بخشی از: راباش، مقاله شماره ۲۹، ۱۹۸۶ «لیشما و لو لیشما»

«به همین دلیل بال هسولام گفت که هر روز که انسان مشغول کار برای بخشش است، به حقیقت نزدیک‌تر می‌شود؛ یعنی میزان شرارت درون خود را می‌بیند. در خانه‌ای تاریک نمی‌توان دید که آنجا کثیفی و زباله وجود دارد. اما اگر مقداری نور به داخل بیاورید، می‌توانید ببینید که کثیفی و زباله وجود دارد.»

به همین ترتیب، زمانی که فرد شروع به پرداختن به تورات و میتسوت در جهت بخشش می‌کند، تورات و میتسوت هر بار برای او بیشتر روشن می‌شوند تا حقیقت میزان شرارت درون خود را ببیند. بنابراین نتیجه می‌گیریم که هر روز پیش می‌رود تا زمانی که به شر کامل درون خود برسد. سپس، زمانی که شروع به اصلاح می‌کند، یک اصلاح کامل انجام می‌شود، به طوری که پس از آن می‌تواند در کلیم [ظروف] خود لذت و خوشی‌ای را که خالق برای دادن به مخلوقات خود در نظر داشته، قرار دهد؛ همان‌طور که نوشته شده هدف آفرینش نیکی رساندن به مخلوقات اوست.»

بخش ۱. راباش "درباره محبت دوستان"

بخش ۲: مفاهیمی در ساختار عوالم