Xevruta - 23-cü dərsin davamı- Ali aləmlərin quruluşu

Gəlin indiyə qədər gördüyümüz əsas anlayışı nəzərdən keçirək

Nur

Kli

Birbaşa nurun 4 Mərhələsi

Birinci İxtisar / TsimTsum Alef

Masax (Ekran)

Or Yaşar

Or Xozer

Roş

Tox

Sof

Aşağıdakılar Rav Dr. Mixael Laiyman-ın dərsindən götürülüb

İnkişaf mərhələlərindən hər hansı birini izah etməyə başladıqda, reallığın başlanğıcından izah etmək istədiyimiz vəziyyətə qədər olan bütün mərhələləri aydınlaşdırmaq faydalıdır. Buna görə də, gəlin yenidən **"Or Yaşar"**ın (Düz Nurun) dörd mərhələsinə qayıdaq və "Nur" adlanan Ali qüvvə tərəfindən ilk Kli-nin (qabın) yaradılma yollarını aydınlaşdıraq.

1. Birinci Mərhələ (Bxina Alef - Xoxma):

Ali Nur yayılır və özünə əks olan "arzu" adlanan bir Kli inşa edir. Nur arzunun daxilinə yayılır və onu doldurur. Nur qabı doldurduqda, Kli həzz hiss edir. Həzz hissinin sonunda və bunun nəticəsi olaraq, Kli həm də həzzin mənbəyini ayırd edir. O hiss edir ki, həzz, məqsədi əta etmək , ona yaxşılıq etmək olan birindən gəlir.

2. İkinci Mərhələ (Bxina Bet - Bina):

Həzzin əta edəndən gəldiyi hissi Klidə əta etmək arzusu oyadır. Təbii olaraq Kli öz mənbəyi kimi hərəkət etməyə can atır. Beləliklə, Xeyirxahın iradəsi necə əta etməkdirsə, Kli də eləcə vermək, əta etmək istəyir. Birinci mərhələ ikinci mərhələyə çevrilir. Birinci mərhələ almaq, ikincisi isə əta etmək istəyir; hər biri digərinin əksidir. Nurun daxilində həzzdən əlavə, əta edənin kimliyi və mahiyyəti haqqında bir hiss də var. İkinci mərhələnin əta etmək arzusu buradan qaynaqlanır. Birinci mərhələdəki Kli Xoxma, ikinci mərhələdəki isə Bina adlanır.

3. Üçüncü Mərhələ (Bxina Qimel - Zeir Anpin):

İnkişafın növbəti pilləsi Binanın "vermək" iradəsini həyata keçirmək istəyən Klidir. Arzusunun mahiyyəti "almaq" olan Kli, yalnız əta etmək üçün alarsa verə bilər. Klini əta etmək naminə aldığı bu üçüncü inkişaf mərhələsi "Zeir Anpin" adlanır. Kli əta etmək üçün aldıqda, onun səyi Yaradanın vermək səyinə bərabər olur. Birinci mərhələdə Kli qəbul etdi, ikincidə əta edən qüvvəyə bənzəmək istədi, üçüncüdə isə əməldə Ona bənzəmək istədi. Kli Yaradan kimi əta əməlini icra etdikdə, ona Yaradanın ucalığı, Onun nə dərəcədə kamil olduğu aşkar olur və onda Yaradanın kamilliyinə qarşı bir arzu inkişaf edir.

4. Dördüncü Mərhələ (Bxina Dalet - Malxut):

Üçüncü mərhələdəki əta əməlinin nəticəsi olaraq, Klidə hər şeyi almaq — Nuru həm həzz kimi, həm də həzzin verəni kimi qəbul etmək arzusu yaranır. Kli həm həzzi almaqdan, həm də "həzz verən" statusundan zövq almaq istəyir. Kli Yaradanda olan hər şeyi özü üçün istəyir. Əgər ikinci və üçüncü mərhələlərdə Kli Yaradana və Onun hərəkətinə bənzəmək istəyirdisə, dördüncü mərhələdə o, "alan" olaraq Yaradanın statusundan həzz almaq istəyir.

