Film "24 Godziny z Życia Kabbalisty"

<- Wstecz Filmy

March 06

06:05 PM

24 godziny z życia kabalisty: Rav Michael Laitman

PODSUMOWANIE OPINIA TRANSKRYPCJA OŚ CZASU POBIERZ

Uczestniczyliśmy w poważnym wypadku. Ja byłem kierowcą. Moje płuca i wątroba zostały całkowicie zniszczone. Przywieźli mnie i moją siostrę, a my zobaczyliśmy go leżącego tam, z zakrzepłą krwią na ciele. Moja siostra wybuchła histerycznym płaczem, a jej łzy spadły na ciało taty leżące tam. Wtedy zrozumiałem, jak poważna jest sytuacja. Byłem razem z Ravem w tym samym samochodzie. Obudziłem się w szpitalu, ciężko ranny. Przyjaciele nie rozpoznawali mojej twarzy. Powiedzieli mi: "Rav jest również w szpitalu, nadal nieprzytomny. Nie wiemy, co robić. Co się z nami stanie od teraz? Co będzie dalej?" Przez wypadek zrozumiałem siłę grupy, którą budował mój ojciec. Nagle zrozumiałem, że nie był tylko moim ojcem. Płuca były wypełnione krwią i nie mogłem oddychać, ciągle się dławiąc, jakby pod wodą. I wtedy usłyszałem, jak lekarze rozmawiają. "Cóż, zrobimy dla niego teraz to, a potem tamto, a następnie zobaczymy. Jeśli przeżyje, to przeżyje." Siedzę przy wejściu do szpitala z zaciśniętym gardłem i łzami w oczach. Ten moment nigdy nie opuści mojej głowy. I ciągle przechodziła przeze mnie myśl i uczucie, że po całym życiu poszukiwań osoby, która nauczyła mnie najważniejszej rzeczy w życiu, teraz ma odejść? To niemożliwe. Nie ma mowy. Przeszedłem przez śmierć kliniczną. Były wizje, jakbyś widział z daleka, jakbyś widział rzeczy z zewnątrz, różne rzeczy. To jest to, co ludzie, którzy przechodzą przez śmierć kliniczną, czują trochę na końcu drogi. To znaczy, co na nich tam czeka. To wszystko kłamstwo. To nie jest podobne do stanu duchowego. Chcemy zrobić o tobie film. Chcemy trochę odsłonić tę kurtynę, która oddziela nas od nauki Kabbały, aby obalić mity na jej temat. Studiujesz Kabbałę od prawie 50 lat. Uczyłeś się od wielkich mędrców. Masz również tysiące uczniów. Myślimy, że pokazując film z Tobą, będziemy mogli mówić o świecie duchowym, będziemy mogli dać odpowiedź ludziom, którzy zadają sobie pytanie: "Dlaczego dano mi to życie?" Rozumiem, ale to mi nie odpowiada. Byłem wiele lat obok wielkiego kabbalisty, RABASZA, i to w ogóle by mu nie pasowało, aby zajmować się sobą w jakikolwiek sposób. Widać było, że był wielki, a ja, zgodnie z moim charakterem, nie mam nic, co by mnie uczyniło wielkim. Rozumiem, że to nie jest to, czego chcesz dla filmu, ale tak to jest. Zanim wstanę rano i się obudzę, i ten film na lekcji, który ci przekażę, już we mnie działa. Dzień po dniu wstaję i odkrywam, jak trudno mi się właściwie obudzić na lekcję, że chcę do niej dotrzeć z całych sił, umysłem i sercem, a nie mogę. Każdego ranka nowe, inaczej nie będzie to nowy dzień. I muszę się budzić raz po raz, budzić siebie i łączyć się z grupą. A połączenie powinno być nowym połączeniem, nie takim, jak było wczoraj. Bardziej trudne i bardziej odważne. I czytam i przeglądam różne fragmenty, ale czuję się, jakbym był martwy, dzień po dniu. Od czasu do czasu słyszymy od Rava, że przechodzi przez okresy braku siły. Ale niezależnie od tego, mogę z całą pewnością powiedzieć, że żaden z nas nie widział Rava w takim stanie. W końcu znamy go inaczej. Nie przewiduję przyszłości i nie robię żadnych nadprzyrodzonych