Zohar - Ang Lihim ng Pahayag - Bnei Baruch Kabbalah Academy

<- Bumalik Mga Video

Zohar - Ang Lihim ng Pahayag

March 18

11:17 AM

Ang Aklat ng Zohar ay parehong pinakama-misteryo at pinakamahalagang aklat ng Kabbalah. Sa mga nagdaang taon, naging mas malinaw na bagaman ito ay isinulat labing siyam na siglo na ang nakalipas, ang tunay na layunin nito ay para sa ating panahon. Si Rav Yehuda Ashlag (Baal HaSulam) ang nagbunyag ng karunungan nito sa atin, muling sinindihan ang matagal nang nakalimutan sa ating mga puso. Ang pelikulang ito ay ipinrodyus ng Bnei Baruch Kabbalah Academy.

BUOD Puna TRANSKRIPSYON TIMELINE I-DOWNLOAD

Ito ay itinago sa loob ng daan-daang taon, malayo sa mga mata ng tao. Ang Aklat ng Zohar.

Iniisip nila tayo habang sinusulat nila. Tayo.

2nd Century CE.

Ang maliit na Judea ay nagpapasan sa pamumuno ng Roma. Ang ikalawang Templo, ang pundasyon ng bansang Hudyo, ay wasak na. At gayunpaman ang espiritu ng Judea ay matatag.

Matapang at matindi ang laban ng mga mandirigma ni Bar Kochva.

Ang makapangyarihang hukbo ng Roma na sinakop ang kalahati ng mundo ay biglang natagpuan ang sarili na walang silbi laban sa kanila. Ngunit sa huli ito ay masyadong malakas.

Ang pagsuway ay marahas na pinuksa. At upang tuluyang masira ang diwa ng mga tao, inutusan nila ang pagpatay sa dakilang guro, si Rabbi Akiva.

Ginugol niya ang kanyang mga huling araw sa piling ng kanyang limang disipulo, lima sa libu-libo.

Siya ay may isang napakalaking paaralan.

24,000 ng mga estudyante ni Rabbi Akiva ang napatay dahil sa walang basehang poot.

Nahulog sila mula sa antas ng paghawak ng pag-ibig para sa isa't isa tungo sa madilim na mundo ng inggit, kapalaluan at kasakiman. At sila'y nawala.

Alam ni Rabbi Akiva na malapit na siyang mamatay, at ibinahagi niya ang kanyang huling aralin sa kanyang natitirang mga disipulo. Isa sa kanila si Rabbi Shimon Bar Yochai, Rashbi.

Si Rashbi ay isang dakilang pantas na may espesyal na koneksyon sa Maylalang, ngunit sa totoo lang, isa lang ang gusto niya: iangat ang mundong ito kasama ang lahat ng problema at paghihirap nito sa isang estado ng kasakdalan, pagkakaisa at pagmamahal sa Maylalang. At iyon ang dahilan kung bakit siya kinatatakutan ng mga Romano. Siya ay nagliliwanag ng espiritu ng kalayaan.

Una nilang pinaslang ang kanyang guro, si Rabbi Akiva, at hindi nagtagal ay hinabol nila si Rashbi upang patayin siya at ang kanyang anak na si Eliezer. Ngunit huli na sila.

Naglaho ang mag-ama sa mga bundok at kagubatan ng Itaas na Galilea.

Dito nagsisimula ang kwento tungkol sa Aklat ng Zohar.

Sa hilaga ng lupain ng Israel, sa mga kagubatan at landas ng bundok, malapit sa nayon ng Peki’in. Naroon ay nakatago ang isang maliit na kuweba. Halos hindi ito magkakasya sa dalawang tao.

Ang kuwebang ito ang naging kanlungan ni Rabbi Shimon at ng kanyang anak na si Eliezer sa loob ng 13 taon.

Upang mabuhay, kumain sila mula sa puno ng algarrobo at uminom ng tubig mula sa karatig na sapa.

