Μάθημα #24 - Προετοιμασία για το Παγκόσμιο Συνέδριο Καμπαλά "Σύνδεση με το "Δεν Υπάρχει Άλλος Εκτός από Αυτόν" - Μάιος 2025

Επιλεγμένα Αποσπάσματα από τις Πηγές

Μάθημα #2: Η Πίστη ότι ο Δημιουργός Είναι Καλοσύνη και Κάνει Καλό

1. Από - Baal HaSulam, Σαμάτι, Άρθρο Νο. 34, "Το Πλεονέκτημα μιας Γης":

"Είναι γνωστό από βιβλία και από συγγραφείς ότι ο Δημιουργός είναι ευεργετικός. Αυτό σημαίνει ότι η καθοδήγησή Του φαίνεται στους κατώτερους ως καλή, που κάνει καλό, και αυτό είναι που πρέπει να πιστεύουμε.

Επομένως, όταν κάποιος εξετάζει τις συμπεριφορές του κόσμου, και αρχίζει να εξετάζει τον εαυτό του ή άλλους, πώς υποφέρουν υπό την Πρόνοια αντί να ευφραίνονται, όπως αρμόζει στο Όνομά Του—Ο Καλός που Κάνει Καλό—σε αυτή την κατάσταση, είναι δύσκολο για αυτόν να πει ότι η Πρόνοια συμπεριφέρεται με έναν τρόπο καλού, που κάνει καλό και τους προσφέρει αφρονία.

Ωστόσο, πρέπει να γνωρίζουμε ότι σε αυτή την κατάσταση, όταν δεν μπορούν να πουν ότι ο Δημιουργός προσφέρει μόνο καλό, θεωρούνται κακοί διότι τα βάσανα τους κάνουν να καταδικάζουν τον Δημιουργό τους. Μόνο όταν βλέπουν ότι ο Δημιουργός τους προσφέρει ηδονές δικαιώνουν τον Δημιουργό. Όπως είπαν οι σοφοί μας, “Ποιος είναι δίκαιος; Αυτός που δικαιώνει τον Δημιουργό του,” δηλαδή αυτός που λέει ότι ο Δημιουργός οδηγεί τον κόσμο με έναν τρόπο δικαιοσύνης."

2. Από - RABASH, Άρθρο Νο. 44 (1990), "Τι Είναι Προαιρετικός Πόλεμος, στην εργασία - 2;":

"Ένα άτομο πρέπει να πιστεύει ότι αυτή την απόκρυψη, όπου ένα άτομο δεν αισθάνεται ότι υπάρχει Βασιλιάς στον κόσμο, την έκανε ο Δημιουργός, και αυτό αποκαλείται “η διόρθωση του {Tzimtzum} [περιορισμός].” Ωστόσο, πρέπει να πιστέψει και να κάνει μεγάλες προσπάθειες μέχρι να νιώσει στα σπλάχνα  του ότι ο Δημιουργός είναι ο ηγέτης του κόσμου. Και όχι μόνον ηγέτης! Αντίθετα, ένα άτομο πρέπει να πιστέψει ότι η καθοδήγησή Του είναι με τρόπο καλού, που κάνει καλό. Ένα άτομο πρέπει να κάνει ό,τι μπορεί για να μπορέσει να το αποκτήσει."

Μάθημα #3: Αν Δεν Είμαι για Εμένα, Ποιος Είναι για Εμένα;

3. Από - Baal HaSulam, Επιστολή Νο. 16:

"...Πριν από την εκτέλεση μιας {Mitzva} [εντολή], δεν πρέπει κανείς να σκέφτεται καθόλου την προσωπική Πρόνοια. Αντίθετα, πρέπει να πει, “Αν δεν είμαι για μένα, ποιος είναι για μένα;” Αλλά μετά το γεγονός, πρέπει να επανεξετάσει και να πιστέψει ότι δεν ήταν με τη “Δύναμή μου και τη δύναμη του χεριού μου” που εκτέλεσα τη {Mitzva}, αλλά μόνο με τη δύναμη του Δημιουργού, που προνοούσε έτσι για μένα εκ των προτέρων, και έτσι έπρεπε να γίνει.

