Slajd 2

"Wiedz, że zanim zostały stworzone istoty i stworzenia, proste, wyższe światło wypełniło całą realność.

I nie było wolnej przestrzeni w postaci pustego powietrza i miejsca, lecz wszystko było wypełnione tym nieskończonym prostym światłem i nie było w nim początku ani końca, ale wszystko było tym jednym prostym, całkowicie jednorodnym światłem i nazywa się ono światłem Nieskończoności."

Rabin Izaak Luria Aszkenazi (ARI)

Drzewo Życia

Slajd 3

A gdy zrodziło się w Nim proste pragnienie stworzenia światów i tworzenia stworzeń, aby ukazać doskonałość Jego czynów, imion i nazwań, co było przyczyną stworzenia światów, wtedy nieskończoność (Ein Sof) skróciła się w swoim centralnym punkcie, w samym środku, i ograniczyła to światło, które rozprzestrzeniło się na boki wokół tego centralnego punktu. I powstała pusta przestrzeń, pustka powietrzna, próżnia, precyzyjnie od punktu środkowego.

Slajd 4

Ograniczenie to również dotyczyło pustego punktu środkowego,

Tak, że przestrzeń równomiernie rozprzestrzeniła się wokół niego.

Po ograniczeniu, kiedy wolna przestrzeń pozostała pusta,

Dokładnie w środku Światła Ein Sof,

Powstało miejsce, w którym mogłyby zamieszkać Emanacje, Stworzenia, Formacje i Działania.

Następnie ze Światła Ein Sof pojedyncza linia zawisła od góry na dół, opuszczając się w tę przestrzeń.

A potem pozostała tylko pusta przestrzeń, powietrze i pusta przestrzeń, która była precyzyjnie rozmieszczona od punktu centralnego. A zwężenie było równomierne wokół pustego punktu centralnego, tak że miejsce tej przestrzeni było okrągłe i dokładnie takie samo we wszystkich obszarach.

I tak po skurczeniu, kiedy pozostało miejsce przestrzeni i powietrza, puste i wolne, w samym środku światła Nieskończoności, istniało już miejsce, w którym można było tworzyć (ne'etzalim) i stworzyć (nivraim), i wytwarzać (etzurim), i czynić (na'asim).

A potem ze światła Nieskończoności wydobyła się jedną prostą linia z Jego okrągłego światła z góry na dół, i opada ona i wpada do tej przestrzeni.

Slajd 5

A poprzez opuszczoną linię światło Nieskończoności rozprzestrzenia się i rozchodzi w dół. I w tym miejscu przestrzeni stwarzał, tworzył, wytwarzał i czynił wszystkie światy.

Przed tymi czterema światami istniała Nieskończoność, On jest Jeden i Jego imię jest jedyne w cudownej i ukrytej jedności, i nawet aniołowie blisko Niego nie mają żadnej mocy i nie pojmują Nieskończoności, gdyż stworzenie nie ma takiego umysłu, który mógłby Go pojąć, ponieważ nie ma On ani miejsca, ani granicy, ani imienia.

ARI, Drzewo Życia, Część 1, Brama 1

Slajd 6

Intencja podczas nauki

I trzeba zadać pytanie: dlaczego kabbaliści zobowiązali wszystkich do studiowania nauki Kabbały? Jednakże kryje się w tym coś wielkiego i godnego rozgłosu, ponieważ istnieje nieoceniona, cudowna właściwość dla tych, którzy studiują naukę Kabbały i chociaż nie rozumieją tego, czego się uczą, to jednak dzięki silnemu pragnieniu i dążeniu do zrozumienia studiowanego materiału budzą wpływ na siebie świateł, które otaczają ich dusze.

Baal HaSulam „Przedmowa do Nauki Dziesięciu Sfirot”, s. 155”

Slajd nr 7

A jednak świecenie, który otrzymuje raz po raz w czasie studiowania, przyciąga do niego łaskę Najwyższego i napełnia go obfitością świętości i czystości, co znacznie przybliża człowieka do osiągnięcia pełnej doskonałości.

Baal HaSulam „Przedmowa do Nauki Dziesięciu Sfirot”, s.155

Slajd 8

Wprowadzenie do Nauki Kabbały

5. Jak powiedziano powyżej, stworzenie rozwija się według czterech stadiów, bchinot, które są zakodowane w imieniu HaWaJa’’H i nazywają się Chochma, Bina, Tifetet i Malchut. Bchina Alef (1), która nazywa się „Chochma”, zawiera zarówno światło jak i naczynie będące pragnieniem otrzymywania. To naczynie zawiera całe światło, które nazywa się or Chochma (światło mądrości), lub or Chaja (światło życia), ponieważ jest to całe światło życia wewnątrz stworzenia.

Nie mniej jednak, Bchina Alef (1) nadal uważana jest za światło, a zawarte w niej naczynie jeszcze się prawie nie zamanifestowało, ono znajduje się w niej jakby w potencjale. Ono nadal jest ściśle związane ze światłem, samoistnie anulując się w stosunku do niego. Po niej następuje Bchina Bet (2), która powstała w wyniku tego, że chochma pod koniec swego rozwoju chciała uzyskać podobieństwo właściwości ze znajdującym się w niej światłem. Obudziło się w niej pragnienie, aby obdarzać Stwórcę.