rzeczy. Uczę moich uczniów, jak powoli i małymi krokami osiągnąć prawdę i ją zdobyć. Nasza mądrość Kabały jest naukową, dydaktyczną formą. To metoda, jak człowiek zmienia siebie, a przez to poznaje siłę wyższą. I jak piszą kabaliści, to może zająć 10 lub 20 lat. Tylko specjalni ludzie, którzy mają punkt w sercu, rozumieją, że nie ma innej drogi. A inni pójdą gdzie indziej, do mistycyzmu. Ważne jest dla mnie, aby zwykli ludzie z ziemi Izraela, zwłaszcza, usłyszeli to, co mówię i zrozumieli, co ich czeka w jakiejś formie. Nie ode mnie, przez kogoś, ale najważniejsze jest to, że te zewnętrzne zmiany nastąpią u wszystkich mieszkańców świata. Czytamy we "Wprowadzeniu do Księgi Zohar", punkt 14. "Tak więc, koniecznie odkrywasz, że w sumie są trzy stany dla duszy. Nauka, którą teraz chcemy ujawnić, i to jak bardzo połączenie lub odległość między nami wpływa na całą naturę, nieożywioną, roślinną, zwierzęcą, a nawet na relacje między ludźmi. Zobaczymy to na własne oczy, że zbliżajmy się między sobą, a nagle wszystkie wirusy znikają, huragany, fale zimna i ciepła, wszystkie problemy, wszystko. Zbliżamy się trochę między sobą, a nagle wszystkie rodzaje sił zła się uspokajają w różnych miejscach i krajach. To naprawdę bardzo interesująca nauka, jak bardzo zjawiska w nas, kiedy je wyciszamy, zbliżamy się ponad nienawiścią, aby była miłość. Nie niszczymy nienawiści, naturalne siły ujemne i dodatnie, opozycja między nimi pozostaje. Jedynie wiemy, jak pracować z nimi razem, aby dać Stwórcy miejsce do rządzenia. I to nazywa się: "On, który czyni pokój na niebiosach, uczyni pokój ponad nami", uzupełnienie między minusem a plusem. Jak odbierasz informacje, które przekazujesz na lekcji? Czy możesz wyjaśnić, jak się z tym czujesz? To jak naukowiec, który czuje zjawiska ze świata, lub który patrzy w niebo, jeśli zajmuje się astronomią, lub w planetę Ziemię, jeśli zajmuje się geologią. Ale to jest jego zawód, więc widzi przed wszystkimi i więcej niż wszyscy. To samo jest ze mną. Moje laboratorium to ludzkość. Kiedy patrzę na to, co dzieje się w ludzkości i po tym, co się wydaża, wtedy rozumiem z tego, że jest na niższym poziomie, niż powinna już być. Musimy się spieszyć z naszą korektą. W czasie tego stanu, żadna korekta nie przyjdzie do ciał, tylko do dusz. "Wprowadzenie do Księgi Zohar". "Pragnienie obdarzania Biny miesza się z Malchut. Wchodzi w pragnienie otrzymywania", a wtedy przez to wola otrzymywania zaczyna być jeszcze bardziej okrutna. Zło na świecie, że wszyscy ci łotrzy, którzy nas atakują i poprzez rzekomo dobre, piękne uczynki wyciągają od nas wszystko, co możliwe. Zarządzają nami, mylą nas, wszystkie rządy, wszyscy ci menedżerowie. "Faza druga i czwarta zostały zmieszane razem i spowodowały drugie ograniczenie", "Wstęp do nauki Kabała". Okazuje się, że osiągamy stan, w którym te same rzeczy, które powinny być dla korekty, działają na rzecz rozbicia, dla rozbitej Biny, i to nazywa się: "Połknął bogactwa i zwymiotuje je". Pytania: "Rav, czy możemy teraz, na tej lekcji, osiągnąć koniec korekty?" W każdej chwili, nie tylko na tej lekcji. Jak powinniśmy podejść do społęczeństwa? Dlaczego naród Izraela jest karany za nieprzestrzeganie wzajemnego poręczenie? Jaka jest praca w umyśle i sercu? Czy widzisz, że postępujemy i robimy to poprawnie? Jaka jest