Μάθημα 15 - Οι Τέσσερις Φάσεις του Άμεσου Φωτός
Σε αυτό το μάθημα, θα μάθετε για τη Σκέψη της Δημιουργίας και τη διαδικασία ανάπτυξης της επιθυμίας να λάβετε. Θα εξερευνήσουμε πως το άμεσο φως περνάει μέσα από τέσσερα διαφορετικά στάδια, καθένα από τα οποία αντιπροσωπεύει μια φάση στη διαμόρφωση της πνευματικής επιθυμίας.
Διαφάνεια #2
Ισαάκ Λουρία Ασκενάζι (ο ARI)
Το Δέντρο της Ζωής
«Ιδού, πριν εκδηλωθούν οι εκδηλώσεις και πριν δημιουργηθούν τα πλάσματα,
Το Ανώτερο Απλό Φως είχε πληρώσει ολόκληρη την ύπαρξη.
Και δεν υπήρχε κενό, όπως ένα κενό αέρος, μια κενότητα,
Αλλά όλα ήταν γεμάτα από αυτό το Απλό, Απεριόριστο Φως.
Και δεν υπήρχε κανένα μέρος όπως αρχή ή τέλος,
Αλλά όλα ήταν Ένα, Απλό Φως, ισορροπημένο ομοιόμορφα και εξίσου,
Και ονομάστηκε “το Φως του Εϊν Σοφ (Απειρότητα)”.
Διαφάνεια #3
Και όταν στη απλή θέλησή Του, προέκυψε η επιθυμία να δημιουργήσει τους κόσμους και να εκδηλώσει τις εκδηλώσεις,
για να φέρει στο φως την τελειότητα των πράξεών Του, των ονομάτων Του, των προσδιορισμών Του,
(η οποία ήταν ο λόγος της δημιουργίας των κόσμων),
τότε το Εϊν Σοφ περιορίστηκε, στο μέσο του περιορισμού του, ακριβώς στο κέντρο
Και το Εϊν Σόφ περιόρισε αυτό το Φως, και απομακρύνθηκε προς τις πλευρές γύρω από αυτό το σημείο.
Και έμεινε ένας άδειος χώρος, ένα κενό αέρος, μια κενότητα.
Ακριβώς από το μέσο σημείο.
Διαφάνεια #4
Και αυτός ο περιορισμός ήταν ομοιόμορφος γύρω από αυτό το κενό, μεσαίο σημείο,
ώστε ο χώρος να είναι ομοιόμορφα κυκλωμένος γύρω από αυτό.
Και μετά τον περιορισμό, όταν ο κενός χώρος παρέμεινε άδειος
ακριβώς στο μέσο του Φωτός του Εϊν Σοφ,
δημιουργήθηκε ένας χώρος, όπου οι Εκδηλώσεις, Δημιουργίες, Διαμορφώσεις και Πράξεις θα μπορούσαν να κατοικήσουν.
Τότε από το Φως του Εϊν Σοφ, μια μοναδική γραμμή κρεμάστηκε από Πάνω, κατέβηκε σε αυτόν τον χώρο.
Διαφάνεια #5
Και μέσω αυτής της γραμμής, εξέφρασε, δημιούργησε, διαμόρφωσε και κατασκεύασε όλους τους κόσμους.
Πριν από αυτούς τους τέσσερις κόσμους, υπήρχε ένα Φως του Εϊν Σοφ, το Όνομα του οποίου είναι Ένα, σε θαυμαστή, κρυμμένη ενότητα,
Και ακόμα και στους αγγέλους που είναι πιο κοντά Του
δεν υπάρχει δύναμη και ουδεμία επίτευξη στο Εϊν Σοφ,
καθώς κανένα μυαλό δημιουργημένου δεν μπορεί να Τον εννοήσει πλήρως,
διότι Αυτός δεν έχει θέση, όριο και όνομα.»
– Ο Αρί, Το Δέντρο της Ζωής, Μέρος Πρώτον, Πύλη Πρώτη
Διαφάνεια #6
Η Πρόθεση κατά τη Μελέτη
«Γι' αυτό, πρέπει να ρωτήσουμε, γιατί οι Καμπαλιστές υποχρέωσαν κάθε άτομο να μελετά τη σοφία της Καμπαλά; Πραγματικά, είναι πολύ σημαντικό αυτό και πρέπει να δημοσιευτεί: Υπάρχει θαυμάσια, ανεκτίμητη Σεγκιουλά (μέθοδος θεραπείας) για όσους ασχολούνται με τη σοφία της Καμπαλά. Αν και δεν καταλαβαίνουν τι είναι αυτό που μαθαίνουν, μέσω του πόθου και της μεγάλης επιθυμίας να κατανοήσουν τι μαθαίνουν, ξυπνούν πάνω τους τα φώτα που περικλείουν τις ψυχές τους.