Bu dördüncü mərhələdə "almaq arzusu" bütün gücü ilə hökm sürür və adı buradan gəlir — "Malxut" (Səltənət). Dördüncü mərhələ həm də Klinin inkişafındakı son pillədir, buna görə də biz onu "məxluq" adlandırırıq.

Bxina Daletdə bütün Nuru almağın nəticəsi olaraq, Kli özünü alan kimi hiss etməyə başlayır. Bxina Daletdə Nurla dolu olan Kli-nin vəziyyəti “Eyn Sof” adlanır. Kli özünü alan, Nuru isə verən kimi hiss etdikdə, özü ilə Nur arasındakı ziddiyyətə və fərqə dözə bilmir. Buna görə o, “Tsımtsum Alef” adlanan bir hərəkətlə bütün Nuru özündən xaric edir. Kli-nin özü ilə Nur arasında hiss etdiyi fərq “utanc” adlanır. Utanc Kli-ni ixtisara gətirir və ixtisar nəticəsində Kli Nurdan boş qalır. Nur Kli-nin qarşısındadır, Kli isə boşdur, sərbəstdir, onun içində heç nə yoxdur.

Nur Kli-dən ayrıldı. Bxina Daletin Nurla dolu vəziyyəti “Olam Eyn Sof” adlanır, Tsımtsum Alefdən sonra boş qalan Kli-nin vəziyyəti isə Olam HaTsımtsum adlanır. Tsımtsum Alefdən sonrakı vəziyyət xüsusidir. Kli, yəni məxluq, tək qalır. Tsımtsum Alefdən sonra Kli Nurla bağlı deyil və Nurun idarəsi altında deyil. O, sərbəstdir. Tsımtsum Alefdən sonra Yaradan və məxluq bir-birindən ayrılır.

Buradan öyrənirik ki, Kli-də edilən bütün hərəkətlərin Məqsədi Kli-yə Nurdan ayrılmağa və öz arzusunu özü tərəfindən müəyyən etməyə imkan verməkdir. İxtisar olunmuş Kli-də əvvəlki vəziyyətlərdən bütün təəssüratlar var. İndi boş halda, o, keçmiş vəziyyətlərdən onda qalan məlumatlara uyğun hərəkət etmək və öz arzusu barədə qərar vermək imkanına malikdir.

Beləliklə, Kli öz əvvəlki vəziyyətlərini araşdırır. O görür ki, Olam Eyn Sofdakı vəziyyəti Bxina Alefə bənzəyir, Nurla doludur. O həmçinin Bxina Betdəki vəziyyəti ilə, yəni Nuru almağı rədd etdiyi vaxtdakı vəziyyəti ilə, utancı hiss etdikdən və Nurun onun daxilindən çıxmasından sonrakı vəziyyəti arasındakı yaxınlığı da ayırd edir. Bxina Qimel və Daletdə Kli-nin inkişafı ona yaxşı hiss gətirmədi; buna baxmayaraq, o, onlardan sonra utanc hiss etdi. Deməli, o nə etməlidir, mümkün olan ən yaxşı vəziyyət nə ola bilər?

Kli boş qalır. Həzzlərdən boş, Yaradan hissindən boş, ən ağır vəziyyətdə. O ala bilmir; əgər alarsa, utanc hiss edəcək. Kli-nin utancı o qədər böyük və dəhşətlidir ki, o, utancı hiss etməmək şərti ilə bütün həzzlərdən və bütün dolumlardan imtina etməyə hazırdır.

