Les 22-26. De eerste restrictie [Tzimtzum Aleph] en het scherm [Masach]

Geselecteerde fragmenten uit "Voorwoord tot de Wijsheid van Kabbalah" door Baal HaSulam

13) Het zit zo dat lichamelijke objecten van elkaar worden gescheiden door afstand in locatie, terwijl spirituele zaken van elkaar worden gescheiden door het verschil in vorm tussen hen. Dit is ook in onze wereld terug te vinden. Bijvoorbeeld, wanneer twee mensen gelijke opvattingen delen, mogen zij elkaar graag en veroorzaakt de afstand tussen hun locaties er niet voor dat ze vervreemd van elkaar raken.

Omgekeerd, wanneer hun opvattingen ver uit elkaar liggen, haten ze elkaar en zal nabijheid in locatie hen niet dichter bij elkaar brengen. Zo verwijdert het verschil in vorm in hun opvattingen hen van elkaar, en brengt de overeenkomst in vorm hen dichter bij elkaar. Als bijvoorbeeld iemands aard het complete tegenovergestelde is van de ander, zijn ze zo ver van elkaar als het oosten van het westen.

Evenzo zijn alle zaken van nabijheid en afstand, vereniging en eenheid die zich in spiritualiteit ontvouwen, niets anders dan maten van verschil in vorm. Ze raken van elkaar gescheiden volgens hun mate van verschil in vorm en raken aan elkaar gehecht volgens hun mate van gelijkheid in vorm.

Toch moet je begrijpen dat hoewel de wil om te ontvangen een verplichte wet is in het schepsel, aangezien het de essentie is van het schepsel en het juiste vat voor het ontvangen van het doel van de gedachte van de schepping, het hem toch volledig scheidt van de Emanator, omdat er een verschil in vorm is tot aan het punt van tegengesteldheid tussen hemzelf en de Emanator. Dit komt omdat de Emanator volledige schenking is zonder een greintje ontvangst, en het schepsel volledige ontvangst zonder een greintje schenking. Dus, er is geen grotere tegenstelling in vorm dan deze. Hieruit volgt dat deze tegenstelling in vorm het noodzakelijkerwijs scheidt van de Emanator.

14) Om de schepsels te redden van deze enorme scheiding, vond de eerste restrictie plaats, waarbij fase vier werd afgescheiden van de overige Partzufim [meervoud van Partzuf] van Kedusha [Heiligheid] zodat die grote mate van ontvangst een lege ruimte bleef zonder enig licht, aangezien alle Partzufim van Kedusha ontstonden met een scherm opgericht in hun vat van Malchut zodat zij geen licht zouden ontvangen in deze fase vier. Toen, toen het hogere licht werd uitgebreid en geprojecteerd naar het emanatie-wezen, wees dit scherm het af. Dit wordt beschouwd als een botsing tussen het hogere licht en het scherm, waardoor gereflecteerd licht van beneden naar boven wordt opgewekt, en zo de tien Sefirot van het hogere licht bekleed.

Dat deel van het licht dat werd afgewezen en teruggestuurd heet gereflecteerd licht. Terwijl het het hogere licht bekleedt, wordt het een vat voor het ontvangen van het hogere licht in plaats van fase vier, want daarna werd het vat van Malchut uitgebreid naar de maat van het gereflecteerde licht — het afgewezen licht — dat oprees en het hogere licht van beneden naar boven bekleedde, en ook van boven naar beneden werd uitgebreid. Zo werden de lichten bekleed in de vaten binnen dat gereflecteerde licht.

Dit is de betekenis van de Rosh [hoofd] en Guf [lichaam] in elke graad. De koppeling door de inslag van het hogere licht in het scherm doet gereflecteerd licht van beneden naar boven opstijgen en kleedt de tien Sefirot van het hogere licht in de vorm van de tien Sefirot van de Rosh, wat betekent de wortels van de vaten, omdat er daar geen daadwerkelijke bekleding kan zijn.

Vervolgens, als Malchut zich uitbreidt met dat gereflecteerde licht van boven naar beneden, eindigt het gereflecteerde licht en wordt het tot vaten voor het hogere licht. Op dat moment is er bekleding van de lichten in de vaten, en dit wordt de Guf van die graad genoemd, dat wil zeggen, complete vaten.

