Aralin 22. Ang Unang Pagkakait [Tzimtzum Aleph] at ang Tabing [Masach]

Piniling Mga Sipì mula sa "Paunang Salita sa Karunungan ng Kabbalah" ni Baal HaSulam

13) Ang paliwanag ay gaya ng mga pisikal na bagay na pinaghiwalay ng layo ng kinalalagyan, ang mga espirituwal na bagay ay pinaghiwalay ng pagkakaiba ng anyo sa pagitan nila. Makikita rin ito sa ating mundo. Halimbawa, kapag ang dalawang tao ay magkatulad ng pananaw, nagkakagustuhan sila at ang layo ng lugar ay hindi nagdudulot sa kanila na magkahiwalay.

Sa kabaligtaran, kapag ang kanilang mga pananaw ay malayo sa isa’t isa, sila ay nagkakapootan at ang pagiging magkalapit ng lokasyon ay hindi magpapalapit sa kanila sa isa’t isa. Kaya, ang pagkakaiba ng anyo sa kanilang mga pananaw ang naglalayo sa kanila sa isa’t isa, at ang pagkakatulad ng anyo sa kanilang mga pananaw ang naglalapit sa kanila. Kung halimbawa, ang katangian ng isa ay ganap na kabaligtaran ng isa pa, sila ay kasinglayo ng silangan at kanluran.

Gayundin, lahat ng usapin ng pagiging malapit at malayo, pagsasama at pagkakaisa na nangyayari sa espirituwalidad ay mga sukat lamang ng pagkakaiba ng anyo. Sila ay nagkakahiwalay ayon sa antas ng pagkakaiba ng anyo at nagkakadikit kung may pagkakatulad ng anyo.

Gayunman, dapat mong maunawaan na kahit ang pagnanasa na tumanggap ay isang kautusang kinakailangan sa nilikha, bilang ito ang esensya ng nilikha at angkop na sisidlan sa pagtanggap ng layunin ng paglikha, ito ay ganap na kinakalayo nito sa {Emanator}, dahil may lubos na pagkakaiba ng anyo hanggang sa punto ng pagiging magkasalungat sa pagitan nito at ng {Emanator}. Ito ay dahil ang {Emanator} ay ganap na pagbibigay nang walang kahit kaunting pagtanggap, at ang nilikha ay ganap na pagtanggap nang walang kahit kaunting pagbibigay. Kaya, walang mas hihigit pang pagkasalungat ng anyo kaysa rito. Dahil dito, ang pagkasalungat ng anyo na ito ay kinakailangang maghiwalay sa nilikha at sa {Emanator}.

14) Upang iligtas ang mga nilikha mula sa napakalaking pagkakahiwalay na ito, naganap ang unang pagkakait, na humiwalay sa ikaapat na yugto mula sa iba pang mga {Partzufim} [maramihan ng {Partzuf}] ng {Kedusha} [Kabanalan] upang ang malaking antas ng pagtanggap ay manatiling isang bakanteng lugar na walang anumang liwanag, sapagkat lahat ng mga {Partzufim} ng {Kedusha} ay lumitaw na may tabing na itinayo sa kanilang sisidlan ng {Malchut} upang hindi nila tanggapin ang liwanag sa yugtong ikaapat. Pagkatapos, nang ang nakatataas na liwanag ay naipadala at lumawak patungo sa nilikha, tinanggihan ito ng tabing na ito. Ito ay itinuturing na pagsalpukan sa pagitan ng nakatataas na liwanag at ng tabing, na nagpapataas ng binangong liwanag mula sa ibaba paitaas, na siyang bumabalot sa sampung {Sefirot} ng nakatataas na liwanag.

Ang bahaging iyon ng liwanag na tinanggihan at itinulak pabalik ay tinatawag na binangong liwanag. Habang binabalot nito ang nakatataas na liwanag, ito ay nagiging sisidlan sa pagtanggap ng nakatataas na liwanag sa halip na ikaapat na yugto, sapagkat pagkatapos ang sisidlan ng {Malchut} ay lumawak ayon sa sukatan ng binangong liwanag—ang tinanggihang liwanag—na tumaas at binalot ang nakatataas na liwanag mula sa ibaba paitaas, at lumawak din mula sa taas paibaba. Kaya, ang mga liwanag ay binalot sa mga sisidlan sa loob ng binangong liwanag na iyon.

Ito ang kahulugan ng {Rosh} [ulo] at {Guf} [katawan] sa bawat antas. Ang pagsasama sa pamamagitan ng pagsalpok mula sa nakatataas na liwanag sa tabing ay nagpapataas ng binangong liwanag mula sa ibaba paitaas at binabalot ang sampung {Sefirot} ng nakatataas na liwanag sa anyo ng sampung {Sefirot} ng {Rosh}, ibig sabihin, ang mga ugat ng mga sisidlan, dahil walang aktuwal na balot doon.

Pagkatapos, kapag ang {Malchut} ay lumawak dahil sa binangong liwanag mula taas paibaba, ang binangong liwanag ay nagtatapos at nagiging mga sisidlan ng nakatataas na liwanag. Sa panahon na iyon, may balot na ng mga liwanag sa mga sisidlan, at ito ay tinatawag na {Guf} ng antas na iyon, ibig sabihin, mga ganap na sisidlan.

