Դաս #17
Առաջին մասում մենք կուսումնասիրենք Ռաբաշի 1984 թ. թիվ 4 հոդվածը՝ «Յուրաքանչյուրը թող օգնի իր ընկերոջը»։ Երկրորդ մասում կուսումնասիրենք «Կաբբալայի Իմաստության Նախաբանի» 15-16-րդ կետերը։
Մաս 1: Ռաբաշ, հոդված թիվ 4 (1984) «Յուրաքանչյուրը թող օգնի իր ընկերոջը»
Ռաբաշ՝ «Յուրաքանչյուրը թող օգնի իր ընկերոջը»
Հոդված թիվ 4, 1984 թ.
Մենք պետք է հասկանանք, թե ինչպես կարելի է օգնել ընկերոջը։ Անհրաժեշտ է, որ լինեն հարուստներ և աղքատներ, իմաստուններ և հիմարներ, թույլեր և ուժեղներ։ Քանզի եթե բոլորը լինեին հարուստ, խելացի կամ ուժեղ, և այլն, ապա անհնար կլիներ, որ մեկը օգներ մյուսին։
Մենք տեսնում ենք, որ կա մի բան, որը ընդհանուր է բոլորի համար՝ դա մտադրությունն է։ Ասված է. «Եթե սրտում անհանգստություն կա, թող խոսի դրա մասին ուրիշների հետ»։ Սա այն պատճառով է, որ բարձր ոգու զգացողության հարցում ո՛չ հարստությունը, ո՛չ գիտելիքը չեն կարող օգնել։
Փոխարենը՝ միայն մարդն է, որ կարող է օգնել ընկերոջը, երբ տեսնում է, որ նրա ընկերը ընկճված վիճակում է։ Ասված է. «Մարդն ինքն իրեն չի կարող ազատել բանտարկությունից»։ Փոխարենը, դա ընկերն է, ով կարող է բարձրացնել նրա ոգին։
Սա նշանակում է, որ ընկերն է բարձրացնում նրան իր վիճակից դեպի կենդանության վիճակ։ Այդժամ մարդը սկսում է վերագտնել ուժերն ու կյանքի հանդեպ վստահությունը, և այդպիսով նա կարող է շարունակել այնպես, կարծես իր նպատակը մոտ է։
Այսպիսով, յուրաքանչյուրն ու բոլորը պետք է ուշադիր լինեն և մտածեն, թե ինչպես կարող в են օգնել իրենց ընկերոջը բարձրացնելու նրա ոգին, որովհետև ոգու հարցում ցանկացած մեկը կարող է գտնել իր ընկերոջ մեջ մի կարիքավոր տեղ, որը կարող է լրացնել։
Մաս 2. «Ներածություն կաբբալայի գիտությանը» (Պտիխա), կետեր 15-16
15. Այսպիսով, սրբության պարծուֆիմում առաջին կրճատումից հետո ստեղծվեցին նոր կելիմներ բհինա դալետի փոխարեն՝ դրանք կազմավորվեցին վերին լույսի և էկրանով աքաա զիվուգի արդյունքում արտացոլված լույսից: Սակայն անհրաժեշտ է հասկանալ այս արտացոլված լույսը՝ ինչպես այն դարձավ ստացող կլի, երբ սկզբում այն ընդամենը լույս էր, որը մերժվել էր ընդունման համար, և ստացվում է, որ այն կատարում է իր հակառակ դերը: Ես դա կբացատրեմ այս աշխարհի մի օրինակով, քանզի մարդու համար բնական է սիրել և հարգել տալու հատկությունը, և զզվելի ու ցածր է նրա աչքերում ստանալ ընկերոջից: Եվ այդ պատճառով, երբ նա գալիս է ընկերոջ տուն, և ընկերն առաջարկում է նրան ուտել, ապա նույնիսկ եթե շատ սոված է՝ կհրաժարվի ուտել, որովհետև իր աչքերում ստանալ նվեր ընկերոջից զզվելի ու ցածր է: Սակայն, երբ ընկերը բազմաթիվ անգամներ աղաչում է նրան այնքան, որ ակնհայտ դառնա, որ իր ընկերոջը մեծ լավություն կանի, եթե ուտի, ապա նա զիջում է և համաձայնվում ուտել: Այժմ նա արդեն չի զգում իրեն նվեր ստացող, և ընկերոջը՝ տալով, այլ ընդհակառակը, կարծես թե ինքը տալիս է և լավություն է անում ընկերոջը՝ նրա հյուրասիրությունը ընդունելով:
