Hevruta - Pagkatapos ng Aralin 18 - Ang Panalangin

Ang kahilingan ay kung ano ang nararamdaman ng tao, kung ano ang kanyang kulang. Ito ay partikular na nasa puso, ibig sabihin ay hindi mahalaga kung ano ang kanyang binibigkas gamit ang bibig, dahil ang “kahilingan” ay nangangahulugang, tulad ng nabanggit sa itaas, kung ano ang kulang sa tao—at ito ang kanyang hinihiling. At lahat ng kakulangan ng tao ay hindi matatagpuan sa bibig kundi sa puso. Kaya, hindi mahalaga kung ano ang sinasabi ng tao gamit ang bibig, sapagkat ang Maylalang ay nakakaalam ng mga iniisip. Kaya, mula sa Itaas ay naririnig lamang nila ang hinihingi ng puso at hindi ng bibig, para sa nabanggit na dahilan, dahil ang bibig ay walang kakulangan na kailangang punan.
— Rabash, Artikulo 27, 1991

Ano ang panalangin, saan ito nagmumula?

May panalangin at may panalangin. Ang panalangin na kadalasan nating iniisip sa mundong ito ay isang uri ng kahilingan, pakikipag-usap, pasasalamat sa Maylalang, sa isang nakatataas na pwersa na maaaring magbago ng ating buhay at siyang talaga namang gumagawa at namamahala nito, at tayo ay umaasa sa Kanya. At saka tayo nagpapasalamat sa Kanya sa mga nangyari, o humihiling para sa kasalukuyan, sa hinaharap, at marami pang ibang kahilingan. Ito ay likas para sa lahat ng tao, at nakikita natin ang maraming paraan tungkol sa panalangin. Maraming relihiyon at paniniwala tungkol sa kung paano makipag-usap sa nakatataas na pwersa, kung paano ko Siya pwedeng ipaamo, kung paano ko Siya pwedeng suyuin upang paboran Niya ako. Nakikita natin kung paano ito naipapahayag sa mga sayaw, kanta, mga alay, pagsindi ng kandila, at iba pa—mula pa sa sinaunang mga kultura hanggang ngayon.

Sa karunungan ng Kabbalah, ang panalangin ay isang bagay na ganap na naiiba.

(Mula sa isang talakayan ni Rav Dr. Michael Laitman)

Ang manalangin ay hatulan ang sarili

Sa karunungan ng Kabbalah, ang panalangin ay “manalangin” (lehitpalel), una sa lahat ay hatulan ang sarili, siyasatin ang sarili: Sino ako? Ano ako? Saan ako nagmula? Bakit? Para saan? At bakit ang apela ay hindi patungo sa Maylalang kundi sa sarili? Sapagkat ang Maylalang ay ganap, Siya ay buo, at kung nararamdaman kong Siya ay buo, kung gayon ang buo ay hindi maaaring magbago. Hindi Siya maaaring maging mas mabuti kahapon at masama bukas, o kabaligtaran.

(Mula sa isang talakayan ni Rav Dr. Michael Laitman)

Ang Itaas ay hindi nagbabago

Hindi ako makalalapit sa Mabuti na gumagawa ng mabuti, sa “wala nang iba bukod sa Kanya,” na ganap sa lahat ng pagiging ganap, at magtanong, “Maging mas mabuti Ka sa akin.” Kung lalapit ako sa Kanya nang ganito, ibig sabihin Siya ay maaari maging masama at maaari ring maging mabuti, at ito ay ganap na maling pagtingin sa Maylalang. Sa halip, “ang Torah ay nagsasalita sa wika ng mga tao.” Kapag tayo ay lumalapit sa Maylalang, talagang tayo ay lumalapit sa ating sarili. Kaya, ang salitang “manalangin” ay nangangahulugan na sinusuri ko ang aking sarili at nililiwanag: paano ako kaugnay ng Buong iyon? Paano ako dapat magbago at maging mas angkop sa Kanya, mas malapit, mas katulad sa Kanya. Ito ang esensya ng panalangin.

