Lekcja 29

Temat: Wprowadzenie do pojęcia "dziesiątki"

Wybran fragmenty ze źródeł

SLAJDY 2-4

Baal HaSulam, Wprowadzenie do nauki dziesięciu sefirot, punkt 4

"Jest rzeczywiście prawdą, że sam Stwórca kładzie rękę człowieka na dobrym losie, dając mu życie przyjemności i zadowolenia pośród cielesnego życia, które jest pełne cierpienia i bólu, i pozbawione wszelkiej treści. Człowiek z konieczności odchodzi od nich i ucieka, gdy widzi, nawet jeśli wydaje się to tylko przez szczeliny, spokojne miejsce, do którego może uciec z tego życia, które jest trudniejsze niż śmierć. Istotnie, nie ma większego położenia ręki człowieka przez Niego niż to.

A wybór człowieka dotyczy jedynie wzmocnienia. Jest tak dlatego, że z pewnością potrzebny jest tutaj wielki wysiłek i trud, zanim człowiek oczyści swoje ciało, aby mógł właściwie przestrzegać Tory i micwot, nie dla własnej przyjemności, lecz po to, aby przynieść zadowolenie swojemu Stwórcy, co nazywa się Lishma [dla Niej]. Tylko w ten sposób człowiek zostaje obdarzony życiem szczęścia i przyjemności, które przychodzą wraz z przestrzeganiem Tory.

Zanim człowiek dojdzie do tego oczyszczenia, z pewnością istnieje wybór, aby wzmacniać się na dobrej drodze wszelkimi środkami i sposobami. Człowiek powinien czynić wszystko, co znajdzie w swojej mocy, aż ukończy pracę oczyszczenia i nie upadnie pod swoim ciężarem w połowie drogi."

SLAJD 5

Tanya, Igeret Hakodesh, część 23

"W miejscu, gdzie jest dziesięć osób, istnieje już miejsce dla osadzenia się Szechiny [Boskości]. Mędrcy Miszny napisali: "Dziesięciu, którzy siedzą i studiują Torę, Szechina przebywa pośród nich", ponieważ "w tym jest cały człowiek"."

SLAJD 6

RABASH, artykuł nr 28 (1986), "Zgromadzenie nie jest mniejsze niż dziesięciu"

"Nasi mędrcy powiedzieli (Sanhedryn, 39): "W każdej dziesiątce jest Szechina."

Wiadomo, że Malchut nazywa się "dziesiątą". Wiadomo również, że otrzymujące Kli nazywa się także "sefirą Malchut", która jest dziesiątą sefirą, otrzymującą wyższe obfitości. Nazywa się ją "wolą otrzymywania", a wszystkie stworzenia wywodzą się wyłącznie z niej. Z tego powodu zgromadzenie nie jest mniejsze niż dziesięciu, ponieważ wszystkie cielesne gałęzie wywodzą się z wyższych korzeni. Dlatego zgodnie z zasadą "Nie ma światła, które nie miałoby dziesięciu sefirot", w cielesności coś nie jest uważane za zgromadzenie, które można uznać za ważne, jeśli nie ma tam dziesięciu mężczyzn, tak jak w wyższych stopniach."

SLAJD 7

Maor VaShemesh, VaYechi

"Istotą zgromadzenia jest to, aby wszyscy byli w jednej jedności i aby wszyscy szukali tylko jednego celu: odnaleźć Stwórcę. W każdej dziesiątce jest Szechina [Boskość]. Jest jasne, że jeśli jest więcej niż dziesięciu, wtedy jest większe objawienie Szechiny. Dlatego każdy powinien zgromadzić się ze swoim przyjacielem i przyjść do niego, aby usłyszeć od niego słowo o pracy Stwórcy i o tym, jak odnaleźć Stwórcę. Powinien anulować się przed swoim przyjacielem, a jego przyjaciel powinien uczynić to samo wobec niego, i tak powinni czynić wszyscy. Wtedy, gdy zgromadzenie odbywa się z tą intencją, "bardziej niż cielę chce ssać, krowa chce karmić", a Stwórca zbliża się do nich i jest z nimi."

SLAJDY 8-9

RABASH, artykuł nr 6 (1984), "Miłość przyjaciół 2"

"Jeśli kilka osób zbiera się razem z siłą, że warto porzucić miłość własną, lecz bez wystarczającej siły i ważności obdarzania, aby stać się niezależnymi, bez pomocy z zewnątrz, jeśli te osoby anulują się przed sobą nawzajem i wszystkie mają przynajmniej potencjalną miłość do Stwórcy, choć nie mogą jej utrzymać w praktyce, wtedy przez to, że każdy dołącza do społeczeństwa i anuluje się przed nim, stają się jednym ciałem.

Na przykład, jeśli w tym ciele jest dziesięć osób, ma ono dziesięć razy większą siłę niż jedna osoba.