– Μπαάλ ΧαΣουλάμ «Εισαγωγή στην Μελέτη των Δέκα Σεφιρότ», σελ.155
Διαφάνεια #7
Κι όμως, η φωτεινότητα που λαμβάνει κανείς από καιρό σε καιρό κατά τη διάρκεια της ενασχόλησης του , έλκει χάρη από Ψηλά η οποία του δίνει αφθονία αγιότητας και καθαρότητας, που τον φέρνουν πολύ πιο κοντά στην επίτευξη της ολοκλήρωσής του.»
– Μπαάλ ΧΑΣουλάμ«Εισαγωγή στην Μελέτη των Δέκα Σεφιρότ», σελ.155
Διαφάνεια #8
Πρόλογος στη Σοφία της Καμπαλά
5) Επομένως, οι τέσσερις φάσεις στο όνομα Χαβαγιά, που ονομάζονται Χοχμά, Μπινά, Τιφερέτ, Μαλχούτ είναι υποχρεωτικές. Η φάση ένα, που ονομάζεται Χοχμά, είναι αληθώς το σύνολο της εκδηλωμένης ύπαρξης, φως και δοχείο. Σε αυτήν βρίσκεται η μεγάλη θέληση να λαμβάνει με όλο το φως που περιλαμβάνεται σε αυτήν,που ονομάζεται «φως της Χοχμά» ή «φως της Χάγια», καθώς είναι όλο το φως της ζωής (Hayim) στην εκδηλωμένη ύπαρξη, ντυμένο στο δοχείο της. Ωστόσο, αυτή η πρώτη φάση θεωρείται ως όλη φως, και το δοχείο σε αυτήν είναι ανεπαίσθητο καθώς είναι αναμεμειγμένο με το φως και ακυρωμένο μέσα σε αυτό όπως ένα κερί σε μια φλόγα.
Διαφάνεια #9
Ακολουθεί η φάση δύο, καθώς στο τέλος της, το δοχείο της Χοχμά εντείνεται στην ομοιότητα της μορφής με το ανώτερο φως που περιέχει. Αυτό σημαίνει ότι μια επιθυμία να προσφέρει στον Εκπορευτή ξυπνά σε αυτό, σύμφωνα με τη φύση του φωτός μέσα του, το οποίο είναι μόνο για να προσφέρει.
Μετά, χρησιμοποιώντας αυτήν την επιθυμία που ξύπνησε σε αυτό, ένα νέο φως εκτείνεται σε αυτό από τον Εκπορευτή, που ονομάζεται «φως του Χασαντίμ». Ως αποτέλεσμα, σχεδόν εντελώς χωρίζεται από το φως της Χοχμά που ο Εκπορευτής χάραξε σε αυτό, καθώς μόνο το φως της Χοχμά μπορεί να ληφθεί στο δικό του δοχείο που είναι μια επιθυμία να λαμβάνει η οποία έχει αυξηθεί στη μέγιστη έκταση της.
Διαφάνεια #10
Έτσι, το φως και το δοχείο στη φάση δύο είναι εντελώς διαφορετικά από εκείνα στη φάση ένα,καθώς το δοχείο σε αυτή (τη φάση δύο)είναι η επιθυμία να προσφέρει.Το φως μέσα σε αυτό θεωρείται φως του Χασαντίμ, ένα φως που προέρχεται από την προσκόλληση της εκδηλωμένης ύπαρξης στον Εκπορευτή, καθώς η επιθυμία να προσφέρει προκαλεί ομοιότητα της μορφής με τον Εκπορευτή, και στην πνευματικότητα, η ομοιότητα της μορφής είναι προσκόλληση.
Διαφάνεια #11
Ακολουθεί η φάση τρία, καθώς μόλις το φως στην εκδηλωμένη ύπαρξη (στο δοχείο) έχει μειωθεί σε φως του Χασαντίμ χωρίς καθόλου Χοχμά,( και είναι γνωστό ότι το φως της Χοχμά είναι η ουσία της εκδηλωμένης ύπαρξης), τότε στο τέλος της φάσης δύο, ξύπνησε και έφερε μέσα του ένα μέτρο του φωτός της Χοχμά να λάμπει μέσα στο φως του Χασαντίμ του.Αυτό το ξύπνημα ξαναεπεκτείνει ένα συγκεκριμένο ποσό της θέλησης να λαμβάνει, που σχηματίζει ένα νέο δοχείο που ονομάζεται φάση τρία, ή Τιφερέτ. Και το φως σε αυτό ονομάζεται «φως του Χασαντίμ υπό τον φωτισμό της Χοχμά», καθώς το μεγαλύτερο μέρος αυτού του φωτός είναι φως του Χασαντίμ, και το μικρότερο μέρος του είναι φως της Χοχμά.