korzyść z zburzenia świątyni? Jak nie zboczyć z tej ścieżki? Jak możemy połączyć te oddzielone dusze w jedną duszę? Na co powinniśmy uważać, aby nie zaszkodzić społeczeństwu? Brakuje nam zapału. Kiedykolwiek czuję się między wzlotami a upadkami, wzywam moich przyjaciół, aby pokazali mi drogę do wzniesienia się z doliny. We wznoszeniu poczuję już światło. Moi przyjaciele przyjdą do mnie i wzniesiemy się ponad ja. Każdy krok, który robimy, każda ściana, którą rozbijamy, wznosimy się wysoko ponad siebie w kierunku życia, które nigdy się nie kończy. Wznosimy się ponad siebie. Każdy krok, który robimy. Michael Leitman urodził się w 1946 roku w Witebsku, w rodzinie ocalałych z Holokaustu. Jego rodzice byli lekarzami, a w dzieciństwie interesował się muzyką i fotografią. W 1964 roku został przyjęty do Instytutu Elektrotechnicznego w Leningradzie i uzyskał dyplom z informatyki. Studiował biologię i cybernetykę medyczną. Podczas studiów był technikiem dźwięku w zespole muzycznym Nomads. Po ukończeniu studiów w instytucie pracował w laboratorium w Kronsztadzie w Akademii Medycyny Wojskowej nad medycyną kosmiczną. W 1974 roku, po długotrwałym sprzeciwie władz sowieckich, wyemigrował do Izraela. Pracował w IDF, prowadził własny biznes, jego rodzina powiększyła się w Izraelu, jest ojcem trójki dzieci. Nie wiemy, kiedy Michael Leitman zaczął szukać swojego duchowego nauczyciela, ale wiemy, że znalazł go w 1979 roku. To rav Baruch Shalom Halevi Ashlag, syn wielkiego kabalisty, rabina Jechudy Ashlaga, Baal HaSulama. Michael był jego wiernym sługą i kontynuuje ścieżkę rava Barucha. W 1997 roku założył Międzynarodowe Stowarzyszenie Kabały Bnei Baruch, nazwane na cześć jego nauczyciela. Ma tytuł doktora. Jest kilka milionów ludzi na świecie, którzy nazywają go swoim nauczycielem. Tato. Tak. Tyle obaw i trosk, zwłaszcza gdy myślę o nim. Co będzie? Będzie dobrze. Dorośnie i zajmie swoje miejsce. Jest dużo niepewności. Tak. Dokąd zmierza świat? Świat z pewnością zmierza w złym kierunku. Widzimy wszystko zgodnie z rodzajami ego, które się ujawniają. Dlaczego właśnie nasza zepsuta forma w relacjach między nami ujawnia się w tej czy innej formie chorób, rewolucji i wojen i tak dalej. Zgodnie z tym, co się teraz ujawnia, nawet nie chcę o tym dużo mówić, ale stoimy przed kilkoma ciosami i plagami. Rav, wielokrotnie przewidywałeś przyszłość i całkiem dokładnie. Czy możesz wyjaśnić, jak to się dzieje? Jak działa ten mechanizm? Może na przykładzie tego wykresu. A ten wykres, gdzie się pojawia? Ten wykres? Tak. Czuję go przed sobą. Pojawia się w całej ludzkości na świecie. Katastrofy naturalne, zimno, ciepło, plagi, wojny. To, co czuję. Czy możesz powiedzieć, skąd to wiesz? Cóż, jak mogę to wyjaśnić? Co widzę? Widzę proces, który dzieje się na całym świecie, i z tego mówię. Siła wyższa zbliża się do nas zgodnie z własnym tempem, a my nie jesteśmy z nią pogodzeni. I zgodnie z różnicą między nami a siłą wyższą, która jest całkowicie siłą obdarzania, a my jesteśmy siłą otrzymywania, więc jej zbliżanie się do nas powinno przynieść nam wszelkiego rodzaju katastrofy. Czas mija, a ludzkość nic nie robi, aby dostosować się do przepływu czasu. Gilad, służyłeś trochę w marynarce wojennej. Tak, służyłem jako oficer elektroniki na okręcie rakietowym. Czy kiedykolwiek walczyłeś? Tak, brałem