Tam dolu vəziyyətində Kli utanc hiss edir; boş vəziyyətində isə onda həyat qüvvəsi çatışmır. Kli öz tam və əbədi vəziyyətini tapmalıdır, dəyişdirilməsinə ehtiyac olmayan bir vəziyyəti. Əgər o, öz tam vəziyyətinə çatarsa, əbədiliyə layiq olacaq. Əbədilik və kamillik eyni şeydir. Çünki kamildə nəsə çatışmırsa, əgər ona nəsə əlavə etmək lazımdırsa, deməli, o ümumiyyətlə kamil deyil. Kamil olan heç vaxt dəyişmir. Deməli, məxluqu məcbur etməyəcək, məxluqun razı və kamil olacağı tam və əbədi bir vəziyyətə necə nail olmaq olar? Axı Kli-nin istədiyi məhz budur; hər halda, nəticədə Kli-nin arzusu almaqdır.

Bu hesablamalardan aydın olur ki, yeganə kamil vəziyyət Yaradan kimi olmaqdır. Kli Yaradan’a bənzəməlidir. Kli Yaradanı özünə nümunə götürməli və Ona bənzəməyə, Yaradanla eyni səviyyəyə çatmağa can atmalıdır.

Kli Yaradan’a necə bənzəmək lazım olduğunu anlamaq istəyir və bir yol tapır. Yaradan əta edir, Yaradan məxluqu sevir və ona həzz verir. Əgər məxluq da Yaradanın ona verdiyi kimi Yaradan’a əta edə bilsəydi, məxluq Yaradan’a bənzəyərdi. Bəs məxluq Yaradan’a necə verə bilər, axı məxluqun verəcək heç nəyi yoxdur?! Həll sadədir: əgər Yaradan məxluqu sevirsə, məxluq Yaradanın sevgisindən istifadə edərək Yaradan’a geri verəcək.

Yaradandan məxluqa həzz və sevgi hissi gəlir. Məxluq qərar verir ki, hər ikisindən istifadə etsin. O, həzzi qəbul edir, amma həzz almaq arzusu səbəbindən yox. Həzzi qəbul etməklə məxluq Yaradanın ona olan sevgisinə bənzər şəkildə Yaradan’a olan sevgisini ifadə edir. Məxluq yalnız Yaradan’a sevgisini ifadə etmək üçün, yalnız Yaradan’a həzz çatdırmaq üçün alır. Əgər məxluq Yaradan’a həzz çatdırırsa, o və Yaradan bir-birinə bərabər olurlar. Yaradan’a həzz çatdırmaq üçün alma əməli məxluq tərəfindən “niyyət”in köməyi ilə, həzzi qəbul edərkən düşüncə vasitəsilə edilir. Kli-nin niyyətlə işini biz “Masax” adlandırırıq.

Gəlin Kli-nin Masaxla işini təsvir edək. Nur Yaradandan məxluqa gələn — həzzdir. Məxluq qərar verir ki, Nuru özü üçün almasın və Nuru geriyə itələsin. Nuru rədd etdikdən sonra məxluq öz niyyətinə uyğun hesablayır ki, Yaradan’a həzz çatdırmaq üçün və öz həzzi üçün yox, nə qədər ala bilər. Düzgün hesablamaya uyğun olaraq, o, həzzi öz daxilində qəbul edir. O, bunu müəyyən ölçüdə qəbul edir, niyyətdə özünü saxlaya bilmə qabiliyyətinə uyğun olaraq.

Birinci Tsımtsumdan sonra boş qalan Kli indi ikiyə bölünür: həzz almağın mümkün olduğu yerə və həzz almağın mümkün olmadığı yerə. Kli-də hesablamanın aparıldığı yer “Roş” adlanır. Həzzin qəbul edildiyi yer “Tox”, Masax çatışmazlığı səbəbindən Nurdan boş qalan yer isə “Sof” adlanır. Beləliklə, bir ümumi Kli üç hissəyə bölünür: Roş, Tox, Sof. Kabala elmi bizə məhz bu Kli haqqında öyrədir; bu Kli məxluq adlanır.