Եվ ահա կգտնես, որ, չնայած սովի և ախորժակի զգացումն են հանդիսանում սնունդ ստանալու կլիները (անոթները), և այդ մարդն ուներ բավական ախորժակ ու սով, որպեսզի ընդուներ ընկերոջ հյուրասիրությունը, բայց և այնպես չէր կարող նույնիսկ մի բան փորձել նրա մոտ ամոթի պատճառով: Սակայն, երբ ընկերը սկսում է համոզել նրան, իսկ նա շարունակում է հրաժարվել, այդ ժամանակ սկսում են նրա մեջ ձևավորվել նոր կելիմներ ուտելիքի համար: Քանի որ ընկերոջ համոզելու ուժերը և իր մերժման ուժերը՝ ավելի ու ավելի աճելով, ի վերջո այնքան են կուտակվում, որ դարձնում են նրա ստանալու հատկությունը տալու հատկություն այնքան, որ նա արդեն կարող է պատկերացնել, որ կանի լավություն և մեծ հաճույք կպատճառի իր ընկերոջը՝ ուտելով նրա մոտ: Եվ ահա, այդ ժամանակ նրա մեջ ծնվում են ստացող կելիմներ ընկերոջի հետ սեղան նստելու համար: Եվ այժմ համարվում է, որ նրա մերժման ուժն է դարձել այդ հյուրասիրության հիմնական ստացող կլին, այլ ոչ թե սովն ու ախորժակը, չնայած, որ իրականում դրանք են սովորական ստացող կելիմները:
16. Եվ այս օրինակից՝ մարդու և նրա ընկերոջ (հյուրի և տանտիրոջ) հարաբերությունների օրինակով, կարելի է հասկանալ, թե ինչ է ներկայացնում վերոնշյալ զիվուգ դե-ակաան և արտացոլված լույսը, որը նա բարձրացնում է և որը դառնում է նոր ստացող կելիմներ վերին լույսի համար՝ բհինա դալետի փոխարեն: Քանզի վերին լույսի հարվածը, որը հարվածում է էկրանին և ցանկանում է տարածվել բհինա դալետում, կարելի է նմանեցնել ընկերոջ՝ նրան ուտել համոզելու ցանկությանը: Քանզի ինչպես որ նա շատ է ուզում, որ ընկերը ընդունի իր հյուրասիրությունը, այնպես էլ վերին լույսը ցանկանում է տարածվել ստացողի մոտ: Իսկ էկրանը, որը հարվածում է լույսին և արտացոլում այն, կարելի է նմանեցնել ընկերոջ մերժմանը՝ ընդունելու նրա հյուրասիրությունը, որովհետև նա մերժում է և վերադարձնում նրան իր բարիքը: Եվ ինչպես որ այստեղ տեսնում ես, որ հենց մերժումը դարձավ ճիշտ ստացող կելիմներ՝ ընդունելու ընկերոջ հյուրասիրությունը, այնպես էլ կարող ես պատկերացնել, որ արտացոլված լույսը, որը բարձրանում է՝ շնորհիվ էկրանի, որը հարվածում է վերին լույսին և մերժում այն, հենց դա է դառնում նոր ստացող կելիմներ՝ ստանալու վերին լույսը բհինա դալետի փոխարեն, որը օգտագործվում էր որպես ստացող կլի մինչև առաջին կրճատումը:
Սակայն սա հաստատված է միայն ԱԲԵԱ սրբության պարծուֆիմում, բայց ոչ կլիպոտների պարծուֆիմում և «այս աշխարհում», որտեղ բհինա դալետն է օգտագործվում որպես ստացող կլի: Եվ դրա պատճառով նրանք բաժանվում են վերին լույսից, քանի որ բհինա դալետի ձևի տարբերությունը նրանց բաժանում է: Եվ այդ պատճառով կլիպոտները և մեղավորները համարվում են մահացած, որովհետև նրանք բաժանված են կյանքի աղբյուրից՝ իրենց մեջ առկա ստանալու ցանկության պատճառով: Ինչպես որ վերևում նշված է կետ 13-ում – տես այնտեղ այդ մասին և պահպանիր դա, քանի որ անհնար է ավելին բացատրել: