Kiezen voor een goede omgeving

"Bij een algemeen onderzoek stellen we vast dat er slechts twee geboden zijn die we in de samenleving moeten volgen. Deze kunnen 1) 'ontvangen' en 2) 'geven' genoemd worden. Dit betekent dat elk lid van nature zijn behoeften van de maatschappij moet ontvangen en de maatschappij door zijn werk ten goede moet komen voor haar welzijn. En als iemand een van deze twee geboden overtreedt, zal hij genadeloos gestraft worden."
Baal HaSulam, artikel De vrijheid.

Kabbalisten schrijven wat omschreven kan worden als gebruiksaanwijzingen voor spirituele ontwikkeling, hoewel soms in nog niet bereikte concepten in een moeilijk te begrijpen taal, en soms kan het heel eenvoudig lijken. Het gaat altijd of over "ontvangen" of "geven".

Er is een concept dat de wet van gelijkwaardigheid van vorm wordt genoemd; om te lijken op of gelijkwaardig te zijn aan de eigenschappen van de Schepper, wat in één woord geven is. En het geschapen wezen is tegengesteld in de eigenschap van ontvangen. Als we gelijkwaardig zijn, komen we dichtbij, en we zijn op afstand als we tegengesteld zijn.

Tijdens een van de lessen over dit onderwerp rees er een vraag: Is het de omgeving die kan helpen om de afstand tot de eigenschappen van de Schepper te verkleinen?
Dit is precies wat we zien in het bovenstaande fragment van Baal HaSulam, maar wat betekent het om gestraft te worden voor iets dat nog niet gekend of begrepen is. Zodra het punt in het hart ontwaakt, de wens om op de eigenschappen van de Schepper te lijken (om geven te bereiken) en we beseffen dat we de wil om te ontvangen zijn, dan begint het proces, want beseffen dat men volledig de wil om te ontvangen is, is ook beseffen dat er een andere eigenschap van verlangen is; om te geven. Dit is "het profijt van het licht uit de duisternis."

Maar, hoe leren we dan wat geven echt is?

Rabash schrijft: "Een persoon heeft een verlangen naar spiritualiteit in zich, dat van hemzelf komt. Met andere woorden, zelfs wanneer hij alleen is en er geen mensen om hem heen zijn om hem te beïnvloeden of van wie hij enig verlangen kan opvangen, ontvangt hij een ontwaken en hunkert hij ernaar om een dienaar van de Schepper te zijn. Maar zijn eigen verlangen is zeker niet groot genoeg om het niet te hoeven versterken, zodat hij ermee kan werken om het spirituele doel te bereiken. Daarom is er een manier - net als in de stoffelijke wereld - om dit verlangen te versterken door mensen van buitenaf die hem zullen dwingen om hun opvattingen en hun geest te volgen."

En hij vervolgt precies over het belang van het kiezen van een goede omgeving als studiegroep: "Dit gebeurt door zich te verbinden met mensen die hij ziet die ook behoefte hebben aan spiritualiteit. En het verlangen dat die mensen van buitenaf hebben, wekt een verlangen in hem op, en zo krijgt hij een groot verlangen naar spiritualiteit. Met andere woorden, naast het verlangen dat hij van binnenuit heeft, ontvangt hij een verlangen naar spiritualiteit dat zij in hem opwekken, en dan verwerft hij een groot verlangen waarmee hij het doel kan bereiken."

We zien hier dat onze manier om de wens naar de eigenschap 'geven' te versterken, via de omgeving is; van anderen kunnen we de wens verwerven en laten groeien om de Schepper te ontdekken; van onze kleine startwens kunnen we deze wens tot grotere niveaus verhogen - om de Schepper in grotere mate te ontdekken - tot wat alleen niet mogelijk zou zijn.

We krijgen genoeg verlangen om te beginnen, maar om het doel te bereiken, moeten we dat verlangen versterken, zodat onze brandstoftank vult om verder te gaan op het pad, en dat doen we met anderen. Zij zoeken mij, en ik zoek hen, en als we onze verlangens met elkaar verbinden, hebben we een groot verlangen om verder te gaan naar het doel met ons unieke stukje van de puzzel.