Məxluq Yaradan’a bənzəməlidir. Yaradan’a bənzərlik o halda mümkündür ki, Roş ilə Tox arasında ayıran Masax Kli daxilində nə qədər həzzin qəbul olunacağına qərar versin. Masax Kli-nin Tox və Sof hissələrinə bölünməsini müəyyən edir. Əgər Masax böyükdürsə, Tox hissəsi böyük olur, Sof isə kiçik. Tox və Sof birlikdə bədən adlanır. Fizioloji bədən kimi, Kli də bədən və Roşa bölünür. Sonralar onun əllərə, ayaqlara və bədənin başqa orqanlarına bölünməsini də öyrənəcəyik. Ruhani Kli-nin bölünməsi bizim dünyamızda fizioloji bədənin formalaşmasını tədricən müəyyən edir.

Kli öz xarici hissələri ilə əhatə olunub, bunlara “aləmlər” deyilir və Kli-nin özü də bizim dünyamızdakı insanlar olan çoxlu hissələrə bölünür. Kli bizim dünyamızda hiss etdiyimiz daxili və xarici hissələrə bölünür. Bizim dünyamızdakı bütün reallıq Eyn Sof aləmindən sonra yaradılmış ümumi Kli-nin nəticəsidir. Tsımtsum Alefdən etibarən öyrənmə, Kli-nin bizim dünyamıza qədər necə endiyinin yollarına yönəlir.

Qeyd edildiyi kimi, Or Yaşarın dörd Bxinotunda Kli ali qüvvə tərəfindən yaradılır. Kli Tsımtsum Alefdə özünü ixtisar edir, öz üzərinə Masax qoyur və Masax vasitəsilə özünü və aləmləri qurur. Birinci aləm “Adam Kadmon” adlanır. Ondan sonra “Atsilut”, “Briya”, “Yetsira”, “Asiya” aləmləri və “bu dünya” yaradılır. Bizim günlərimizdə, bu dünyada minlərlə illik inkişafdan sonra insan Eyn Sofa qayıtmağa başlayır, ta Yaradanın dərəcəsinə nail olmaqla öz inkişafını tamamlayana qədər.

Reallığın başlanğıcından sonuna qədər olan bütün tədqiqat "Kabala müdrikliyi" adlanır. Dünyanın bütün elmləri, bu dünya ilə bağlı olan bütün məlumatlar bu müdrikliyə daxildir. Kabala müdrikliyinin tədqiqat mövzuları bütün reallığın kökü və bu dünyaya qədər olan bütün aləmlərdəki reallığın bütün detallarıdır. Bəşəriyyətin yerinə yetirməyə borclu olduğu ümumi plan haqqında müəllimim, Rav Barux Aşlaq, "İnsan hansı dərəcəyə qədər nail olmalıdır?" adlı məqaləsində yazır.

Bütün bəşəriyyət Eyn Sof (Sonsuzluq) aləmində tək bir Kli (qab) olaraq mövcuddur; onun səkkiz və ya doqquz milyard insana bölünməsi hamının bir Kli olaraq bir-birinə bağlı olduğu həqiqətini dəyişmir. Hər bir insan ən aşağı yerə, bizim dünyamıza qədər enməli (reinkarnasiya olmalı) və oradan geri, ümumi Kli-yə yüksəlməlidir. İstənilən halda, bizim bu dünyadakı vəziyyətimizdən daha pis bir vəziyyətə enmək qeyri-mümkündür.

Bu dünyadakı həyatı boyu öz tapşırığını tamamlamayan şəxs yenidən reinkarnasiya olacaq və bəşəriyyətin bir fərdi olaraq bu dünyada doğulacaqdır. O, öz mənəvi kökünə doğru yüksəlməyə başlamalı və davam etməlidir. İnsan öz rolunu tamamlamadığı müddətcə, bu dünyaya yenə və yenə reinkarnasiya olacaqdır.