Istnieje jednak warunek: kiedy się zbierają, każdy z nich powinien myśleć, że przyszedł teraz w celu anulowania miłości własnej. Oznacza to, że nie będzie teraz rozważał, jak zaspokoić swoją wolę otrzymywania, lecz będzie myślał, na ile to możliwe, jedynie o miłości do innych. Jest to jedyny sposób, aby nabyć pragnienie i potrzebę nabycia nowej właściwości, zwanej "wolą obdarzania".

A od miłości przyjaciół człowiek może dojść do miłości do Stwórcy, co oznacza pragnienie przyniesienia zadowolenia Stwórcy."

SLAJD 10

Baal HaSulam, List 47

"...Pozwólcie, że przypomnę wam o ważności miłości przyjaciół mimo wszystko w tym czasie, ponieważ od tego zależy nasze prawo do istnienia i według tego mierzy się nasz bliski sukces.

Dlatego odwróćcie się od wszystkich wyobrażonych zajęć i skierujcie swoje serca ku myślom oraz obmyślaniu właściwych sposobów, aby naprawdę połączyć wasze serca w jedno, tak aby słowa "Kochaj swego przyjaciela jak siebie samego" dosłownie spełniły się w was, gdyż werset nie wychodzi poza swoje dosłowne znaczenie, a zostaniecie oczyszczeni przez myśl miłości, która pokryje wszystkie przestępstwa. Wypróbujcie mnie w tym i zacznijcie naprawdę łączyć się w miłości, a wtedy zobaczycie: "podniebienie poczuje smak"."

SLAJD 11

RABASH, artykuł nr 7 (1984), "Według tego, co wyjaśniono odnośnie do "Kochaj swego przyjaciela jak siebie samego""

"Ci, którzy chcą przestrzegać zasady "Kochaj swego przyjaciela jak siebie samego". Ich jedyną intencją jest wyjść z miłości własnej i przyjąć inną naturę, miłość do innych. I chociaż jest to micwa [przykazanie], którą należy przestrzegać, i człowiek może zmusić się do jej przestrzegania, miłość jest jednak czymś, co jest dane sercu, a serce z natury się z tym nie zgadza. Co więc człowiek może zrobić, aby miłość do innych dotknęła serca?"

SLAJDY 12-13

RABASH, List 40

"Każdy prezent, który daje swojemu przyjacielowi, jest jak kula, która robi wgłębienie w kamieniu. I chociaż pierwsza kula tylko zarysowuje kamień, gdy druga kula uderza w to samo miejsce, robi już nacięcie, a trzecia robi otwór.

I przez kule, które wystrzeliwuje wielokrotnie, otwór staje się wgłębieniem w kamiennym sercu jego przyjaciela, gdzie gromadzą się wszystkie prezenty. A każdy prezent staje się iskrą miłości, aż wszystkie iskry miłości zgromadzą się we wgłębieniu kamiennego serca i staną się płomieniem.

Różnica między iskrą a płomieniem polega na tym, że tam, gdzie jest miłość, istnieje jawne objawienie, to znaczy objawienie wszystkim ludziom, że płonie w nim ogień miłości. A ogień miłości spala wszystkie wykroczenia, które człowiek napotyka po drodze."

SLAJDY 14-15

RABASH, List 40

"Poprzez tarcie serc, nawet tych najmocniejszych, każdy wydobędzie ciepło ze ścian swojego serca, a ciepło rozpali iskry miłości, aż uformuje się odzienie miłości. Wtedy obaj zostaną przykryci jednym kocem, co oznacza, że jedna miłość otoczy i obejmie ich obu, jak wiadomo, że Dwekut [przylgnięcie] jednoczy dwoje w jedno.

A kiedy człowiek zaczyna odczuwać miłość swojego przyjaciela, radość i przyjemność natychmiast zaczynają się w nim budzić, ... Miłość jego przyjaciela do niego jest dla niego czymś nowym, ponieważ zawsze wiedział, że tylko on troszczy się o swoje własne dobro. Lecz w chwili, gdy odkrywa, że jego przyjaciel troszczy się o niego, budzi to w nim niezmierną radość i nie może już troszczyć się o siebie, ponieważ człowiek może trudzić się tylko tam, gdzie odczuwa przyjemność. A ponieważ zaczyna odczuwać przyjemność w troszczeniu się o swojego przyjaciela, naturalnie nie może myśleć o sobie."

SLAJD 16

Baal HaSulam, Shamati, artykuł nr 225, "Wzniesienie siebie"

"Człowiek nie może wznieść siebie ponad swój krąg. Dlatego musi czerpać ze swojego otoczenia i nie ma innego sposobu, jak tylko przez Torę i dużo pracy. Dlatego jeśli człowiek wybiera dla siebie dobre otoczenie, oszczędza czas i wysiłki, ponieważ jest przyciągany zgodnie ze swoim otoczeniem."