Hevruta - Pagkatapos ng Aralin 24 - Ang estruktura ng mga mataas na mundo
Hevruta - Kasunod ng Aralin 24
Ang estruktura ng mga mataas na mundo
Bago tayo magsimula, basahin muna natin mula kay Baal HaSulam, Panimula sa Pag-aaral ng 10 Sefirot kung bakit natin pinag-aaralan ang ating mga pinag-aaralan:
May isang kahanga-hanga, napakahalagang lunas para sa mga nag-aaral ng karunungan ng Kabbalah. Kahit hindi nila nauunawaan ang kanilang pinag-aaralan, sa pamamagitan ng pananabik at matinding pagnanais na maunawaan ang kanilang pinag-aaralan, napupukaw nila sa kanilang sarili ang mga liwanag na pumapalibot sa kanilang mga kaluluwa.
Ibig sabihin nito, bawat tao ay garantisadong makamit sa huli ang lahat ng mga kahanga-hangang tagumpay na iniisip ng Maylalang sa layunin ng paglikha para bigyan ng ligaya ang bawat nilikha. At ang hindi nabigyan ng gantimpala sa buhay na ito ay pagkakalooban sa susunod na buhay, atbp., hanggang siya ay magantimpalaan ng pagkompleto sa Kanyang layunin, na Kanyang itinakda para sa kanya, gaya ng nakasulat sa The Zohar .
At habang hindi pa nakakamit ang kasakdalan, ang mga liwanag na nakatakdang dumating sa kanya ay itinuring na mga pumapalibot na liwanag. Ibig sabihin nito, nakahanda na sila para sa kanya ngunit naghihintay pa para kanyang linisin ang kanyang mga sisidlan ng pagtanggap, at kapag tapos na ito, ang mga liwanag ay magdadamit sa mga karapat-dapat na sisidlan.
Kaya, kahit wala pa siyang angkop na mga sisidlan, kapag siya ay nag-aaral ng karunungang ito, binabanggit ang mga pangalan ng liwanag at mga sisidlang kaugnay ng kanyang kaluluwa, agad silang nagliliwanag sa kanya hanggang sa isang tiyak na antas. Ngunit, sila ay nagliliwanag nang hindi pumapasok sa kalooban ng kanyang kaluluwa, dahil sa kakulangan ng sisidlan upang tanggapin sila. Gayunpaman, ang liwanag na natatanggap niya paulit-ulit habang siya ay nag-aaral ay nagdadala sa kanya ng kagandahan mula sa itaas, at nagbibigay sa kanya ng maraming kabanalan at kadalisayan, na lalong naglalapit sa kanya sa pagkamit ng kanyang kabuuan.
Sa parehong panimula, nagsalita si Baal HaSulam tungkol sa kahalagahan ng mga depinisyon:
Sinimulan kong isulat ang “paliwanag ng mga salita” ayon sa alpabeto, na tumutukoy sa lahat ng salitang lumalabas sa mga aklat ng Kabbalah at nangangailangan ng paliwanag. Sa isang banda, tinipon ko ang mga komentaryo ng ARI at ng iba pang unang mga Kabbalista tungkol sa lahat ng sinabi nila tungkol sa salitang iyon. Sa kabilang banda, ipinaliwanag ko ang diwa mula sa lahat ng mga interpretasyong iyon at gumawa ng matibay na depinisyon upang maipaliwanag ang salitang iyon sa paraang sapat para maunawaan ng mambabasa ito saanman niya ito matatagpuan sa lahat ng totoong aklat ng Kabbalah, mula una hanggang huli. Ito ang ginawa ko sa lahat ng salita na ginagamit sa karunungan ng Kabbalah.
Naipalimbag ko na ang mga salitang nagsisimula sa letrang Aleph [A], at ilan mula sa letrang Bet [B], ngunit sa isang bahagi lamang. Ito ay halos isa nang libong pahina. Sa kasamaang palad, dahil sa kakulangan ng pera, itinigil ko ang gawaing ito sa simula pa lamang at halos isang taon na akong hindi nakapagpatuloy sa gawaing ito, at Diyos lang ang nakakaalam kung makakabalik pa ako rito, dahil napakaraming pangangailangan at sa ngayon ay walang sumusuporta.
