Ang Pinagmulan ng Kaligayahan

Baal HaSulam. Artikulo “Ang Kapayapaan.” Siya na sumusuway sa mga batas ng kalikasan:
Dahil ang mundo ay pinamamahalaan ng Lumikha, na may tiyak na layunin sa lahat ng Kanyang mga kilos, kaya't sinumang sumusuway sa mga batas ng kalikasan na itinakda ng Lumikha, ay nakakasira sa huling layunin, na nakabatay sa pagsunod sa lahat ng mga batas na ito nang walang pagbubukod. At siya na sumusuway kahit sa isang batas ay lumalabag at nakakasira sa huling layunin na itinakda ng Lumikha, at samakatuwid ay parurusahan ng kalikasan (ng Lumikha sa pamamagitan ng kalikasan).

Baal HaSulam. Artikulo “Ang Kapayapaan.” Ang pagkakamit ng Lumikha ay ang daan patungo sa kapayapaan:
Ang makasariling pagtutol sa pagitan ng mga tao at mga bansa ay mawawala lamang sa mundo sa tulong ng Mataas na Puwersa ng Lumikha (Kalikasan), kung nanaisin natin ang pagkakaisa sa Kanya. Ito ay unang itinanim sa Kaisipan ng Paglikha. At kung tayo ay magsusumikap sa layuning ito ng pagdikit sa Lumikha, kung gayon ang ating inggit, pagmamataas at poot ay mawawala, at tayo ay magsasama-sama sa isang puso, puno ng kaalaman ng Lumikha.

Baal HaSulam. Artikulo “Kapayapaan sa Mundo.” Ang buong mundo ay itinuturing bilang isang lipunan:
Sa ating panahon, kung saan ang bawat tao ay umaasa sa buong mundo upang magbigay para sa kanya, sa parehong antas ang bawat tao ay nagiging umaasa sa buong mundo tulad ng isang maliit na gear sa isang sasakyan. Kaya't hindi na natin maaaring isaalang-alang ang kapakanan at kaligtasan ng isang tiyak na bansa o nasyon, kundi ang mundo bilang isang kabuuan. Pagkatapos ng lahat, ngayon ang kapakanan ng lahat sa mundo ay nakasalalay at nasusukat sa kapakanan ng lahat ng tao sa mundo.

At huwag kang magtaka na iniuugnay ko ang kapakanan ng indibidwal sa kapakanan ng lipunan at maging ng buong mundo. Sa katotohanan, narating na natin ang isang estado kung saan ang buong mundo ay itinuturing bilang isang lipunan. Ngayon ang bawat tao sa mundo ay pinakakain ng buong mundo, at samakatuwid ay dapat magmalasakit sa kapakanan ng buong mundo.

Baal HaSulam. Artikulo “Kalayaan ng Kalooban.” Ang pinagmulan ng pagdurusa:
Ang pagkakaisa ng lipunan ay ang pinagmulan ng kaligayahan at kagalingan, samantalang ang pagkakahiwalay ng mga tao ay ang pinagmulan ng lahat ng pagdurusa. Ang lahat ng kasaganaan at kagalingan ay nakasalalay lamang sa paglapit at pagkakaisa ng pandaigdigang komunidad.

Aking Komento: Isinulat ni Baal HaSulam ang mga artikulong “Ang Kapayapaan,” “Kapayapaan sa Mundo” at “Kalayaan ng Kalooban” noong 1924-1927!