15) Zo werden er nieuwe vaten gemaakt in de Partzufim van Kedusha in plaats van fase vier na de eerste beperking. Ze werden gemaakt van het gereflecteerde licht van de koppeling door de inslag in het scherm.

We moeten dit gereflecteerde licht en hoe het een ontvangend vat werd goed begrijpen, want aanvankelijk was het slechts licht dat was afgewezen van ontvangst. Zo dient het nu in een tegenovergestelde rol van zijn eigen essentie.

Ik zal dat uitleggen met een allegorie uit het leven. De aard van de mens is om de eigenschap van schenken te waarderen en te verkiezen, en om ontvangst van zijn vriend te verachten en te verafschuwen. Vandaar, wanneer iemand bij een vriend op bezoek komt en hij [de gastheer] hem uitnodigt voor een maaltijd, zal hij [de gast] weigeren, zelfs als hij erg hongerig is, omdat het in zijn ogen vernederend is om een gift van zijn vriend te ontvangen.

Toch, wanneer zijn vriend genoeg aandringt tot het duidelijk wordt dat hij zijn vriend een groot plezier zou doen door te eten, stemt hij toe om te eten omdat hij niet langer het gevoel heeft dat hij een gift ontvangt en dat zijn vriend de gever is. Integendeel, hij [de gast] is de gever, door zijn vriend een plezier te doen door dit goede van hem te ontvangen.

Zo zie je dat, hoewel honger en eetlust vaten van ontvangst zijn die bestemd zijn voor eten, en die persoon voldoende honger en eetlust had om de maaltijd van zijn vriend te ontvangen, hij toch vanwege de schaamte niets kon proeven. Maar naarmate zijn vriend aandrong en hij hem afwees, begonnen er nieuwe vaten voor het eten in hem te ontstaan, aangezien de kracht van het aandringen van zijn vriend en de kracht van zijn eigen afwijzing, naarmate ze zich opstapelden, uiteindelijk optelden tot een voldoende maat die de mate van ontvangst omvormde tot een mate van schenken.

Uiteindelijk zag hij dat hij door te eten zijn vriend een groot plezier zou doen en grote tevredenheid zou brengen. In die toestand werden er nieuwe vaten van ontvangst geboren om de maaltijd van zijn vriend te ontvangen. Nu wordt het beschouwd dat zijn kracht van afwijzing het essentiële vat is geworden waarin hij de maaltijd ontvangt, en niet de honger en eetlust, hoewel dit eigenlijk de gebruikelijke vaten van ontvangst zijn.

16) Uit bovenstaande allegorie tussen twee vrienden kunnen we de kwestie van koppelen door de inslag en het gereflecteerde licht dat daarbij opkomt begrijpen, dat dan nieuwe ontvangende vaten wordt voor het hogere licht in plaats van fase vier. We kunnen het hogere licht, dat het scherm raakt en zich wil uitbreiden tot fase vier, vergelijken met de smeekbede om te eten, omdat het bovenste licht, net als de wens van de vriend dat hij de maaltijd aanneemt, verlangt zich uit te breiden naar de ontvanger. En het scherm, dat het licht raakt en het afweert, kan worden vergeleken met de afwijzing van de vriend en diens weigering de maaltijd te ontvangen, omdat hij zijn gunst afwijst.

Net zoals je hier ziet dat precies de weigering en afwijzing zijn omgekeerd en geschikte vaten zijn geworden om de maaltijd van zijn vriend te ontvangen, zo kun je je voorstellen dat het gereflecteerde licht dat opkomt door de botsing van het scherm en zijn afwijzing van het hogere licht nieuwe ontvangende vaten zijn geworden voor het hogere licht in plaats van fase vier, die diende als ontvangend vat vóór de eerste beperking.

Dit werd echter alleen vastgesteld in de Partzufim van Kedusha van ABYA, niet in de Partzufim van de omhulsels, en in deze wereld, waar fase vier zelf als ontvangend vat wordt beschouwd. Vandaar dat zij gescheiden zijn van het bovenste licht, omdat het verschil in vorm in fase vier hen scheidt. Om die reden worden de omhulsels als slecht en dood beschouwd, daar ze door de wil om te ontvangen in hen gescheiden zijn van het Leven der Levens, zoals beschreven staat in punt 13.