Sa kadahilanang ito, napili ko ang isang ibang daan, tulad ng “Mainam na maya sa kamay…” at ito ang aklat na Talmud Eser Sefirot [Pag-aaral ng Sampung Sefirot] na kaugnay sa ARI. Doon ay tinipon ko mula sa mga aklat ng ARI—partikular sa kanyang aklat na Tree of Life—ang lahat ng mahahalagang sanaysay tungkol sa pagpapaliwanag ng sampung Sefirot. Itinabi ko sila sa itaas ng bawat pahina at gumawa ng malawak na paliwanag na tinawag kong Ohr Pnimi [Panloob na Liwanag], at isa pang paliwanag na tinawag na Histaklut Pnimit [Panloob na Pagmamasid]. Ang mga ito ay nagpapaliwanag ng bawat salita at paksa na inilahad ng ARI sa itaas ng pahina nang mas simple at madali hangga't maaari.
Hinati ko ang aklat sa labing-anim na bahagi upang ang bawat bahagi ay maging isang partikular na aralin tungkol sa isang partikular na paksa sa sampung Sefirot. Ang Ohr Pnimi ay pangunahing nililinaw ang mga salita ng ARI na inilahad sa araling iyon, at ang Histaklut Pnimit ay pangunahing nililinaw ang paksa sa kabuuan. Sa ibabaw ng mga ito, gumawa ako ng Talaan ng mga Tanong at Talaan ng mga Sagot para sa lahat ng mga salita at paksang inilahad sa bahaging iyon.
Kapag natapos ng mambabasa ang bahaging iyon, dapat niyang subukan ang kanyang sarili kung kaya niyang sagutin nang tama ang bawat tanong na nakasaad sa Talaan ng mga Tanong. Pagkatapos niyang sumagot, dapat niyang tignan ang sagot na kaugnay ng tanong sa Talaan ng mga Sagot, upang malaman kung tama ang kanyang sagot. Kahit kaya niyang sagutin ang mga tanong mula sa alaala, dapat niyang ulitin ang mga tanong nang maraming ulit hanggang sa parang nailagay na ito sa isang kahon. Sa oras na iyon, maaalala niya ang bawat salita kapag kailangan niya ito, o kung hindi man ay maaalala niya ang kinalalagyan nito upang hanapin ito, “at magtatagumpay sa kanya ang kalooban ng Diyos.”
Dahil nakikita natin ang kahalagahan ng depinisyon para kay Baal HaSulam, basahin nating muli ito:
1. Liwanag (Part 1, Panloob na Pagmamasid, 18)
Lahat ng umiiral sa mga mundo bilang “pag-iral mula sa pag-iral,” na lahat ay maliban sa substansya ng Kelim (tingnan ang item 2 at 24).
2. Liwanag at Kli (Part 1, Kabanata 1, Panloob na Liwanag, 6)
Ang kagustuhang tumanggap sa emanated being ay tinatawag na sisidlan; at ang kasaganaan na natatanggap niya ay tinatawag na liwanag.
5. Liwanag ng Hochma (Part 1, Kabanata 1, Panloob na Liwanag, 50)
Isang liwanag na umaabot sa emanated being sa unang pagpapalawak, na siya ring pangkalahatang buhay at sariling-anyo ng emanated being.
6. Liwanag ng Hassadim (Part 1, Kabanata 1, Panloob na Liwanag, 5)
Isang liwanag na nagdadamit sa liwanag ng Hochma at umaabot sa emanated being sa unang pagpapaigting.