(Mula sa isang talakayan ni Rav Dr. Michael Laitman)

Ang panalangin ay isang kahilingan mula sa panig ng kabuuan

Ibig sabihin, ang panalangin ay talagang kahilingan sa Walang Hanggan, sa ganap na Buo, sa Isa na hindi maaaring magbago. At sa lawak na kaya kong lumapit sa Kanya, ayon dito ay tumatanggap ako mula sa Kanya ng mga puwersa upang magbago at maging katulad Niya. Sapagkat ang layunin ko ay maging tao (“Adam”), at ang “Adam” ay galing sa salitang “Domeh” (maging katulad) sa Itaas, gaya ng nasusulat, “Manumbalik ka, O Israel, sa iyong Diyos na Maylalang.” Kaya, paulit-ulit kong sinusuri ang aking sarili—paano, saan, at sa anong bagay pa ako maaaring magbago.

(Mula sa isang talakayan ni Rav Dr. Michael Laitman)

Ang panalangin ay tinatawag na gawa ng Maylalang

Siyempre, ito ay isang proseso. Tulad ng pag-aaral natin sa The Study of the Ten Sefirot, lahat ng ating mga panalangin ay kapag tinaas natin ang ating mga hangarin at hinihila ang mga Liwanag upang maitama ang mga ito, at ang gawaing ito ay tinatawag na “gawa ng Maylalang.”

Tinatawag itong gawa ng Maylalang dahil sa lawak na iniaabante ko ang aking sarili, sa gayon ay pumapasok ako sa paggamot, at tinutuwid ko ang aking sarili. Kaya, walang kahihiyan sa panig ng tao sa kung ano ang nangyayari sa kanya; kundi, sa pamamagitan ng kanyang kahilingan, sa kanyang kakulangan na maging mas mabuti, siya ay sumusulong at patuloy na tinutuwid ang kanyang sarili sa ilalim ng Liwanag na nagpapagaling sa kanya mula sa lahat ng mga depekto na tinatawag na “ang masamang likas.”

Kaya, ang panalangin ay “pagtaas ng MAN,” at ang pagtaas ng MAN ay tinatawag na “Mayin Nukvin.” Ibig sabihin, ang kakulangan na itinataas ko—kung paano ko nais maitama, maging higit na nagbibigay, higit na nagmamahal sa kapwa.

(Mula sa isang talakayan ni Rav Dr. Michael Laitman)

Kahilingan sa isang kalagayan na nakatayo sa harapan ko bilang halimbawa ng mas mabuti

Ang kahilingan ay hindi nangangahulugang kailangan kong magmakaawa sa Kanya. Ang kahilingan ay nangangahulugang binubuksan ko ang aking sarili at nadidiskubre na kailangan kong itama ang aking sarili. Gusto kong itama ang isang pagnanasa, isang katangian na akin, at kapag natuklasan ko ito, ito ang tinatawag na kahilingan. Hindi ako lumalapit sa Maylalang; ako ay lumalapit gamit ang hiling na ito sa isang kalagayan na nakatayo sa harapan ko bilang isang halimbawa ng mas mabuti, na dapat kong pantayan.

Gayundin, ang Maylalang ay tinatawag sa karunungan ng Kabbalah na “Bo-Reh” (halika at tingnan). Ibig sabihin, ang Maylalang ay hindi isang bagay na mayroon—wala Siyang anyo at hindi matukoy. “Maylalang” ay nangangahulugang halika at tingnan. Sa bawat pagkakataon na makita ko ang isang bagay na mas mataas sa akin, ito ay tinatawag na Maylalang. At doon sa mas mataas sa akin, nais kong dalhin ang sarili ko, maging katulad Niya ng isa-sa-isa, tunay na makasama Siya.

Maliwanag na, ngayon ay hindi ko Siya nakikita. Ngunit ang umaabante sa karunungan ng Kabbalah ay nagsisimulang makilala kung ano ang tinatawag na “ang nagbibigay,” “ang tagapagbigay,” ano ang ibig sabihin ng maging “nagmamahal,” ano ang ibig sabihin ng “buksan ang espiritwal na dimensyon.”

