VaEra , styczeń 1955

 

„I przemówił Bóg do Mojżesza i rzekł mu: Ja jestem Pan”.

 

Powinniśmy zrozumieć, co to stwierdzenie dla nas oznacza. Wydaje się, że odnosi się ono do pytania Mojżesza zadanego pod koniec fragmentu Szemot [Wj 5,23], gdzie napisano: „Odkąd przybyłem do faraona, by mówić w Twoim imieniu, wyrządzał on krzywdę temu ludowi, a Ty w ogóle nie wybawiłeś swojego ludu”.

 

Pytanie Mojżesza brzmiało, że kiedy powiedział im, że muszą wykonywać pracę Lishma [dla Jej dobra], wszyscy myśleli, że ich praca będzie bardziej intensywna i wydajna, ale prawda była odwrotna — osłabli w tej pracy.

 

W rezultacie zawołali do Mojżesza: „Co dobrego nam uczyniłeś, obiecując, że wyjdziemy z niewoli w Egipcie, mając na myśli, że nasz umysł był na wygnaniu i że dzięki sposobowi, jaki nam dajesz, abyśmy pracowali nad Liszmą , zostaniemy uwolnieni z niewoli ciała, zwanego „Faraonem”? W rzeczywistości nie mamy żadnej motywacji! Dlatego nasz umysł jest taki, że nie możemy osiągnąć Twojego wzniosłego celu”.

 

Na to padła odpowiedź: „I Bóg przemówił do Mojżesza”. Bóg jest naturą. Jeśli chodzi o naturę, masz rację, że nie masz paliwa do kontynuowania swojej pracy. „I rzekł do niego: 'Ja jestem Pan'”. Stwórca jest cechą miłosierdzia i dzięki Jego miłosierdziu mogą rozszerzyć siły i paliwo ponad naturę i ponad rozum, i o tym nie mogą już dyskutować, ponieważ wszystkie argumenty, jakie człowiek może przedstawić, dotyczą tylko tego, co potwierdza rozum. Ale ponad rozumem może się wydarzyć wszystko, chyba że musimy pogłębić wiarę w to, że Stwórca może pomóc ponad naturę.

 

W rzeczywistości niemożliwe jest otrzymanie czegoś ponad naturą, zanim nie uzna się, że to nie może się wydarzyć w naturze. Dopiero gdy człowiek straci nadzieję na naturę, może zwrócić się o pomoc z góry, o pomoc ponad naturą.