11. Maylalang (Part 1, Panloob na Pagmamasid, 18)
Ang pangalang Maylalang ay tumutukoy lamang sa totoong paglikha, ibig sabihin ang “pag-iral mula sa kawalan,” na siya ring substansya ng Kelim, na tinutukoy bilang “kagustuhang tumanggap” sa bawat diwa. Ito ay kinakailangang wala sa Kanya bago ang paglikha.
16. Panahon (Part 1, Panloob na Pagmamasid, 34)
Ito ay isang tiyak na bilang ng mga yugto na susunod-sunod at naghahalo sa isa’t isa ayon sa kaayusan ng sanhi at bunga, gaya ng mga araw, buwan at taon.
17. Kadiliman (Part 1, Panloob na Pagmamasid, 24)
Ang ikaapat na yugto sa pagnanasa, na hindi tumatanggap ng itaas na liwanag sa kanyang loob dahil sa kapangyarihan ng pagbabawal, ay itinuturing na ugat ng kadiliman.
40. Ano ang “pagbabawal” TzimTzum (Part 1, Kabanata 1, Panloob na Liwanag, 40)
Ang nagtatagumpay sa kanyang sariling pagnanasa. Sa ibang salita, ang nakapipigil sa sarili at hindi tumatanggap sa kabila ng matinding pagnanais na tumanggap, ay itinuturing na nililimitahan ang sarili.
79. Ano ang reflected light (Ohr Hozer) (Ikalawang Bahagi, Panloob na Pagmamasid, 79)
Ito ang liwanag na hindi natanggap sa ikaapat na yugto. Ito ang liwanag na nakatalaga para punuin ang ikaapat na yugto, at hindi niya ito tinatanggap dahil sa hadlang na pumipigil dito at itinutulak itong pabalik. Ang operasyong ito ay tinatawag na "zivug de-akaa" [“pag-uugnayan sa pamamagitan ng pagpalo”] (Ikalawang Bahagi, Panloob na Pagmamasid, 22). Lahat ng sisidlan ng pagtanggap sa Partzufim [pl. ng Partzuf] mula sa pagbabawal paakyat, ay pinalawig mula sa reflected light na iyon, na nagsisilbi sa kanila sa halip na ikaapat na yugto sa Ein Sof.
43. Hadlang (Massach) (Ikatlong Bahagi, Item 2)
Ang hadlang ay ang puwersa ng pagbabawal na umuusbong sa emanated being laban sa itaas na liwanag, upang pigilan itong bumaba sa ikaapat na yugto. Ibig sabihin, sa sandaling ito ay dumating at dumikit sa ikaapat na yugto, agad na nagigising ang puwersang iyon, pinapalo ito, at itinutulak pabalik. Ang puwersang iyon ay tinatawag na “hadlang.” Dapat mong maunawaan ang pagkakaiba ng hadlang at ng pagbabawal sa emanated being, na dalawang ganap na magkaibang bagay. Ang puwersa ng pagbabawal na ginawa sa ikaapat na yugto ay nakatuon sa sisidlan ng emanated being, na siyang pagnanasa na tumanggap. Ibig sabihin, dahil sa pagnanais na mapantayan ang anyo ng Tagapagpalitaw, pinigilan niya ang sarili sa pagtanggap habang nananabik na tumanggap, dahil ang pananabik sa kanya, na tinatawag na “ikaapat na yugto,” ay isang itaas na puwersa na hindi mapawi o mabawasan kahit kaunti ng emanated being. Sa halip, maaari niyang pigilan ang sarili sa pagnanais na tumanggap kahit may matinding pananabik.
Ang puwersang ito ng pagpigil ay laging inilalagay sa ikaapat na yugto ng emanated being, maliban lamang kapag siya ay tumatanggap ng bagong liwanag. Sa gayon, kailangan niyang pawalang-bisa ang puwersa ng pagpigil, ibig sabihin, ang pagbabawal sa kanya, at may lilitaw na pananabik para sa itaas na liwanag. Iyon ang nagbibigay sa kanya ng lakas upang hilahin ang liwanag sa kanyang sarili. Dito nagsisimula ang operasyon ng isang hadlang sa emanated being, sapagkat ang anumang pananabik ay nagpapahila ng itaas na liwanag sa kabuuan, gaya sa Ein Sof, dahil ito ay isang itaas na puwersa, na walang kapangyarihan ang mas mababang nilalang upang bawasan. Kaya, ang liwanag ay bumababa upang punuin ang ikaapat na yugto.
