Lekcja 9. „Nie ma nikogo poza Nim” - Studiowanie tekst kabalistycznego
Zagłębiamy się w autentyczny tekst kabalistyczny Baal HaSulama, badając głęboką koncepcję, że wszystko pochodzi od Stwórcy i że każdy aspekt rzeczywistości podlega tej zasadzie. Zrozum głębsze znaczenie zjednoczenia ze Stwórcą i jak to zrozumienie może zmienić nasze postrzeganie życia i rozwój duchowy.
Eksperymentalne czytanie autentycznego tekstu kabalistycznego „Nie ma nikogo poza Nim” z książki "Szamati" autorstwa rava Jehuda Leib HaLevi Aszlag (Baal HaSulam).
Pytania:
- Jakie są zasady pracy wewnętrznej według autentycznej Kabały?
- Jak radzić sobie z wyzwaniami i złożonymi sytuacjami w życiu oraz jak budować prawidłową relację między sobą a rzeczywistością duchową zgodnie z mądrością autentycznej Kabały?
Kluczowe punkty
- Stwórcy nie można zrozumieć bez odczuwania Go.
- Atzmuto (Jego Istota) jest pierwotnym źródłem i nie można jej osiągnąć.
- Odczuwamy Stwórcę jako dobre i prawdziwe połączenie między nami, ponieważ słowo „Stwórca” pochodzi od „przyjdź i zobacz”.
- Stwórca jest siłą dawania (obdarowywania). Zgodnie z prawem równoważności formy, aby Go odczuwać, musimy nabyć Jego cechy. Jak możemy wyrazić i zbadać naszą zdolność do dawania (obdarowywania)? Tylko poprzez społeczeństwo.
- W żadnym wypadku nie tworzymy żadnego obrazu. Jest to największy błąd. W momencie, gdy tworzymy zewnętrzny obraz, natychmiast schodzimy do poziomu bałwochwalstwa.
Nie ma nikogo innego poza Nim – kolejność działań
- Wszystko kojarz z Nim.
- Dobry i życzliwy: tylko dobro pochodzi od Niego – intencja „aby otrzymać” ukrywa przede mną Jego dobro.
- Weryfikacja: gdzie jestem w stosunku do sytuacji, do której Stwórca chce mnie doprowadzić. Myśl, że nie ma nikogo innego poza Nim, wyciąga człowieka ze stanu nieświadomości do stanu świadomości i pozwala mu sprawdzić swoją sytuację w stosunku do celu stworzenia oraz zbudować prośbę o korektę intencji.
Lekcja 9. „Nie ma nikogo innego poza Nim”
Studiowanie tekstu kabalistycznego
Slajdy 2-3
Przesłane przez Rav Dr. Michaela Laitmana
Wśród książek i rękopisów, które studiował mój nauczyciel Rav Baruch Shalom Halevi Ashlag (Rabash), najstarszy syn Baal Haslama, który podążał jego śladami, znajdował się specjalny zeszyt, na którym napisano pismem mojego nauczyciela: „Słyszałem”.
Nigdy nie rozstawał się z tym zeszytem, zabierał go ze sobą wszędzie i wielokrotnie do niego zaglądał.
Leżąc na łożu śmierci, późną nocą, wręczył mi zeszyt i powiedział: „Weź zeszyt i studiuj go”. Wczesnym rankiem następnego dnia, kiedy stałem przy jego łóżku, nie było go już wśród nas.
Notatnik zawiera zbiór esejów Baala Hasulama, które Rabash spisał z ust swojego ojca zaraz po tym, jak je wypowiedział. Ze względu na ich wyjątkowość zachowaliśmy styl języka mówionego użytego w artykułach, który Rabash chłonął łapczywie i na którym zbudował fundamenty swoich nauk.
Slajd 4
Oryginalna strona z notesu „Shamati” Rabasza
Slajdy 5-10
Baal HaSulam, "Szamati", art 1, „Nie ma nikogo poza Nim”
„I napisano: „Nie ma nikogo poza Nim”. Oznacza to, że nie ma na świecie żadnej innej siły, która miałaby możliwość przeciwstawienia się Jemu. I z Jego woli wynika to, co widzimy, że istnieją na świecie rzeczy zaprzeczające wyższej rzeczywistości.