Əgər belədirsə, Rabaş soruşur: insan hansı ruhani dərəcəyə nail olmalıdır ki, bir daha reinkarnasiya olmasın? Və o, orada yazır: "Budur, Arinin Şaar Ha-Gilgulim (Reinkarnasiyalar Darvazası) kitabında yazılmışdır ki, hər bir insan bütün NRNXY səviyyələrində kamilləşənə qədər, yəni onun üçün nəzərdə tutulmuş bütün Nuru qəbul edənə qədər reinkarnasiya olmalıdır."

Bütün ruhların ümumi Klisini dolduran Nur NRNXY adlanır. NRNXY — Nefeş, Ruax, Neşama, Xaya, Yexida adlanan beş Nurdur ki, onlar mütləq şəkildə kamil Klini doldurmalıdırlar. Buradan Arinin sözlərini anlaya bilərik ki, həyatı boyu mənəvi dərkə nail olan, lakin öz yolunu tamamlamayan insan reinkarnasiya olmağa davam etməlidir. O, bu dünyadakı həyatında öz mənəvi yolunu davam etdirməli olacaq.

Hər birimiz keçmişdə, əvvəlki təcəssümlərimizdə bu dünyada yaşamışıq və müəyyən proseslərdən keçmişik. Hər birimizin Kabala müdrikliyi ilə qurduğu əlaqə, hətta əvvəlki həyatlarımızda da bu müdrikliyə bağlı olmağımız ehtimalını göstərir. Buna görə də, biz bu gün də həmin istiqamətdə irəliləməyə davam edirik.

Əgər qəflətən insanın həyatı boyu daxilində Kabala müdrikliyini öyrənmək arzusu oyanırsa, bu o deməkdir ki, o, yolun bir hissəsini artıq əvvəlki həyatlarında keçmişdir. İndi, hazırkı təcəssümündə o, irəliyə doğru davam edir. Beləliklə, insan ümumi Klinin Nurla dolmasını tamamlamadığı müddətcə, bu dünyadakı həyata davam etməli və reinkarnasiya olmalıdır.

Ümumi Klinin NRNXY Nuru ilə dolmasının tamamlanma mahiyyətini araşdırdıqda bilməliyik ki, bütün yol, başlanğıcdan sona qədər yuxarıdan aşağıya eniş və aşağıdan yuxarıya yüksəliş hissələrinə bölünür. Yuxarıdan aşağıya doğru, bu dünyaya qədər olan enişdə aləmlər yaradılır və ruhlar inşa edilir. Bu dünyada insan öz bədənində və ruhunda yaşayır və bu dünyadan etibarən öz yüksəlişinə başlamalıdır. Kabala müdrikliyi çərçivəsində biz bütün aləmlərin yaradılmasını, ruhların bu dünyaya enişini və bu dünyadan Eyn Sof-a (Sonsuzluğa) qədər necə yüksələ biləcəyimizi və yüksəlməli olduğumuzu öyrənirik.

İlk olaraq, biz Adam Kadmon aləminin yaradılmasını öyrənəcəyik və onun özündən əvvəlki vəziyyətdən formalaşma mərhələlərini araşdıracağıq.

Məlum olduğu kimi, Or Yaşar-ın (Düz Nurun) dörd mərhələsində Kli yaradılmış və Eyn Sof aləmində bütün Nuru qəbul etmişdi. Eyn Sof aləmində Nuru qəbul etdikdən sonra Kli bir Tsimtsum (İxtisar) etdi və boş qaldı. Kli qərara gəldi ki, yalnız Masax (Ekran) ilə, yəni Klinin daxilinə nə qədər Nurun qəbul edilə biləcəyi və nə qədərinin qəbul edilə bilməyəcəyi barədə bir hesablama ilə işləsin. Bu qərarlardan sonra Adam Kadmon aləmi doğuldu.

Klinin hər bir vəziyyəti özündən sonra "Reşimot" (Təəssüratlar/Xatirələr) qoyur. Reşimot — Klinin inkişafının hər bir mərhələsi haqqında məlumatdır. Məsələn, Bxina Bet (ikinci mərhələ) öz daxilində Bxina Alef-dən (birinci mərhələ) gələn bir Reşimo daşıyır və onun üzərində inşa olunur. Bxina Qimel isə həm Bxina Bet, həm də Bxina Alef-dən gələn Reşimot-u ehtiva edir. Əgər biz Bxina Qimel daxilindəki Reşimot qaydasını təsvir etsək: Bxina Alef-dən qalan Reşimo ən daxildədir, Bxina Bet-in Reşimosu ona nisbətən xaricdədir və Bxina Gimel-in özü isə hamısından daha xaricdədir.

Masaax (Ekran) ilə işləyən Kli öz daxilində bütün əvvəlki vəziyyətləri ehtiva edir və öz qərarlarını onlara nisbətən verir. Ali Nur yayılır, Kliyə doğru çəkilir və onu doldurmaq istəyir. Kli Nuru rədd edir, çünki əgər qəbul edərsə, utanc hiss edəcəkdir. Kli hansı miqdarda Nuru utanc hiss etmədən qəbul edə biləcəyinə, beləliklə də Nurla tam şəkildə bərabərləşə biləcəyinə dair qərarlar verir. Nurun Masaax vasitəsilə qəbul edilməsi zamanı Kli əta edənə, verənə çevrilir.

Biz Masaaxın işləmə tərzini ev sahibi və qonaq nümunəsi ilə izah etdik. İnsan dostunun evində qonaqdır. Dostu hazırladığı yeməklərdən həzz alması üçün onu dəvət edir, o isə dəvəti rədd edir. Qonaq özünü "alan", ev sahibini isə "verən" kimi hiss edir; onda utanc hissi yaranır. Ev sahibinə nisbətdə o, verəni daha üstün hiss edir. Öz aşağı dərəcəsi ilə verənin ali dərəcəsi arasındakı boşluq hissi onda utanc hissi oyadır.

Qonaq necə qəbul edə, həzz ala və eyni zamanda utanmaya bilər? Qonaq yeməkdən həzz almaq dəvətini rədd edir. Ev sahibi isə dostuna yeməyi məhz onun üçün hazırladığını izah edərək, israrla yeməyi xahiş edir. Qonaq, ev sahibinin təzyiqi ilə öz imtinası bərabərləşənə qədər bu israrlı xahişləri rədd etməyə davam edir. Ev sahibi vermir, qonaq da almır; ev sahibi əta etmir, qonaq da qəbul etmir. Ev sahibi və qonaq bir-birinə bərabər olur və təamlar aralarındakı masanın üstündə qalır.

İndi qonağın öz formasını "alandan" "verənə" dəyişmək imkanı var. Ev sahibi yeməyi məhz qonaq üçün, sevgi ifadəsi olaraq hazırlayıb. Ev sahibi qonağın həzz almasını istəyir. Əgər qonaq dəvəti rədd edərsə, ev sahibini kədərləndirəcək.

Buna görə də qonaq qəbul etməyə qərar verir; lakin onun bütün niyyəti ev sahibinə həzz verməkdir. Belə edərsə, o, özünü aşağı, ev sahibini isə üstün hiss etməyəcək; o, ev sahibinə əta edəcək — Kli Yaradana əta edəcək.

Məxluq Yaradandan həzz alaraq Yaradana əta etmək qərarına gəlir. Bu yolla Yaradan və məxluq bir-birinə bərabər olurlar. Məxluq Yaradana həzz vermək üçün Ondan qəbul edir və nəticədə onlar bərabərləşirlər. Yaradan məxluqa həzz verir, məxluq Yaradandan həzz alır və bu həzzi qəbul etməklə Yaradana həzz bəxş edir.

