Baal HaSulam, “Panimula sa Aklat ng Zohar”, p. 18

“Ang tao ang sentro ng buong Paglikha”

Baal HaSulam “Ang Pagtuturo ng Kabbalah at ang Diwa Nito”

“Ang lahat ng kilos ng paglikha, sa bawat sulok, pasukan at labasan nito, ay ganap na inihanda para sa layuning alagaan ang sangkatauhan mula rito, upang mapabuti ang mga katangian nito hanggang sa maramdaman nito ang Maylalang gaya ng nararamdaman mo ang iyong kaibigan.

Ang mga pag-angat na ito ay parang mga baitang ng hagdan, inayos na sunud-sunod hanggang sa makumpleto at makamit ang layunin nito.”

 Baal HaSulam “Ang Gumaganang Isip” 

“Ang bawat tao ay obligado na maabot ang ugat ng kanyang kaluluwa.”

 Baal HaSulam “Ang Pag-ibig sa Diyos at Pag-ibig sa Tao”

“Ang layunin ng paglikha ay para sa buong sangkatauhan, walang ni isa mang ibinubukod.”

 Baal HaSulam “Isang Talumpati para sa Pagkumpleto ng Zohar”

“Ang espirituwal na Dvekut ay maaari lamang mailarawan bilang pagkakatulad ng anyo. Kaya, sa pagpapantay ng ating anyo sa anyo ng Kanyang mga katangian, tayo ay nagiging nakakapit sa Kanya.

Ito ang dahilan kung bakit nila sinabi, “gaya ng Siya ay maawain.” Sa madaling salita, lahat ng Kanyang mga gawain ay para magbigay at magpala sa iba, at hindi para sa sariling kapakinabangan, dahil wala Siyang kakulangan na kailangang punan. At gayon din, wala Siyang sinumang tatanggapin Niya. Ganoon din, lahat ng iyong gawain ay dapat para magbigay at magpala sa iba. Sa ganitong paraan, mapapantayan mo ang iyong anyo sa anyo ng mga katangian ng Maylalang, at ito ang espirituwal na Dvekut.”

Baal HaSulam “Panimula sa Pag-aaral ng Sampung Sefirot”

“Kaya, dapat nating itanong, Bakit inobliga ng mga Kabalista ang bawat tao na pag-aralan ang karunungan ng Kabbalah? Tunay, mayroong isang dakilang bagay dito, na dapat ipahayag: Mayroong isang kamangha-manghang, hindi matatawarang lunas sa mga nag-aaral ng karunungan ng Kabbalah. Kahit na hindi nila nauunawaan ang kanilang pinag-aaralan, sa pamamagitan ng pananabik at matinding pagnanais na maunawaan ang kanilang pinag-aaralan, ginigising nila sa kanilang sarili ang mga liwanag na pumapalibot sa kanilang mga kaluluwa.

Ibig sabihin nito, na ang bawat tao ay tiyak na darating sa wakas sa lahat ng kahanga-hangang natamo na inisip ng Maylalang sa paglikha upang bigyang-ligaya ang bawat nilalang.”

At ang isang hindi nabigyan ng gantimpala sa buhay na ito ay bibigyan sa susunod na buhay, atbp., hanggang sa magawaran siya ng pagtupad ng Kanyang kaisipan, na Kanyang iginalaw para sa kanya, gaya ng nasusulat sa The Zohar.”

Rabash “Ano ang Kabanalan at Kadalisayan, sa Gawa?” 

“Ang simula ng kanyang gawain ay ang pagkilala sa kasamaan, ibig sabihin ay hihilingin ng tao sa Maylalang na maramdaman kung gaano kasama ang kagustuhang tumanggap. Ang pagkaalam na ang kagustuhang tumanggap ay tinatawag na “masama,” ang Maylalang lamang ang makapagpaparamdam nito sa kanya. Itinuturing ito na sa pamamagitan ng Torah, ang tao ay maaaring makamit ang pagkilala sa kasamaan, ibig sabihin ay maintindihan kung gaano kasama ang kanyang kagustuhang tumanggap, at saka siya maaaring humiling na palitan ang kagustuhang tumanggap at bigyan siya ng pagnanais na magbigay.”

Baal HaSulam, ang mga Sulatin ng Huling Henerasyon

“Ang relihiyosong anyo ng lahat ng mga bansa ay dapat munang mag-obliga sa mga kasapi nito na magbigay para sa isa’t isa sa antas na (ang buhay ng iyong kaibigan ay dapat mauna kaysa sa sarili mong buhay), gaya ng “Ibigin mo ang iyong kaibigan gaya ng iyong sarili.” Ang isa ay hindi magtatamo ng ligaya sa lipunan nang higit sa isang kaibigang nagdurusa.

Ito ay magiging kolektibong relihiyon ng lahat ng bansa na papasok sa balangkas ng komunismo. Gayunman, bukod dito, bawat bansa ay maaaring sundin ang sarili nitong relihiyon at tradisyon, at hindi dapat makialam ang isa sa iba.”