Gayunpaman, ang kanilang pangunahing sustentasyon ay espirituwal.

Eksakto sa madilim at mamasa-masang kuwebang ito, natuklasan nila ang pagkakaisa ng uniberso. Ang nagkakaisang pag-ibig na namumuno sa mundo. Ang Maylalang.

Nalaman nila na ang layunin ng bawat tao sa planetang ito ay ang ibunyag ang Maylalang.

Bukod pa rito, napagtanto nila na mayroon silang espesyal na personal na misyon: magsulat ng isang aklat na naglalarawan ng bawat hakbang patungo sa Maylalang. Kung paano makakamit ng isang tao ang nakatataas na puwersa ng kalikasan.

Ngayon, paano kaya na ang dalawang puganteng nakatakas mula sa pagpugot ay inaasahang magsusulat ng libro?

Pagkatapos, hindi inaasahan, namatay ang Caesar, ang emperador ng Roma. Di-nagtagal pagkatapos, naabisuhan sina Rabbi Shimon at Rabbi Eliezer na hindi na itutuloy ang kanilang pagpugot.

Maaari na silang sa wakas umalis sa kuweba. Lumabas sila mula rito na may iisang pag-iisip: kailangan agad na maisulat ang libro. At may magandang dahilan para dito.

Malapit nang pumasok ang kanilang mga tao sa isang 2,000 taon ng pagkakatapon, at kailangan nang handa ang Aklat ng Zohar bago iyon.

Ang Aklat ng Zohar ay isusulat dito mismo sa kuwebang ito nina Rabbi Shimon at ng kanyang siyam na disipulo. Ngunit una silang kailangang pumasok sa kuweba.

Hindi ito mukhang malaking bagay. Bakit hindi nila agad sinimulan ang pagsusulat kung iyon ang kailangan nilang gawin?

Ngunit mayroong mahigpit na kundisyon. Ang libro ay kailangang maisulat mula sa isang puso.

Ibig sabihin, sampung Kabbalista ang kailangang maging iisang may-akda.

Paano kaya nila ito gagawin? Mayroon ba silang kailangang pirmahan na kasunduan?

Paano nila masisimulan ang kanilang indibidwal na egos at kapalaluan, upang pagsamahin bilang isa?

At gayunpaman, ito nga ay isang mahigpit na kundisyon.

Isipin, ito ang parehong kundisyon na natanggap ng mga tao ng Israel nang ibigay sa kanila ang Torah sa Bundok ng Sinai.

At pagkatapos si Rashbi at ang kanyang mga disipulo kailangan sumunod dito.

Alam na nila na may misyon silang isulat ang banal na libro, at kung ano ang inaasahan mula sa kanila sa proseso, pumirma sila sa isang tipang pangkapatian.

Pagkatapos nilang pirmahan ang tipan, pumasok sila sa kuweba. Para bang pumasok sila sa kalawakan. At bawat isa sa kanila ay may tiyak na papel sa misyon na ito.

Ang mga ito ang mga pangalan ng mga may-akda ng Aklat ng Zohar:

Rabbi Shimon Bar Yochai
Rabbi Eliezer,
Rabbi Yossi Bar Yaakov,
Rabbi Aba,
Rabbi Yehuda,
Rabbi Itzhak,
Rabbi Hezekiah,
Rabbi Hiya,
Rabbi Yossi,
at Rabbi Isa.

Hindi na nakakagulat na upang maisulat ang libro, kailangan nila talagang ihanda ang kanilang sarili nang mabuti. Kahit ang pagsusulat ng unang letra, ang paglalagay ng pen sa pergamino ay umabot ng oras, araw at buwan ng paghahanda.

At isinulat nila sa Aklat ng Zohar, “Kay ganda at kay saya na ang magkakapatid ay mamuhay nang magkakasama sa pagkakaisa.” Tunay nga na sa simula ay silang lahat ay nagkakapatid ang pakiramdam.