15) Kaya, bagong mga sisidlan ang nabuo sa mga {Partzufim} ng {Kedusha} sa halip na ikaapat na yugto pagkatapos ng unang pagkakait. Ang mga ito ay gawa sa binangong liwanag mula sa pagsasama sa pamamagitan ng pagsalpok sa tabing.

Dapat nga nating maunawaan ang binangong liwanag na ito at kung paano ito naging sisidlan ng pagtanggap, dahil sa pasimula ito ay liwanag lamang na tinanggihan sa pagtanggap. Kaya, ngayon ay nagsisilbi ito sa kabaligtarang papel mula sa kanyang sariling esensya.

Ipaliliwanag ko ito sa pamamagitan ng isang talinghaga mula sa buhay. Ang kalikasan ng tao ay pahalagahan at bigyan ng halaga ang katangian ng pagbibigay, at hamakin at karimihan ang pagtanggap mula sa kapwa. Kaya, kapag ang isang tao ay napunta sa bahay ng kanyang kaibigan at siya [ang pinuntahan] ay nag-alok ng pagkain, tatanggihan niya kahit na napakagutom niya, dahil sa kanyang pagtingin ay nakakahiya ang tumanggap ng regalo mula sa kaibigan.

Ngunit, kapag ang kaibigan ay matiyagang nagmakaawa sa kanya hanggang sa malinaw na malaki ang pagmamalasakit na magagawa niya para sa kanyang kaibigan sa pamamagitan ng pagkain, papayag siyang kumain dahil hindi na niya nararamdaman na siya ang tumatanggap ng regalo at ang kanyang kaibigan ang nagbibigay. Sa kabaligtaran, siya na ngayon ang tagapagbigay, ginagawan niya ng kabutihan ang kanyang kaibigan sa pagtanggap ng kabaitan mula rito.

Kaya, makikita mo na kahit ang gutom at gana ay mga sisidlan ng pagtanggap na nakalaan sa pagkain, at ang taong iyon ay may sapat na gutom at gana upang tanggapin ang pagkain ng kaibigan, hindi pa rin niya matikman kahit ano dahil sa kahihiyan. Ngunit, habang nakiusap ang kanyang kaibigan at tinanggihan niya, nagsimulang mabuo ang bagong mga sisidlan ng pagkain sa kanya, dahil ang lakas ng pagmamakaawa ng kanyang kaibigan at ang lakas ng sarili niyang pagtanggi, habang isinasama, ay sa huli ay nagsanib at naging sapat na sukatan upang mapalitan ang sukatan ng pagtanggap tungo sa sukatan ng pagbibigay.

Sa huli, nakita niyang sa pamamagitan ng pagkain, makagagawa siya ng malaking pabor at magdudulot ng malaking kasiyahan sa kanyang kaibigan. Sa kalagayang iyon, bagong mga sisidlan ng pagtanggap upang tanggapin ang pagkain ng kaibigan ay ipinanganak sa kanya. Ngayon, itinuturing na ang lakas ng kanyang pagtanggi ay naging pangunahing sisidlan para tumanggap ng pagkain, at hindi na ang gutom at gana, kahit na ang mga ito ang karaniwang sisidlan ng pagtanggap.

16) Mula sa nabanggit na talinghaga ng dalawang magkaibigan, mauunawaan natin ang usapin ng pagsasama sa pamamagitan ng pagsalpok at ang binangong liwanag na nabubuo dito, na siya ngayong nagiging bagong sisidlan ng pagtanggap para sa nakatataas na liwanag sa halip na ikaapat na yugto. Maaaring ihambing ang nakatataas na liwanag, na sumasalpok sa tabing at nais lumawak sa ikaapat na yugto, sa pagmamakaawa na kumain, dahil habang hangarin niyang tanggapin ang kanyang kaibigan para kumain, ang nakatataas na liwanag ay nagnanais na lumawak patungo sa tumatanggap. At ang tabing, na sumasalpok sa liwanag at itinataboy ito, ay maihahalintulad sa pagtanggi ng kaibigan at pagtutol na tanggapin ang pagkain, sapagkat tinatanggihan niya ang binibigay na pabor.

Tulad ng makikita mo rito, na mismong pagtanggi at pag-ayaw ang nalinang at naging angkop na mga sisidlan upang tanggapin ang pagkain ng kaibigan, masasabi mo ring ang binangong liwanag na nabuo sa pamamagitan ng pagsalpok sa tabing at pagtanggi sa nakatataas na liwanag ay naging bago at angkop na mga sisidlan ng pagtanggap para sa nakatataas na liwanag sa halip na ikaapat na yugto, na nagsilbing sisidlan ng pagtanggap bago ang unang pagkakait.

