Sino si Baal HaSulam?

Si Yehuda Leib HaLevi Ashlag ay kilala bilang Baal HaSulam (“May-ari ng Hagdan”), salamat sa kanyang tanyag na komentaryo na Sulam (Hagdan) sa Aklat ng Zohar. Inialay niya ang kanyang buong buhay sa pagpapaliwanag at pagpapaunlad ng karunungan ng Kabbalah, at sa pagpapalaganap nito kapwa sa Israel at sa buong mundo. Ang kanyang pamamaraan ay makabago: lumikha siya ng isang paraan ng pag-aaral ng Kabbalah na nagpapahintulot sa sinuman na tuklasin ang reyalidad nang malalim at matuklasan ang mga ugat at layunin nito.

Si Baal HaSulam ay ipinanganak sa Warsaw, Poland, noong Setyembre 24, 1884. Sa edad na labing-siyam, siya ay naitalaga bilang isang rabbi ng mga nangungunang rabbi ng Warsaw. Sa loob ng labing-anim na taon, naglingkod siya roon bilang isang Dayan (isang hukom na rabbinical) at bilang isang guro.

Ang kanyang pangunahing guro ay si Rabbi Yehoshua ng Porsov. Noong 1921, si Baal HaSulam ay lumipat sa Israel at nanirahan sa Lumang Lungsod ng Jerusalem. Mabilis na kumalat ang balita sa mga imigranteng Polish na dumating ang isang dakilang awtoridad sa Kabbalah, at hindi nagtagal, nagtipon ang mga estudyante sa paligid niya upang dumalo sa mga aralin sa maagang oras ng umaga. Kalaunan, lumipat siya sa bagong kapitbahayan ng Jerusalem na Givat Shaul, kung saan naglingkod din siya ng ilang taon bilang lokal na rabbi.

Sa pagitan ng 1926 at 1928, nanirahan si Baal HaSulam sa London. Doon, isinulat niya ang kanyang komentaryo sa Puno ng Buhay ng Ari, Panim Meirot uMasbirot, na kanyang inilimbag noong 1927. Sa buong panahon niya sa London, aktibo siyang nakipag-ugnayan sa kanyang mga estudyante sa Israel. Ang mga liham na ito ay sa huli ay tinipon at inilathala noong 1985 sa isang tomo na tinawag na Igrot Kodesh (Mga Liham ng Kabanalan).

Noong 1933, inilathala niya ang ilang mahahalagang sanaysay: Matan Torah (Ang Pagbibigay ng Torah), HaArvut (Ang Ugnayan), at HaShalom (Ang Kapayapaan).

Ang kanyang dalawang pangunahing akda, bunga ng maraming taon ng pagsisikap, ay ang Talmud Eser Sefirot (Ang Pag-aaral ng Sampung Sefirot), isang komentaryo sa mga sinulat ng Ari, at Perush HaSulam (Ang Komentaryo ng Hagdan) sa Aklat ng Zohar. Ang paglalathala ng Talmud Eser Sefirot ay nagsimula noong 1937, at sa huli ay lumabas sa 16 na bahagi sa anim na tomo. Noong 1940, inilathala niya ang Beit Shaar HaKavanot (Ang Tarangkahan ng mga Intensyon), na naglalaman ng mga komentaryo sa piling mga sinulat ng Ari. Ang kanyang Sulam na komentaryo sa Zohar ay lumabas sa 18 na tomo mula 1945 hanggang 1953, kasunod ang tatlong karagdagang tomo sa Ang Bagong Zohar, na natapos noong 1955 pagkatapos ng kanyang pagpanaw.

Sa kanyang Panimula sa Aklat ng Zohar (item 58), ipinaliwanag ni Baal HaSulam ang kahulugan sa likod ng pangalan ng kanyang komentaryo:

“Pinangalanan ko ang komentaryong iyon na Ang Sulam (Hagdan), upang ipakita na ang layunin nito ay tulad ng anumang hagdan—kung mayroon kang silid sa itaas na puno ng kayamanan, ang kailangan mo lang ay isang hagdan upang maabot ito, at pagkatapos ay ang lahat ng kayamanan ng mundo ay nasa iyong mga kamay.”

