307.Aşağıda elə bir ot parçası yoxdur

«Aşağıda elə bir ot parçası yoxdur ki, onun üzərində bir mələk dayanmasın və ona vuraraq onu böyüməyə məcbur etməsin». Burada soruşmaq olar: nə üçün onu vurmaq lazımdır? Yoxsa o, özü böyümək istəməz? Axı biz görürük ki, təbiəti etibarilə hər kəs böyümək, inkişaf etmək, aşağı səviyyədə qalmamaq istəyir.

Bunu başa düşmək üçün məsələyə ruhani iş baxımından yanaşmaq lazımdır. Təbiidir ki, insan öz istəklərinə qərq olduqda, hər cür inkişafdan imtina edir və yer üzündəki səviyyədə qalmaq istəyir. Amma yuxarıdan gələn bir qüvvə var ki, buna «mələk» deyilir — o qüvvə insana təsir edir, ona zərbə vurur və onu böyüməyə məcbur edir. Yəni bu qüvvə insana güclə təsir edir və onu adi səviyyədən çıxmağa məcbur edir, baxmayaraq ki, insan almaq arzusuyla — yəni yerə bağlılıqla — yaradılıb. Almağa yönəlmiş arzusu baxımından insan həmişə yer üzündə qalardı və bu istəkdən çıxmaq imkanı olmazdı.

Lakin dünyada mövcud olan, «mələk» adlanan bu vermə qüvvəsi insana elə əzablar göndərir ki, o, almaq istəyindən yaranan doluluqdan razı qalmasın. Və insanın hiss etdiyi bu əzablar ona adi haldan çıxmaq üçün təkan verir. Və bu sayədə, Yaradan insana yerə bağlı istəklərdən — yəni dünyəvi arzuların doluluğundan — əzab göndərdiyi üçün, insan bu dünyəvi arzularla razılaşmır və bu da onu inkişaf etməyə və yer üzündən çıxmağa məcbur edir.

Beləliklə, nəticə etibarilə insanın hiss etdiyi zərbələr ölçüsündə o, yerə bağlılıqdan çıxmağa başlayır. Əks halda, o, öz istəklərində qalardı.