Kabalistik Qrup/Onluqda İş Kursu - Dərs #30

Mövzu: Niyyət

Mənbələrdən Seçilmiş Parçalar

1. RABAŞ, Məqalə №577, “Məqsəd haqqında”

İnsanın işinin məqsədi bəxş etmək niyyətinə nail olmaqdır, çünki zahiri əməllərdə islah olunacaq heç nə yoxdur. Yaradan tərəfindən yaradılmış Kli [qab] heç bir dəyişikliyə uğramır. Əksinə, bütün dəyişikliklər niyyətdə olmalıdır. Yaradılışın məqsədi məxluqlara həzz vermək olduğuna görə, O, bu məqsəd üçün “zövq almaq istəyi və həsrəti” adlanan bir Kli yaratmışdır.

Lakin “utanc çörəyi” olmaması və yalnız forma bərabərliyi vasitəsilə almaq üçün “Tsimtsum” [ixtisar] adlanan bir islah olundu ki, yalnız bəxş etmək naminə qəbul edilsin. Başqa sözlə, əvvəlki kimi eyni Kli – yəni almaq arzusu qalır, lakin məqsəd dəyişir: insan öz çatışmazlığını doldurmaq üçün almır, Yaradanın Mitsvotlarına [ehkamlarına] görə alır, çünki O, məxluqlarına yaxşılıq etmək istəyir.
 

2. RABAŞ, Məqalə №577, “Məqsəd haqqında”

Bütün iş yalnız insanın bəxş etməyə can atması niyyəti üzərindədir. Buna “daxili iş” deyilir. Bu, gizli bir şeydir və zahirdə görünmür. Bu, insanın etdiyi əməl zamanı malik olduğu niyyətdir.

Lakin “daxili iş” adlanan bu niyyətə nail olmaq üçün əvvəlcə zahiri iş – yəni görünən hərəkətlər lazımdır. Yəni insanın işi zahirdə görünür. Əksinə, niyyət daxili və gizlidir.

3. RABAŞ, Məqalə №31 (1988), “İnsanın işi nədir, işdə, hansı ki, Yaradana aid edilir?”

Əgər insanın niyyəti yalnız Yaradana məmnunluq gətirməkdirsə və özü üçün fayda güdmürsə, aldığı həzzin miqdarı onu narahat etmir. O yalnız Yaradana zövq vermək istəyi və şövqünün dərəcəsinə baxır. Çünki Yaradana sevinc gətirmək arzusu vasitəsilə o, öz ruhunun kökündə formaların bərabərliyinə nail olur.

Bu isə daha böyük bolluğun cəlb olunmasına səbəb olur. Çünki Yuxarı olan aşağı olanın almaq istədiyindən daha çox vermək istəyir və yalnız bəxş etmə qabları çatışmır. Deməli, bəxş etmədə qalib gəlmək və güclənmək vasitəsilə böyük bolluq çəkilir.

Bu səbəbdən biz böyük işıqlar istəməməliyik, yalnız böyük qablar – yəni bəxş etmə qabları əldə etməyə çalışmalıyıq.
 

4. RABAŞ, Məqalə №390, “Məcburiyyət və çevrilmə”

İnsanın Yaradana verəcək heç nəyi yoxdur, necə ki, yazılıb: “Əgər sən salehsənsə, Ona nə verə bilərsən?” İnsanın Yaradana verə biləcəyi yeganə şey niyyətdir və bu “Mənim adım naminə” adlanır.

Ona bundan başqa verəcək heç nə yoxdur, çünki Yaradanın heç bir çatışmazlığı yoxdur ki, Ona nəsə verilə bilsin. Buna görə də biz Ona yalnız niyyət veririk.

5. RABAŞ, Məqalə №21 (1988),
“Tövratın işdə qaranlıqdan verilməsi nə deməkdir?”

Onun bizə yerinə yetirməyi verdiyi bütün əməllər yalnız bəxş etmə niyyətini əldə etmək üçündür. Bəs bunu necə edə bilərik? Axı ürəyi və arzunu məcbur etmək mümkün deyil.

Baal HaSulam “Allahın yaratdığı – etmək üçün” sözlərini belə şərh etmişdir: “Allahın yaratdığı” – məhz bunun üzərində insan “etməlidir”.

“Allahın yaratdığı” ifadəsi “yoxdan var olma” adlanan yaradılışa aiddir, yəni alma arzusuna. “Etmək” isə məxluqlara aiddir – onlar bu arzunun üzərinə bəxş etmə niyyətini qoymalıdırlar.

Bu o deməkdir ki, məxluqların etməli olduqları yeganə şey bəxş etməyə niyyət edə bilməkdir. Buna “Allahın yaratdığı – etmək üçün” deyilir. Bu “etmək” məxluqlara aiddir.

6. RABAŞ, Məqalə №1 (1989), “Tövbənin ölçüsü nədir?”

Bilməliyik ki, insan yalnız niyyətsiz əməlləri yerinə yetirməkdən çıxmaq və bəxş etmə niyyəti ilə işləməyə başlamaq istədikdə, bu çox böyük zəhmət tələb edir. Çünki bədən bəxş etmə niyyəti haqqında eşitməyə başlayan kimi dərhal müqavimət göstərir və insanın bu işi davam etdirməsinə imkan vermir, ona bu işdə qaranlıq mənzərələr göstərir.

Belə vəziyyətdə insan inanmalıdır ki, yalnız Yaradan kömək edə bilər. Məhz burada insan həqiqi dua edə bilər.

7. RABAŞ, Məqalə №31 (1990),
“İşdə ‘Sayılmış şeydə bərəkət yoxdur’ nə deməkdir?”

Niyyət baxımından, əməl bəxş etmə olsun və ya qəbul etmə, fərqi yoxdur. Hər iki əməl düzəliş tələb edir ki, niyyət də bəxş etmək naminə olsun.

Çünki əsas iş ürəkdədir. Yəni insan Yaradan sevgisi dərəcəsinə çatmalıdır. Necə ki, yazılıb: “Və Rəbb Allahını bütün qəlbinlə və bütün canınla sev.” Tövratda və Mitzvotlarda [əmrlərdə] etdiyimiz hər şey ürəyi düzəltmək üçündür.

Bu barədə (“Panim Meirot uMasbirot” kitabına giriş, maddə 10) belə yazılıb:
“Alimin, ravvin Abraham ibn Ezranın sözlərinə baxın… Bilin ki, Tövratda yazılmış bütün Mitzvot və ya ataların müəyyən etdiyi qaydalar… hamısı yalnız ürəyi düzəltmək üçündür, çünki ‘Rəbb bütün qəlbləri araşdırır.’”

8. RABAŞ, Məqalə №31 (1990),
“İşdə ‘Sayılmış şeydə bərəkət yoxdur’ nə deməkdir?”

İnsan alma arzusu üzərinə bəxş etmə niyyəti qoymamışdan əvvəl, bu arzu ona acılıq gətirirdi. Toxunmaq istədiyi hər bir mənəvi şey ona acı dad verirdi. Çünki insanın özü üçün alma arzusu üzərində Tzimtzum [məhdudiyyət] və gizlənmə var idi və buna görə mənəviyyatda yaxşı dadı hiss etmək mümkün deyildi.

Başqa sözlə, müqəddəsliyə aid olan hər şey uzaq, əlçatmaz və alma arzusu üçün zövq almaq mümkün olmayan görünürdü. Buna “acı” deyilir.

Lakin əgər o, bu arzunun üzərinə bəxş etmə niyyəti qoyarsa, o zaman müqəddəsliyə aid hər şeydə şirinlik olduğunu görər və hiss edər.