Vijf Fasen in het Scherm

18) Nu zullen we de vijf fasen in het scherm toelichten waardoor de niveaus veranderen tijdens de koppeling door inslag die wordt uitgevoerd met het hogere licht. Ten eerste moeten we goed begrijpen dat hoewel fase vier werd uitgesloten als ontvangend vat voor de tien Sefirot na de beperking, en het gereflecteerde licht dat vanuit het scherm oprijst via de koppeling door de inslag het ontvangende vat werd in plaats daarvan, het het gereflecteerde licht met zijn kracht van ontvangst moet begeleiden. Was dat er niet geweest, dan zou het gereflecteerde licht niet geschikt zijn geweest als ontvangend vat.

Dit moet je ook begrijpen aan de hand van de allegorie in punt 15. We toonden daar aan dat de kracht om de maaltijd af te wijzen en te weigeren het ontvangende vat werd in plaats van de honger en eetlust. Dit is omdat honger en eetlust, de gebruikelijke vaten van ontvangst, in dit geval niet als vaten van ontvangst konden dienen vanwege de schaamte en vernedering van het ontvangen van een gift van een vriend. Alleen de kracht van afwijzing en weigering zijn als vaten van ontvangst opgetreden in hun plaats, want door afwijzing en weigering is ontvangst veranderd in schenken en heeft hij zo geschikte ontvangende vaten gekregen om de maaltijd van zijn vriend te ontvangen.

Toch kan men niet zeggen dat hij de gebruikelijke vaten van ontvangst — namelijk de honger en de eetlust — niet meer nodig heeft, want het is duidelijk dat zonder eetlust hij de wens van zijn vriend niet zal kunnen vervullen en hem tevredenheid zal kunnen brengen door bij hem te eten. Maar het punt is dat de honger en eetlust, die in hun gewone vorm verboden waren als vaten van ontvangst, nu door de krachten van afwijzing en weigering een nieuwe vorm hebben gekregen — ontvangst om te schenken. Hiermee is de vernedering omgezet in eer.

Het blijkt dat de gebruikelijke vaten van ontvangst nog steeds even actief zijn als tevoren, maar een nieuwe vorm hebben verkregen. Hieruit zul je ook begrijpen dat het waar is dat fase vier verboden is als vat voor het ontvangen van de tien Sefirot vanwege haar grofheid, wat het verschil in vorm betekent met de Gever, wat afscheidt van de Gever. Maar door het oprichten van het scherm in fase vier, dat het hogere licht slaat en afstoot, is haar vorige, gebrekkige vorm veranderd en heeft zij een nieuwe vorm gekregen, genaamd gereflecteerd licht, zoals de verandering van de vorm van ontvangst in schenken in de bovengenoemde allegorie.

De inhoud van haar oorspronkelijke vorm werd daar niet veranderd. Ook nu eet men niet zonder eetlust. Evenzo is alle grofheid, dat is de kracht van ontvangst die zich in fase vier bevond, nu doorgedrongen in het gereflecteerde licht; daarom is het gereflecteerde licht geschikt geworden als ontvangend vat.

Daarom moeten we altijd twee krachten in het scherm onderscheiden:

De eerste is hardheid, de kracht in het scherm die het hogere licht afwijst.

De tweede is grofheid, dat is de mate van wil om te ontvangen vanuit fase vier die in het scherm is opgenomen. Door de koppeling door de inslag met de kracht van de hardheid daarin, is haar grofheid getransformeerd tot verfijning, dat wil zeggen de omkering van ontvangen in schenken.

Deze twee krachten in het scherm werken in vijf fasen: de vier fasen HB TM en hun wortel, genaamd Keter.

21) Je weet al dat in het algemeen de substantie van het scherm hardheid wordt genoemd, wat betekent dat het iets zeer hards is, dat niet toestaat dat iets zijn grens binnendringt. Op dezelfde manier laat het scherm geen enkel hoger licht door naar Malchut, dat fase vier is. Daarom wordt aangenomen dat het scherm de volledige mate van licht tegenhoudt en afstoot die het vat van Malchut zou moeten bekleden.

