Księga Zohar 

 

4) Na początku Rabbi Szymon powiedział: "Pąki kwiatów pojawiły się na ziemi; nadszedł czas przycinania gałęzi, a głos turkawki słychać w naszej krainie”. “Pąki kwiatów ” są dziełem stworzenia. „Pojawiły się na ziemi” trzeciego dnia, jak napisano: "A ziemia porośnie trawą". „Nadszedł czas (zamair) przycinania ” - to czwarty dzień, w którym nastąpiło przycinanie tyranów. Dlatego napisano o nim „Niechaj się staną światła”(meorot) bez litery “waw”, co po hebrajsku oznacza przekleństwo”. „A głos turkawki” oznacza piąty dzień, o którym napisano: „Niech wody się rozleją”, aby wydały potomstwo. „Wysłuchany” to szósty dzień, o którym napisano: „Uczyńmy człowieka”, co musi poprzedzać wysłuchanie działaniem. „W naszej ziemi” to dzień szabatu, który jest jak ziemia życia, czyli przyszły świat.

 

 

Język Agady ( legend) jest łatwy do zrozumienia dzięki alegoriom, które doskonale pasują do pożądanego znaczenia. W powierzchownym badaniu jest nawet łatwiejszy do zrozumienia niż język Biblii. Jednak dla pełnego zrozumienia jest to bardzo trudny język, ponieważ nie ogranicza się do mówienia w sekwencjach korzeni i gałęzi, ale tylko w alegoriach i w ostrości języka. Jest jednak bardzo bogaty w rozwiązywanie zawiłych i dziwnych pojęć, które dotyczą istoty stopnia w jego stanie, dla Niego samego, czego nie można wyjaśnić w językach Tanachu i Halachy.

 

 

Tajemnice Tory są ubrane w przypowieści i zagadki w Torze, ze względu na rozpowszechnianie Tory i jej obniżenie wyższego stopnia do tego ziemskiego świata.

 

 

Rabbi Szymon powiedział: Biada człowiekowi, który mówi, że Tora została dana po to, aby opowiadać codzienne historie. Jednak wszystkie słowa Tory mają wyższe tajemnice i wyższe znaczenie.

 

 

155) Dlatego musimy zapytać: Dlaczego kabbaliści zobowiązali każdego człowieka do studiowania mądrości Kabbały? 

 

Rzeczywiście, jest w tym wielka rzecz, którą należy nagłośnić: Istnieje wspaniała, cudowna właściwość dla tych, którzy angażują się w mądrość Kabbały. Chociaż nie rozumieją tego, czego się uczą, to jednak dzięki silnemu pragnieniu i dążeniu do zrozumienia tego, czego się uczą, budzą w sobie światła, które otaczają ich dusze.

 

I dopóki człowiek nie osiągnie doskonałości, świateł, które mają do niego dotrzeć, są uważane za światła otaczające go. Oznacza to, że są one przygotowane dla niego, ale czekają, aż oczyści swoje naczynia otrzymywania, a wtedy te światła obleką się w przygotowane naczynia.

 

Dlatego, nawet jeśli nie ma naczyń, kiedy człowiek angażuje się w tę mądrość, wymienia nazwy świateł i naczyń związanych z jego duszą, natychmiast oświetlają go one do pewnego stopnia. Jednak świecą na niego, nie okrywając wnętrza jego duszy, z powodu braku naczyń zdolnych do ich przyjęcia. Jednak świecenie, które człowiek otrzymuje raz za razem podczas studiowania, przyciąga na niego łaskę z góry i obdarza go obfitością duchowości i czystości, które znacznie przybliża człowieka do osiągnięcia doskonałości.

 

156) Istnieje jednak ścisły warunek podczas zajmowania się tą mądrością, aby nie materializować pojęć za pomocą wyobrażalnych i matrialnych zagadnień...

 

 

1) Rabin Hizkiya powiedział jak napisano: "Jak róża pośród cierni". Czym jest róża? Jest to zgromadzenie Izraela- Malchut. Ale jest róża i jest róża. Tak jak róża wśród cierni jest czerwona i biała, tak w zgromadzeniu Izraela jest sąd i miłosierdzie. 

 

Tak jak róża ma trzynaście płatków, tak zgromadzenie Izraela ma trzynaście cech miłosierdzia, które otaczają go ze wszystkich stron. A także Wszechmogący (Elokim), w wersecie „Na początku Bóg stworzył”, przywołał trzynaście słów, aby otoczyć zgromadzenie Izraela i chronić go:

 

"NIEBO I ZIEMIA. NA POCZĄTKU ZIEMIA BYŁA PUSTA, I CHAOTYCZNA, I CIEMNOŚĆ PANOWAŁA NAD OTCHŁANIĄ, I DUCHEM",

 

(...) aż do słów

„i Wszechmogący unosił się nad wodą”

 

(w języku hebrajskim „i” jest napisane w połączeniu z następującym po nim słowem, więc jest traktowane jako jedno słowo).

