"Aanvankelijk werd slechts één ziel geschapen, de ziel van Adam HaRishon".
(Baal HaSulam, 600.000 Zielen)

"De mens heeft een lichaam en een ziel. Het lichaam wordt een Kli [vat] van de wil om plezier en kennis te ontvangen genoemd. De ziel wordt beschouwd als het vermogen tot geven dat in de mens bestaat. En de mens heeft een lichaam en een ziel."
(Rabash 381. De Heer hoort de armen)
 

Er zijn geen nieuwe zielen
"In onze wereld zijn er geen nieuwe zielen zoals lichamen worden vernieuwd, maar alleen een bepaalde hoeveelheid zielen die incarneren op het wiel van de transformatie van de vorm, want elke keer bekleden ze een nieuw lichaam en een nieuwe generatie.
Daarom zijn, wat de zielen betreft, alle generaties sinds het begin van de schepping tot het einde van de correctie als één generatie die haar leven over duizenden jaren heeft verlengd tot ze zich ontwikkelde en gecorrigeerd werd zoals het hoort. En het feit dat ieder in de tussentijd zijn lichaam enkele duizenden keren heeft veranderd, is volledig irrelevant, omdat de essentie van het zelf van het lichaam, genaamd 'de ziel', helemaal niet heeft geleden onder deze veranderingen."
(Baal HaSulam, De vrede)

Het doel van de ziel
"Het doel van de ziel wanneer zij in het lichaam komt, is om beloond te worden met het terugkeren naar haar wortel en met Dvekut [aanhechting] met Hem."
"Het is geschreven in Boom des Levens, "De werelden werden slechts geschapen om de namen van de Schepper te onthullen." Dus, je ziet dat sinds de ziel naar beneden kwam om deze smerige substantie te bekleden, het zich niet langer kon hechten aan zijn wortel, aan zijn eigen wereld, zoals voordat het naar deze wereld kwam. In plaats daarvan moet het zijn gestalte 620 keer vergroten, zoals het eerder in de wortel was. Dit is de betekenis van de hele volmaaktheid."
(Baal HaSulam, Brief 17)

De ziel wordt alleen verworven door gelijkheid van vorm
"Het lichaam wordt geboren met een natuur van eigenliefde, wat ongelijkheid van vorm is met de Schepper, die we slechts als gevend verwezenlijken. Daarom moet men zijn lichaam reinigen en tot gelijkheid van vorm komen, opdat ook hij dingen zou willen doen die slechts om te geven zijn. Daardoor zal hij in staat zijn om dit hoge niveau, Neshama genaamd, te bereiken. Daarom spreken we altijd in termen van lichaam en Neshama [ziel]."
(Rabash, Soms wordt spiritualiteit "een ziel" genoemd)

De correctie van de ziel
"Hieruit volgt dat iedereen geboren wordt met slechts een klein deel van de ziel van Adam HaRishon. Wanneer hij zijn deel corrigeert, hoeft hij niet langer te reïncarneren."
(Rabash "Wat is het niveau dat men moet bereiken om niet te hoeven reïncarneren?")

Reïncarnatie van de Zielen
"Kom en zie wat er geschreven staat: 'Als je niet weet, o mooiste van de vrouwen': de Schepper antwoordt de ziel, als je gekomen bent en niet in de wijsheid hebt gekeken voordat je hier kwam, en je kent de geheimen van de bovenwereld niet, ga weg, je verdient het niet om hier binnen te komen zonder kennis... Dat betekent dat je een tweede keer in de wereld gereïncarneerd zult worden."
(Boek De Zohar, Hooglied, deel 10, punt 456)

Wat moet ik leren van mijn huidige incarnatie?
"Daarom moeten we ons afvragen: Waarom hebben de Kabbalisten dan ieder mens verplicht om de wijsheid van de Kabbalah te bestuderen? Inderdaad, er is iets geweldigs aan, dat bekend gemaakt zou moeten worden: Er is een prachtige, onschatbare remedie voor degenen die zich bezighouden met de wijsheid van Kabbalah. Ook al begrijpen zij niet wat zij leren, door het verlangen en de grote wens om te begrijpen wat zij leren, wekken zij bij zichzelf de lichten op die hun ziel omgeven.
Dit betekent dat ieder mens gegarandeerd uiteindelijk alle prachtige verworvenheden zal bereiken waarmee de Schepper bij de gedachte aan de schepping rekening hield om ieder schepsel te behagen. En wie in dit leven niet beloond is, zal in het volgende leven beloond worden, enzovoort, totdat iemand beloond wordt met het voltooien van Zijn gedachte, die Hij voor hem gepland had."
(Baal HaSulam "Inleiding tot de Studie van de Tien Sefirot", p.155)