udział w pierwszej wojnie libańskiej. Wtedy nazywało się to Operacja Pokój dla Galilei. Pamiętam, że była jakaś bitwa artyleryjska naprzeciwko wybrzeży Bejrutu, która strzelała do nas. My strzelaliśmy do nich, i to było jak pojedynek na Dzikim Zachodzie. Kto trafi pierwszy? I widzisz, jak pociski uderzają w wodę 300 metrów od ciebie, a potem 200 metrów od ciebie, i 100 metrów od ciebie, 50 metrów od ciebie, i jest jasne, że następny pocisk spadnie na statek. I ta myśl przeszła mi przez głowę. Jesteś za młody. Co osiągnąłeś? Nic nie zrobiłeś. Musisz tu wygrać. To było jedno z wydarzeń formujących, które skłoniło mnie do myślenia, po co żyję? I do poszukiwania odpowiedzi na to pytanie. Witajcie, jesteśmy na spotkaniu z ravem dr Michaelem Leitmanem. Witaj, Ravie. Witajcie wszyscy. Jesteśmy około tydzień przed 9 Awa. Co to za mocna i szczególna siła działająca na nas w tych dniach? Negatywna siła, siła separacji, oddalenia, nienawiści. Jaki jest nasz związek, dzisiejszych Żydów z Żydami sprzed 2000 lat? Jesteśmy tym samym narodem, tym samym charakterem. Separacja między nami jest zawsze obecna. Przez to wzbudzamy nienawiść we wszystkich narodach wokół nas i dajemy im siłę, aby nas złamać. Co możemy teraz zrobić, aby zapobiec kolejnym ciosom? Musimy dokonać naprawy, która jest na nas nałożona i zależy tylko od nas. I dlatego cała ludzkość zależy od nas, i podświadomie czuje tę zależność, a my nie chcemy jej uznać. Przychodzą do nas i naciskają i mówią: "Dość, tego chcemy, nie terytoriów, nie pokoju, i nie wszelkiego rodzaju rzeczy, i nie sukcesu w wszelkiego rodzaju sytuacjach. Chcemy od was tylko jednej rzeczy, metody naprawy świata, ponieważ świat zmierza do stanu całkowitego chaosu." Ale co w naturze Żydów powoduje, że wracają raz po raz do tej samej ruiny? Czego nie uczymy się z przeszłości? To nazywa się naród o twardym karku. Co byś zrobił, gdybyś miał takiego upartego syna, który nie chce tego zrobić? To jest problem Stwórcy. Dobrze, a jak on rozwiązuje swoje problemy? Nakłada coraz większą presję co roku, coraz większą, aż uznamy nasz obowiązek. Jak to możliwe, że narody świata lepiej rozumieją tę wiadomość niż my? Nie mają takiego ego jak my. Nie są bezpośrednio połączeni ze Stwórcą. Nie są tak uparci jak my. Rav napisał pierwsze książki i artykuły sam, ale dziś, z ilością mediów wychodzących z murów tego budynku, to niemożliwe. Na tych spotkaniach z ravem ujawnia on przyczyny, duchowe korzenie wszystkiego, co dzieje się w Izraelu i na świecie. A my? Piszemy na klawiaturze i przekazujemy jego wiadomości światu. Więc kto jest winny? To ja jestem powodem, że to się im dzieje, i muszę być powodem, że naprawdę się łączą i mówią, aby być jak jeden człowiek z jednym sercem. Wtedy zbudujemy połączenie między nami, specjalnie ponad całą nienawiścią, połączenie miłości. I to będzie prawdziwa trzecia świątynia, jak mówi Stwórca. Mój dom będzie nazwany domem modlitwy dla wszystkich narodów. Jeszcze jedno pytanie. Jesteś kabalistą. Jesteś w światach duchowych. Dlaczego czujesz potrzebę zajmowania się sprawami naszego świata, wszystkimi tymi zmieniającymi się wydarzeniami? Pamiętam RABASZA, kiedy była wojna libańska, i jakiś chasyd przyszedł i zobaczył rava biegnącego do radia, aby włączyć radio. Więc zapytał go, co się stało. Więc