Aralin #18

“Panalangin” Ayon sa Tunay na Karunungan ng Kabbalah

Slide # 2

“...Ang isang kahilingan - ito ay kapag nararamdaman ng isang tao ang kanyang kakulangan. Ito ay tiyak na nasa puso, ibig sabihin ay hindi mahalaga kung ano ang sinasabi niya sa pamamagitan ng kanyang bibig, dahil ang “kahilingan” ay nangangahulugang ang isang tao ay humihingi ng kanyang kinakailangan, at lahat ng pangangailangan ng tao ay wala sa bibig, kundi nasa puso. Kaya't hindi mahalaga kung ano ang sinasabi ng tao sa kanyang bibig. Sa halip, alam ng Maylalang ang mga iniisip. Dahil dito, ang naririnig sa itaas ay tanging ang inilalabas ng puso at hindi kung ano ang hinihiling ng bibig, sapagkat ang bibig ay walang kakulangan na kailangang punan.”

-- Rabash, artikulo # 27, 1991

Slide # 3

“Dahil dito, kailangan ng paghahanda para sa panalangin, upang masanay ang sarili sa panalangin, na para bang ang kanyang bibig at puso ay iisa. At ang puso ay maaaring pumayag sa pamamagitan ng pag-uugali, upang maunawaan nito na ang pagtanggap ay nangangahulugang paghihiwalay, at na ang pinakamahalaga ay ang pagdidikit sa Buhay ng mga Buhay, na siyang pagbibigay.”

-- Baal HaSulam, Shamati, Artikulo # 122

Slide # 4

“Kaya, kapag ang isang tao ay darating upang manalangin, siya ay dapat maghanda para sa panalangin. Ano ang paghahandang ito?”
Dapat nating ipaliwanag na tungkol sa paghahandang ginagawa ng bawat isa, ito ay upang malaman kung ano ang dapat niyang hingin, sapagkat dapat niyang malaman kung ano ang kanyang hihilingin. Ibig sabihin, ang isang tao ay dapat malaman kung ano ang kanyang kailangan.

-- Rabash, artikulo # 27, 1991

Slide # 5

“Ang tanging payo upang makamit ang isang kakulangan, na tayo ay kulang sa pagnanais na magbigay, ay sa pamamagitan ng panalangin, na isang “tagapamagitan” sa pagitan ng tao at ng kakulangan. Ibig sabihin, ang isa ay nananalangin sa Maylalang na bigyan siya ng isang bagay na wala siyang kakulangan, na sana siya ay kulangin nito. Kaya, ang Kli na tinatawag na “kakulangan” ay kakulangan ayon sa pakiramdam, ibig sabihin hindi niya nararamdaman ang kakulangan nito, at ang panalangin ay na bigyan siya ng Maylalang ng liwanag, na siyang pagtupad ng kanyang kakulangan. Dahil dito, ang pagtupad ay isang kakulangan. Kaya, wala siyang ibang pagpipilian kundi manalangin sa Maylalang na bigyan siya ng kakulangan, at ito ang nag-uugnay ng Kli sa liwanag.”

-- Rabash, artikulo 22, 1986

Slide # 6

“...Ang kasalanan ng tao ay hindi siya humingi ng tulong sa Maylalang. Kung humingi siya ng tulong, tiyak na makakatanggap siya ng tulong mula sa Maylalang. Ngunit kung sasabihin ng isang tao na siya ay humiling ng tulong at hindi siya tinulungan ng Maylalang, sa ito ay may sagot na ang isang tao ay dapat maniwala na naririnig ng Maylalang ang mga panalangin, gaya ng nasusulat, “Sapagkat Ikaw ay nakikinig sa panalangin ng bawat bibig.” Kung tunay siyang naniniwala, magiging ganap ang kanyang panalangin, at naririnig ng Maylalang ang ganap na panalangin kapag taimtim na nagnanais ang tao nang buong puso na tulungan siya ng Maylalang.
Ngunit kung ang kanyang panalangin ay hindi laging nasa kanyang mga labi, nangangahulugan ito na wala siyang tunay na pananampalataya na kayang tulungan siya ng Maylalang at naririnig ng Maylalang ang bawat humihiling sa Kanya, malaki man o maliit ay pareho sa Kanya, ibig sabihin ay sinasagot Niya ang lahat. Dahil dito, ang panalangin ay hindi ganap.”

-- Rabash, artikulo 4, 1988

Slide # 7

“Ang panalangin ay nararapat na maging ganap, mula sa kailaliman ng puso. Nangangahulugan ito na alam mo nang isang daang porsyento na walang sinuman sa mundo na makakatulong sa iyo kundi ang Maylalang Mismo.
Subalit, paano mo malalaman ito, na walang sinuman na makakatulong sa iyo kundi ang Maylalang Mismo? Makakamit ito ng isang tao kung ginamit na niya ang lahat ng kakayahan at hindi ito nakatulong sa kanya. Kaya, dapat gawin ng isa ang lahat ng posible sa mundo upang makamit ang “alang-alang sa Maylalang.” Pagkatapos ay maaari siyang manalangin mula sa kailaliman ng puso, at saka naririnig ng Maylalang ang kanyang panalangin.”