Slajd 9

A potem następuje drugi etap (Bchina Bet), a dzieje się tak dlatego, że Kli Chochma pod koniec swego rozwoju nasila się w swoim pragnieniu upodobnienia się do wyższego światła, które w nim jest - to znaczy, budzi się w nim pragnienie dawania Stwórcy, zgodnie z naturą światła w nim - dawania wszystkiego. I wówczas, dzięki temu pragnieniu, które się w nim obudziło, nowe światło spływa na niego od Stwórcy, zwane „Or Chasadim” (dosł. „światło miłosierdzia”). W rezultacie tego zostaje ono niemal całkowicie uwolnione od światła Chochmy, którym wypełnił je Stwórca, ponieważ światło Chochmy może być przyjęte tylko w Kli, co przedstawia wielkie pragnienie otrzymania w całej pełni, jak powiedziano powyżej.

Slajd 10

Tak więc światło i Kli w drugim etapie są zupełnie inne od pierwszego etapu, ponieważ Kli w nim jest pragnieniem dawania, a światło w nim jest odczuwane jako światło Hasadim – to światło wywołane siłą scalenia się (Dwekut) stworzenia ze Stwórcą, ponieważ pragnienie dawania doprowadza je do podobieństwa formy ze Stwórcą, a podobieństwo formy w duchowości jest łączeniem się, jak studiowaliśmy powyżej.

Slajd 11

A potem następuje trzeci etap (Bchina Gimel). Bo po tym, jak światło wewnątrz stworzenia zmniejszyło się do etapu światła Hasadim całkowicie pozbawionego światła Chochmy, a wiadomo, że światło Chochmy jest główną siłą życiową w stworzeniu, dlatego drugi etap na końcu obudził się i przyciągnął do siebie (pewną) miarę światła Chochmy, tak że świecił wewnątrz światła Chasadim, które jest w nim. I to przebudzenie znów przyciągnęło pewną część pragnienia otrzymywania, co stanowi nową formę Kli które nazywane jest trzecim etapem lub Tiferet. A właściwość światła w nim zwana jest światłem Hasadim z podświeceniem Hochma, ponieważ podstawą tego światła jest światło Hasadim, a jego mniejszą częścią jest światło Chochma.

Slajd 12

A potem następuje czwarty etap (Bchina Dalet), ponieważ Kli trzeciego etapu również budzi się na końcu, aby przyciągnąć światło Chochma w pełni, tak jak miało to miejsce w pierwszym etapie. Okazuje się, że to przebudzenie jest dążeniem w stopniu pragnienia otrzymywania, jak w pierwszym etapie, z pewnym dodatkowym uzupełnieniem. Ponieważ teraz już rozstało się ono z poprzednim światłem, ponieważ teraz światło Chochmy nie jest w nie przyobleczone, a ono namiętnie do niego dąży, i dlatego kształtuje się forma pragnienia otrzymywania w całej jego rozciągłości. Bo po rozprzestrzenieniu się światła i jego wypchnieciu stamtąd, (forma) Kli zostaje ustanowiona, jak powiedziano powyżej. A kiedy powróci później i (ponownie) otrzyma światło, Kli będzie już poprzedzać światło. Dlatego też czwarty etap (Bchina Dalet) uważa się za kompletne kli. I to się nazywa "Malchut".

Slajd 13 - rysunek

Slajd 14 - rysunek

Slajd 15 - rysunek

Slajd 16 - rysunek

Slajd 17 - rysunek

Slajd 18 - rysunek

Slajd 19 - rysunek

Slajd 20

Przypowieść o gościu i gospodarzu

Wyjaśnię to na przykładzie z tego świata, ponieważ dla człowieka naturalne jest kochać i szanować właściwość obdarzania, a w jego oczach jest odrażająco podłe otrzymywać od przyjaciela. Dlatego też, gdy przyjdzie do domu swego przyjaciela a ten zaproponuje mu, żeby zjadł u niego, to nawet jeśli ten będzie bardzo głodny, odmówi jedzenia, gdyż jest dla niego obrzydliwym i niskim przyjąć podarunek od towarzysza.

Slajd 21

Jednakże, gdy jego przyjaciel zaczyna go prosić, aż w końcu staje się dla niego oczywiste, że zrobi mu tym wielką przysługę, jedząc, wówczas ulega i zgodza się zjeść z nim. Bowiem już nie odczuwa siebie otrzymującym podarunek, a przyjacielem obdarzającego, lecz wręcz przeciwnie, ponieważ teraz to on daje i czyni towarzyszowi przysługę, otrzymując od niego ten podarunek.

Slajd 22

I tak odkrywasz, że pomimo faktu, iż uczucie głodu i apetytu jest Kli (naczyniem) do przyjmowania pożywienia, a dana osoba miała wystarczająco dużo apetytu i głodu, aby przyjąć poczęstunek od swego przyjaciela, jednocześnie nie mogła nawet spróbować czegokolwiek od niego z powodu wstydu. Ale gdy przyjaciel zaczyna go namawiać, a on uparcie odmawia, wówczas w nim zaczynają się formować nowe Kelim (naczynia) do (otrzymywania) pożywienia.

Ponieważ siły perswazji przyjaciela i siły odpychania jego samego, są coraz bardziej rosnące, w końcu kumulują się w stopniu wystarczającym, aby przekształcić w nim właściwość otrzymywania we właściwość dawania.

Slajd 23

Przedmowa do Mądrości Kabbały

W końcu zrozumiał, że jedząc, wyświadczy wielką przysługę i sprawi wielką radość swojemu przyjacielowi. W tym stanie narodziły się w nim nowe naczynia, które mogły przyjąć posiłek jego przyjaciela. Teraz uważa się, że to jego zdolność odrzucania stała się podstawowym naczyniem do przyjmowania posiłku, a nie głód i apetyt, chociaż w rzeczywistości są one zwykłymi naczyniami do przyjmowania.

Baal HaSulam „Przedmowa do Mądrości Kabbały”, str. 15

Slajd 24 – Tabela Pojęć

Lekcja 3: Cztery Fazy Bezpośredniego Światła