Sfirat a-Omer

Rozmowa w radiu „Arucz 7" (30.04.97)

Ten stan człowieka, gdy cały wszechświat jest przed nim całkowicie ukryty, nazywany jest „egipskim wygnaniem”, wygnaniem z duchowości, ze wszystkich wyższych światów niż ten nasz. Innymi słowy, „egipskie wygnanie” to stan człowieka, gdy odczuwa tylko nasz świat.

Jak wejść w odczuwanie całego wszechświata, zobaczyć wszystkie działania od początku do końca, zrozumieć wszystko, co się dzieje, zarządzać tym, połączyć wszystkie swoje stany przed narodzinami na tym świecie, całe swoje życie na tym świecie, z życiem po śmierci - tego uczy Kabbała. Kabbała zasadniczo otwiera oczy człowieka, zaczyna on widzieć wyższy świat, a zatem może działać i żyć w całkowicie rozsądny sposób.

Początek doświadczenia przez człowieka wyższego świata nazywany jest „wyjściem z niewoli egipskiej”. Od początku doświadczenia przez człowieka wyższego świata, cała jego podróż polega na opanowaniu tego wyższego świata.

Przy wyjściu z tego świata człowiek otrzymuje duszę - duchowe naczynie składające się z 7 właściwości, czyli części, zwanych „7 Sfirot”. Każda z tych 7 właściwości z kolei składa się z 7 podetapów. Jednak człowiek otrzymuje te 49 właściwości bez korekty. W sumie musi skorygować w sobie 49 różnych właściwości. Opanowanie wyższego świata odbywa się krok po kroku, stopniowo - w procesie korygowania 49 wewnętrznych właściwości danego człowieka.

Dzieje się to w następujący sposób: człowiek zaczyna odczuwać świat duchowy. W porównaniu z właściwościami objawionego mu świata duchowego, widzi swoje prawdziwe właściwości - swoje drobne ziemskie egoistyczne pragnienia, swoje pragnienie cudzołóstwa, niesprawiedliwości, kradzieży, drobnych podłości i zdrad, szukania we wszystkich dla usprawiedliwienia własnych drobnych korzyści.

W przeciwieństwie do postrzegania siebie i tego, co duchowe, człowiek zaczyna nienawidzić swoich właściwości. Nawet ci, którzy przeszli śmierć kliniczną i tylko spojrzeli na wyższy świat, stają się milsi, lepsi, bardziej altruistyczni.

Nienawiść do własnych cech odrywa człowieka od nich, a raczej zaczyna je przekształcać, wykorzystywać do czynienia dobrych uczynków. Korygując każdą ze swoich cech, człowiek odpowiednio wznosi się w zrozumieniu świata duchowego.

Ci, którzy tylko odczuwają nasz świat, naturalnie nie są jeszcze w stanie skorygować się duchowo. W tym celu konieczne jest wcześniejsze studiowanie Kabały, aby zacząć odczuwać wyższy świat, aby zacząć odczuwać Stwórcę, co jest tym samym.

Ogólnie rzecz biorąc, przykazanie - to duchowy akt samozbawienia, który człowiek wykonuje na samym sobie. Na przykład przykazanie ofiary: oznacza to, że osoba poświęca część swojego zwierzęcego egoizmu, koryguje go i w skorygowanym, już altruistycznym pragnieniu otrzymuje wyższe światło, uczucie Stwórcy. Światło to nazywane jest Torą.

Stopniowa naprawa egoistycznych pragnień jest możliwa dopiero po wyjściu z Egiptu, z ogólnego egoizmu. Wyjście to nazywane jest „Pesach”, od słowa „pa-sah” - przejście. Okres stopniowego korygowania wszystkich 49 egoistycznych właściwości nazywany jest „Sfirat aOmer” - obliczaniem żniwa.

W naszym świecie przykazania wypełniamy mechanicznie, ponieważ nie możemy jeszcze naprawić się duchowo, ponieważ nie wyszliśmy jeszcze z duchowego Egiptu, z naszego egoizmu. Ale mimo to świętujemy te duchowe wydarzenia w nadziei, że będziemy w stanie wypełnić je w ich prawdziwej formie, kiedy wyjdziemy do świata duchowego.

Duchowy, wyższy świat nazywany jest „Erec Israel”. „Ten świat” nazywany jest Egiptem. Dlatego w Torze jest napisane, że człowiek może przestrzegać wszystkich przykazań tylko w „Erec Israel”, a poza nim, czyli będąc ze swoimi właściwościami w naszym świecie, może jedynie mechanicznie naśladować ich duchowe wypełnienie.

Dlatego liczenie 49 dni, zwane „Sfirat aOmer”, rozpoczyna się w ciągu 49 dni, począwszy od pierwszej nocy wyjścia z Egiptu, tj. po obchodach pierwszego dnia święta Pesach. Doświadczanie swoich egoistycznych właściwości nazywane jest „wieczorem”, „nocą”, a korygowanie ich i otrzymywanie na nie wyższego światła nazywane jest „dniem”.

Następnie, po tym, jak człowiek wyjdzie ze swojego egoizmu, tj. przejdzie Pesach i skoryguje 49 egoistycznych właściwości na altruistyczne, osiągnie taki poziom wewnętrznej naprawy, że wejdzie w niego całe wyższe światło, zwane Torą. To duchowe wydarzenie nazywa się „Szawuot”.

Opowiedziałem o tym szczegółowo w Księdze Zohar w języku rosyjskim, w artykule „Noc Panny Młodej”.

Z książki M. Laitmana „Odkrywanie Stwórcy”, 1998 r.