📜

Αποκαλύπτοντας ένα Μέρος, Καλύπτοντας Δύο

Υπάρχει ένα ρητό μεταξύ των μεγάλων σοφών, όταν πρόκειται να αποκαλύψουν ένα βαθύ μυστήριο: Αρχίζουν τα λόγια τους λέγοντας, «Αποκαλύπτω ένα μέρος και καλύπτω δύο» Οι σοφοί μας πρόσεχαν ιδιαιτέρως να μην προφέρουν λόγια αλόγιστα, καθώς δίδαξαν: «Ο λόγος είναι μία πέτρα, η σιωπή είναι δύο» (Μεγιλά 18α· Εισαγωγή στο Ζοχάρ, παρ. 18).

Αυτό σημαίνει πως αν έχεις έναν πολύτιμο λόγο, του οποίου η αξία είναι μία πέτρα, γνώριζε ότι το να μη τον εκφέρεις αξίζει δύο. Αναφέρεται σ’ εκείνους που λένε λόγια περιττά, χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο ή χρήση, παρά μόνον για να στολίσουν το ύφος ενώπιον του αναγνώστη. Αυτό ήταν αυστηρά απαγορευμένο στα μάτια των σοφών μας, όπως είναι γνωστό σε εκείνους που εξετάζουν τα λόγια τους, και όπως θα αποδείξω στα επόμενα δοκίμια. Γι’ αυτό, οφείλουμε να προσέξουμε και να κατανοήσουμε αυτό το κοινό ρητό τους.

🔒 Τρία Είδη Απόκρυψης της Σοφίας

Υπάρχουν τρία μέρη στα μυστήρια της Τορά. Καθένα έχει το δικό του λόγο απόκρυψης. Ονομάζονται:

1. Περιττό (Μη αναγκαίο)
2. Αδύνατο
3. «Η βουλή τοῦ Κυρίου εἶναι διὰ τοὺς φοβουμένους Αὐτόν»

Δεν υπάρχει ούτε ένα κλάσμα αυτής της σοφίας που να μην αναλύεται και να μην υπάγεται και στα τρία αυτά μέρη. Θα τα διευκρινίσω ένα προς ένα.

1. Περιττό (Μη Αναγκαίο)

Δηλαδή, ότι δεν υπάρχει όφελος στην αποκάλυψή τους. Δεν είναι μεγάλη η απώλεια, αλλά αφορά την καθαρότητα του νου, για να προειδοποιήσει για εκείνες τις πράξεις που ορίζονται ως : «Και λοιπόν; Τι έγινε αν το έκανα; Κακό δεν προκάλεσα.»

Αλλά πρέπει να γνωρίζεις πως  στα μάτια των σοφών, το «Και τι έγινε; " είναι ο μεγαλύτερος διαφθορέας, αφού όλοι οι καταστροφείς του κόσμου, παρελθόντες και μελλοντικοί, είναι άνθρωποι του «και τι έγινε;». Αυτό σημαίνει ότι απασχολούν τον εαυτό τους και τους άλλους με περιττά πράγματα. Γι’ αυτό, οι σοφοί δεν δέχονταν μαθητή αν δεν ήταν βέβαιοι πως είναι προσεκτικός, ώστε να μην αποκαλύπτει ό,τι δεν είναι αναγκαίο.

2. Αδύνατο

Αυτό σημαίνει ότι η γλώσσα δεν τους αναγκάζει να πουν τίποτα για την ποιότητά τους, λόγω της μεγάλης τους μεγαλοπρέπειας και πνευματικότητάς τους. Ως εκ τούτου, οποιαδήποτε προσπάθεια να τους ντύσουν με λόγια μπορεί μόνο να παραπλανήσει τους εξεταστές και να τους εκτρέψει σε ένα λανθασμένο μονοπάτι, το οποίο θεωρείται η χειρότερη από όλες τις αδικίες. Επομένως, για να αποκαλυφθεί οτιδήποτε σε αυτά τα θέματα απαιτείται άδεια από ψηλά. Αυτό είναι το δεύτερο μέρος της απόκρυψης της σοφίας. Ωστόσο, και αυτή η άδεια απαιτεί εξήγηση.