Gayunpaman, sa sandaling dumikit ang liwanag sa ikaapat na yugto, agad na nagigising ang hadlang, pinapalo ang liwanag, at itinutulak ito pabalik. Kaya’t nakakatanggap lamang siya ng liwanag mula sa tatlong yugto, at ang ikaapat na yugto ay hindi tinatanggap ito. Makikita mo kung gayon na ang hadlang ay gumagana lamang kapag dumarating ang liwanag, matapos pansamantalang bawiin ang pagbabawal, upang tumanggap ng bagong liwanag, gaya ng ipinaliwanag. Gayunpaman, ang gawa ng pagbabawal ay permanente, pinipigilan ang sarili na humila ng liwanag. Kaya, ang pagbabawal at ang hadlang ay dalawang ganap na magkaibang estado, at tandaan na ang hadlang ay resulta ng pagbabawal.
Para maintindihan ang mahalagang konsepto ng hadlang at reflected light (Masach at Orh Hozer) narito ang sumusunod na halimbawa mula kay Baal HaSulam:
Kailangan natin talagang maintindihan ang reflected light na ito at kung paano ito naging sisidlan ng pagtanggap, sapagkat sa simula ito ay liwanag lamang na tinanggihan mula sa pagtanggap. Kaya ngayon, naglilingkod ito sa kabaligtarang papel mula sa tunay nitong diwa.
Ipapaliwanag ko ito sa isang talinghaga mula sa buhay. Ang likas na ugali ng tao ay gustong magbigay at ayaw ang tumanggap mula sa kaibigan. Kaya, kapag ang isa ay pumunta sa bahay ng kaibigan at siya [ang host] ay nag-alok na magpakain, siya [ang bisita] ay tatanggi kahit napakagutom niya, sapagkat para sa kanya ito ay kahiyaan na tumanggap ng regalo mula sa kaibigan.
Ngunit kapag ang kaibigan ay nakikiusap nang sapat hanggang sa malinaw na malaki ang pabor na magagawa ng bisita sa kaibigan sa pamamagitan ng pagkain, papayag na siyang kumain dahil hindi na niya nararamdaman na siya ay tumatanggap ng regalo at ang kaibigan ang nagbibigay. Sa kabaligtaran, siya [ang bisita] na ngayon ay nagbibigay, nagbibigay saya sa kaibigan sa pamamagitan ng pagtanggap ng kabutihang-loob nito.
Kaya, makikita mong kahit ang gutom at gana ang mga sisidlan ng pagtanggap na talagang itinalaga sa pagkain, at ang tao ay may sapat na gutom at gana upang kainin ang pagkain ng kaibigan, hindi pa rin siya makakatikim dahil sa hiya. Ngunit habang nagmamakaawa ang kaibigan at siya ay tumatanggi, unti-unting nabubuo ang mga bagong sisidlan ng pagkain sa kanya, dahil ang kapangyarihan ng pakiusap ng kaibigan at kapangyarihan ng sariling pagtanggi, kapag pinagsama-sama, ay nagiging sapat na halaga upang gawing ang sukat ng pagtanggap ay maging sukat ng pagbibigay.
Sa huli, nakita niyang sa pagkain ay makakagawa siya ng malaking pabor at magdadala ng kasiyahan sa kaibigan. Sa estadong iyon, isinilang ang mga bagong sisidlan ng pagtanggap para tanggapin ang pagkain ng kaibigan. Ngayon ay itinuturing na ang kapangyarihan ng pagtanggi ang naging tunay na sisidlan sa pagtanggap ng pagkain, at hindi ang gutom at gana, kahit sila ang karaniwang sisidlan ng pagtanggap.