Upang ihanda ang mga estudyante para sa tamang pag-aaral, sumulat din siya ng serye ng mga panimula, kabilang ang Paunang Salita sa Aklat ng Zohar, Panimula sa Aklat ng Zohar, Paunang Salita sa Karunungan ng Kabbalah, Paunang Salita sa Sulam na Komentaryo, Pangkalahatang Paunang Salita sa Puno ng Buhay, at Panimula sa Talmud Eser Sefirot.

Noong 1940, inilathala niya ang una at tanging isyu ng dyornal na HaUma (Ang Bansa). Isinara ito ng mga awtoridad ng British Mandate matapos ang mga maling paratang na ito ay nagpapalaganap ng mga ideyang komunista.

Ang paglalathala ng kanyang mga aklat ay hindi kailanman naging madali. Ang kahalagahan na kanyang ibinigay sa pag-iimprenta at pagpapalaganap ng Kabbalah ay naipahayag sa isang paglalarawan ni Prop. Shlomo Giora Shoham, nagwagi ng 2003 Israel Prize, na nakilala si Baal HaSulam noong unang bahagi ng 1950s:

“Natagpuan ko siya sa isang lumang gusali, halos parang barung-barong, nagtatrabaho gamit ang isang lumang makinang pang-imprenta. Hindi niya kayang magbayad para sa isang typesetter, kaya siya mismo ang nag-aayos ng mga letra, isa-isa, nakatayo sa harap ng makina ng ilang oras—kahit na siya ay nasa kanyang huling animnapung taon na. Si Ashlag ay malinaw na isang tzaddik (isang matuwid na tao)—isang mapagkumbabang tao na may nagniningning na mukha. Ngunit siya ay nasa gilid ng lipunan at namuhay sa matinding kahirapan. Kalaunan ko nang nalaman na ginugol niya ang napakaraming oras sa makina na ang tingga mula sa mga letra ay nakasira sa kanyang kalusugan.”

Ang ulat na ito ay nailathala noong Disyembre 17, 2004, sa Haaretz ni Micha Odenheimer.

Hindi tumigil si Baal HaSulam sa pagsusulat—aktibo siyang nagtrabaho upang itaguyod ang kanyang mga ideya. Nakipagkita siya sa mga pangunahing lider ng pamayanang Hudyo sa Israel, mga tauhan mula sa Kilusang Paggawa, at iba pang mga pampublikong personalidad. Kabilang sa kanila sina David Ben-Gurion, Zalman Shazar, Moshe Sadeh, Chaim Arlozorov, Moshe Aram, Meir Yaari, Yaakov Hazan, Dov Sadan, at ang makata na si Haim Nahman Bialik.

Naalala ni Ben-Gurion kalaunan na nakipagkita siya kay Yehuda Ashlag ng ilang beses, at medyo nagulat:

“Gusto kong makipag-usap sa kanya tungkol sa Kabbalah, at gusto niyang pag-usapan ang Sosyalismo.”

(Ben-Gurion Archive, Diaries, Agosto 11, 1958)

Si Dov Sadan, sa kanyang sanaysay na Three Meetings and In Between (Amot, Tel Aviv, 1963), ay sumulat:

“Si Rabbi Yehuda Leib Ashlag, isa sa mga dakilang Kabbalista ng kanyang panahon, ay naghangad na gawing puwersang nagtutulak para sa ating henerasyon ang mga pundasyon ng Kabbalah. Sa pamamagitan ng kanyang sosyalistang pananaw, na nakaugat sa Kabbalah, hinangad niyang makipag-ugnayan sa Kilusang Kibbutz.”

Maaaring mukhang nakakagulat na nakipag-ugnayan si Baal HaSulam sa mga lider ng Kilusang Paggawa ng Hebreo, sa kabila ng pagkakaiba ng kanilang mga mundo. Ngunit sa masusing pagtingin sa kanyang mga sinulat, lumilitaw ang isang kahanga-hangang pigura: isang malalim na natutuhang iskolar, ganap na nakikibahagi sa mga isyu ng kanyang panahon, na ang mga ideya ay nananatiling matapang at rebolusyonaryo hanggang ngayon.