Wereld kabbalah conventie, oktober 2025 - "In één gebed"
Les #5 "Een gebed in de tien"
Geselecteerde fragmenten uit de bronnen
1. RABASH, Artikel nr. 15 (1986), “Een gebed van velen”
"We kunnen het belang van een gebed van velen begrijpen, zoals geschreven staat: “Ik woon onder mijn eigen volk.” De Zohar zegt: “Men mag zich nooit terugtrekken uit het volk, want de genade van de Schepper rust altijd op het hele volk met elkaar.” Dit betekent dat als iemand de Schepper vraagt om hem vaten om te geven te geven, zoals onze wijzen zeiden: “Zoals Hij barmhartig is, zo moet ook jij barmhartig zijn”, men voor het hele collectief moet bidden. Dit komt omdat het dan duidelijk is dat het zijn doel is dat de Schepper hem vaten om te geven van puur geven geeft, zoals geschreven staat: “De genade van de Schepper rust altijd op het hele volk met elkaar.” Het is bekend dat er geen halve dingen worden gegeven van bovenaf. Dit betekent dat wanneer er overvloed wordt gegeven van bovenaf naar beneden, dit voor het hele collectief is."
2. Zohar voor iedereen, VaYechi [Jacob leefde], “Verzamel u, zodat ik u kan vertellen”, items 514-516
"Alle gebeden in de wereld, gebeden van velen, zijn gebeden. Maar een eenzaam gebed komt niet voor de Heilige Koning, tenzij met grote kracht. Dit is zo omdat, voordat het gebed binnenkomt om op zijn plaats gekroond te worden, de Schepper het bekijkt, observeert en de zonden en verdiensten van die persoon observeert, wat Hij niet doet met een gebed van velen, waar verschillende van de gebeden niet van rechtvaardigen afkomstig zijn, en ze allemaal voor de Schepper binnenkomen en Hij hun ongerechtigheden niet opmerkt."
3. RABASH, Artikel nr. 15 (1986), “Een gebed van velen”
“Ik woon onder mijn eigen volk”, wat betekent dat ik voor het hele collectief vraag, omdat ik een toestand wil bereiken waarin ik helemaal niet meer om mezelf geef, maar alleen om de Schepper tevreden te stellen. Daarom maakt het voor mij geen verschil of de Schepper plezier in mij heeft of hetzelfde plezier in anderen kan vinden.
Met andere woorden, hij vraagt de Schepper om ons een dergelijk begrip te geven, dat “volledig voor de Schepper” wordt genoemd. Het betekent dat hij er zeker van zal zijn dat hij zichzelf niet voor de gek houdt dat hij aan de Schepper wil geven, dat hij misschien eigenlijk alleen maar aan zijn eigen zelfliefde denkt, wat betekent dat hij de vreugde en het plezier zal voelen.
Daarom bidt hij voor het collectief."
4. RABASH, Artikel nr. 15 (1986), “Een gebed van velen”
"Als er een paar mensen in het collectief zijn die het doel van Dvekut met de Schepper kunnen bereiken, en dit de Schepper meer voldoening zal brengen dan wanneer hij zelf beloond zou worden met het naderen van de Schepper, sluit hij zichzelf uit. In plaats daarvan wenst hij dat de Schepper hen helpt, omdat dit meer voldoening boven zal brengen dan zijn eigen werk."
5. RABASH, Artikel 17 (1984), Deel 2, “De agenda van de vergadering”
"Helemaal aan het begin van de vergadering, bij het samenkomen, moeten we de vrienden prijzen, het belang van elk van de vrienden. In de mate dat men de grootsheid van de gemeenschap aanneemt, kan men de gemeenschap waarderen.
“En dan bidden” betekent dat iedereen zichzelf moet onderzoeken en moet kijken hoeveel moeite hij in de gemeenschap steekt. Als hij dan ziet dat hij machteloos is om iets voor de gemeenschap te doen, is er ruimte voor gebed tot de Schepper om hem te helpen en hem kracht en verlangen te geven om zich in te zetten voor de liefde voor anderen."
