Aralin #25. Sa Pamamagitan ng Mga Pagtaas at Pagbaba – Patungo sa Isang Bagong Hakbang sa Landas

Piniling Mga Sipì mula sa mga Pinagmulan

1. RABASH, Artikulo Blg. 34 (1988), "Ano ang Araw at Gabi sa Gawain?"

Dapat malaman ng tao na kailangan niyang maramdaman kung ano ang kadiliman, kung hindi ay hindi niya magagawang tamasahin ang liwanag, sapagkat, sa kahit anong bagay na nais tikman ng tao ang anumang lasa, kung karapat-dapat ba itong gamitin, kailangan niyang matutunan ang isa mula sa isa pa, gaya ng nakasulat, “gaya ng kalamangan ng liwanag mula sa kadiliman.” Ganoon din, hindi matutuwang magpahinga ang tao maliban kung alam niya kung ano ang pagod.

Dahil dito, kailangang dumaan ang tao sa proseso ng mga pagtaas at pagbaba. Gayunman, hindi siya dapat mapanghinaan ng loob sa mga pagbaba. Sa halip, dapat siyang magsumikap na huwag takasan ang laban. Dahil dito, kahit sa panahon ng gawain ay kailangan niyang malaman na ito ay dalawang bagay, sa dulo ng gawain ay makikita niyang ang liwanag at kadiliman ay parang dalawang paa na umaakay sa tao sa layunin.

2. RABASH, Artikulo Blg. 22 (1989), "Bakit Apat na Tanong ang Itinatanong Partikular sa Gabi ng Paskuwa?"

Hindi natin alam kung paano pahalagahan ang pagtaas. Ibig sabihin, hindi natin nauunawaan ang halaga ng isang sandali ng pagkakaroon ng kakayahang maniwala sa Maylalang, at magkaroon ng kahit konting pakiramdam ng kadakilaan ng Maylalang. Sa estado ng pagtaas, ninanais nating maglaho sa Kanya nang wala nang anumang dahilan, gaya ng kandila sa harap ng sulo. Kung tutuusin, hindi natin kayang tamasahin ang katotohanang inilapit tayo ng Maylalang at binigyan tayo ng kahit konting paglapit, na mula rito dapat sana nating madama ang saya at galak na dapat nitong ibigay. Ngunit dahil wala tayong pagpapahalaga rito, maaari lamang tayong magsaya ayon sa kahalagahan nito […].

Ito ang dahilan kung bakit ibinigay sa atin ang mga pagbaba: upang matutunan natin ang kahalagahan ng mga pagtaas, gaya ng nakasulat, “gaya ng kalamangan ng liwanag mula sa kadiliman.” Partikular sa pamamagitan ng mga pagbaba, maaari nating makilala at pahalagahan ang mga pagtaas.

3. RABASH, Artikulo Blg. 6 (1989), "Ano ang Higit sa Rason sa Gawain?"

Sa panahon ng gawain, dapat sabihin ng tao, “Kung hindi ako para sa aking sarili, sino ang para sa akin?” Sa panahong iyon ng gawain, iniisip ng tao na sila mismo ang gumagawa ng mga pagtaas at pagbaba, na sila ay mga mandirigma, tinatawag na Tzava, “mga makapangyarihang lalaki.” Pagkatapos, kapag sila ay natubos na, naabot nila na ang Panginoon ay Panginoon ng mga hukbo [Tzevaot], ibig sabihin, ang Maylalang ang gumawa ng lahat ng pagtaas at pagbaba na kanilang dinaanan.

Sa ibang salita, maging ang mga pagbaba ay mula sa Maylalang. Hindi nararanasan ng tao ang gayong karaming pagtaas at pagbaba nang walang dahilan. Sa halip, ang Maylalang ang nagdulot ng lahat ng mga paglabas na iyon. Maaari nating ipakahulugan ang “paglabas” bilang “paglabas mula sa Kedusha [kabanalan],” at Ba [dumarating] bilang “pagdating sa Kedusha.” Ang Maylalang ang gumagawa ng lahat ng bagay. 

4. Baal HaSulam, Shamati, Artikulo Blg. 172, "Ang Usapin ng Mga Hadlang at Antala”

Ang lahat ng mga hadlang at antalang lumilitaw sa ating harapan ay anyo lamang ng paglapit—nais ng Maylalang na ilapit tayo, at ang lahat ng mga hadlang na ito ay nagdudulot lamang ng paglapit, sapagkat kung wala ang mga ito, hindi tayo magkakaroon ng posibilidad upang makalapit sa Kanya. Ganito ito sapagkat, ayon sa kalikasan, walang mas lalong malayong agwat, dahil tayo ay binubuo ng purong materya habang ang Maylalang ay higit na mataas. Tanging kapag nagsimulang lumapit ang isa, saka lamang niya mararamdaman ang agwat sa pagitan natin. At bawat hadlang na nalalampasan ng isang tao ay nagpapalapit ng landas para sa kanya.

5. RABASH, Artikulo Blg. 6 (1990), "Kailan Dapat Gamitin ang Pagmamataas sa Gawain?"

Dapat bigyang-pansin ito ng tao at maniwala na ang Maylalang ay nagmamalasakit sa kanya at ginagabayan siya sa landas patungo sa palasyo ng Hari. Kaya naman, dapat siyang maging masaya na ang Maylalang ay nagmamasid sa kanya at binibigyan siya ng mga pagbaba, pati na rin. Ibig sabihin, dapat maniwala ang tao, hangga't kaya niyang maunawaan, na ang Maylalang ang nagbibigay sa kanya ng mga pagtaas, dahil tiyak na hindi maaaring sabihin ng tao na siya mismo ang tumatanggap ng mga pagtaas, kundi ang Maylalang ang nais siyang ilapit; ito ang dahilan kung bakit Niya ibinibigay ang mga pagtaas sa kanya.