Zohar - Het Geheim van Openbaring - Bnei Baruch Kabbalah Academie

<- Terug Video's

Zohar - Het Geheim van Openbaring

June 06

06:05 AM

Het Boek van de Zohar is zowel het meest mysterieuze als het meest betekenisvolle boek van de Kabbalah. In de afgelopen jaren is het steeds duidelijker geworden dat, hoewel het negentien eeuwen geleden werd geschreven, het ware doel ervan voor onze tijd is. Rav Yehuda Ashlag (Baal HaSulam) onthulde zijn wijsheid aan ons, wat weer nieuw leven blies in wat lang in onze harten was vergeten. Deze film is geproduceerd door de Bnei Baruch Kabbalah Academy. Rav Yehuda Ashlag (Baal HaSulam) heeft zijn wijsheid aan ons onthuld, en daarmee opnieuw aangewakkerd wat lang vergeten was in onze harten. Deze film is geproduceerd door de Bnei Baruch Kabbalah Academy.

SAMENVATTING FEEDBACK TRANSCRIPTIE TIJDLIJN DOWNLOADEN

Het was honderden jaren verborgen, ver van menselijke ogen. Het Boek van de {Zohar}.

Ze dachten aan ons terwijl ze schreven. Ons.

2e eeuw CE.

Klein Judea kreunt onder de heerschappij van Rome. De tweede Tempel, het fundament van de Joodse natie, ligt in puin. En toch is de Joodse geest sterk.

De strijders van Bar Kochva vochten dapper en fel.

Het machtige Romeinse leger dat de helft van de wereld veroverde, ontdekt plotseling dat het machteloos is tegen hen. Maar uiteindelijk is het veel te sterk.

De opstand wordt bruut onderdrukt. En om de geest van de mensen volledig te breken, bevelen ze om de grote meester, Rabbi Akiva, ter dood te brengen.

Hij brengt zijn laatste dagen door in het gezelschap van zijn vijf discipelen, vijf van de duizenden.

Hij had een enorme school.

24.000 studenten van Rabbi Akiva worden gedood door ongegronde haat.

Ze vielen van de graad van liefde voor elkaar in een donkere wereld van afgunst, trots en egoïsme. En ze verdwijnen.

Rabbi Akiva weet dat hij op het punt staat te sterven, en hij geeft zijn laatste les aan zijn overgebleven discipelen. Rabbi Shimon Bar Yochai, Rashbi, is een van hen.

Rashbi was een grote wijze met een speciale band met de Schepper, maar in werkelijkheid wilde hij slechts één ding: deze wereld met al zijn problemen en lijden naar een toestand van perfectie, harmonie en liefde voor de Schepper tillen. En daarom waren de Romeinen bang voor hem. Hij straalde de geest van vrijheid uit.

Eerst executeerden ze zijn leraar, Rabbi Akiva, en kort daarna kwamen ze achter hem en zijn zoon Eliezer aan om hen te doden. Maar ze waren te laat.

Vader en zoon verdwenen in de bergen en bossen van Opper-Galilea.

Hier begint het verhaal over het Boek van de {Zohar}.

In het noorden van het land Israël, tussen de bossen en bergpaden, nabij het dorp Peki’in. Daarin verschuilt zich een kleine grot. Het kon nauwelijks twee mensen herbergen.

Deze grot werd het toevluchtsoord voor Rabbi Shimon en zijn zoon Eliezer gedurende 13 jaar.

Om te overleven, aten ze van de johannesbroodboom en dronken ze water uit een nabijgelegen beek.

Hun belangrijkste levensonderhoud was echter spiritueel.

Juist in deze donkere en vochtige grot ontdekken ze de harmonie van het universum. De verenigende liefde die heerst over de wereld. De Schepper.

Ze realiseerden zich dat het doel van ieders leven op deze planeet is om de Schepper te onthullen.

Bovendien realiseerden ze zich dat ze een speciale persoonlijke missie hadden: een boek te schrijven dat elke stap beschrijft naar de Schepper. Hoe een persoon de hogere kracht van de natuur kan bereiken.

Nu, hoe kon het dat twee voortvluchtigen die aan executie waren ontsnapt, verondersteld werden een boek te schrijven?

Toen, onverwachts, stierf Caesar, de Romeinse keizer. Kort daarna werden Rabbi Shimon en Rabbi Eliezer geïnformeerd dat hun executie was geannuleerd.

