4. Człowiek pomoże bliźniemu

Art. 4, 1984 r.

Należy zrozumieć kwestię tego, w jaki sposób człowiek może pomóc swojemu przyjacielowi. Czy dotyczy to wyłącznie sytuacji, w których są biedni i bogaci, mądrzy i głupi, silni i słabi itd.? Lecz, gdy wszyscy są bogaci, albo wszyscy mądrzy, albo wszyscy silni itd. - w czym jeden może pomóc drugiemu?

Widzimy jednak, że istnieje jedna rzecz, która jest wspólna dla wszystkich, a mianowicie kwestia nastroju, jak powiedziano: „Troskę w sercu człowieka niech wypowie przed innymi”. Ponieważ, aby człowiek miał podniosły nastrój ducha, nie pomoże mu ani bogactwo, ani mądrość itd.

Jedynie człowiek może pomóc drugiemu wtedy, gdy widzi, że ten znajduje się w stanie upadku i niskości. Jak napisano: „Człowiek nie potrafi sam uwolnić się z więzienia”, jedynie jego przyjaciel może podnieść go na duchu.

To znaczy, że przyjaciel podnosi go ze stanu, w którym się znajduje, do stanu ożywienia ducha. I ponownie zaczyna on odczuwać siłę zaufania do życia i obfitości. I zaczyna odczuwać, jakby cel znajdował się teraz blisko niego.

Z tego wynika, że każdy powinien zwrócić uwagę i zastanowić się, w jaki sposób może pomóc swojemu przyjacielowi, aby podnieść jego nastrój ducha. Ponieważ w kwestii nastroju, każdy może znaleźć w swoim przyjacielu pewien brak, który jest w stanie wypełnić.