-- Baal HaSulam, Shamati #5 “Lishma ay Isang Pag-gising mula sa Itaas”

Slide # 8

“Huwag mong sabihin na kung ang Lishma [para sa Kanyang kapakanan] ay isang regalo mula sa itaas, kung gayon ano ang silbi ng pagsisikap at pagtitiyaga ng tao, at lahat ng mga lunas at pagwawasto na ginagawa niya upang makamit ang Lishma, kung nakaasa naman ito sa Maylalang?
Sinabi ng ating mga pantas tungkol dito, “Hindi ka malaya upang alisin ito sa iyong sarili.” Sa halip, ang isa ay dapat magbigay ng paggising mula sa ibaba, at ito ay itinuturing na “panalangin.”
Ngunit hindi maaaring magkaroon ng tunay na panalangin kung hindi muna niya nalalaman na kung walang panalangin ay hindi ito makakamit.
Dahil dito, ang mga gawain at lunas na ginagawa niya upang makamit ang Lishma ay lumilikha ng mga naitama nang sisidlan sa kanya na magnanais tumanggap ng Lishma…

-- Baal HaSulam, Shamati #20 “Lishma”

Slide # 9

…Pagkatapos, matapos ang lahat ng gawain at lunas, maaari siyang manalangin nang taos-puso dahil nakita niyang wala sa kanyang ginawa ang nakatulong sa kanya. Doon lamang siya makakagawa ng tapat na panalangin mula sa kailaliman ng kanyang puso, at saka naririnig ng Maylalang ang kanyang panalangin at binibigyan siya ng regalo ng Lishma.”

-- Baal HaSulam, Shamati #20 “Lishma”

Slide # 10

“...Ang tao ay hindi makakaalis sa kontrol ng pansariling pagtanggap sa kanyang sarili, sapagkat ito ang kalikasang likha ng Maylalang sa tao, na tanging ang Maylalang Mismo ang makakapagpabago. Sa ibang salita, tulad ng pagbigay Niya sa mga nilalang ng pagnanais na tumanggap, kaya Niyang bigyan sila ng pagnanais na magbigay.
Ngunit, ayon sa tuntunin, “Walang liwanag kung walang Kli, walang kaganapan kung walang kakulangan,” una ay kailangan niyang makamit ang isang kakulangan. Ibig sabihin, dapat niyang maramdaman na siya ay kulang sa Kli na ito na tinatawag na “pagnanais na magbigay.” …

-- Rabash, Artikulo 29. 1987

Slide # 11

…At kaugnay ng pakiramdam, imposible na maramdaman ang anumang kakulangan kung hindi nalalaman ng isa kung ano ang nawawala sa kanya sa kawalan ng Kli na tinatawag na “pagnanais na magbigay.” Dahil dito, ang tao ay dapat magmuni-muni kung ano ang dahilan ng kawalan niya ng pagnanais na magbigay.

Sa lawak ng kanyang pagkawala, nararamdaman niya ang lungkot at paghihirap. Kapag naranasan niya ang tunay na kakulangan, ibig sabihin kapag magagawa niyang manalangin sa Maylalang mula sa kailaliman ng puso dahil sa kawalan ng lakas upang makapagtrabaho alang-alang sa Maylalang, dito, kapag mayroon na siyang Kli, ibig sabihin tunay na kakulangan, ito ang panahon na sinasagot ang kanyang panalangin at nakakatanggap siya ng tulong mula sa itaas. Gaya ng sinabi ng ating mga pantas, “Ang naglalayon na magpakadalisay ay tinutulungan.”

-- Rabash, artikulo 29, 1987

Slide # 12

“May tatlong kondisyon sa panalangin:

Maniwala na Siya ay makapagliligtas. Kahit pa mas malala ang kanyang kalagayan kaysa sa lahat ng kanyang kapanahon, gayunpaman, “Masyado bang maigsi ang kamay ng Panginoon upang siya ay iligtas?” Kung hindi, “ang May-ari ng bahay ay hindi kayang iligtas ang Kanyang mga sisidlan.”

Wala na siyang ibang magawa sapagkat ginawa na niya ang lahat ngunit walang nakitang lunas sa kanyang kalagayan…

--  Baal HaSulam, Shamati #209 “Tatlong Kondisyon sa Panalangin”

Slide # 13

..3. Kung hindi siya tutulungan, mas mabuti pang mamatay siya kaysa mabuhay. Ang panalangin ay nangangahulugang “nawawala sa puso.” Habang lalo kang nawawala, gayundin ang lalim ng iyong panalangin. Maliwanag, ang kulang lamang sa luho ay hindi gaya ng isang hinatulan ng kamatayan, na ang kulang na lang ay ang pagsasakatuparan ng hatol, at siya ay nakagapos sa kadena ng bakal, at siyang nakatayo at nagmamakaawa para sa kanyang buhay. Tiyak na hindi siya magpapahinga o matutulog o mawawala sa isip kahit isang saglit mula sa pagdarasal para sa kanyang buhay.”

--  Baal HaSulam, Shamati #209 “Tatlong Kondisyon sa Panalangin”