Ze konden eindelijk de grot verlaten. Ze kwamen eruit met één gedachte: het boek moest onmiddellijk geschreven worden. En daar was een goede reden voor.

Hun volk stond op het punt een 2.000 jaar lange ballingschap in te gaan, en het Boek van de {Zohar} moest daarvoor gereed zijn.

Het Boek van de {Zohar} zou hier in deze grot worden geschreven door Rabbi Shimon en zijn negen discipelen. Maar eerst moesten ze de grot betreden.

Het lijkt misschien niet veel te betekenen. Waarom konden ze niet gewoon beginnen met schrijven als dat was wat ze moesten doen?

Maar er was een strikte voorwaarde. Het boek moest vanuit één hart worden geschreven.

Het betekende dat tien Kabbalisten als één auteur moesten worden.

Hoe konden ze dat doen? Moesten ze een soort verbond tekenen?

Hoe konden ze hun individuele ego's en trots vernietigen om als één te versmelten?

En toch, het was inderdaad een strikte voorwaarde.

Stel je voor, het was dezelfde voorwaarde die het volk van Israël ontving toen de Torah aan hen werd gegeven op de berg Sinaï.

En toen moesten Rashbi en zijn discipelen zich eraan houden.

Wetende dat ze de missie hadden om het heilige boek te schrijven, en wat er van hen werd verwacht tijdens het proces, tekenden ze een broederlijk verbond.

Na het tekenen van het verbond betraden ze de grot. Het was alsof ze de ruimte in gingen. En ieder van hen had een specifieke rol in deze missie.

Dit zijn de namen van de auteurs van het Boek van de {Zohar}:

Rabbi Shimon Bar Yochai
Rabbi Eliezer,
Rabbi Yossi Bar Yaakov,
Rabbi Aba,
Rabbi Yehuda,
Rabbi Itzhak,
Rabbi Hezekiah,
Rabbi Hiya,
Rabbi Yossi,
en Rabbi Isa.

Het is nauwelijks verrassend dat ze zich grondig moesten voorbereiden om het boek te schrijven. Zelfs het schrijven van de eerste letter, het aanbrengen van een pen op perkament, kostte uren, dagen en maanden van voorbereiding.

En ze schreven in het Boek van de {Zohar}: “Hoe goed en hoe aangenaam is het om broeders samen in eenheid te laten leven.” Inderdaad, aanvankelijk voelden ze zich allemaal als broeders.

“Dit zijn de vrienden terwijl ze zitten samen en niet gescheiden zijn van elkaar.”

En plotseling...

Aanvankelijk lijken ze op mensen in oorlog die elkaar wensen te doden. Een minuut waren ze broeders die van elkaar hielden en elkaar begrepen, en plotseling haatten ze elkaar zo erg dat ze klaar waren om elkaar volledig te vernietigen.

Hoe kon dat? Dit is precies waarom ze het broederlijke verbond tekenden, om het te herinneren in de donkere tijd van haat.

Rashbi wist het. Zij wisten het allemaal. Om het Boek van de {Zohar} te schrijven, moesten ze de kloof aangaan die hen verdeelde, die hen verscheurde en die hen elkaars vijand maakte. Het is omdat ze moesten doorgaan wat de wereld in de toekomst zou doormaken. Ze moesten haat ervaren, het tot in hun kern voelen, om er bovenuit te stijgen. En terugkeren naar broederlijke liefde.

“Dan keren ze terug naar broederlijke liefde.” Maar dat gebeurde niet meteen. Ze wisten al wie de haat aanwakkerde en waarom hij het deed. Dus zij wendden zich tot hem, tot de Schepper, en vroegen hem om hulp.

“De Schepper luistert naar hun woorden en hij heeft tevredenheid en vreugde met hen.”

De Schepper bedekt alle misdaden met liefde.

Zo werd de Schepper voor hen geopenbaard als de kracht die hen verenigde. Het gaf hen de kracht om te schrijven.

De auteurs van het Boek van de {Zohar} schreven het alleen wanneer ze zich verhieven uit hun dieptepunten. Boven de afgrond die hen scheidde. Alleen dan raakte de pen het perkament en kwamen de letters en de woorden tevoorschijn. De magische lijnen van het goddelijke boek.