Το ίδιο ισχύει και για τα κοσμικά θέματα, επειδή η πνευματικότητα και η σωματικότητα είναι ίσα. Επομένως, πριν κανείς βγει για να βγάλει το καθημερινό του ψωμί, πρέπει να απομακρύνει τις σκέψεις του από την προσωπική Πρόνοια και να πει, “Αν δεν είμαι για μένα, ποιος είναι;” Πρέπει να εφαρμόσει όλες τις τακτικές που εφαρμόζονται στη σωματικότητα για να κερδίσει τα προς το ζην όπως κάνουν οι άλλοι.

Αλλά το βράδυ, όταν επιστρέφει σπίτι με τα κέρδη του, δεν πρέπει ποτέ να σκέφτεται ότι έχει κερδίσει αυτά τα κέρδη με τις δικές του καινοτομίες. Αντίθετα, ακόμα κι αν έμενε όλη την ημέρα στο υπόγειο του σπιτιού του, θα είχε κερδίσει τον μισθό του, γιατί έτσι το σκέφτηκε εκ των προτέρων ο Δημιουργός, και έτσι έπρεπε να είναι.

Αν και τα πράγματα φαίνονται επιφανειακά αντίθετα, και είναι παράλογα, ένας πρέπει να πιστεύει ότι έτσι έχει καθορίσει για αυτόν ο Δημιουργός με τον νόμο Του, από συγγραφείς και από βιβλία.

Αυτό είναι το νόημα της ενοποίησης του {HaVaYaH} {Elokim} [Θεός]. Το {HaVaYaH} σημαίνει προσωπική Πρόνοια, όπου ο Δημιουργός είναι το παν, και δεν χρειάζεται κατοίκους υλικών σπιτιών να Τον βοηθήσουν. Το {Elokim} στη Γεματρία είναι {HaTeva} [η φύση], όπου ο άνθρωπος συμπεριφέρεται σύμφωνα με τη φύση που έχει εγκαταστήσει στα συστήματα του υλικού ουρανού και της γης, και τηρεί εκείνους τους κανόνες όπως κάνουν τα υπόλοιπα υλικά όντα. Και όμως, πιστεύει επίσης στο {HaVaYaH}, δηλαδή στην προσωπική Πρόνοια.

Με αυτό ενώνει τα δύο με το ένα το άλλο, και “έγιναν ως ένας στο χέρι του.” Με αυτόν τον τρόπο, φέρνει μεγάλη ικανοποίηση στον Δημιουργό του και φέρνει φώτιση σε όλους τους κόσμους...

4. Από: Baal HaSulam, Σαμάτι, Άρθρο Νο. 217, "Αν Δεν Είμαι για Εμένα, Ποιος Είναι για Εμένα;":

“Αν δεν είμαι για μένα ποιος είναι για μένα, και όταν είμαι για τον εαυτό μου, τι είμαι;” Αυτό είναι μια έμφυτη αντίφαση. Το θέμα είναι ότι πρέπει να κάνει κανείς όλη την εργασία του με τρόπο “Αν δεν είμαι για μένα, ποιος είναι για μένα,” ότι κανείς δεν μπορεί να τον σώσει, αλλά “με το στόμα σου, και με την καρδιά σου να το κάνεις,” δηλαδή, μια διάκριση ανταμοιβής και τιμωρίας. Ωστόσο, στον εαυτό του, ιδιωτικά, πρέπει να γνωρίζει ότι “όταν είμαι για τον εαυτό μου, τι είμαι;” Αυτό σημαίνει ότι όλα είναι στην προσωπική Πρόνοια και κανείς δεν μπορεί να κάνει τίποτα.

Αν πεις ότι αν όλα είναι στην προσωπική Πρόνοια, τότε γιατί υπάρχει το ζήτημα να εργάζεσαι με τη μορφή “Αν δεν είμαι για μένα, ποιος είναι για μένα;” Παρ’ όλα αυτά, μέσω της εργασίας με τη μορφή “Αν δεν είμαι για μένα, ποιος είναι για μένα,” κάποιος παραδιδεται στην Προσωπική Πρόνοια, δηλαδή την αποκτά. Έτσι, όλα ακολουθούν τη διαδρομή της διόρθωσης, και η διανομή προστιθέμενης αγάπης, που αποκαλείται “παιδιά του Δημιουργού,” δεν αποκαλύπτεται παρά αφού έχει προηγηθεί  η εργασία με τη μορφή “Αν δεν είμαι για μένα, ποιος είναι για μένα.”