Paliwanag ng Host at ng Bisita ni Rav Dr. Michael Laitman:
Ang Kli na nilikha mula sa itaas, sa unang antas, pangalawa, pangatlo, pang-apat, na tumanggap ng lahat at tinawag na mundo ng “Ein Sof.” Pagkatapos, gumawa ito ng Tzimtzum, itinaboy ang lahat, ito ang unang Tzimtzum, at pagkatapos ay nanatiling walang laman. At nagpasya ito na gagana lang sa pamamagitan ng isang Masach, na kung gaano lamang ang kaya nito, iyon lang ang tatanggapin nito sa loob, at kung hindi, hindi ito tatanggap. Lahat ng mga desisyong ito, pagkatapos nagsimula tayong ipanganak ang mundo ng Adam Kadmon. Sa lahat ng estadong iyon, nananatili ang Reshimot sa lahat ng mga yugto, impormasyon tungkol sa bawat estado. Ibig sabihin, ang bawat susunod na yugto, halimbawa yugto number two, kasama nito ang loob ang yugto number one, at pagkatapos ay nabuong pangalawa. Ang pangatlo, ibig sabihin meron isang at dalawa, at mula sa labas, pangatlo, at iba pa, hanggang makarating sa huling estado at dito lalabas na sa huling estadong ito, taglay na nito ang lahat ng nakaraang estadong dinaanan. At kapag ito ay nagpasya, nagpasya batay sa lahat ng nakaraang estadong dinaanan na. At ano’ng iniisip nito? Iniisip nitong normal, gaya ng napag-usapan natin, may Kli ako, iguguhit natin ang Kli na ganito, mula itaas pababa. Ibig sabihin, lahat ng laki ng Kli ay iguguhit natin patayo. Ano ang nasa Rosh, kung saan ito ay magpapasya kung paano ito gagana, iguguhit natin dito. Kaya ang Upper Light ay dumarating sa Kli, sa pagnanasa, tama? Ito lahat ang Kli, at nais pumasok, at tinatanggihan ng Kli, tinatanggihan ito sapagkat kung muling tatanggap, magkakaroon na naman ng kahihiyan. At nagpasya ito kung alin lang ang matatanggap nang walang kahihiyan, na sa ganito ay saktong napapalapit siya sa Light, na sa ganito siya ay pinakamapagbigay, nagbigay. Napag-usapan natin ito sa halimbawa ng maybahay at bisita. Na ako ay pumunta sa isang tao bilang bisita at inalok niya ako ng pagkain, sinasabi kong ayoko kumain, hindi ako gutom, tinatanggihan ko lahat. Bakit? Sapagkat hindi maginhawa, nakakahiya. Bakit? Sapagkat nararamdaman ko na ako ang tumatanggap, siya ang nagbibigay. Kaya, lumalabas, siya ay nagbibigay, siya ay mas mataas, ako ay tumatanggap, ako ay nasa ibaba. At dahil dito ay nararamdaman ko ang kahihiyan sa paglihis ng antas sa pagitan naming dalawa. Paano ako makakatanggap at mag-eenjoy nang walang kahihiyan? Kaya sinasabi ko sa may-ari ng bahay, kadalasan, alam na ng lahat ito, sinasabi ko, ayoko. At doon sya namimilit, o yung kaibigan kong dinalaw, at patuloy niyang sinasabi, hindi, kailangan, inihanda ko lahat ito para sa iyo. At kapag paulit-ulit ko siyang tinatanggihan, patuloy siyang namimilit, at kung ang dami ng pagtanggi ko ay sumasapat na sa kanyang pagpupumilit, lalabas na tayo ay pantay. Hindi siya nagbibigay, hindi ako nagbibigay, hindi siya tumatanggap, hindi ako tumatanggap, para tayong pantay. Nananatili ang pagkain sa gitna namin. At ngayon, mayroon na akong kakayahang maging kabaligtaran, ang nagbibigay sa kanya.
