22. Tora Liszma

Usłyszałem 6 lutego 1941 r.

Istotą Tory „Liszma” (dla Tory, dla Stwórcy) jest takie studiowanie Tory, kiedy człowiek uczy się, żeby wiedzieć absolutnie dokładnie w swoim poznaniu, bez żadnych wątpliwości w prawdziwość swojej wiedzy, że „jest sąd i jest sędzia”.

„Jest sąd” oznacza, że postrzega się rzeczywistość taką, jaka ukazuje się przed naszymi oczami, czyli upewniamy się, że kiedy pracujemy w wierze i darowaniu, to rośniemy i wznosimy się z dnia na dzień, dlatego że za każdym razem widzimy zmiany na lepsze.

I odwrotnie, kiedy pracujemy dla otrzymywania i dla osiągnięcia wiedzy, widzimy, że opuszczamy się z każdym dniem do najniższego stanu, jaki jest tylko możliwy.

Kiedy patrzymy na te dwa stany, widzimy, że „jest sąd i jest sędzia”, bo jeśli nie wykonujemy praw prawdziwej Tory, natychmiast otrzymujemy karę. Dlatego rozumiemy, że jest sprawiedliwy sąd, to znaczy widzimy, że właśnie to jest najlepsza droga zdolna i godna doprowadzić nas do prawdy.

I dlatego sąd nazwany jest sprawiedliwym, bo tylko taką drogą można dojść do zamierzonej doskonałości, czyli pojmujemy wiedzę w całkowitym i absolutnym uświadomieniu sobie, ponad którym nic nie ma, że tylko wiarą i darowaniem można osiągnąć Cel stworzenia.

Dlatego jeżeli uczymy się po to, aby osiągnąć ten cel – poznać, że „jest sąd i jest sędzia”, to nazywa się to „Tora liszma”. I to jest sens powiedzianego: „Wielka jest nauka prowadząca do działania”.

Na pierwszy rzut oka należałoby powiedzieć "prowadząca do działań", a nie "do działania", w liczbie mnogiej, a nie w pojedynczej, czyli że może dokonać wielu działań. Ale sedno jest w tym, że uczenie się powinno doprowadzić go tylko do jednego – do wiary. A wiara nazywa się „jedynym przykazaniem”, „skłaniającym ku zasługom szalę wagi sądu nad całym światem”. Wiara nazywa się również „działaniem”, dlatego że każdy dokonujący czegokolwiek powinien mieć do tego powód zobowiązujący go wykonać to działanie zgodnie z „wiedzą”. To jest jakby wspólne pomiędzy rozumem i działaniem.

Lecz jeśli chodzi o to, co jest ponad wiedzę, kiedy wiedza nie pozwala człowiekowi dokonać czynu, a wręcz przeciwnie, to trzeba przyznać, że w takim działaniu absolutnie nie ma rozumu, a jedynie tylko jest działanie. I w tym jest sens powiedzianego: „Ten, który wykonał jedno przykazanie, jest szczęśliwy, że przechylił siebie i cały świat na szalę zasług”, co oznacza – „wielka jest nauka prowadząca do działania”, czyli do działania bez wiedzy, nazywającego się „ponad wiedzę”.