Ζοχάρ - Το Μυστικό της Αποκάλυψης - Ακαδημία Καμπαλά Μπνέι Μπαρούχ

Ζοχάρ - Το Μυστικό της Αποκάλυψης

April 30

08:39 PM

Το Βιβλίο του Ζοχάρ είναι τόσο το πιο μυστηριώδες όσο και το πιο σημαντικό βιβλίο της Καμπαλά. Τα τελευταία χρόνια, έχει γίνει όλο και πιο ξεκάθαρο ότι αν και γράφτηκε πριν δεκαεννέα αιώνες, ο αληθινός σκοπός του είναι για την εποχή μας. Ο Ραβ Γεχούντα Ασλάγκ (Μπαάλ Χασουλάμ) αποκάλυψε τη σοφία του σε εμάς, αναζωπυρώνοντας αυτό που για καιρό είχε ξεχαστεί στις καρδιές μας. Αυτή η ταινία παράγεται από την Ακαδημία Καμπαλά Bnei Baruch.

Περίληψη ΑΝΑΤΡΟΦΟΔΟΤΗΣΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ ΛΗΨΗ

Ήταν κρυμμένο για εκατοντάδες χρόνια, μακριά από ανθρώπινα βλέμματα. Το Βιβλίο του Zohar.

Σκέφτονταν εμάς ενώ έγραφαν. Εμάς.

2ος αιώνας Κ.Ε.

Η μικρή Ιουδαία στενάζει κάτω από τη ρωμαϊκή κυριαρχία. Ο δεύτερος Ναός, το θεμέλιο του εβραϊκού έθνους, είναι σε ερείπια. Κι όμως το πνεύμα των Ιουδαίων είναι ισχυρό.

Οι πολεμιστές του Μπαρ Κοχβά μάχονται γενναία και σθεναρά.

Ο ισχυρός ρωμαϊκός στρατός που κατάφερε να κατακτήσει το μισό κόσμο, ξαφνικά βρίσκεται ανίσχυρος απέναντί τους. Αλλά στο τέλος, είναι πάρα πολύ ισχυρός.

Η εξέγερση καταστέλλεται βίαια. Και για να καταρρακώσουν τελείως το πνεύμα του λαού, διατάσσουν τον θάνατο του μεγάλου διδασκάλου, ραββίνος Akiva.

Περνά τις τελευταίες του μέρες με τους πέντε μαθητές του, πέντε από χιλιάδες.

Είχε μια τεράστια σχολή.

24.000 μαθητές του Ραββίνου Akiva σκοτώνονται λόγω αναιτιολόγητου μίσους.

Έπεσαν από το βαθμό της αγάπης μεταξύ τους σε ένα σκοτεινό κόσμο ζήλειας, υπερηφάνειας και εγωισμού. Και εξαφανίζονται.

Ο Ραββίνος Akiva ξέρει ότι πρόκειται να πεθάνει και δίνει το τελευταίο του μάθημα στους εναπομείναντες μαθητές του. Ο ραββίνος Σιμόν Μπαρ Γιοχάι, Rashbi, είναι ένας από αυτούς.

Ο Rashbi ήταν ένας μεγάλος σοφός με μια ειδική σχέση με τον Δημιουργό, αλλά στην πραγματικότητα, ήθελε μόνο ένα πράγμα: να ανεβάσει αυτόν τον κόσμο με όλα τα προβλήματά του και τα βάσανά του σε κατάσταση τελειότητας, αρμονίας και αγάπης προς τον Δημιουργό. Και γι' αυτό οι Ρωμαίοι τον φοβήθηκαν. Ακτινοβολούσε το πνεύμα της ελευθερίας.

Πρώτα εκτέλεσαν το δάσκαλό του, τον Ραββίνο Akiva, και λίγο μετά ήρθαν για τον ίδιο τον Rashbi και τον γιο του Ελιέζερ. Αλλά ήταν πολύ αργά.

Πατέρας και γιος εξαφανίστηκαν στα βουνά και τα δάση της Άνω Γαλιλαίας.

Εδώ αρχίζει η ιστορία για το Βιβλίο του Zohar.

Στα βόρεια της γης του Ισραήλ, ανάμεσα στα δάση και στα ορεινά μονοπάτια, κοντά στο χωριό Πεκίιν. Εκεί κρύβεται μια μικρή σπηλιά. Μπορούσε μόλις να χωρέσει δύο άτομα.

Αυτή η σπηλιά έγινε το καταφύγιο του Ραββίνου Σιμόν και του γιου του, Ελιέζερ, για 13 χρόνια.