Sapagkat Sabi Niya, “Inihanda ko ito para sa iyo, mahalaga ka sa akin, nais kong matuwa ka, huwag mo akong ipagpalagay na parang hindi ka tumatanggap mula sa Akin.” Kaya iniisip ko ngayon: Tatanggap lamang ako para magpasaya sa Kanya. Kaya, hindi Siya ang nasa itaas at ako ang nasa ibaba, hindi ganoon. Ako ang nasa itaas at Siya ang nasa ibaba. Ako, ang Kli, ang magbibigay sa Maylalang, ako ang magbibigay sa Kanya. Pero Siya ba ang nagbibigay sa akin o hindi? Paano ako magbibigay sa Kanya? Magbibigay ako sa Kanya sa pamamagitan ng pagtanggap ng kaligayahan. Kaya magkapantay kami. Ito ang nilikha, at ito ang Maylalang; ang nilikha ay tumatanggap mula sa Maylalang dahil gusto nitong mapasaya ang Maylalang, magkapantay ang dalawa. Ang Maylalang ay nagbibigay kaligayahan sa nilikha, ang nilikhang nakakatanggap ng kaligayahan ay nagbibigay ligaya naman sa Maylalang. Ano ang kulang dito? Ang kulang lang dito ay ang intensyon mula sa nilikha, intensyon. Na tumatanggap siya ng kaligayahan para lang sa Maylalang, at ito ang nangyayari sa Kli sa Rosh ng antas na ito. Sinusuri niya ang lahat, kung tunay ngang magkapantay sila ayon sa kanyang pagnanasa, at sinasabi, “Maaari kong gamitin ang aking pagnanasa hanggang sa isang taas, hanggang sa lugar na tinatawag na ‘Tabur.’” Ang mga pagnanasang ito ay maaari kong punuin ng kasiyahan. At ang lugar na hindi ko mapupuno ng kasiyahan ay tinatawag na “Sof.” Bakit hindi pwede? Tinatanggihan niya ang kasiyahan dito, at nananatiling walang laman ang bahaging ito. Sapagkat ang mga kasiyahan dito na dala ng Maylalang ay sadyang napakalaki na hindi na niya kayang tanggapin ito para lang magbigay. Halimbawa, may nakalagay sa harap ko sa mesa na karne at isda at alak at keyk at Coca-Cola, at ako ay magkokompyut: ano ang pwede kong tanggapin na ang pagkatanggap ko ay magiging pakiramdam ng kasiyahan, ngunit may kaugnayan sa ideya na ginagawa ko lang ito para sa Maylalang at hindi para sa sarili ko. Kaya nag-iisip ako, nagkokompyut ako gamit ang mga kasiyahan, sa aking pagnanasa, sa pagkilala sa kadakilaan ng maybahay, at sa sarili ko, at sa kabuuan ay napag-aalam kong, halimbawa, Coca-Cola maaari kong inumin at matanggap ang kasiyahan para sa maybahay. Gayundin keyk, hindi naman ganoon kalaking kasiyahan, ayos lang, pwede kong matanggap at mapasaya ang maybahay. Pati kaunting isda, ngunit karne, halimbawa, hindi ko kaya. Napakalaking kasiyahan, sabihin na nating mahusay na steak, na kapag kinain ko siguradong ang iniisip ko na lang ay ang kasiyahan. Kaya naglilimit ako sa sarili, at mangyayari na ang ilang kasiyahan tinatanggap ko sa loob at ang ilan ay hindi ko talaga kaya. Batay saan ko ba ginagawa ang pagbibilang? Ginagawa ko ang pagbibilang ayon sa mga datos na aking nakamit sa lahat ng mga nakaraang karanasan. Hinihikayat ko kayo, isipin kung paano posible gawin ito. Kung paano kayo bilang bisita sa isang tao, kung paano kayo nagkokompyut, ito ang magbubukas ng Kelim para sa inyo.