5. Από: RABASH, Άρθρο Νο. 18 (1986), "Ποιος Προκαλεί την Προσευχή":

Δεν πρέπει κανείς να πει, “Περιμένω τον Δημιουργό να μου δώσει μια αφύπνιση από πάνω, και έπειτα θα μπορέσω να δουλέψω στην εργασία της ιερότητας.” Ο Baal HaSulam είπε ότι όσον αφορά το μέλλον, ένα άτομο πρέπει να πιστεύει στην ανταμοιβή και την τιμωρία, δηλαδή πρέπει να πει ({Avot}, Κεφάλαιο 1), “Αν δεν είμαι για μένα ποιος είναι για μένα, και όταν είμαι για μένα, τι είμαι, και αν όχι τώρα, τότε πότε;”

Έτσι, δεν πρέπει να περιμένει κανείς άλλο λεπτό. Αντίθετα, πρέπει να πει, “Αν όχι τώρα, τότε πότε;” Και δεν πρέπει να περιμένει για καλύτερο χρόνο, έτσι “Έπειτα θα σηκωθώ και θα κάνω την εργασία της ιερότητας.” Αντίθετα, όπως είπαν οι σοφοί μας ({Avot}, Κεφάλαιο 2), “Μη λες, ‘Θα μελετήσω όταν έχω χρόνο,’ μήπως δεν θα έχεις χρόνο.”

Κείμενα των Βίντεο Κλιπ

Κλιπ #... – "Αν Δεν Είμαι για Εμένα, Ποιος Είναι για Εμένα;" 

Rav: Δεν ξέρουμε τι είναι η πνευματικότητα, τι σημαίνει να είμαστε πάνω από το δικό μας μυαλό και καρδιά. Δεν ξέρω ποια είναι η ποιότητα της προσφοράς, τι είναι η πίστη. Είναι κάτι που δεν μπορώ να κατανοήσω — δεν είναι μέσα μου. Δεν μπορώ να δω αυτό το αποτέλεσμα ή φαινόμενο έξω από μένα, πουθενά, γιατί όλα όσα αντιλαμβάνομαι, τα αντιλαμβάνομαι μέσω της θέλησής μου να λαμβάνω.

Και έτσι, η προσφορά αυτή καθίσταται το ζήτημα. Δεν ξέρω τι είναι η αληθινή προσφορά. Ακόμη και όταν δίνω, είναι ακόμα λήψη — λαμβάνω. Δεν το κρίνουμε από τη μορφή του να δίνεις κάτι σε κάποιον, γιατί στην αλήθεια λαμβάνω — πάντα λαμβάνω. Ό,τι βλέπω ή δεν βλέπω, οποιαδήποτε πράξη, ο τύπος, το πλαίσιο — είναι πάντα λήψη για εμένα, προς εμένα, σε εμένα. Όταν κοιτάζω κάτι, όταν βλέπω κάτι — πώς μπορώ να κερδίσω, πώς μπορώ να επιτύχω, να ευχαριστηθώ, να ολοκληρωθώ — αυτή είναι η προσέγγιση της θέλησης να λαμβάνω που ζει μέσα μου και καθοδηγεί όλα ό,σα κάνω. Και με συνειδητούς και με ασυνείδητους τρόπους. Η καρδιά μου που κτυπά, το σώμα μου που αυτοσυντηρείται, τα κύτταρα, τα όργανα — όλα λειτουργούν από την επιθυμία να λαμβάνουν, συνεχώς λαμβάνοντας.

Έτσι λοιπόν εδώ είναι το πρόβλημα: πώς κατακτούμε την ποιότητα της προσφοράς, η οποία είναι αντίθετη;
Λέγεται: Έχεις ένα μέρος που ονομάζεται “Αν δεν είμαι για εμένα, ποιος είναι για εμένα;” — και αυτό το μέρος πρέπει να το κάνεις. Αυτό περιλαμβάνει δράσεις για να πλησιάσεις τους άλλους, να χτίσεις την ομάδα, να χτίσεις τη δεκάδα, και να επηρεάσει ο ένας τον άλλον όσο το δυνατόν περισσότερο.
Το δεύτερο μέρος — δίνεται από τον Δημιουργό.