Για να επιβιώσουν, έτρωγαν από τη χαρουπιά και έπιναν νερό από ένα κοντινό ρυάκι.

Ωστόσο, η κύρια τροφή τους ήταν πνευματική.

Ακριβώς σε αυτή τη σκοτεινή και υγρή σπηλιά, ανακάλυψαν την αρμονία του σύμπαντος. Την ενωτική αγάπη που κυριαρχεί στον κόσμο. Τον Δημιουργό.

Κατάλαβαν ότι ο σκοπός της ζωής κάθε ανθρώπου σε αυτόν τον πλανήτη είναι να αποκαλύψει τον Δημιουργό.

Επιπλέον, κατάλαβαν ότι είχαν μια ειδική προσωπική αποστολή: να γράψουν ένα βιβλίο που περιγράφει κάθε βήμα προς τον Δημιουργό. Πώς ένας άνθρωπος μπορεί να κατακτήσει τη ανώτερη δύναμη της φύσης.

Λοιπόν, πώς ήταν δυνατόν δύο καταζητούμενοι που διέφυγαν από εκτέλεση να πρέπει να γράψουν ένα βιβλίο;

Τότε, απροσδόκητα, ο Καίσαρας, ο Ρωμαίος αυτοκράτορας, πέθανε. Λίγο αργότερα, ενημερώθηκαν οι Ραββίνοι Σιμόν και Ελιέζερ ότι η εκτέλεση τους ακυρώθηκε.

Επιτέλους μπορούσαν να αφήσουν τη σπηλιά. Βγήκαν από αυτή με μια σκέψη: το βιβλίο έπρεπε να γραφτεί αμέσως. Και υπήρχε καλός λόγος για αυτό.

Οι άνθρωποι τους επρόκειτο να εισέλθουν σε εξορία που θα κρατούσε 2.000 χρόνια, και το Βιβλίο του Zohar έπρεπε να είναι έτοιμο πριν από αυτό.

Το Βιβλίο του Zohar έπρεπε να γραφτεί εδώ σε αυτή τη σπηλιά από τον Ραβίνο Σιμόν και τους εννέα μαθητές του. Αλλά πρώτα πρέπει να μπουν στη σπηλιά.

Δεν ακούγεται κάτι μεγάλο. Γιατί δεν μπορούσαν απλώς να ξεκινήσουν το γράψιμο αν αυτό ήταν που έπρεπε να κάνουν;

Αλλά υπήρχε αυστηρή προϋπόθεση. Το βιβλίο χρειζόταν να γραφτεί από μια καρδιά.

Σήμαινε ότι δέκα Καμπαλιστές χρειάζονταν να γίνουν σαν ένας συγγραφέας.

Πώς μπορούσαν να το κάνουν; Έπρεπε να υπογράψουν κάποιο είδος συμβολαίου;

Πώς μπορούσαν να συντρίψουν τα ατομικά τους εγώ και την υπερηφάνεια τους, για να συγχωνευτούν ως ένας;

Και όμως, ήταν μια αυστηρή προϋπόθεση.

Φανταστείτε, ήταν η ίδια προϋπόθεση που ο λαός του Ισραήλ έλαβε όταν η Τόρα τους δόθηκε στο Όρος Σινά.

Και τότε Οι Rashbi και οι μαθητές του χρειαζόταν να την τηρήσουν.

Γνωρίζοντας ότι είχαν την αποστολή να γράψουν το ιερό βιβλίο, και τι αναμενόταν από αυτούς στη διαδικασία, υπέγραψαν ένα συμβόλαιο αδελφοσύνης.

Αφού υπέγραψαν το συμβόλαιο, μπήκαν στη σπηλιά. Ήταν σαν να εισήλθαν στο διάστημα. Και ο καθένας τους είχε έναν συγκεκριμένο ρόλο σε αυτή την αποστολή.

Αυτά είναι τα ονόματα των συγγραφέων του Βιβλίου του Zohar:

Ραββίνος Σιμόν Μπαρ Γιοχάι
Ραββίνος Ελιέζερ,
Ραββίνος Γιοσί Μπαρ Γιακόβ,
Ραββίνος Αμπά,
Ραββίνος Ιεούδα,
Ραββίνος Іτζακ,
Ραββίνος Ηζεκίας,
Ραββίνος Χία,
Ραββίνος Γιοσί,
και Ραββίνος Ισα.

Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι για να γράψουν το βιβλίο έπρεπε να προετοιμαστούν πλήρως. Ακόμα και η γραφή του πρώτου γράμματος, η εφαρμογή ενός στελέχους στο περγαμηνή χρειάστηκε ώρες, μέρες και μήνες προετοιμασίας.

