Dzień Jedności - 7 grudnia 2025 r. Lekcja Uroczysta
Wybrane fragmenty ze źródeł
1. Baal HaSulam, Szamati, art. nr 197, „Ksęga, autor, historia”
„Księga, autor, historia. Księga jest uważana za coś, co istnieje przed stworzeniem. Autor jest właścicielem księgi. Autor jest połączeniem autora i księgi, które powinno przybrać formę opowieści, czyli Torą wraz z Dającym Torę”.
2. Rabasz, Artykuł 49, „Nasza wiara w księgi i mędrców”
„Mieszkańcy jednego miasta kupili diament i wszyscy cieszyli się, że kupili go tak tanio. Jednak jeden z nich zaczął się zastanawiać, czy kupiony przez nich diament jest prawdziwy.
Lecz nikt z mieszkańców miasta nie znał się na diamentach, więc poszli do specjalisty od handlu diamentami, aby powiedział im, czy diament jest prawdziwy, czy fałszywy. Zaufali jego odpowiedzi, że diament jest prawdziwy.
Jednak jeden z nich zaczął się zastanawiać, czy powinni ufać temu handlarzowi, bo może on był oszustem. Postanowił więc sam zgłębić tę profesję, aby stać się specjalistą. Uczy się i osiąga sukcesy.
Morał: można wierzyć, że nasze zajęcia z Torą i przykazaniami oznaczają, że opieramy się na wierze przekazanej nam przez mędrców i księgi.
3. Baal HaSulam, „Przedmowa do Księgi Zohar”, nr 8
„Górne światła nazywane są Sefer (Księga), jak napisano w Księdze Stworzenia, rozdział pierwszy, Miszna pierwsza: „Stworzył swój świat w trzech księgach: książce, autorze i opowieści”. Napisano również: „Niebo zostanie zamknięte jak księga” (Izajasz 34).
Objawienie mądrości w każdej księdze nie znajduje się w jej białej części, lecz tylko w kolorach, czyli w tuszu, z którego są litery w księdze, w kombinacjach mądrości, docierają do czytelnika. […]
Odpowiednio, świat Atzilut, który jest Hochmą, jest całkowicie boski i przypomina biel w księdze. Oznacza to, że nie mamy w nim żadnego postrzegania, gdyż całe objawienie w księdze niebios znajduje się w sefirot Bina, Tifferet i Malchut, które są trzema światami BYA, ponieważ są one uważane za atrament w księdze niebios”.
4. RABASZ, Artykuł 30 (1988), „Czego szukać w zgromadzeniu przyjaciół”
„Miłość przyjaciół oparta na miłości do innych, dzięki której mogą oni osiągnąć miłość Stwórcy, jest przeciwieństwem tego, co zwykle uważa się za miłość przyjaciół. Innymi słowy, miłość do innych nie oznacza, że przyjaciele będą mnie kochać. To raczej ja muszę kochać przyjaciół. Z tego powodu nie ma znaczenia, czy przyjaciel go oczernia i z pewnością musi go nienawidzić. Zamiast tego osoba, która pragnie zdobyć miłość przyjaciół z powodu miłości do innych, potrzebuje korekty w postaci miłości do innych.
Dlatego też, gdy człowiek podejmuje wysiłek i ocenia go pozytywnie, jest to Segula (środek zaradczy/siła/cnota), dzięki której poprzez wysiłek, który podejmuje człowiek, nazwany „przebudzeniem od dołu”, otrzymuje on siłę z góry, aby móc kochać wszystkich przyjaciół bez wyjątku.
5. Baal HaSulam, List 11
„Proszę was również, abyście podjęli wielkie wysiłki w miłości do przyjaciół, aby opracować taktykę, która może zwiększyć miłość między przyjaciółmi i wyeliminować z was pożądanie spraw cielesnych, ponieważ to właśnie powoduje nienawiść, a wśród tych, którzy dają zadowolenie swojemu Stwórcy, nie ma nienawiści. Zamiast tego panuje między nimi wielkie współczucie i miłość”.
6. Baal HaSulam, List 47
„Pozwólcie, że przypomnę wam o znaczeniu miłości przyjaciół pomimo wszystko w obecnych czasach, ponieważ od tego zależy nasze prawo do istnienia i od tego mierzy się nasz bliski sukces.