Άδεια από Ψηλά

Αυτό το ζήτημα εξηγείται στο βιβλίο «Η Πύλη των  Λόγων  του Ράσμπι» από τον ARI (στην περικοπή , Μισπατίμ, Το Ζοχάρ, 4:100, που ξεκινά με τις λέξεις «Ο γιος του Γιοχάι ήξερε πώς να κρύβεται»): «Να ξέρετε ότι μερικές από τις ψυχές των δικαίων είναι του περιβάλλοντος φωτός και μερικές είναι του εσωτερικού φωτός. (Θα βρείτε τη σημασία τους στο βιβλίο μου «Πάνιμ Μεϊρότ», Πύλη Μακιφίν, Κλάδος 48.) Όσοι είναι του περιβάλλοντος φωτός έχουν τη δύναμη να μιλούν για τα μυστικά και τις αποκρύψεις της Τορά μέσω μεγάλης κάλυψης και απόκρυψης, έτσι ώστε μόνο όσοι είναι άξιοι αυτής να τα κατανοήσουν.

Η ψυχή του Ραβίνου Shimon Bar-Yochai ήταν από το είδος του περιβάλλοντος φωτός. Ως εκ τούτου, είχε τη δύναμη να ντύσει τα λόγια και να τα διδάξει με τρόπο που ακόμα κι αν τα δίδασκε σε πολλούς, μόνο οι άξιοι κατανόησης θα τα καταλάβαιναν. Γι' αυτό του δόθηκε «άδεια» να γράψει το Βιβλίο του Ζοχάρ.

Δεν «δόθηκε» η άδεια να γραφτεί ένα βιβλίο με αυτή τη σοφία στους δασκάλους του ή στους προγενέστερους  αυτών στη συγγραφή αυτής της σοφίας, παρόλο που ήταν σίγουρα πιο γνώστες αυτής της σοφίας από αυτόν. Αλλά ο λόγος είναι ότι δεν είχαν τη δύναμη να ντύσουν τα ζητήματα  όπως αυτός. Αυτό είναι το νόημα αυτού που είναι γραμμένο, «Ο γιος του Γιοχάι ήξερε πώς να φυλάει τις μεθόδους του». Τώρα μπορείτε να καταλάβετε τη μεγάλη απόκρυψη στο Βιβλίο του Ζοχάρ που έγραψε ο Ράσμπι,και γιατί δεν μπορεί κάθε μυαλό να συλλάβει τα λόγια του.

Η ουσία των λόγων του: Η εξήγηση θεμάτων με τη σοφία της αλήθειας δεν εξαρτάται καθόλου από το μεγαλείο ή τη μικρότητα του Καμπαλιστή σοφού. Αντίθετα, πρόκειται για τη φώτιση μιας ψυχής αφιερωμένης σε αυτό το θέμα. Η φώτιση αυτής της ψυχής θεωρείται ότι «έχει εξουσιοδότηση» από ψηλά για να αποκαλύψει την ανώτερη σοφία. Επομένως, μαθαίνουμε ότι κάποιος που δεν έχει ανταμειφθεί με αυτή την άδεια δεν πρέπει να κάνει διευκρινίσεις σε αυτή τη σοφία, καθώς δεν μπορεί να ντύσει αυτά τα λεπτά ζητήματα με τις σωστές τους λέξεις με τρόπο που δεν θα απογοητεύσει τους μαθητές.

Για αυτόν τον λόγο, δεν βρήκαμε ούτε ένα βιβλίο στη σοφία της αλήθειας που να προηγείται του Βιβλίου του Ζοχάρ του Ράσμπι, αφού όλα τα βιβλία στη σοφία πριν από το δικό του δεν κατηγοριοποιούνται ως διευκρινίσεις της σοφίας, αλλά είναι απλές νύξεις, χωρίς σειρά αιτίας και συνέπειας, όπως γνωρίζουν αυτοί που είναι γνώστες.

Θα πρέπει να προσθέσω, όπως είχα λάβει από βιβλία και από συγγραφείς, ότι από την εποχή του Ράσμπι και των μαθητών του, των συγγραφέων του Ζοχάρ, μέχρι την εποχή του ARI δεν υπήρχε ούτε ένας συγγραφέας που να καταλάβαινε τα λόγια του Ζοχάρ και των Τικουνιμ [διορθώσεων] όπως ο ARI. Όλες οι συνθέσεις πριν από την εποχή του είναι απλές υποψίες αυτής της σοφίας, συμπεριλαμβανομένων των βιβλίων του σοφού RAMAK.

