Hevruta - Pagkatapos ng Aralin 31 - Musika at Kagalakan sa Espirituwal na Gawain
Panimulang Musika
- https://soundcloud.com/kabbalah-laam-music/bnei-heihala_giora_feidman
Magandang gabi sa lahat.
Noong Linggo, nagkaroon tayo ng isang kahanga-hangang aralin tungkol sa musika at Kabbalah. Isa sa mga pangunahing ideya na natutunan natin ay ang kahalagahan ng kagalakan sa ating espiritwal na gawain. Kailangan nating tumaas sa ating pagnanais na tumanggap, na laging nagrereklamo, laging humihingi, at hindi kailanman tunay na nasisiyahan.
Isa ito sa mga dahilan kung bakit nilikha ng mga Kabbalist ang mga melodiya na ito. Ang kanilang layunin ay hindi lamang upang lumikha ng magandang musika, kundi upang tulungan tayong makakonekta sa mas mataas na punto ng ating kaluluwa, kung saan maaari nating madama ang kagalakan ng koneksyon sa isa't isa at sa Maylalang.
Siyempre, hindi natin kayang gugulin ang buong pulong sa pagkanta ng sabay-sabay, kahit na may mga espesyal tayong mga format para dito, na tinatawag na Gatherings of Friends, at mas marami pa tayong matutunan tungkol dito sa susunod na bahagi ng kurso.
Para ngayong gabi, magpapatuloy tayo sa pagbabasa ng isang artikulo ni Rabash na nagsasalita tungkol sa kung ano ang maaari nating magawa para sa isa't isa. Isa sa mga pinakadakilang bagay na maaari nating gawin ay pasiglahin ang bawat isa, palakihin ang kahalagahan ng ating koneksyon, at pahalagahan ang oportunidad na magkasama nating tahakin ang landas na ito.
Pagkatapos nito, magbabasa tayo ng isa pang artikulo mula sa Shamati, at pagkatapos ay bubuksan natin ang talakayan para sa mga tanong at usapan upang sama-sama nating mapalalim ang ating pag-unawa sa mga ideyang ito.
Simulan na natin.
Bawat Isa ay Tumulong sa Kanyang Kaibigan
Artikulo Blg. 4, 1984
Kailangan nating maunawaan kung paano makakatulong ang isang tao sa kanyang kaibigan. Ito ba ay para lamang kapag may mayaman at mahirap, matalino at mangmang, mahina at malakas? Pero kapag lahat ay mayaman, matalino, o malakas, atbp., paano makakatulong ang isa sa kapwa?
Nakikita natin na may iisang bagay na karaniwan sa lahat—ang kalooban. Sinasabi, “Ang alalahanin ng puso ay sabihin mo sa iba.” Ito ay dahil pagdating sa pagiging masigla, hindi kayang makatulong ang kayamanan o katalinuhan.
Bagkus, ang isang tao ay maaaring makatulong sa kanyang kaibigan sa pamamagitan ng pagtingin na mababa ang kalooban ng kaibigan. Nasusulat, “Hindi kayang iligtas ng tao ang sarili mula sa pagkakabilanggo.” Kundi, ang kaibigan ang maaaring magtaas ng kanyang espiritu.
Ibig sabihin nito, tinaas ng kaibigan ang isa mula sa pagiging mababa patungo sa estado ng kasiglahan. Sa gayon, nagsisimula siyang muling makakuha ng lakas at kumpiyansa sa buhay at pag-asa, at nakakaramdam siya na tila malapit na ang kanyang layunin.
Lumilitaw na ang bawat isa ay kailangang maging maingat at mag-isip kung paano niya matutulungan ang kanyang kaibigan na itaas ang kanyang espiritu, dahil pagdating sa espiritu, ang sinuman ay makakakita ng kakulangan sa kanyang kaibigan na maaari niyang mapunan.
26. Ang Kinabukasan ng Tao ay Nakadepende at Nakaugnay sa Pasasalamat para sa Nakaraan
Narinig noong 1943
Nasusulat, “Ang Panginoon ay mataas at ang mababa ang makakakita,” na tanging ang mababa lamang ang makakakita ng kadakilaan. Ang mga letra ng Yakar [mahalaga] ay ang mga letra ng Yakir [makikilala]. Ibig sabihin, nakikilala ng tao ang kadakilaan ng isang bagay ayon sa kung gaano ito kahalaga sa kanya.
Ang isang tao ay naaapektuhan ayon sa kahalagahan ng isang bagay. Ang impresyon ay nagdadala ng damdamin sa puso, at ayon sa sukat ng pagkilala ng isang tao sa kahalagahan, doon ipinanganak ang kagalakan sa kanya.
Kaya, kung alam ng tao ang kanyang kababaan, na hindi siya higit na mapalad kaysa sa kanyang mga kasamahan, ibig sabihin, nakikita niya na maraming tao sa mundo ang hindi binigyan ng lakas para gumawa ng banal na gawain kahit sa pinakasimpleng paraan, kahit walang intensyon at sa Lo Lishma [hindi para sa Kanya], kahit sa Lo Lishma ng Lo Lishma, at kahit sa paghahanda pa lang ng pananamit ng Kedusha [kabanalan], samantalang siya ay binigyan ng pagnanais at kaisipan na kahit paminsan-minsan ay makagawa ng banal na gawain kahit sa pinaka-simpleng paraan, kung maipapahalaga ng tao ang kahalagahan nito, ayon sa kahalagahan na inilalagay niya sa banal na gawain, sa gayon dapat niyang bigyang papuri at pasalamat iyon.
Ito ay dahil totoo na hindi natin kayang sukatin ang halaga ng minsan ay makasunod sa Mitzvot [mga utos] ng Maylalang, kahit walang anumang intensyon. Sa estado na iyon, nararamdaman ng tao ang kagalakan at sigla ng puso.
Ang papuri at pasasalamat na ibinibigay ng tao para dito ay nagpapalawak ng damdamin, at ang tao ay sumisigla sa bawat kahit maliit na punto ng banal na gawain, alam niya kung kaninong lingkod siya, at lalong tumataas. Ito ang ibig sabihin ng nasusulat, “Nagpapasalamat ako sa biyayang ibinigay Mo sa akin,” ibig sabihin ay para sa nakaraan, at dahil dito, tiwala niyang masasabi, at nasasabi nga, “at sa mga bagay na gagawin Mo pa sa akin.”
Ito rin ang kahulugan ng musikang ito:
leagid baboker hasdecha
https://soundcloud.com/kabbalah-laam-music/lehagid-baboker-1
Kung saan ang tao ay dapat magalak sa bagong estado (tinatawag na boker - umaga)
Q&A
Pangwakas na Musika (Ine Ma Tov)
- https://on.soundcloud.com/NkhSIbZi2htLUP7wAD