“De wijsheid die men moet kennen... Om te weten en het geheim van de ziel te observeren. Wat is de ziel in hem? Waar komt het vandaan en waarom komt het in dit lichaam, dat een verderfelijke druppel is die vandaag hier is, en morgen in het graf? Om de wereld te kennen waarin men is, en waarvoor de wereld zal worden gecorrigeerd. Om te kijken naar de verheven geheimen van de bovenwereld en zijn meester te kennen. En men observeert dat alles vanuit de geheimen van de {Torah}.”

Ze schreven vanuit de hoogte van liefde, vanuit de hoogte van het volledige bereiken van de Schepper. Het was onmogelijk om anders te schrijven. De energie, de verenigende kracht die ze in het Boek van de {Zohar} stopten, kan verenigen wat niet verenigd kan worden.

Ze dachten aan ons terwijl ze schreven. Ons. Mensen vandaag die elkaar bestrijden en haten, ze wisten dat onze tijd een tijd zou zijn van eindeloze oorlogen, waar familieleden vijanden zouden worden en haat de wereld zou regeren.

Ze wisten dat we zouden proberen de achteruitgang te stoppen, maar we zouden falen, in wanhoop vallen en uiteindelijk om hulp vragen. Dan zou de tijd komen voor het Boek van de {Zohar}. Het was bedoeld als een gebruiksaanwijzing voor hoe boven het kwaad uit te stijgen.

Maar totdat we een doodlopende weg bereiken, kan het boek niet worden onthuld. Totdat we beseffen dat we gevangen zijn door ons ego en willen ontsnappen uit die slavernij, moet het boek verborgen blijven. Daarom kozen ze Rabbi Aba om het boek te schrijven.

Alleen Rabbi Aba wist hoe hij spirituele kennis moest verhullen zodat het niet voortijdig zou worden gebruikt. Rabbi Aba volbracht zijn taak om de spirituele kracht te verhullen. De rollen waarin het boek werd geschreven, werden goed verborgen door zijn auteurs. Het was honderden jaren verborgen, ver van menselijke ogen, wachtend op het moment van zijn openbaring.

Toen begon het plotseling op verschillende plaatsen in de wereld op te duiken. Enkele van zijn rollen zouden verschijnen op de oosterse markt in Jeruzalem in de 9e eeuw en in Spanje in de 12e eeuw, en daarna in Safed, Istanboel, Egypte en Praag 2000 jaar later.

Het Boek van de {Zohar} bereikte de handen van de grote Kabbalist Yehuda Ashlag, die er een volledige commentaar op schreef. Hij noemde het "De {Sulam} Commentaar".

Sulam betekent 'ladder' in het Hebreeuws, als een ladder die leidt naar het licht dat het boek vult. Hij legde uit hoe zijn kracht te gebruiken.

Kabbalisten hebben vier voorwaarden vastgesteld.

1. De eerste voorwaarde:

Probeer de {Zohar} niet te begrijpen met je intellect. Je leest de {Zohar} met je hart. Het is niet bedoeld voor intellectuele kennis. Het is bedoeld om ons te helpen veranderen.

2. De tweede voorwaarde:

Het boek van de {Zohar} gaat niet over deze wereld. De verhalen van de {Zohar} zijn geen verhalen, en zijn namen zijn geen namen van mensen, plaatsen of dingen. De {Zohar} schrijft over de innerlijke toestanden die we doormaken wanneer we het boek van binnenuit ervaren.

3. De derde voorwaarde:

De {Zohar} bevat het licht dat ons verandert - als we willen veranderen. Als we niet willen worden verbrand door onze eigen haat, en als we niet willen worden gecontroleerd door onze ego's, dan trekken we, in overeenstemming met de mate van dit verlangen, wanneer we het boek lezen, het licht dat erin zit aan en het zuivert onze ziel.

4. De vierde voorwaarde:

Als één man met één hart.

Dit is hoe tien Kabbalisten het Boek van de {Zohar} schreven. We zouden het op dezelfde manier moeten lezen.

Dus waar wachten we op? Waar hopen we op? Hier is het. Het Boek van de {Zohar}.

Het ligt recht voor ons. Laten we het openen en ons verbinden met de geheime kracht die erin huist. We zullen voelen wat zij voelden. Geluk, eenheid en adhesie met de hogere kracht.

Dat is waar het Boek van de Zohar over gaat. Dat is zijn geheim. Vandaag zijn we klaar om het te ontdekken.