Uważa się to za korektę zwaną „lewa odrzuca, a prawa przyciąga”, co oznacza, że to, co odrzuca lewa strona, jest uważane za korektę. Oznacza to, że istnieją na świecie rzeczy, które od początku mają na celu odwrócenie człowieka od właściwej drogi i przez które zostaje on odrzucony od Kedusza [świętości].
Korzyścią płynącą z odrzucenia jest taka, że dzięki niej człowiek odczuwa całkowitą potrzebę i pragnienie pomocy Stwórcy, ponieważ widzi, że w przeciwnym razie jest zgubiony; nie tylko nie robi postępów w pracy, ale nawet widzi, że się cofa.
A ten, kto zawsze czuje, że to, co rozbite, jest większe niż całość, co oznacza, że jest znacznie więcej upadków niż wzlotów, i nie widzi końca tych stanów, pozostanie na zawsze poza świętością, ponieważ widzi, że trudno mu jest nawet w najmniejszym stopniu ją przestrzegać, chyba że pokona to ponad rozumem. Ale nie zawsze może to pokonać, więc co będzie na końcu?
Wtedy dochodzi do wniosku, że nikt nie może mu pomóc oprócz samego Stwórcy. To sprawia, że z głębi serca prosi Stwórcę, aby otworzył jego oczy i serce i naprawdę zbliżył go do wiecznego Dvekut [przylgnięcie] ze Stwórcą.
Ten, kto twierdzi, że istnieje inna siła na świecie, mianowicie Klipot [skorupy], znajduje się w stanie „służenia innym bogom”. Niekoniecznie to myśl o herezji jest grzechem, ale jeśli uważa on, że istnieje inna władza i siła poza Stwórcą, popełnia grzech.
Slaid 11
„Należy wierzyć, że „nie ma nikogo poza Nim”, że Stwórca robi wszystko. Innymi słowy, jak powiedział Baal HaSulam, przed każdym działaniem należy powiedzieć, że człowiekowi dano tylko wybór, ponieważ „Jeśli ja nie jestem dla siebie, to kto jest dla mnie?” […] Jednak po fakcie należy powiedzieć, że wszystko jest prywatną Opatrznością, i że nie robi się nic samodzielnie”.
RABASZ „Dlaczego Tora nazywana jest „środkową linią” w pracy? - 2”
Slaid 12
„Nawet jeśli widzimy, że Tora składa się z dwóch części – pierwszej, dotyczącej przykazań między człowiekiem a Stwórcą, i drugiej, dotyczącej przykazań między człowiekiem a człowiekiem - obie one są jednym i tym samym. Oznacza to, że ich praktykowanie i pożądany cel są jednym: Liszma. Nie ma znaczenia, czy ktoś pracuje dla swojego przyjaciela, czy dla Stwórcy, ponieważ w istocie stworzonej od urodzenia wyryte jest, że wszystko, co pochodzi od innego, wydaje się puste i nierealne”.
Baal HaSulam „Miłość Boga i miłość człowieka”
Slaid 13
Podsumowanie:
- Stwórcy nie można zrozumieć bez odczuwania Go.
- Acmuto (Jego Istota) jest pierwotnym źródłem i nie można Go osiągnąć.
- Odczuwamy Stwórcę jako dobre i prawdziwe połączenie między nami, ponieważ słowo „Stwórca” pochodzi od „Przyjdź i Zobacz”.
- Stwórca jest siłą dawania (obdarowywania). Zgodnie z prawem równoważności formy, aby Go poczuć, musimy nabyć Jego cechy. Jak możemy wyrazić i zbadać naszą zdolność do dawania (obdarowywania)? — Tylko poprzez społeczeństwo.
- W żadnym wypadku nie tworzymy żadnego obrazu. Jest to największy błąd. W momencie, gdy tworzymy zewnętrzny obraz, natychmiast schodzimy do poziomu bałwochwalstwa.