Bu ilimde sahip olduğumuz ilk kitap, bazılarının İbrahim Peygamber’e atfettiği, Yaratılış Kitabı’dır, bu nedenle de kapağına yazılmıştır. Ancak yazarların pek çoğu, Tanna’ya, Kabalist Akiva’ya atfederler. Bu, mantıklı görünüyor zira onun zamanında sözel Tora’da yazı yazılmasına izin verildi. Bu nedenle, Kutsal Kitabın yanı sıra, Kabalist Akiva’nın neslinden önce gelen kitaplara, yazılı sözcükleri, yüksek sesle söylemenize ve yüksel sesle söylenen sözcükleri yazmanıza izin vermeyen bilinen yasaklamalar nedeniyle, neredeyse sahip değiliz. Ancak tapınağın yıkımından ve ulusun topraklarından dağılmasından sonra, Tora’nın, İsrail’de unutulacağından korktular, bu yüzden de yazılmasına izin verdiler, çünkü ‘Efendi için yapma zamanı geldi; Senin Tora’nı (yasanı) ihlal ettiler.’
O zaman, Kabalist Akiva’nın öğrencileri, bildikleri sözel Tora’nın tümünü yazmaya başladılar. Her biri özel bir bölümü üstlendi. Kabalist Meir Mişna’yı, Kabalist Yehuda Tosaftot’u ve Kabalist Şimon Bar Yohai yetkin oldukları Kabala İlmi’ni yazıya döktü ve Zohar Kitabı’nı ve Tikkunim’i düzenledi.
Böylece Mişna’nın, Kabalist Meir’in nesline yol gösteren bütün nesillerin yasalarının ve yeniliklerinin toplamı ve derlemesi olduğu gibi, Zohar da Raşbi’den önce gelen -yazıya döktüğü için yalnızca Raşbi’nin adı verilmiştir- bütün ilklerden, Kabala İlmi’nin toplanması ve derlemesidir. Tabi ki kendi yeniliklerini de ekledi.
Ancak Kabalist Akiva’nın öğrencileri, onlara hiçbir ekleme yapılmasın diye kitaplarını imzalamadılar. Aksine kitapları ile bir başlangıç yarattılar ki böylece onları takip edenler, başladıkları kompozisyonlara açıklamalar, incelemeler ve yenilikler ekleyebilsinler. Bu, sonrakinin netleştirdiği ve incelediği ve bazen daha öncekinin görüşüyle ihtilafa düştüğü ve eski olanlara eklediği sözel Tora’ya bağlandıkları zaman alışılageldikleri şekilde oldu. Mişna’da yenilikler ve Kabalist Meir zamanından sonra yaşamış olan diğer Tannaim’den deyişler bulmanızın sebebi budur.
Bu, nesillerin bozulduğunu ve artık eskileri tartışmaya layık olmadıklarını gören Kabalist Yehuda Hanassi’nin nesline dek devam etti. Ayrıca değersiz öğrencilerin, eskilerin sözlerini yalanlamasından korkuldu. Bu nedenle, ortaya çıktı ve Mişna’yı mühürledi ve o zamandan beri hiç kimseye Mişna’ya bir şey eklemesine ya da orada ortaya konan hiçbir kurala itiraz etmesine izin verilmedi.
Ancak Zohar’a imza atılmadı, çünkü gizlilik amaçlandı ve onu gizlice saklayan nesillerin liderleri dışında kitleler arasında yoktu. Bu nedenle, derleme kalmaya devam etti … ve nesillerin liderlerinin her biri uygun gördüğü şekilde ona ekledi ve bu, bilge Savoraim zamanına kadar devam etti.