Και έγραψαν στο Βιβλίο του Zohar, «Πόσο καλό και πόσο ευχάριστο είναι για αδελφούς να κατοικούν μαζί ενότητα.» Πράγματι, στην αρχή όλοι ένιωθαν σαν αδελφοί.

«Αυτά είναι οι φίλοι καθώς κάθονται μαζί και δεν χωρίζονται ο ένας από τον άλλο.»

Και ξαφνικά...

Στην αρχή, φαίνονταν σαν άνθρωποι σε πόλεμο που ήθελαν να σκοτώσουν ο ένας τον άλλον. Κάποια στιγμή ήταν αδέλφια που αγαπούσαν και καταλάβαιναν ο ένας τον άλλον, και ξαφνικά μισούσαν ο ένας τον άλλον τόσο πολύ που ήταν έτοιμοι να καταστρέψουν ο ένας τον άλλον.

Πώς ήταν δυνατόν; Αυτή είναι ακριβώς ο λόγος που υπέγραψαν το συμβόλαιο αδελφοσύνης, για να το θυμούνται σε σκοτεινές στιγμές μίσους.

Ο Rashbi ήξερε. Όλοι το ήξεραν. Για να γράψουν το βιβλίο του Zohar, έπρεπε να αντιμετωπίσουν την άβυσσο που τους χώριζε, που τους έσχιζε και που τους έκανε εχθρούς του άλλου. Είναι επειδή έπρεπε να περάσουν από όλα όσα θα περάσει ο κόσμος στο μέλλον. Έπρεπε να βιώσουν το μίσος, να το νιώσουν μέχρι το κόκαλο, για να ανέλθουν πάνω από αυτό. Και να επιστρέψουν σε αδελφική αγάπη.

«Τότε επιστρέφουν στην αδελφική αγάπη.» Αλλά δεν έγινε αμέσως. Ήδη ήξεραν ποιος υποκινεί το μίσος και γιατί το έκανε αυτό. Έτσι στράφηκαν σε αυτόν, στον Δημιουργό, και τον παρακάλεσαν για βοήθεια.

«Ο Δημιουργός ακούει τα λόγια τους και έχει ευχαρίστηση και απόλαυση με αυτούς.»

Ο Δημιουργός σκεπάζει όλες τις αμαρτίες με αγάπη.

Έτσι ο Δημιουργός αποκαλύφθηκε σε αυτούς ως η δύναμη που τους ένωνε. Τους έδωσε τη δύναμη να γράψουν.

Οι συγγραφείς του Βιβλίου του Zohar το έγραψαν μόνο όταν ανήλθαν από τις πτώσεις τους. Πάνω από την άβυσσο που τους χώριζε. Μόνο τότε άγγιζε η πένα το περγαμηνή και τα γράμματα και οι λέξεις αναδύονταν. Οι μαγικές γραμμές του θείου βιβλίου.

«Η σοφία που κάποιος πρέπει να ξέρει... Να γνωρίζει και να παρατηρεί το μυστικό της ψυχής. Τι είναι η ψυχή μέσα του; Από πού έρχεται και γιατί έρχεται σε αυτό το σώμα, που είναι μια ανόητη σταγόνα που είναι εδώ σήμερα και στον τάφο αύριο; Για να ξέρει τον κόσμο στον οποίο βρίσκεται, και για ποιον θα διορθωθεί ο κόσμος. Για να δει τα ουράνια μυστικά του άνω κόσμου και να γνωρίζει τον δάσκαλό του. Και παρατηρεί όλα αυτά από τα μυστικά της Τόρα.»

Έγραψαν από το ύψος της αγάπης, από το ύψος της πλήρους κατάκτησης του Δημιουργού. Ήταν αδύνατο να γράψουν διαφορετικά. Η ενέργεια, η ενοποιητική δύναμη που έβαλαν στο Βιβλίο του Zohar μπορεί να ενώσει εκείνο το οποίο δεν μπορεί να ενωθεί.

Σκέφτονταν εμάς ενώ έγραφαν. Εμάς. Ανθρώπους σήμερα που πολεμούν και μισούν ο ένας τον άλλον, ήξεραν ότι ο χρόνος μας θα ήταν χρόνος ατελείωτων πολέμων, όπου οι συγγενείς θα γίνονταν εχθροί και το μίσος θα κυριαρχούσε στον κόσμο.