“Ito ang mga kaibigan habang sila ay nakaupo at hindi nagkakahiwalay sa isa't isa.”

At bigla na lang...

Sa una, parang mga tao sila na nagkakagulo na gustong patayin ang isa't isa. Isang minuto sila ay magkakapatid na nagmamahalan at nagkakaintindihan, at bigla na lang kinamumuhian nila ang isa't isa nang labis na handa na silang sunugin ang bawat isa hanggang sa lupain.

Paano kaya iyon mangyayari? Ito ang eksaktong dahilan kung bakit nilagdaan nila ang tipang pangkapatid, upang alalahanin ito sa panahon ng madilim ng galit.

Alam ni Rashbi. Alam nilang lahat. Upang maisulat ang Aklat ng Zohar, kailangan nilang harapin ang bangin na naghati sila, na pumunit sa kanila at naging kaaway ng bawat isa. Ito'y dahil kailangan nilang pagdaanan ang lahat ng pagdadaanan ng mundo sa hinaharap. Kailangan nilang maranasan ang pagkamuhi, maramdaman ito hanggang sa buto upang makaangat dito. At bumalik sa pagmamahal sa kapatid.

“Pagkatapos sila'y bumalik sa pagiging magkakapatid na nagmamahalan.” Ngunit hindi ito nangyari agad. Alam na nila kung sino ang nagpasiklab ng poot at kung bakit niya ginawa ito. Kaya lumingon sila sa kanya, sa Maylalang, at humingi sa kanya ng tulong.

“Ang Maylalang ay nakikinig sa kanilang mga salita at may kasiyahan at nalulugod sa kanila.”

Ang Maylalang ay nagtatakip sa lahat ng krimen ng pag-ibig.

Ganito inilantad sa kanila ang Maylalang bilang ang puwersa na nagkaisa sa kanila. Binibigyan sila nito ng lakas para magsulat.

Isinulat ng mga may-akda ng Aklat ng Zohar ito lamang sa oras na makaangat sila mula sa kanilang mga pagbaba. Higit sa bangin na naghati sa kanila. Doon lamang humahaplos ang plumahe sa pergamino at lumitaw ang mga letra at mga salita. Ang mga mahiwagang guhit ng banal na aklat.

“Ang karunungan na dapat malaman... Upang malaman at obserbahan ang lihim ng kaluluwa. Ano ang kaluluwa sa loob niya? Saan ito nanggaling at bakit ito naparito sa katawang ito, na isang masamang patak na narito ngayon, at sa libingan bukas? Upang malaman ang mundo na kanyang kinaroroonan, at para saan ang mundo ay mapapabuti. Upang masdan ang nakatataas na lihim ng itaas na mundo at makilala ang kanyang guro. At pinag-aaralan ang lahat ng iyon mula sa loob ng mga lihim ng Torah.”

Isinulat nila mula sa taas ng pagmamahal, mula sa taas ng ganap na pagkamtan ng Maylalang. Imposible itong isulat sa ibang paraan. Ang enerhiya, ang nagkakaisang puwersa na inilagay nila sa Aklat ng Zohar ay maaaring magkaisa ng hindi magkaisa.

Iniisip nila tayo habang sinusulat nila. Tayo. Mga tao sa kasalukuyan na nag-aaway at nagkakagalit sa isa't isa, alam nilang ang ating panahon ay panahon ng walang katapusang mga digmaan, kung saan ang mga kamag-anak ay nagiging mga kaaway at ang poot ang mamamuno sa mundo.

Alam nila na susubukan nating pigilan ang pagbagsak, ngunit mabibigo tayo, babagsak sa kawalan ng pag-asa at sa wakas humihingi ng tulong. Doon darating ang panahon para sa Aklat ng Zohar. Ito ay nilayon bilang isang manwal ng tagubilin para sa kung paano makaangat mula sa kasamaan.