Ook is duidelijk gemaakt dat die vijf fasen van grofheid in fase vier opgenomen zijn in het scherm en zich voegen bij zijn mate van hardheid. Vandaar dat er vijf soorten koppeling door het inslaan worden onderscheiden in het scherm, overeenkomend met de vijf maten van grofheid erin: Een koppeling door het inslaan op een compleet scherm met alle niveaus van grofheid wekt voldoende gereflecteerd licht op om alle tien de Sefirot te bekleden, tot het niveau van Keter. Een koppeling door het inslaan op een scherm dat de grofheid van fase vier mist, en alleen de grofheid van fase drie bevat, wekt voldoende gereflecteerd licht op om de tien Sefirot alleen tot het niveau van Hochma te bekleden, zonder Keter. En als het alleen de grofheid van fase twee heeft, neemt het gereflecteerde licht af en volstaat het slechts om de tien Sefirot tot het niveau van Bina te bekleden, zonder Keter en Hochma. Als het alleen de grofheid van fase één bevat, neemt het gerefecteerde licht nog meer af en volstaat het slechts om tot het niveau van Tifferet te bekleden, zonder KHB. En als het ook de grofheid van fase één mist en alleen de grofheid van de wortelfase overblijft, is de inslag zeer zwak en volstaat het slechts om tot het niveau van Malchut te bekleden, waarbij de eerste negen Sefirot ontbreken, namelijk KHB en Tifferet.

22) Zo zie je hoe de vijf niveaus van tien Sefirot ontstaan door vijf soorten van koppeling door het slaan van het scherm, toegepast op zijn vijf fasen van grofheid. Nu zal ik jullie de reden vertellen, want het is bekend dat licht niet bereikt wordt zonder een vat.

Je weet ook dat deze vijf fasen van grofheid voortkomen uit de vijf fasen van grofheid in fase vier. Voorafgaand aan de beperking waren er vijf vaten in fase vier, die de tien Sefirot KHB TM, zoals geschreven in Punt 18, bekleden. Na de eerste beperking werden ze geïntegreerd in de vijf fasen van het scherm, die, samen met het gereflecteerde licht dat het verheft, terugkeren naar het zijn van vijf vaten met betrekking tot het gereflecteerde licht op de tien Sefirot KHB TM in plaats van de vijf vaten in fase vier zelf, voorafgaand aan de beperking.

Daarom is het duidelijk dat als een scherm al deze vijf niveaus van grofheid bevat, het de vijf vaten bevat om de tien Sefirot te bekleden. Maar wanneer het niet alle vijf fasen bevat, omdat de grofheid van fase vier erin afwezig is, bevat het slechts vier vaten. Vandaar dat het slechts vier lichten kan bekleden, HB TM, en één licht mist - het licht van Keter - net zoals het één vat mist - de grofheid van fase vier.

Evenzo, als het ook fase drie mist en het scherm slechts drie fasen van grofheid bevat, dat wil zeggen slechts tot en met fase twee, bevat het slechts drie vaten. Het kan dus slechts drie lichten bekleden: Bina, Tifferet en Malchut. In die toestand mist het niveau de twee lichten Keter en Hochma, net zoals het de twee vaten mist, fase drie en fase vier.

En als het scherm slechts twee fasen van grofheid bevat, namelijk de wortelfase en fase één, dan bevat het slechts twee vaten. Daarom bekleedt het slechts twee lichten: het licht van Tiifferet en het licht van Malchut. Het niveau mist dus de drie lichten KHB, net zoals het de drie vaten mist, fase twee, fase drie en fase vier.

Wanneer het scherm slechts één fase van grofheid heeft, die slechts de wortelfase van de grofheid is, heeft het slechts één vat; vandaar dat het slechts één licht kan bekleden: het licht Malchut. Dit niveau mist de vier lichten KHB en Tifferet, zoals het de vier vaten mist, de grofheid van fase vier, fase drie, fase twee en fase één.