Ήξεραν ότι θα προσπαθήσουμε να σταματήσουμε την πτώση, αλλά θα αποτύχουμε, θα πέσουμε στην απελπισία και τελικά θα ζητήσουμε βοήθεια. Τότε θα έρθει η ώρα για το Βιβλίο του Zohar. Προοριζόταν σαν ένας οδηγός για το πώς να ανέλθουμε πάνω από το κακό.

Αλλά μέχρι να φτάσουμε σε αδιέξοδο, το βιβλίο δεν μπορεί να αποκαλυφθεί. Μέχρι να αντιληφθούμε ότι είμαστε σκλαβωμένοι από τα εγώ μας και θέλουμε να ξεφύγουμε από εκείνη τη σκλαβιά, το βιβλίο χρειάζεται να παραμείνει κρυμμένο. Γι' αυτό επέλεξαν τον Ραββίνο Αμπά να γράψει το βιβλίο.

Μόνο ο Ραββίνος Αμπά ήξερε πως να αποκρύψει πνευματική γνώση έτσι ώστε να μην χρησιμοποιηθεί πρόωρα. Ο Ραββίνος Αμπά έκανε τη δουλειά του να αποκρύψει τη πνευματική δύναμη. Οι περγαμηνές στις οποίες το βιβλίο ήταν γραμμένο κρύφτηκαν καλά από τους συγγραφείς του. Ήταν κρυμμένο για εκατοντάδες χρόνια, μακριά από ανθρώπινα βλέμματα, περιμένοντας τη στιγμή της αποκάλυψής του.

Τότε ξαφνικά άρχισε να εμφανίζεται σε διάφορα σημεία σε όλο τον κόσμο. Κάποιες από τις περγαμηνές του εμφανίστηκαν στην Ανατολική αγορά στην Ιερουσαλήμ τον 9ο αιώνα και στην Ισπανία τον 12ο αιώνα, και αφού αυτό στην Τσφάτ, την Κωνσταντινούπολη, την Αίγυπτο και την Πράγα 2.000 χρόνια μετά.

Το Βιβλίο του Zohar έφθασε στα χέρια του μεγάλου Καμπαλιστή Γιεχούντα Άσλαγκ, ο οποίος συνέχισε να γράψει ένα πλήρες σχόλιο πάνω σε αυτό. Το ονόμασε "Το Σουλάμ Σχόλιο".

Σουλάμ σημαίνει 'σκάλα' στα εβραϊκά, όπως μια σκάλα που οδηγεί στο φως που γεμίζει το βιβλίο. Εξηγούσε πώς να χρησιμοποιήσουμε τη δύναμή του.

Οι Καμπαλιστές καθιέρωσαν τέσσερις προϋποθέσεις.

1. Η πρώτη προϋπόθεση:

Μην προσπαθήσετε να κατανοήσετε το Zohar μέσω του διανοητικού σας. Διαβάζετε το Zohar με την καρδιά σας. Δεν προορίζεται για διανοητική γνώση. Προορίζεται να μας βοηθήσει να αλλάξουμε.

2. Η δεύτερη προϋπόθεση:

Το βιβλίο του Zohar δεν αφορά αυτόν τον κόσμο. Οι ιστορίες του Zohar δεν είναι ιστορίες, και τα ονόματά του δεν είναι ονόματα ανθρώπων, τοποθεσιών ή πραγμάτων. Το Zohar γράφει για τις εσωτερικές καταστάσεις που ταξιδεύουμε όταν βιώνουμε το βιβλίο από μέσα.

3. Η τρίτη προϋπόθεση:

Το Zohar περιέχει το φως που μας αλλάζει - αν θέλουμε να αλλάξουμε. Αν δεν θέλουμε να καούμε από το μίσος μας, και αν δεν θέλουμε να ελεγχόμαστε από τα εγώ μας, τότε, ανάλογα με το μέγεθος αυτής της λαχτάρας, όταν διαβάζουμε το βιβλίο, προσελκύουμε το φως που περιέχει και καθαρίζει την ψυχή μας.

4. Η τέταρτη προϋπόθεση:

Ως ένας άνθρωπος με μια καρδιά.

Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο δέκα Καμπαλιστές έγραψαν το Βιβλίο του Zohar. Πρέπει να το διαβάζουμε με τον ίδιο τρόπο.

Λοιπόν, τι περιμένουμε; Τι ελπίζουμε; Εδώ είναι. Το Βιβλίο του Zohar.

Βρίσκεται μπροστά μας. Ας το ανοίξουμε και ας συνδεθούμε με την κρυμμένη δύναμη που κατοικεί μέσα του. Θα νιώσουμε ό,τι ένιωσαν αυτοί. Ευτυχία, ενότητα.