Ngunit hanggang sa marating natin ang isang dead end, hindi maaring mailantad ang aklat. Hanggang sa mapagtanto natin na tayo ay alipin ng ating mga egos at nais na makatakas mula sa pagka-alipin na iyon, ang libro ay kailangang manatiling nakatago. Kaya't pinili nila si Rabbi Aba upang isulat ang aklat.

Tanging si Rabbi Aba ang nakakaalam kung paano itago ang espirituwal na kaalaman upang hindi ito magamit nang mas maaga sa oras. Ginawa ni Rabbi Aba ang kanyang trabaho upang itago ang espirituwal na kapangyarihan. Ang mga scroll kung saan isinulat ang aklat ay itinago nang maayos ng mga may-akda nito. Ito ay itinago sa loob ng daan-daang taon, malayo sa mga mata ng tao, naghihintay ng sandali ng paglalantad nito.

Pagkatapos bigla itong nagsimulang lumitaw sa iba't ibang lugar sa buong mundo. Ang ilan sa mga scroll nito ay lilitaw sa Silangang pamilihan sa Jerusalem noong ika-9 na siglo at sa Espanya noong ika-12 siglo, at pagkatapos ay sa Safed, Istanbul, Egypt at Prague 2,000 taon makalipas.

Ang Aklat ng Zohar ay umabot sa mga kamay ng dakilang Kabbalista na si Yehuda Ashlag, na nagtuloy sa pagsusulat ng isang kumpletong komentaryo dito. Tinawag niya itong "Ang Sulam na Komentaryo".

Sulam na nangangahulugang 'hagdan' sa Hebreo, gaya ng hagdan na umaakyat patungo sa liwanag na pumupuno sa aklat. Ipinaliwanag niya kung paano gamitin ang kapangyarihan nito.

Nagsagawa ang mga Kabbalista ng apat na kundisyon.

1. Ang unang kundisyon:

Huwag subukan na maunawaan ang Zohar sa pamamagitan ng iyong pag-iisip. Binabasa mo ang Zohar sa pamamagitan ng iyong puso. Hindi ito para sa kaalamang intelektual. Ito ay nakalaan upang matulungan tayong magbago.

2. Ang pangalawang kundisyon:

Ang Aklat ng Zohar ay hindi tungkol sa mundong ito. Ang mga kwento ng Zohar ay hindi mga kwento, at ang mga pangalan nito ay hindi mga pangalan ng tao, lugar o bagay. Ang Zohar ay nagsusulat tungkol sa mga panloob na estado na tinatahak natin habang nararanasan ang aklat mula sa loob.

3. Ang ikatlong kundisyon:

Ang Zohar ay naglalaman ng liwanag na nagpapabago sa atin - kung nais nating magbago. Kung ayaw nating mapasunog ng ating sariling poot, at kung ayaw nating pagharian ng ating mga egos, kung ganoon, ayon sa layon ng pagnanasa na ito, kapag binabasa natin ang aklat, hinihila natin ang liwanag na nakapaloob dito at nililinis nito ang ating kaluluwa.

4. Ang ikaapat na kundisyon:

Bilang isang tao na may isang puso.

Ganito isinulat ng sampung mga Kabbalista ang Aklat ng Zohar. Dapat natin itong basahin sa parehong paraan.

Kung gayon, ano pa ang hinihintay natin? Ano pa ang inaasahan natin? Heto na. Ang Aklat ng Zohar.

Nasa harapan na natin ito. Buksan natin ito at tayo'y kumonekta sa lihim na kapangyarihang nananahan sa loob. Mararamdaman natin ang kanilang naramdaman. Kaligayahan, pagkakaisa at pagkakadikit sa nakatataas na puwersa.

Iyan ang tungkol sa Aklat ng Zohar. Iyan ang kanyang lihim. Ngayon tayo ay handa na upang ito ay tuklasin.