Dlatego odwróćcie się od wszystkich iluzorycznych zobowiązań i skupcie się na myśleniu i opracowywaniu odpowiednich taktyk, aby naprawdę połączyć swoje serca w jedno, tak aby słowa „Kochaj swojego przyjaciela jak siebie samego” dosłownie spełniły się w was, ponieważ werset nie wykracza poza dosłowne znaczenie, a wy zostaniecie oczyszczeni myślą miłości, która pokryje wszystkie grzechy. Sprawdźcie mnie w tym i zacznijcie naprawdę łączyć się w miłości, a wtedy zobaczycie, że „podniebienie poczuje smak."
7. Baal HaSulam, List 13
„Rzeczywiście, czuję, że wszyscy razem, że dzisiejszy dzień został dla was zastąpiony jutrem, a zamiast „teraz” mówicie „później”. Nie ma na to lekarstwa, jak tylko starać się zrozumieć ten błąd i zniekształcenie – że ten, kto jest zbawiony przez Stwórcę, jest zbawiony tylko wtedy, gdy potrzebuje zbawienia dzisiaj. Ten, kto może czekać na jutro, osiągnie zrozumienie po latach, Boże uchowaj.
Stało się to z wami z powodu zaniedbania mojej prośby, abyście starali się kochać przyjaciół, ponieważ wyjaśniłem wam na wszystkie możliwe sposoby, że to lekarstwo wystarczy, aby zrekompensować wszystkie wasze winy”.
8. Baal HaSulam, List 49
„Nakazuję wam, abyście zaczęli kochać się nawzajem jak siebie samych z całej siły, abyście cierpieli z bólu swoich przyjaciół i radowali się z ich radości tak bardzo, jak to tylko możliwe. Mam nadzieję, że zachowacie te moje słowa i wykonacie tę sprawę w pełni”.
9. Baal HaSulam, List 47
„Ustanowiłem dla was zasady postępowania, dzięki którym możecie się trzymać i nie zawracać.
Najbardziej wyjątkową z nich jest Dvekut przyjaciół. Szczerze obiecuję, że ta miłość jest możliwa. Będę wam przypominał o wszystkim, co dobre i czego potrzebujecie. A jeśli mimo wszystko będziecie się tego trzymać, z pewnością będziecie piąć się coraz wyżej po szczeblach świętości”.
10. "Zohar dla wszystkich", Shlach Lecha, “Szpiedzy", pkt. 68
„Szczęśliwi są ci, którzy angażują się w Torę Liszma (dla Niej), ponieważ naprawdę łączą się ze Stwórcą i nazywani są „braćmi i przyjaciółmi”, jak napisano: „Ze względu na moich braci i przyjaciół powiem: "Niech pokój będzie z wami”.
11. "Zohar dla wszystkich", Aharei Mot (Po śmierci), „Oto, jak dobrze i jak przyjemnie”, pkt. 66
„A wy, przyjaciele, którzy tu jesteście, tak jak wcześniej darzyliście się sympatią i miłością, odtąd również nie rozstaniecie się, dopóki Stwórca nie ucieszy się z was i nie ześle na was pokoju. Dzięki waszym zasługom na świecie zapanuje pokój, jak napisano: „Ze względu na moich braci i przyjaciół powiem: "Niech pokój będzie z wami”.
12. "Zohar dla wszystkich", Aharei Mot (Po śmierci), „Oto, jak dobrze i jak przyjemnie”, pkt. 65
„Oto jak dobrze i jak przyjemnie jest, gdy bracia siedzą razem”. Są to przyjaciele, którzy siedzą razem i nie są od siebie oddzieleni. Na początku wydają się być ludźmi w stanie wojny, pragnącymi się nawzajem pozabijać. Potem powracają do braterskiej miłości.
Stwórca mówi o nich: „Oto jak dobrze i jak przyjemnie jest, gdy bracia siedzą razem”. Słowo „razem” obejmuje również Szechinę. Co więcej, Stwórca słucha ich słów i jest z nich zadowolony i zachwycony, jak napisano: „Wtedy ci, którzy bali się Pana, rozmawiali między sobą, a Pan słuchał i słyszał to, i została napisana przed Nim księga pamięci”.