Magsisimula na kayong maintindihan na totoong may napakapinong kalkulasyon sa loob: ako ba ay natutuwa para sa sarili ko, o natutuwa ako upang lumikha ng kasiyahan para sa May-ari ng bahay. Kung magsisimula kayong gumawa ng tamang kalkulasyon, na ang kasiyahan ninyo ay para lang mapasaya ang May-ari ng bahay, titigil kayong maramdaman ang lasa ng pagkain. Ganoon na lamang tayo kababad sa kasiyahan para sa sarili. Ibig sabihin, kung kukunin ko—halimbawa, may tasa ako ng kape dito—kung inumin ko ang kape at ang kalkulasyon ko ay nais ko itong malasahan dahil gusto kong madama ito ng May-ari ng bahay, para lamang sa Kanya ko ginagawa ito at hindi para sa sarili, kung titikman ko ang kape, hindi ko mararamdaman ang lasa, dahil gusto kong ipasa ito sa May-ari ng bahay, at ang May-ari ng bahay ay hindi ko naman nararamdaman. Kaya parang nawawala ang lasa. Kung sino man ang sumubok nito, pagkatapos ay madarama niya na kailangang may pagkakahayag ng May-ari ng bahay. Dahil kung hindi Ko siya nararamdaman, hindi Ko siya nakikita, hindi Ko kayang gawin ang akto ng pagbibigay. Kaya, wala nang ibang paraan, hihilingin Ko ang pagpapahayag ng May-ari ng bahay para makapagbigay sa Kanya, kung hindi ay wala Akong matatanggap mula sa Kanya. At kung ang May-ari ng bahay, kung ang Maylalang ay makita na ako’y matigas dito, na tatanggap lamang ako para magpasaya sa Kanya, at kung hindi ay hindi ako tatanggap, sisimulan Niyang ipakita ang sarili Niya sa akin, sisimulan Niyang ipakita Siya, at dito Niya ako tinutulungan sa kalkulasyon ng pagbibigay. At pagkatapos nito ay magsisimula kaming konektado sa isa’t isa, at ang puwersa ng Maylalang, ng Liwanag, ng itaas na puwersa ay nahahayag sa akin, at ako ay nagsisimula nang makakonekta sa Kanya. Ngunit ito ay sa kundisyon lamang na ako’y matigas sa sarili kong layunin at hindi gustong tumanggap ng kahit ano kung hindi para sa kapakanan ng May-ari ng bahay, kung hindi para sa pagbibigay. At sa ganito ay napipilitan Siyang ipahayag ang sarili Niya sa akin. Kaya, mula ngayon maaari na nating, sa iba’t ibang sitwasyon sa ating buhay, simulan ang tinatawag na praktikal na Kabbalah, mga pagsasanay na ito, na sisimulan nating tumanggap mula sa mundo, susubukan lamang ang mga bagay na konektado sa Maylalang. Tignan natin kung kaya nating panindigan ito o hindi. Kung ang tao, sa pag-aaral ng Kabbalah, sa ganitong pagtatangka, ay ilalagay ang kanyang sarili sa estado na talagang masasabi niyang, “Hindi ako tatanggap ng kahit ano para sa sarili ko, para lamang sa kasiyahan ng May-ari ng bahay, at kung hindi Siya maghahayag ng sarili ay hindi ko tatanggapin,” kailangang ipahayag ng May-ari ng bahay ang sarili Niya. Subukan ninyo kapag kayo ay bumisita sa isang tao, at hingin ninyo ito mula sa kanya: “Hindi ako tatanggap kung hindi para sa iyo.” Kaya kinailangan niyang ipahayag ang sarili Niya, kailangan niyang kumonekta sa iyo. At dito, nabibigyan tayo ng gantimpala ng paghahayag ng Maylalang, ng paghahayag ng Kabanalan. At habang mas kaya nating hingin ang paghahayag para sa pagbibigay, mas mahahayag ang Maylalang, dahil sa ganito, tinutulungan Niya tayo makarating sa mas mataas na antas ng pagbibigay.