İnsanda çatışmayan tək şey həzzi Yaradan xatirinə qəbul etmək niyyətidir. Niyə mənəvi dərəcənin Roş-unda (Başında) formalaşır. Kli öz arzusuna nisbətdə Yaradanla nə dərəcədə bərabər olduğunu araşdırır və arzusunun nə qədərini aktivləşdirəcəyinə qərar verir. Klinin öz arzusunu aktivləşdirə bilmə qabiliyyətinin həddini müəyyən edən sərhəd "Tabur" (Göbək) adlanır. Klinin öz arzularını həzzlə doldura bildiyi yer "Tox" (Daxil) adlanır; Tox-un sonu Taburda bitir.

Həzzlə doldurula bilməyən yer isə — Taburdan aşağısı — "Sof" (Son) adlanır. Klinin Sof hissəsi həzzi rədd edir və boş qalır. Yaradanın Klinin Sof hissəsindəki arzularına əta etdiyi həzz o qədər böyükdür ki, Kli onu əta etmək naminə qəbul etmək iqtidarında deyil.

Gəlin ev sahibi və qonaq məsəlinə qayıdaq. Fərz edək ki, ev sahibi qonağa ət, balıq, desert və içki təqdim edir. Qonaq bu təamlardan hansını yalnız ev sahibinin xatirinə qəbul edib həzz ala biləcəyini, hansını isə öz xatirinə almayacağını hesablayır. O, öz arzusunu, həzzi və ev sahibinin ucalığını dərk etməsini nəzərə alır və bütün bunlara nisbətən nəyi qəbul edə biləcəyinə qərar verir.

Məsələn, içkini özünə rəva görə bilər. Həmçinin deserti və balığın bir hissəsini də yeyə bilər; onlardakı həzz o qədər də böyük deyil. Qonaq onları qəbul edib ev sahibi üçün həzz ala bilər. Lakin əti qəbul edə bilmir. Əgər əti yesə, ev sahibi haqqında düşünə bilməyəcək; əti yeyərkən tamamilə həzz düşüncəsinə qərq olacaq.

Kli özünü məhdudlaşdırır. Həzzin bir hissəsini daxilinə qəbul edə bilir, digər hissəsini isə yox. Bu hesablama əvvəlki işlərdən — Or Yaşarın dörd mərhələsindən, Eyn Sof aləmindən və birinci məhdudiyyətdən (Tsimtsum Alef) əldə edilmiş məlumatlara, yəni keçmiş vəziyyətlərdən qalan təcrübəyə əsasən aparılır.

Özümüzü ev sahibi və qonaq məsəlindəki qonağın yerinə qoymağımız və Yaradana əta etmək naminə necə qəbul etmək haqqında düşünməyimiz yaxşı olar. Belə bir düşüncə insanda mənəvi qablar (Kelim) inkişaf etdirir. Bunu etməklə, insan özü üçünmü, yoxsa ev sahibi üçünmü həzz almaq barədə hesablamanın nə qədər dəqiq olduğunu anlamağa başlayacaq. Əgər insan tamamilə ev sahibi üçün həzz almaq barədə doğru hesablama ilə məşğul olarsa, o, yeməyin dadını hiss etməkdən kəsilər. İnsan özü üçün həzz almağa o dərəcədə qərq olmuşdur (ki, dad yalnız eqoist alma arzusunda hiss olunur).

Məsələn, əgər bir insan yalnız ev sahibinə həzz vermək niyyəti ilə — özü üçün deyil, yalnız onun xatirinə — bir fincan qəhvə içərsə, o, qəhvənin dadını hiss etməyəcək. Çünki onun niyyəti həzzi ev sahibinə ötürməkdir, lakin o, ev sahibini hiss etmir; buna görə də dad yox olur. Özünü qonaq kimi təsəvvür etmək cəhdində insanda ev sahibinin aşkar olunması üçün bir zərurət (Xisaron) yaranır. Çünki qonaq ev sahibini hiss etmirsə, onu görmürsə, vermək (əta etmək) hərəkətini icra edə bilməyəcək.