Het niveau van elke Partzuf hangt dus precies af van de mate van grofheid in het scherm. Het scherm van fase vier lokt het niveau van Keter uit, fase drie lokt het niveau van Hochma uit, fase twee lokt het niveau van Bina uit, fase één lokt het niveau van Tifferet uit en de wortelfase lokt het niveau van Malchut uit.

Woordenlijst

Baal HaSulam "Studie van de Tien Sefirot", Boekdeel 1, Deel 1, Tabel van antwoorden voor de betekenis van de woorden:

46. Wat is een “restrictie” (Deel 1, Hoofdstuk 1, Innerlijk Licht, 40)
Iemand die zijn verlangen overwint. Met andere woorden, iemand die zichzelf bedwingt en niet ontvangt ondanks een groot verlangen om te ontvangen, wordt beschouwd als iemand die zichzelf beperkt.

Baal HaSulam "Studie van de Tien Sefirot" Boekdeel 1, Deel 2, Antwoorden op de betekenis van woorden:

2. Wat is gereflecteerd licht (Deel Twee, Innerlijke Waarneming, 79)

Het is het licht dat niet wordt ontvangen in fase vier. Het is het licht dat bestemd is om fase vier te vullen, en dat zij niet ontvangt vanwege het scherm dat het tegenhoudt en terug duwt. Deze handeling wordt "zivug de-akaa" [“koppeling door slaan”] genoemd (Deel Twee, Innerlijke Waarneming, 22). Alle vaten van ontvangst in de Partzufim [meervoud van Partzuf] vanaf de restrictie, zijn een uitbreiding van dat gereflecteerde licht, dat hen dient in plaats van fase vier in Ein Sof.

Baal HaSulam "Studie van de Tien Sefirot" Boekdeeleel 1, Deel 2, Antwoorden op de betekenis van woorden:

43. Scherm (Deel Drie, punt 2)
Een scherm is de kracht van restrictie die in het uitgestraalde wezen wordt opgewekt tegenover het hogere licht, om het te verhinderen af te dalen naar fase vier. Dit betekent dat zodra het fase vier bereikt en aanraakt, die kracht onmiddellijk ontwaakt, het slaat en terug duwt. Die kracht wordt een “scherm” genoemd. Je moet het verschil begrijpen tussen het scherm en de restrictie in het uitgestraalde wezen, die twee volledig afzonderlijke zaken zijn. De kracht van restrictie die op fase vier is gelegd, is gericht op het vat in het uitgestraalde wezen, dat een verlangen is om te ontvangen. Dit betekent dat vanwege het verlangen om de vorm gelijk te maken aan de Emanator, hij zichzelf weerhield van ontvangen terwijl hij toch verlangde te ontvangen, aangezien het verlangen in hem, “fase vier” genoemd, een hogere kracht is die het uitgestraalde wezen niet kan annuleren of zelfs maar een beetje verminderen. Hij kan zich alleen weerhouden van het willen ontvangen, ondanks het grote verlangen.

Deze kracht van beperking is altijd op fase vier in het uitgestraalde wezen geplaatst, behalve wanneer hij een nieuw licht aantrekt. In dat geval moet hij noodzakelijkerwijs de kracht van beperking annuleren, dat wil zeggen de restrictie in hem, en verschijnt er een verlangen naar het hogere licht in hem. Dat geeft hem de kracht om het licht tot zich aan te trekken. Hier begint de werking van een scherm in het uitgestraalde wezen, omdat elk verlangen het hogere licht volledig aantrekt, zoals het was in Ein Sof, omdat het een hogere kracht is, die de lagere geen kracht heeft om te verminderen. Daarom komt het licht naar beneden om fase vier te vullen.

Echter, op het moment dat het licht fase vier aanraakt, ontwaakt het scherm onmiddellijk, slaat het licht en duwt het terug. Hieruit volgt dat hij alleen het licht van drie fasen ontvangt, en fase vier ontvangt het niet. Je ziet dus dat het scherm alleen werkt wanneer het licht komt, nadat de restrictie tijdelijk is opgeheven, om een nieuw licht aan te trekken, zoals uitgelegd. De daad van restrictie daarentegen is permanent, en weerhoudt zichzelf van het aantrekken van licht. Dus, de restrictie en het scherm zijn twee volledig aparte toestanden, en weet dat het scherm een gevolg is van de restrictie.