zichzelf met dat gebed omdat het op verschillende manieren opstijgt: de een vraagt om Hassadim [genade], de ander om Gevurot [kracht] en weer een ander om Rachamim [barmhartigheid]. Het bestaat uit verschillende kanten: de rechterkant, de linkerkant en het midden. En omdat het uit verschillende kanten en manieren bestaat, wordt het een kroon en wordt het op het hoofd geplaatst van de Rechtvaardige die eeuwig leeft, dat wil zeggen Yesod, die alle redding schenkt aan de Nukva, en van haar aan het hele publiek.

9. Zohar for All, Inleiding van Het Boek van Zohar, “Torah en Gebed”, Item 183

Het gebed dat we bidden is de correctie van de Shechina, om haar overvloed te schenken, om al haar tekorten te bevredigen, want daarom zijn alle verzoeken in meervoudsvorm, zoals “En schenk ons kennis van U” of “Breng ons terug, onze Vader, naar Uw wet.”

Dit is zo omdat het gebed voor heel Israël is, aangezien alles wat er in de heilige Shechina is, in heel Israël bestaat. En wat in haar ontbreekt, ontbreekt in heel Israël. Hieruit volgt dat wanneer we voor heel Israël bidden, we voor de heilige Shechina bidden, aangezien ze hetzelfde zijn. Daarom moeten we vóór het gebed kijken naar de tekorten in de Shechina, om te weten wat er in haar gecorrigeerd en aangevuld moet worden.

10. RABASH, Artikel nr. 7 (1986), “Het belang van een gebed van velen”

Wanneer een persoon tot zuivering komt, wanneer hij wenst dat de Schepper hem dichterbij brengt en hem het vat van geven schenkt waarmee hij beloond wordt met Dvekut, zal alle hogere rijkdom die onthuld wordt, bedoeld zijn om te geven. Met andere woorden, hij wenst kracht van boven te krijgen om altijd in Kedusha te kunnen zijn, wat Dvekut is.

Dan wordt er een kroon gemaakt van zijn gebed, de kroon van de Koning, omdat dan het belang van de Koning wordt erkend. En dit is de betekenis van wat De Zohar zegt, dat het gebed “een kroon wordt en op het hoofd wordt geplaatst van de Rechtvaardige die voor altijd leeft, dat wil zeggen Yesod, die alle redding schenkt aan de Nukva, en van haar aan het hele volk.” Dit is zo omdat door het gebed de bovenste overvloed aan de lagere wordt gegeven, waarop het genot en het plezier worden onthuld. Dit wordt “een kroon” genoemd, de kroon van de Koning, het belang van de Koning.