Belə bir vəziyyətdə insanın ev sahibinin aşkar olunmasını tələb etməkdən başqa yolu qalmır. O, Ona əta edə bilmək üçün Onun aşkar olunmasını tələb edir; əks halda Ondan heç nə qəbul etməyəcək. Yaradan məxluqun yalnız Onun xatirinə, Yaradan xatirinə qəbul etmək arzusunda möhkəm durduğunu gördükdə, Özünü aşkar etməyə başlayır. Yaradan məxluqun Yaradana həzz verməkdən başqa heç bir hesablama ilə qəbul etməyi rədd etdiyini dərk etdikdə, Yaradan Özünü göstərməyə başlayır. Yaradan Özünü aşkar edir və məxluqa əta etmə hesablaması aparmağa kömək edir.

Ali Qüvvə məxluqa aşkar olduqda, Yaradan və məxluq bir-biri ilə bağlanmağa başlayır. Ali Qüvvənin aşkar olunması yalnız o şərtdə mümkündür ki, məxluq öz mövqeyində möhkəm dursun və ev sahibinin xeyrinə olmayan heç bir şeyi qəbul etməyi rədd etsin. Məxluq yalnız vermək üçün almaq istəyir; bununla o, Yaradanı Özünü aşkar etməyə məcbur edir.

"Praktik Kabala"dakı bu kimi məşqlər — qəbulun Yaradanla bağlı olması şərti ilə qəbul etmək cəhdləri — yaxşı məşqlərdir. İnsanın buna dözüb-dözə bilməyəcəyini yoxlaması dəyərlidir. Kabala müdrikliyinin öyrənilməsi və bu kimi təcrübələr vasitəsilə insan özünü elə bir vəziyyətə gətirə bilər ki, özü üçün heç nə qəbul etməsin, yalnız Yaradanın xeyrinə qəbul etsin — əgər Yaradan Özünü aşkar etmirsə, o heç nə qəbul etmir. O zaman Yaradan Özünü aşkar etməli olur.

Özünüzü yoxlayın. Əgər ev sahibinin qarşısında şərt qoysanız — yalnız Onun xatirinə qəbul etməkdən başqa hər şeyi rədd etsəniz — ev sahibi sizinlə əlaqədə olmaq məcburiyyətində qalacaq. Belə şərtlər daxilində insan Yaradanın aşkar olunması ilə mükafatlandırılır. İnsanın əta etmək niyyəti ilə Yaradanın aşkar olunmasını tələb edə bilmə qabiliyyətinin ölçüsünə görə Yaradan aşkar olur. Beləliklə, Yaradan insana əta etmənin daha yüksək dərəcələrinə qalxmağa kömək edir. Bu məşqi "ev tapşırığı" olaraq qeyd edin. Nəticədə ortaya çıxacaq çətinliklər irəliləyişə kömək edəcəkdir.

Gəlin Klinin inkişaf mərhələlərinə qayıdaq. Nur Kliyə doğru çəkilir və yayılır. Kli Nuru rədd etdi. Kli "Roş"-da (Baş hissədə) bir hesablama apardı və Nurun bir hissəsini daxilinə qəbul etdi. Nümunə üçün fərz edək ki, Kli Nurun iyirmi faizini qəbul etdi, səksən faizi isə boş qaldı.

Klinin qəbul etdiyi Nurun hissəsi "Or Pnimi" (Daxili Nur) adlanır. Hesablamanın aparıldığı yer "Pe" (Ağız), Nurun qəbulu üçün sərhəd isə "Tabur" (Göbək) adlanır. Klinin bitdiyi yer isə "Sium" (Son) adlanır.

Pe (Ağız): Niyyətin və hesablamanın mərkəzi.
Tabur (Göbək): Əta etmək naminə ala bildiyimiz həzzin bitdiyi nöqtə.
Sium (Son): Bütün mənəvi dərəcənin bitdiyi, qətiyyən qəbul edilməyən hissənin sonu.