Gayunpaman, ito ay nabuo lamang sa mga {Partzufim} ng {Kedusha} ng {ABYA}, hindi sa mga {Partzufim} ng mga talukab (shells), at sa mundong ito, kung saan ang ikaapat na yugto mismo ay itinuturing na sisidlan ng pagtanggap. Dahil dito, sila ay hiwalay sa nakatataas na liwanag, dahil ang pagkakaiba ng anyo sa ikaapat na yugto ay naglalayo sa kanila. Sa kadahilanang ito, ang mga talukab ay itinuturing na masama at patay, sapagkat sila ay hiwalay sa Buhay ng mga Buhay dahil sa pagnanasa na tumanggap sa kanila, gaya ng nakasulat sa {Item 13}.

Limang Yugto sa Tabing

18) Ngayon ay ipaliliwanag natin ang limang yugto sa tabing kung saan nagbabago ang mga antas sa panahon ng pagsasama sa pamamagitan ng pagsalpok na isinasagawa kasama ang nakatataas na liwanag. Una, dapat natin itong lubos na maunawaan na kahit na ang ikaapat na yugto ay ipinagbawal na maging sisidlan ng pagtanggap para sa sampung {Sefirot} pagkatapos ng pagkakait, at ang binangong liwanag na umangat mula sa tabing sa pamamagitan ng pagsasama sa pagsalpok ay naging sisidlan ng pagtanggap bilang kapalit, kailangan pa rin itong samahan ng kapangyarihan nito ng pagtanggap. Kung wala ito, ang binangong liwanag ay hindi magiging angkop na sisidlan ng pagtanggap.

Dapat mo ring maunawaan ito mula sa talinghaga sa {Item 15}. Ipinakita natin doon na ang lakas ng pagtanggi at pag-ayaw sa pagkain ay naging sisidlan ng pagtanggap sa halip na ang gutom at gana. Ito ay dahil ang gutom at gana, ang karaniwang mga sisidlan ng pagtanggap, ay ipinagbawal na maging sisidlan ng pagtanggap sa pagkakataong ito dahil sa hiya at kahihiyan ng pagtanggap ng isang regalo mula sa kaibigan. Ang lakas lamang ng pagtanggi at pag-ayaw ang naging mga sisidlan ng pagtanggap bilang kapalit, dahil sa pamamagitan ng pagtanggi at pag-ayaw, ang pagtanggap ay nalipat tungo sa pagbibigay, at sa pamamagitan nito ay nakuha niya ang mga sisidlan ng pagtanggap na angkop upang tanggapin ang pagkain ng kaibigan.

Gayunpaman, hindi maaaring sabihing hindi na niya kailangan ang karaniwang mga sisidlan ng pagtanggap, o ang gutom at gana, dahil malinaw na kung wala ang gana sa pagkain, hindi niya matutugunan ang hangarin ng kanyang kaibigan at mabibigyan ito ng kasiyahan sa pagkain sa bahay nito. Ngunit ang bagay ay ang gutom at gana, na ipinagbawal sa kanilang karaniwang anyo, ay ngayon ay nabago ng pwersa ng pagtanggi at pag-ayaw sa isang bagong anyo—pagtanggap upang makapagbigay. Sa ganitong paraan, ang kahihiyan ay napalitan ng karangalan.

Kaya, ang karaniwang mga sisidlan ng pagtanggap ay napanatili pa ring aktibo gaya ng dati ngunit nakakuha ng bagong anyo. Makikita mo rin, kaugnay sa ating paksa, na totoo na ang ikaapat na yugto ay ipinagbawal na maging sisidlan ng pagtanggap para sa sampung {Sefirot} dahil sa kabastusan nito, ibig sabihin, ang pagkakaiba ng anyo mula sa Tagapagbigay, na naghihiwalay mula sa Tagapagbigay. Gayunpaman, sa pagtatag ng tabing sa ikaapat na yugto, na sumasalpok sa nakatataas na liwanag at itinataboy ito, ang dati nitong sirang anyo ay nabago at nakakuha ng bagong anyo, tinawag na binangong liwanag, katulad ng pagbabagong-anyo ng anyo ng pagtanggap tungo sa anyo ng pagbibigay sa nabanggit na talinghaga.

Ang laman ng orihinal nitong anyo ay hindi nabago roon. Ganun din, hindi siya kakain nang walang gana. Ganoon din dito, ang lahat ng kabastusan, na ang puwersa ng pagtanggap na nasa ikaapat na yugto, ay pumasok sa binangong liwanag, kaya ang binangong liwanag ay naging akmang sisidlan ng pagtanggap.

Dahil dito, palagi nating dapat kilalanin ang dalawang puwersa sa loob ng tabing:

Ang una ay katigasan, na siyang puwersa sa loob nito na tumatanggihan sa nakatataas na liwanag.

Ang pangalawa ay kabastusan, na siyang sukatan ng pagnanais na tumanggap mula sa ikaapat na yugto na kasama sa tabing. Sa pagsasama sa pamamagitan ng pagsalpok sa pamamagitan ng puwersa ng katigasan nito, ang kabastusan nito ay napalitan at naging pagpipino, ibig sabihin, ang pagbaligtad ng pagtanggap tungo sa pagbibigay.

Ang dalawang puwersang ito sa tabing ay gumagana sa limang yugto: ang apat na yugto na {HB TM} at ang kanilang ugat, na tinatawag na {Keter}.