Μάθημα 30

Θέμα: Η Αγάπη των Φίλων

Επιλεγμένα αποσπάσματα από τις Πηγές

ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ 2-3

Ραμπάς, Άρθρο Νο. 6 (1984), "Η Αγάπη των Φίλων – 2"

"Όταν αρκετοί άνθρωποι συνενώνονται με την απόφαση ότι αξίζει να εξέλθουν από την αυτοαγάπη, αλλά δεν έχουν ακόμη αποκτήσει αρκετή δύναμη προς την σπουδαιότητα της δωρεάς, ώστε να σταθούν μόνοι τους χωρίς εξωτερική βοήθεια, και ο καθένας ακυρώνει τον εαυτό του ενώπιον των φίλων του, ενώ όλοι κατέχουν τουλάχιστον δυνητικά αγάπη προς τον δημιουργό, μολονότι δεν μπορούν ακόμη να την πραγματοποιήσουν στην πράξη, τότε, μέσω της ένωσης τους με την κοινωνία και τις αυτό ακυρώσεις τους απέναντι της, γίνονται ως ένα σώμα.

Για παράδειγμα, αν υπάρχουν δέκα άτομα σε αυτό το σώμα, έχει δέκα φορές περισσότερη δύναμη από ό,τι θα είχε μόνο του. 

Ωστόσο, υπάρχει μια προϋπόθεση: Όταν συναντιούνται, ο καθένας θα πρέπει να σκέφτεται ότι τώρα ήρθε με σκοπό να ακυρώσει την αυτοαγάπη του. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα σκέφτεται πώς να ικανοποιήσει την επιθυμία του να λαμβάνει, αλλά θα σκέφτεται όσο το δυνατόν περισσότερο μόνο για την αγάπη προς τους άλλους. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να αποκτήσει την επιθυμία και την ανάγκη για μια νέα ιδιότητα, που ονομάζεται “η επιθυμία να δίνει.”

Και από την αγάπη προς τους φίλους μπορεί κανείς να φτάσει στην αγάπη του Δημιουργού, δηλαδή να θέλει να δώσει ικανοποίηση στον Δημιουργό."

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ 4

Μπαάλ ΧαΣουλάμ, Επιστολή 47

"… Επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω την αξία της αγάπης προς τους φίλους παρ’ όλες τις δυσκολίες και καταστάσεις που παίρνουμε τώρα, διότι πάνω σε αυτήν στηρίζεται όλο το δικαίωμά μας να υπάρχουμε και με το μέτρο αυτό δωρίζεται η κοντινή μας επιτυχία.

Επομένως, απομακρυνθείτε από όλες τις φανταστικές ενασχολήσεις και θέστε τις καρδιές σας να σκεφτούν σκέψεις και να επινοήσουν κατάλληλες τακτικές για να ενώσετε πραγματικά τις καρδιές σας ως μία, ώστε τα λόγια “Αγάπα τον φίλο σου όπως τον εαυτό σου” να πραγματοποιηθούν κυριολεκτικά μέσα σας, γιατί ένας στίχος δεν υπερβαίνει το κυριολεκτικό νόημα, και θα καθαριστείτε από τη σκέψη της αγάπης που καλύπτει όλα τα λάθη. Δοκιμάστε με σε αυτό, και αρχίστε πραγματικά να ενώνεστε στην αγάπη, και τότε θα δείτε, “ο ουρανίσκος θα γευτεί." [δηλαδή,Η ψυχή θα γευτεί την αλήθεια αυτή]

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ 5

Ραμπάς, Άρθρο Νο. 7 (1984), "Σύμφωνα με όσα Εξηγούνται σχετικά με το “Αγάπα τον Φίλο σου όπως τον Εαυτό σου”"

"Αυτοί είναι εκείνοι που θέλουν να τηρήσουν τον κανόνα, “Αγάπα τον φίλο σου όπως τον εαυτό σου.” Η μόνη τους πρόθεση είναι να βγουν από την αυτοαγάπη και να αποκτήσουν μια διαφορετική φύση αγάπης προς τους άλλους. Και παρόλο που είναι Μιτσβά [εντολή] που πρέπει να τηρηθεί, και κάποιος μπορεί να εξαναγκάσει τον εαυτό του να την τηρήσει, η αγάπη είναι ακόμη κάτι που δίνεται στην καρδιά, και η καρδιά διαφωνεί με αυτήν από τη φύση της. Τι μπορεί τότε να κάνει κανείς ώστε η αγάπη προς τους άλλους να αγγίξει την καρδιά;"

ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ 6-7

RABASH, Επιστολή 40

"Κάθε δώρο που προσφέρει κανείς στον φίλο του είναι σαν μια σφαίρα που κάνει ένα βαθούλωμα στην πέτρα. Κι αν η πρώτη σφαίρα μόνο γδέρνει την πέτρα, όταν η δεύτερη χτυπά στο ίδιο σημείο, ήδη κάνει μια χαρακιά, και η τρίτη κάνει μια τρύπα.

Και μέσα από τις σφαίρες που εκτοξεύει επανειλημμένα, η τρύπα γίνεται ένα βαθούλωμα στην πέτρινη καρδιά του φίλου του, όπου όλα τα δώρα συγκεντρώνονται. Και κάθε δώρο γίνεται μια σπίθα αγάπης μέχρι όλες οι σπίθες αγάπης να συσσωρευτούν στο βαθούλωμα της πέτρινης καρδιάς και να γίνουν φλόγα.

Η διαφορά μεταξύ σπίθας και φλόγας είναι ότι όπου υπάρχει αγάπη, υπάρχει ανοιχτή αποκάλυψη, δηλαδή μια αποκάλυψη σε όλους τους λαούς ότι η φωτιά της αγάπης καίει μέσα του. Και η φωτιά της αγάπης καίει όλα τα παραπτώματα που συναντά κανείς στον δρόμο."

ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ 8-9

Ραμπάς, Επιστολή 40

«Μέσα από την τριβή των καρδιών, ακόμη και των πιο δυνατών, ο καθένας θα βγάλει ζεστασιά από τα τοιχώματα της καρδιάς του, και αυτή η ζεστασιά θα ανάψει τις σπίθες της αγάπης μέχρι να σχηματιστεί ένα ένδυμα από αγάπη. Τότε, και οι δύο θα καλυφθούν κάτω από ένα σκέπασμα, δηλαδή μια ενιαία αγάπη θα αγκαλιάσει και θα περιβάλει και τους δύο, όπως είναι γνωστό ότι η Ντβεκούτ [προσκόλληση] ενώνει δύο σε έναν.

Και όταν κάποιος αρχίσει να αισθάνεται την αγάπη του φίλου του, η χαρά και η απόλαυση ξυπνούν αμέσως μέσα του, … Η αγάπη του φίλου του προς αυτόν είναι κάτι καινούργιο για εκείνον, επειδή πάντα πίστευε πως μόνο ο ίδιος νοιαζόταν για το δικό του καλό. Όμως τη στιγμή που ανακαλύπτει πως ο φίλος του νοιάζεται για αυτόν, αυτό προκαλεί μέσα του απερίγραπτη χαρά και δεν μπορεί πλέον να φροντίζει μόνο για τον εαυτό του, αφού ο άνθρωπος μπορεί να κοπιάζει μόνο εκεί που νιώθει ευχαρίστηση. Και καθώς αρχίζει να νιώθει ευχαρίστηση στο να φροντίζει τον φίλο του, φυσικά δεν μπορεί πια να σκέφτεται τον εαυτό του.»

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ 10

Μπαάλ ΧαΣουλάμ, Σαμάτι, Άρθρο Ν. 225. «Το να ανυψώσει κανείς τον εαυτό του»

«Κανείς δεν μπορεί να ανυψώσει τον εαυτό του πάνω από τον κύκλο του. Επομένως, πρέπει να τρέφεται από το περιβάλλον του και δεν έχει άλλον τρόπο εκτός από την Τορά και πολλή εργασία. Έτσι, αν κάποιος επιλέξει για τον εαυτό του ένα καλό περιβάλλον, εξοικονομεί χρόνο και προσπάθειες, αφού επηρεάζεται ανάλογα με το περιβάλλον του.»