 

Wyjaśnienie tego co zostało powiedziane: Istnieje dziesięć Sfirot: Keter, Chochma, Bina, Hesed, Gewura, Tiferet, Necach, Hod, Jesod i Malchut. Jednak zasadniczo jest ich tylko pięć: Keter, Chochma, Bina, Tiferet i Malchut, ponieważ Sfira (liczba pojedyncza Sfirot) Tiferet zawiera w sobie sześć Sfirot HGT NHY. Stały się one pięcioma Parcufim (l.mn. od Parcuf): AA, AVI i ZON. Keter nosi nazwę Arich Anpin (AA), Chochma i Bina (HB) są nazywane Aba ve [i] Ima (AVI), Tiferet i Malchut są nazywane Zeir Anpin i Nukwa (ZON).

 

Siedem dni stworzenia to dwa Parcufim Zeir Anpin i Nukwa świata Acilut. Zawierają one siedem Sfirot HGT NHY i Malchut. W opisie działania początku stworzenia wyjaśniają, w jaki sposób Aba we Ima które są ChB, czyli Chochma i Bina stworzono je od początku ich formowania do końca Gadlut (dojrzałość /wielkość), co następuje przez sześć tysięcy lat.

 

74) Rabbi Eleazar wybrał się do Rabbiego Yosi, syna Rabbiego Szymona, syna Lakunia, swojego teścia, a Rabbi Aba był z nim. Pewien człowiek jechał za nimi, to znaczy poganiał ich osły. „Poganiacz” oznacza kłującego, ponieważ zwykle woźnica kłuje osła czubkiem kija, aby szłedł szybciej. Rabbi Aba powiedział: „Otwórzmy drzwi Tory, bo nadszedł czas i godzina, aby skorygować nasze drogi”.

 

75) Rabi Elazar powiedział: „Przestrzegajcie moich szabatów”. Stwórca stworzył świat w ciągu sześciu dni. Każdego dnia ujawniał swoje dzieło i umieszczał w nim swoją siłę. Kiedy objawił swoje dzieło i dał swoją moc? Czwartego dnia, ponieważ pierwsze trzy dni były całkowicie ukryte i nieujawnione. Kiedy nadszedł czwarty dzień, On objawił działanie i siłę wszystkich razem.

 

Wyjaśnienie „W tym dniu” oznacza dzień szabatu. Sześć dni to HAGAT NEHI, które objawiają doskonałość dzieła dokonanego w nich i ich siły w dzień szabatu, tj. w Malchut. Kiedy objawił swoje dzieło i dał swoją moc? Czwartego dnia - ale wcześniej powiedział że “Każdego dnia objawiał swoje dzieło” w dzień szabatu. Dlaczego tutaj jest napisane, że było to dopiero czwartego dnia? 

 

Dzieje się tak, ponieważ Malchut jest nazywana „czwartym” i „siódmym”, czwartym dla praojców, HGT, i siódmym dla synów, Sefirot NEHI. Ale wcześniej Rabi Szimon powiedział że: “Pąki“ KHAGAT, pojawiły się na ziemi trzeciego dnia. A “nadszedł czas przycinania gałęzi” jest to czwarty dzień, ponieważ wtedy Malchut została zredukowana i podniesiona dla drugiego pokolenia Ibur (zapłodnienie). Tak więc Malchut została stworzona z HGT trzeciego dnia i naprawiona czwartego dnia przez Necach z ZA, zwanego czwartym dniem. Dlatego pod tym względem jest uważana za czwartą w stosunku do praojców.

 

Jest również napisane: „A głos turkawki jest słyszany w naszej ziemi”. „W naszej ziemi” to dzień szabatu, który jest jak kraina życia. Tak więc Malchut zywana „ziemią”, jest właściwością szabatu, i jest siódma dla synów, a pojęcia czwarty i siódmy są tutaj wyjaśnione.

 

I powiedziano, że te pierwsze trzy dni były ukryte i nie zostały ujawnione, ponieważ tak długo, jak poziomowi brakuje Malchut, jest uważany za ukryty i nieznany, a gdy osiągnie Malchut nabiera doskonałości. To oznacza sześć dni stworzenia i Szabatu.

Wydawałoby się, że sześć dni stworzenia powinno być ważniejsze niż dzień Szabatu, ponieważ HAGAT NEHI, które są sześcioma dniami stworzenia, są ważniejsze niż Malchut, dzień Szabatu.

 

Jednak każdy tydzień jest oddzielnym poziomem, w którym - w dni powszednie - brakuje Malchut. Dlatego ten poziom jest ukryty i nie ma w nim świętości, ponieważ przy braku Malchut, brakuje także GAR świateł i dopiero wraz z objawieniem Malchut tego poziomu, czyli z nadejściem dnia szabatu, objawia się świętość całego poziomu - także sześć dni stworzenia, a świętość trwa przez cały tydzień.

 

Podobnie, w ciągu sześciu dni stworzenia, kiedy powstały pierwsze trzy dni HGAT, przed ujawnieniem Malchut, były one ukryte, i świętość w nich nie objawiała się. Ale po stworzeniu Malchut, czwartego dnia, została objawiona świętość wszystkich czterech dni. Kiedy nadszedł czwarty dzień, objawił siłę i działanie ich wszystkich, co oznacza, że świętość wykonanej pracy i siła wszystkich czterech dni, zostały objawione ponieważ Malchut kończy ten poziom. 

 

- RASZBI, Wprowadzenie do Księgi Zohar, “ Poganiacz osłów ”, str. 74-75. "Zohar dla Każdego". Pkt.1