Lahat ay nagaganap sa loob ng tao. Kaya, ang Maylalang ay tinatawag na “halika at tingnan.” Bawat taludtod sa The Zohar ay nagsisimula sa “halika at tingnan.” Ibig sabihin, halika at tingnan—ito ang iyong Maylalang sa antas na ito, at ito ang iyong Maylalang sa antas na iyon, at bawat oras na madiskubre mo ay may panibagong Maylalang. At sa bawat pagsusulong mo, patuloy kang nagpapantay ng sarili mo sa Kanya, at pagkatapos ay lalantad ang mas mataas na antas sa iyo, at iba pa. Ibig sabihin, kapag ikaw ay nananalangin, nais mong madiskubre ang sarili mo sa mas mataas na antas sa bawat oras. Ito ang tinatawag na panalangin.

(Mula sa isang talakayan ni Rav Dr. Michael Laitman)

Panalangin para sa Ulan

Minsan sa mga sanggunian ay nakasulat tungkol sa mga kalagayan kung saan ang isang tao ay nananalangin at tumatanggap ng sagot tungkol sa tila materyal na bagay. Parang ang panalangin ay direktang gumagana sa panlabas na realidad—gaya ng kahilingan para sa ulan, halimbawa sa kwento ng halimbawa nito ay ang kwento ni Honi HaMe’agel. Ngunit ipinaliliwanag ng karunungan ng Kabbalah na ang mga sanggunian ay nagsasalita sa wika ng mga sanga, ibig sabihin gumagamit ng mga larawan mula sa mundong ito upang ilarawan ang mga panloob na proseso sa loob ng tao.

Halimbawa nito ay ang kwento ni Honi HaMe’agel.

Noong mga araw ng matinding tagtuyot, walang ulan na bumagsak at ang mga tao ay labis na nagdusa. Lumapit sila kay Honi HaMe’agel - na kilala bilang isang matuwid na tao - Gumuhit siya ng bilog sa lupa, tumayo sa loob nito, at nagsabi: “Panginoon ng mundo, hindi ako aalis dito hangga’t hindi Ka naawa sa Iyong mga anak.” Pagkatapos noon, bumuhos ang ulan.

Ito ay tinatawag na “Napaamo ako ng aking mga anak.” At kailangan makita ang kwento sa kabuuan nito—ang bilog at si Honi—at ito ay hindi madaling maunawaan. Ngunit tiyak, kung maninindigan ang tao sa kanyang kahilingan at hihiling ng pagsulong at gusto na ang ulan ay bumagsak sa kanya. Ang ulan sa hebreo ay Geshem - na may parehong ugat ng Gashmiut - pagkatawang-tao - ibig sabihin ang Geshem ay dumarating bilang isang biyaya na tayo ay lalago—kung saan ang pagkatawang-tao—ang ating egoismo ay umangat pataas papunta sa langit—ang katangian ng pagbibigay. Ngunit kailangan ng malaking karunungan kung paano humiling; hindi ito basta-bastang pagpupumilit.

(Mula sa isang talakayan ni Rav Dr. Michael Laitman)

Buuin ang mga sisidlan - Paghahanda bago ang panalangin

Kaya, kinakailangan ang paghahanda para sa panalangin, na sanayin ng tao ang sarili sa panalangin, upang ang kanyang bibig at ang kanyang puso ay maging magkatulad.
At ito ay maaaring dumating kapag sumasang-ayon ang puso sa pamamagitan ng pagsanay, na nauunawaan niyang ang pagtanggap ay tinatawag na pagkakahiwalay, at ang pangunahing bagay ay ang pakikipag-isa sa Buhay ng mga buhay, na siyang lihim ng pagbibigay.
— Baal HaSulam, Shamati, Artikulo 122, “Upang Maunawaan ang Pinaliwanag sa Shulchan Aruch”

Q&A

Workshop: paano tayo maaaring humiling para sa isang kalagayan na hindi pa natin nararamdaman?