mówię mu, że to wiadomości. Chce usłyszeć wiadomości, co się dzieje tam w Libanie. אז RABASZ wraca i wtedy mówi do niego: "Co to za wiadomości? Co to jest? Czy to pasuje do nas, wiernych Żydów? Co to za wiadomości?" Rabasz mówi: "A masz tam dzieci?" To prawda. To było naprawdę bardzo poruszające. rav Baruch Aszlag, RABASZ, urodził się w dzielnicy żydowskiej Warszawy w 1907 roku. Był pierwszym dzieckiem w swojej rodzinie wybitnego kabbalisty, Jechudy Halevi Aszlaga. Pozostał na zawsze jego dobrym uczniem i oddanym następcą. W 1921 roku RABASZ przeniósł się z rodzicami do ziemi Izraela i wstąpił do Jerozolimskiej Jesziwy Torah Temit. Tam studiował Torę i Kabałę przez 16 godzin dziennie. Ożenił się w 1925 roku. Z tego małżeństwa urodziło się sześcioro dzieci. Przez wszystkie lata kontynuował naukę Kabbały pod przewodnictwem ojca i jednocześnie pracował jako robotnik budowlany, później jako robotnik zbrojeniowy, w tym na drodze Jerozolima-Hebron, a także jako szewc. Dodatkowo pełnił funkcję inspektora podatku dochodowego. RABASZ poświęcił swoje życie wyjaśnianiu i rozpowszechnianiu metod studiowania Kabbały w sposób dostępny dla zrozumienia i nauki przez nowoczesne pokolenie. RABASZ zmarł w 1991 roku i został pochowany na Hal Haminchut obok swojego ojca w Jerozolimie. Trudno bez RABASZA. To ściana. To życie bez pytań. Wiemy, że o tej godzinie zazwyczaj pracujesz sam za zamkniętymi drzwiami, i nie wiemy, co tam robisz. Pamiętam, że raz zdobyłem się na odwagę i zapytałem cię o to. Powiedziałeś mi: "To jest praca kabbalisty." A teraz chcemy zapytać, kim jest kabbalista? Kabbalista to osoba połączona ze Stwórcą i poświęcająca całe swoje życie, aby się do tego zbliżyć. Czy można wyrazić słowami, co czuje kabbalista? Widzę siłę wyższą, która działa w ludzkości, i dlatego mam własne spojrzenie, własną opinię na ten temat. Rav Amos nigdy nie mówi o swoich duchowych osiągnięciach. Najwyraźniej chce, abyśmy sami osiągnęli te etapy. Dodatkowo uczymy się, że trudno jest przekazać w naszych słowach wrażenia z wyższego świata, bogatego, różnorodnego świata. Ale w naszym archiwum jest krótki i bardzo szczególny fragment. Kiedy poczułeś światło po raz pierwszy? Mogę to powiedzieć, ponieważ wielu moich uczniów już przez to przeszło, i to jest możliwe. Osoba czuje światło po raz pierwszy, gdy zaczyna studiować Kabbałę, i nagle, naprawdę nagle, przychodzi do niej jakieś objawienie, że czuje, że jest w morzu lub w chmurze, nie wiem, w czymś gęstym jak ciepło i miłość, która świeci na nią ze wszystkich stron. I jakby ten świat nie istniał. Świat istnieje i wszystko, ale oprócz tego czuje, jak powietrze jest wypełnione dobrą postawą, piękną, oddychającą. I to uczucie jest zazwyczaj pierwszym spotkaniem osoby ze światłem. Jak możemy wiedzieć, że kabbalista jest autentyczny? Czy istnieje na to dowód? Nie możemy oceniać kabbalistów na podstawie ich pism, ich podejścia, ich zachowania, niczego. Nic w tym nie jest zrozumiałe, a każdy może się ukryć, aby nikt go nie zobaczył. Poczekaj, jak to się godzi z faktem, że jest kabbalista taki jak ty, który ma miliony uczniów na całym świecie? Jeśli czuje w swoim połączeniu ze Stwórcą, że musi wykonać jakąś pracę i że jest w okresie, powiedzmy, jak nasz, że musi wykonać pracę z ludzkością i wszelkiego rodzaju inne takie prace, duchowe