6. Rabbi Nachman van Breslev, Likutei Halachot
"Het huis van gebed wordt “het huis van samenkomst” genoemd, omdat alle zielen daar samenkomen door het gebed dat ze daar bidden, aangezien het gebed wordt beschouwd als de ziel. Daarom vindt het gebed voornamelijk plaats in het huis van samenkomst en in het openbaar, omdat de opstijging van de ziel en haar heelheid voornamelijk plaatsvinden wanneer alle zielen zich vermengen en één worden, want dan stijgen ze op naar de heiligheid, want heiligheid is één. Om deze reden is het gebed, dat wordt beschouwd als de ziel, voornamelijk afhankelijk van de eenheid van de zielen. Daarom moet men vóór het gebed het gebod ‘Heb uw naaste lief als uzelf’ op zich nemen, want het is onmogelijk om de woorden van het gebed uit te spreken tenzij door vrede, wanneer men zich verenigt met alle zielen van Israël. Daarom wordt het gebed voornamelijk in het openbaar en niet alleen gebeden, zodat men niet geïsoleerd raakt, want dat is het tegenovergestelde van heiligheid. In plaats daarvan moeten we alleen de heilige gemeenschap met elkaar verenigen en één worden. Dit gebed wordt in het openbaar gebeden, en met name in het huis van samenkomst, want daar komen de zielen samen en verenigen ze zich. Dit is de volledigheid van het gebed."
7. RABASH, Artikel nr. 7 (1986), “Het belang van een gebed van velen”
"Wanneer een persoon komt om zich te zuiveren, wanneer hij wenst dat de Schepper hem dichterbij brengt en hem het vat om te geven geeft waarmee hij beloond wordt met Dvekut, zal alle hogere overvloed die onthuld zal worden, bedoeld zijn om te schenken. Met andere woorden, hij wenst kracht van boven te krijgen om altijd in Kedusha te kunnen zijn, wat Dvekut is.
Dan wordt er een kroon gemaakt van zijn gebed, de kroon van de Koning, omdat dan het belang van de Koning wordt erkend. En dit is de betekenis van wat De Zohar zegt, dat het gebed “een kroon wordt en op het hoofd wordt geplaatst van de Rechtvaardige die voor altijd leeft, dat wil zeggen Yesod, die alle redding schenkt aan de Nukva, en van haar aan het hele volk.” Dit is zo omdat door het gebed de hogere overvloed aan de laagsten wordt gegeven, waarop het genot en het plezier worden onthuld. Dit wordt “een kroon” genoemd, de kroon van de Koning, het belang van de Koning."
8. Baal HaSulam, Brief nr. 25
"De Zohar sprak hier ook over en zei dat degene die beloond wordt met berouw, de Shechina [Goddelijkheid] aan hem verschijnt als een zachtaardige moeder die haar zoon al vele dagen niet heeft gezien, en zij hebben grote inspanningen geleverd en beproevingen ondergaan om elkaar te kunnen zien, waardoor zij beiden in groot gevaar verkeerden. Maar uiteindelijk bereikten zij die langverwachte vrijheid en werden zij beloond met het zien van elkaar. Toen viel de moeder hem om de hals, kuste hem, troostte hem en sprak de hele dag en nacht zachtjes tegen hem. Ze vertelde hem over het verlangen en de gevaren op de wegen die ze tot op de dag van vandaag had meegemaakt, hoe ze altijd bij hem was geweest en dat de Shechina nooit was weggegaan, maar met hem had geleden op alle plaatsen, maar dat hij dat niet had kunnen zien.
Dit zijn de woorden van De Zohar: “Ze zegt tegen hem: ‘Hier hebben we geslapen; hier werden we aangevallen door rovers en werden we van hen gered; hier verstopten we ons in een diepe kuil’, enzovoort. Welke dwaas zou de grote liefde en vreugde en verrukking die uit deze troostende verhalen voortkomen niet begrijpen?”
9. Baal HaSulam, De vrucht van een wijze, “Het verhoren van het gebed”
"In feite hoort de Schepper het gebed van elke mond, behalve van degene die om iets afschuwelijks of schadelijks vraagt, want vanwege zijn dwaasheid maakt hij geen onderscheid tussen goed en kwaad, en de Schepper, als een barmhartige vader, schenkt geen aandacht aan hem en luistert niet naar hem. In plaats daarvan leert Hij hem beetje bij beetje wijsheid en ethiek, totdat hij onderscheid kan maken tussen goed en kwaad, en dan zal hij weten hoe hij zijn Schepper om goede en fijne dingen moet vragen, en dan worden inderdaad al zijn wensen vervuld, zonder uitzondering, volgens de wil van het goede om goed te doen."
10. RABASH, Artikel nr. 40 (1989), “Wat betekent ‘Elke dag zullen zij als nieuw zijn in uw ogen’ in het werk?'”
Er is sinds de schepping van de wereld tot het einde van de wereld geen enkel gebed dat hetzelfde is als een ander, en er is geen enkel mens die hetzelfde is als een ander, en de een corrigeert wat de ander niet corrigeert […] Elke dag sorteert elk gebed nieuwe vonken."