Και τα ίδια λόγια που ειπώθηκαν για τον Ράσμπι θα πρέπει να ειπωθούν και για τον ίδιο τον ARI—ότι στους προκατόχους του δεν δόθηκε άδεια από ψηλά να αποκαλύψουν τις ερμηνείες της σοφίας, και στον ARI δόθηκε αυτή η άδεια. Αυτό δεν διακρίνει καθόλου το μεγαλείο ή τη μικρότητα, αφού είναι πιθανό η αξία των προκατόχων του ARI να ήταν πολύ μεγαλύτερη από τη δική του, αλλά δεν τους δόθηκε άδεια γι' αυτό. Για αυτόν τον λόγο, απέφυγαν να γράφουν σχόλια που σχετίζονται με την ουσία της σοφίας, αλλά κατέληξαν σε σύντομες νύξεις που δεν συνδέονταν με κανέναν τρόπο μεταξύ τους.

Επομένως, από τότε που εμφανίστηκαν τα βιβλία του ARI στον κόσμο, όλοι όσοι μελετούν τη σοφία της Καμπαλά έχουν εγκαταλείψει όλα τα βιβλία του RAMAK, και όλα τα πρώτα και τα μεγάλα που προηγήθηκαν του ARI, όπως είναι γνωστό μεταξύ εκείνων που ασχολούνται με αυτή τη σοφία. Έχουν συνδέσει την πνευματική τους ζωή αποκλειστικά με τα γραπτά του ARI με τρόπο που τα βασικά βιβλία, θεωρούμενα ως σωστές ερμηνείες αυτής της σοφίας, είναι μόνο το Βιβλίο του Ζοχάρ, τα Tikkunim, και μετά από αυτά, τα βιβλία του ARI.

3. Η βουλή του Κυρίου είναι προς τους φοβούμενους αυτόν

Αυτό σημαίνει ότι τα μυστικά της Τορά αποκαλύπτονται μόνο σε εκείνους που φοβούνται το όνομά Του, που φυλάνε τη δόξα Του με την καρδιά και την ψυχή τους, ώστε να μην διαπράξουν ποτέ κανενός είδους βλασφημία. Αυτό είναι το τρίτο μέρος της απόκρυψης της σοφίας.

Αυτό το μέρος είναι το πιο αυστηρό όσον αφορά την απόκρυψη, καθώς αυτό το είδος αποκάλυψης έχει αποτύχει σε πολλούς. Από ανάμεσά τους πηγάζουν όλοι οι γόητες, οι ψιθυριστές και οι «πρακτικοί» Καμπαλιστές, που κυνηγούν ψυχές με την πανουργία τους, και οι μυστικιστές που χρησιμοποιούν μαραμένη σοφία που προήλθε από τα χέρια ανάξιων μαθητών, για να παράγουν σωματικό όφελος για τον εαυτό τους ή για τους άλλους. Ο κόσμος έχει υποφέρει πολύ από αυτό και εξακολουθεί να υποφέρει.

Να ξέρετε ότι η ρίζα της απόκρυψης ήταν μόνο αυτό το μέρος. Από εδώ οι σοφοί έδειξαν υπερβολική αυστηρότητα στη δοκιμή των μαθητών, όπως είπαν οι σοφοί μας (Χαγκιγά 13α), «Μια περίληψη δίνεται μόνο σε έναν αρχιδικαστή και σε κάποιον του οποίου η καρδιά ανησυχεί» και «Το Μάασε Μπερεσίτ δεν πρέπει να εξερευνάται σε ζευγάρια, ούτε η Μερκάβα πρέπει να εξερευνάται μόνη της». Υπάρχουν πολλά άλλα παρόμοια, και όλος αυτός ο φόβος οφείλεται στον παραπάνω λόγο.

Έτσι , λίγοι είναι οι εκλεκτοί που έχουν ανταμειφθεί με αυτή τη σοφία, και ακόμη και εκείνοι που πέρασαν όλες τις δοκιμασίες και τις εξετάσεις τους ορκίζονται με τους πιο σοβαρούς όρκους να μην αποκαλύψουν τίποτα από αυτά τα τρία μέρη. (Σχετικά, βλέπε την εισαγωγή στο Βιβλίο της Δημιουργίας του Ραβίνου Μοσέ Μπουρτρίλ.)