lub cielesne, wtedy ją wykonuje. Podczas wojny z Irakiem z Saddamem Husajnem, nagle przeczytałem w gazecie, że ten Michael Leitman napisał książkę o Kabbałe. Następnego dnia poszedłem do sklepu i kupiłem tę książkę. Na końcu tej książki było napisane, że każdy, kto przeczytał całą książkę, ma zaproszenie i numer telefonu. Zadzwoniłem i zapytał mnie: "Czy przeczytałeś do końca?" Powiedziałem: "Tak." "Naprawdę?" powiedział. "I czy zrozumiałeś wszystko, co przeczytałeś?" Powiedziałem: "Nie, nie, nie, nie, nie. Mam wiele pytań." Powiedział: "Przyjdź, przyjdź, porozmawiamy." Przyszedłem do niego i jestem z nim od 33 lat. Zaczęliśmy studiować w mieszkaniu Michaela Leitmana, a z czasem przychodziło coraz więcej ludzi, aż nie było już miejsca w jego salonie. Znaleźliśmy małą chatkę na ulicy Rain. To było dla nas ogromne miejsce. Były tam lekcje poranne, święta. To był niezapomniany czas. A potem grupa znowu się powiększyła. Czuliśmy się ztłoczeni w naszym starym i przyjemnym budynku, więc wynajęliśmy budynek przemysłowy, wyremontowaliśmy go, stworzyliśmy własną stację telewizyjną, a tysiące ludzi na całym świecie słuchało z zapartym tchem lekcji porannej. I znowu czuliśmy się ztłoczeni. 3000 ludzi, wszyscy naraz, każdy postanowił włożyć tyle, ile mógł, i kupiliśmy budynek. Zbudowaliśmy te ściany własnymi rękami. Jest tu sala wykładowa, sale do nauki, studio, nawet mała sala i większa. To znaczy, wszystko jest tutaj, aby być wspierającym środowiskiem dla każdej osoby, która chce rozwoju duchowego. A studnia życia, inicjująca siła wiodąca, to rav Laitman. To kabbalista. Wystarczająco podróżowałem do USA i Ameryki Południowej, Rosji i Europy i wszelkiego rodzaju miejsc i dawałem wykłady i wszystko. Widzę siebie jako pracującego z tymi, którzy chcą słuchać. Ale z reklamą, to nie ja. Byłem za granicą z ravem dziesiątki razy, zarówno na konferencjach, jak i na prywatnych wyjazdach. Co go charakteryzuje, to że naprawdę zadowala się małym. Nigdy nie zgodził się lecieć klasą biznesową. Na lotnisku, kiedy przyjeżdżają walizki, jest pierwszym, który skacze i przynosi każdemu jego walizkę. Z pewnością nie pozwala nikomu nosić swojej walizki. Gdybym był sam bez uczniów, nikt by o mnie nie słyszał. Tak by postąpił każdy kabbalista, jestem pewien. Co z tego mam? Nie otrzymuję z tego znaczenia. Nie potrzebuję od nich ani pieniędzy, ani honoru, ani niczego. Czy pracujesz sam, czy ktoś ci pomaga? Nie mówimy, oczywiście, o pracy technicznej, ale duchowej. Pracuję sam w kierunku Stwórcy. Są inni ludzie, ale nie obok mnie, na zewnątrz, zgodnie z metodami bliskimi Baal HaSulamowi, ale różnymi. W historii Kabbały są tysiące nazwisk, które są nam znane i tysiące nazwisk nieznanych. Ale tylko kilka z nich jest związanych z centralnymi zmianami i systemem zrozumienia wyższego świata. Jednym z nich jest Jechuda Leib Halevi Aszlag, znany nam jako Baal HaSulam. Urodził się w 1884 roku w Łukowie, 100 kilometrów od Warszawy, stolicy Królestwa Polskiego. Od młodości zadziwiał swoich nauczycieli swoją błyskotliwą znajomością wszystkich podstawowych ksiąg judaizmu. Stał się również uczniem wybitnych kabbalistów swoich czasów, Admora z Kalisza i Admora z Parysowa Ponadto interesował się pracami znanych zachodnich filozofów. Później porównywał ich poglądy z poglądem nauki