Διαφάνεια #12
Ακολουθεί η φάση τέσσερα, καθώς το δοχείο της φάσης τρία ξύπνησε και στο τέλος του τράβηξε το πλήρες φως της Χοχμά, όπως ήταν στη φάση ένα. Έτσι, αυτό το ξύπνημα θεωρείται «πόθος" όπως στο μέτρο της θέλησης να λαμβάνει στη φάση ένα και μάλιστα το υπερβαίνει, καθώς τώρα έχει ήδη αποσπαστεί από αυτό το φως, και το φως της Χοχμά δεν είναι πλέον ντυμένο σε αυτό αλλά το ποθεί. Έτσι, η μορφή της θέλησης να λαμβάνει καθορίστηκε πλήρως, αφού το δοχείο καθορίζεται μετά την επέκταση του φωτός και την αποχώρηση του από εκεί. Αργότερα, όταν επιστρέφει, θα λάβει ξανά το φως. Αποδεικνύεται ότι το δοχείο προηγείται του φωτός, και αυτός είναι ο λόγος που αυτή η φάση τέσσερα θεωρείται η ολοκλήρωση του δοχείου, και ονομάζεται Μαλχούτ [Βασιλεία].»
– Μπαάλ ΧαΣουλάμ «Πρόλογος στη Σοφία της Καμπαλά», σελ.5
Διαφάνεια #13
Διαφάνεια #14
Διαφάνεια #15
Διαφάνεια #16
Διαφάνεια #17
Διαφάνεια #18
Διαφάνεια #19
Διαφάνεια #20
Πρόλογος στη Σοφία της Καμπαλά (σελ.15)
«15)…Θα το εξηγήσω με μια αλληγορία από τη ζωή. Η φύση του ανθρώπου είναι να αγαπά και να ευνοεί την ιδιότητα της προσφοράς και να περιφρονεί και να απεχθάνεται την λήψη από έναν φίλο του. Επομένως, όταν κάποιος έρχεται στο σπίτι του φίλου του και εκείνος (ο οικοδεσπότης) τον προσκαλεί για ένα γεύμα, θα το απορρίψει (ο καλεσμένος) ακόμα κι αν είναι πολύ πεινασμένος, καθώς στα μάτια του είναι ταπεινωτικό να λαμβάνει ένα δώρο από τον φίλο του.
Διαφάνεια #21
Πρόλογος στη Σοφία της Καμπαλά (σελ.15)
Κι όμως, όταν ο φίλος (οικοδεσπότης) τον παρακαλάει αρκετά μέχρι να γίνει σαφές ότι θα του έκανε μια μεγάλη χάρη αν έτρωγε , συμφωνεί να φάει, καθώς πλέον δεν αισθάνεται ότι λαμβάνει ένα δώρο και ότι ο φίλος του είναι ο δότης. Αντίθετα, αυτός [ο καλεσμένος] είναι ο δότης, κάνοντας μια χάρη στον φίλο του λαμβάνοντας αυτό το καλό από αυτόν.
Διαφάνεια #22
Πρόλογος στη Σοφία της Καμπαλά (σελ.15)
Έτσι, βλέπουμε ότι αν και η πείνα και η όρεξη είναι δοχεία υποδοχής που προορίζονται για φαγητό, και το άτομο είχε αρκετή πείνα και όρεξη να λάβει το γεύμα του φίλου του, ωστόσο δεν μπορούσε να δοκιμάσει τίποτα λόγω της ντροπής. Καθώς όμως ο φίλος τον παρακαλούσε και εκείνος τον απέρριπτε, νέα δοχεία για φαγητό άρχισαν να σχηματίζονται μέσα του, καθώς η δύναμη της παράκλησης του φίλου του και η δική του απορριπτική στάση, συγκεντρώθηκαν τελικά σε μια επαρκή ποσότητα που μετέτρεψε το μέτρο της λήψης σε μέτρο της προσφοράς.
Διαφάνεια #23
Πρόλογος στη Σοφία της Καμπαλά (σελ.15)
Στο τέλος, είδε ότι με το να φάει, θα έκανε μια μεγάλη χάρη και θα έφερνε μεγάλη ευχαρίστηση στον φίλο του. Σε αυτό το στάδιο νέα δοχεία υποδοχής σχηματίστηκαν μέσα του για να μπορέσει να λάβει το γεύμα του φίλου του.Τώρα θεωρείται ότι η δύναμη της απόρριψής του έχει γίνει το βασικό δοχείο στο οποίο δέχεται το γεύμα, και όχι τα δοχεία της πείνας και της όρεξης, αν και αυτά είναι τα συνήθη δοχεία υποδοχής .»
Πρόλογος στη Σοφία της Καμπαλά
– Μπαάλ ΧαΣουλάμ «Πρόλογος στη Σοφία της Καμπαλά», σελ.15
Διαφάνεια #24
Διαφάνεια #25
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ: ΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΚΟΣΜΩΝ
Διαφάνειες #26-34 - Διαγράμματα