Μην παρεξηγείτε τα λόγια μου, καθώς έχω χωρίσει την απόκρυψη της σοφίας σε τρία μέρη. Δεν εννοώ ότι η ίδια η σοφία της αλήθειας χωρίζεται σε αυτά τα τρία μέρη. Αντίθετα, εννοώ ότι αυτά τα τρία μέρη διακλαδίζονται από κάθε λεπτομέρεια αυτής της σοφίας, αφού είναι οι μόνοι τρεις τρόποι εξέτασης που εφαρμόζονται πάντα σε αυτή τη σοφία.

Ωστόσο, εδώ θα πρέπει να αναρωτηθούμε: Αν είναι αλήθεια ότι η αυστηρότητα της απόκρυψης της σοφίας είναι τόσο αυστηρή, από πού προέρχονται όλες οι χιλιάδες συνθέσεις αυτής της σοφίας; Η απάντηση είναι ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ των δύο πρώτων μερών και του τελευταίου μέρους. Το κύριο βάρος βρίσκεται μόνο στο παραπάνω τρίτο μέρος, για τον λόγο που εξηγήθηκε παραπάνω.

Αλλά τα δύο πρώτα μέρη δεν βρίσκονται υπό συνεχή απαγόρευση, καθώς μερικές φορές ένα ζήτημα στο «περιττό» αντιστρέφεται, παύει να είναι περιττό για κάποιο λόγο και γίνεται απαραίτητο. Επίσης, το μέρος «αδύνατο» μερικές φορές γίνεται δυνατό. Αυτό συμβαίνει για δύο λόγους: είτε λόγω της εξέλιξης της γενιάς είτε επειδή της δόθηκε άδεια από Ψηλά, όπως συνέβη στον Ράσμπι και στους ARI, και σε μικρότερο βαθμό στους προκάτοχούς τους. Όλα τα γνήσια βιβλία που γράφτηκαν στη σοφία προκύπτουν από αυτές τις διακρίσεις.

Αυτό εννοούν με τη φράση τους, «Αποκάλυψα ένα μέρος και θα καλύψω δύο μέρη». Εννοούν ότι συνέβη να αποκάλυψαν κάτι νέο που οι προκάτοχοί τους δεν είχαν προβλέψει. Γι' αυτό υπονοούν ότι αποκαλύπτουν μόνο ένα μέρος, που σημαίνει ότι αποκαλύπτει το πρώτο μέρος από τα τρία μέρη της απόκρυψης και αφήνει δύο μέρη κρυμμένα.

Αυτό υποδεικνύει ότι συνέβη κάτι που αποτελεί τον λόγο για αυτήν την αποκάλυψη: Είτε το «περιττό» έλαβε τη μορφή «απαραίτητου» είτε του δόθηκε «άδεια άνωθεν», όπως εξήγησα παραπάνω. Αυτή είναι η σημασία του ιδιώματος, «Αποκαλύπτω ένα μέρος».

Οι αναγνώστες αυτών των δοκιμίων, τα οποία σκοπεύω να εκτυπώσω κατά τη διάρκεια του έτους, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι όλα αυτά αποτελούν καινοτομίες, οι οποίες δεν παρουσιάζονται καθαρά ως έχουν, στο ακριβές περιεχόμενό τους, σε κανένα βιβλίο που προηγήθηκε από εμένα. Τα έλαβα προφορικά από τον δάσκαλό μου, ο οποίος ήταν εξουσιοδοτημένος γι' αυτό, πράγμα που σημαίνει ότι και αυτός τα έλαβε από τους δασκάλους του προφορικά.

Και παρόλο που τα είχα λάβει υπό όλες τις συνθήκες κάλυψης και εγρήγορσης, λόγω της αναγκαιότητας που εισήγαγα στο δοκίμιό μου «Ώρα για Δράση», το «περιττό» μέρος έχει αντιστραφεί για μένα και έχει γίνει «απαραίτητο». Ως εκ τούτου, έχω αποκαλύψει αυτό το μέρος με πλήρη άδεια, όπως εξήγησα παραπάνω. Ωστόσο, θα τηρήσω τα άλλα δύο μέρη όπως μου έχει δοθεί εντολή.