Kabbała w swoich artykułach. Ponieważ przewidział nadchodzący Holokaust, Baal HaSulam i jego rodzina przenieśli się do Izraela. To było jesienią 1921 roku podczas Holomohed Sukkot. W Jerozolimie Baal HaSulam był rozczarowany. Miejscowi Żydzi przyjęli go z otwartą wrogością. Jego pomysł rozpowszechnienia Kabbały wśród mas nie został przez nich zrozumiany. Co więcej, odrzucili mądrość Kabbały. Mimo to, mimo prześladowań, Baal HaSulam zebrał grupę wiernych uczniów w ciągu następnych 30 lat i stworzył technikę, której ludzkość nie znała, naukowe tłumaczenie starożytnej mądrości dostosowane do nowoczesnych pokoleń. Napisał komentarze do wszystkich klasycznych ksiąg Kabbały, w tym do "Drzewa Życia" ARI i Księgi "Zohar" rabi Szimona Bar Jochaja. Zostały przetłumaczone na wiele języków. Baal HaSulam zmarł w 1954 roku i pozostawił swoją grupę i metody nauczania w rękach najlepszych swoich uczniów i swojego pierworodnego syna, Barucha Szaloma Aszlaga, znanego jako RABASZ. Wjechałem do Bnei Brak. Było deszczowo i ciemno. Ortodoksyjny religijny mężczyzna stał na rogu ulicy rabi Akivy i Kassonisz, i otworzyłem okno tak trochę i go zapytałem: "Gdzie tu uczą Kabbałę?" "Rozumiesz, to jest pytanie w Bnei Brak tak." A on mówi: "Skręć w prawo i jedź do końca, ostatni dom po lewej, naprzeciwko sadu. Tam studiują Kabałę." Kiedy powiedziałem to RABASZOWI, powiedział: "To był anioł." Kiedy przyjechałem do RABASZA, zobaczyłem stół, a przy stole siedziało pięciu starszych mężczyzn. Po dniu lub dwóch, kiedy tam byłem, to środowisko pięciu starszych mężczyzn stało się dla mnie najważniejsze na całym świecie. Byli naprawdę wielcy. Twój nauczyciel, RABASZ, czy znał twoją przyszłość? W przeciwnym razie nie zajmowałby się mną cały czas. Ostatecznie to było 12 lat, dzień po dniu, wiele godzin dziennie. Czy od razu zobaczył w tobie iskrę? Zobaczył ją. Rav dr Michael Laitman studiował z Ravem Baruch Szalom Halevi Aszlagiem, RABASZEM. RABASZ był uczniem i synem rava Jechuda Leib Halevi Aszlaga, znanego pod pseudonimem Baal HaSulam. Baal HaSulam był uczniem rav Jechoshua Rabinowicza z Parysowa. W ten sposób, jak świeża woda, łańcuch kabbalistów płynął z pokolenia na pokolenie, aż dotarł do założyciela chasydyzmu, Baal Szem Towa. Jak to jest czuć obdarzanie? Masz 7 miliardów ludzi na świecie. Złóż wszystkie ich przyjemności. Powiedzmy, że to iskra w porównaniu do światła, które osiągasz na najwyższym duchowym stopniu. To są narody świata, które chcą zmyć Izrael, usunąć ich ze świata. A Izrael się nie poddaje, lecz raczej fale się załamują i nie mogą zmyć świata. Nie mogę sobie wyobrazić życia za granicą. Nie ma innego miejsca poza tym. Jeśli przyniesiemy ciepło, wzajemność między nami ponad wszystkimi różnicami, stworzymy nową rzeczywistość. I wszystko, co Stwórca robi Izraelowi, gdy im dostarcza, kawałek po kawałku, a nie wszystko naraz. To jak osoba, która jest w ciemności i zawsze była w ciemności. Kiedy chcesz dać mu światło, najpierw musisz otworzyć małe światło dla niego, jak oko igły, a potem trochę większe i tak dalej, aż właściwie całe światło dla niego zaświeci. Nie tęsknimy za ujawnieniem świata duchowego. Prawda jest taka, że nie ma nic do ujawnienia. Nie ma nic do odkrycia, ponieważ nie istnieje. Musimy ją zbudować z naszych relacji, z naszych skorygowanych cech.