Μάθημα 29

Θέμα: Εισαγωγή στην Έννοια της «Δεκάδας»

Επιλεγμένα Αποσπάσματα από τις Πηγές

ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ 2-4

Μπαάλ ΧαΣουλάμ, Εισαγωγή στη Μελέτη των Δέκα Σεφιρώτ, Παράγραφος 4

"Είναι πράγματι αλήθεια ότι ο Ίδιος ο Δημιουργός βάζει το χέρι κάποιου στην καλή μοίρα δίνοντάς του μια ζωή γεμάτη ευχαρίστηση και ικανοποίηση μέσα στη σωματική ζωή που είναι γεμάτη βασανιστήρια και πόνο, και στερείται κάθε περιεχομένου. Κανείς λοιπόν φεύγει και διαφεύγει από αυτά όταν βλέπει, έστω κι αν εμφανίζεται φαινομενικά ανάμεσα στις ρωγμές, έναν ήσυχο τόπο για να ξεφύγει από αυτή τη ζωή, που είναι χειρότερη και από το θάνατο. Πράγματι, δεν υπάρχει μεγαλύτερο από το να βάλει το χέρι Του πάνω σε κάποιον .

Και η επιλογή του ανθρώπου αναφέρεται μόνο στην ενίσχυση. Αυτό συμβαίνει γιατί εδώ υπάρχει σίγουρα μεγάλη προσπάθεια και κόπος πριν καθαρίσει κανείς το σώμα του ώστε να μπορεί να τηρεί το Τορά και τις Μιτσβότ σωστά, όχι για τη δική του ευχαρίστηση, αλλά για να φέρει ικανοποίηση στον Δημιουργό του, που ονομάζεται Λισμά [για Εκείνη]. Μόνο με αυτόν τον τρόπο αξιώνεται κάποιος μια ζωή χαράς και ευτυχίας που συνοδεύουν την τήρηση του Τορά.

Πριν φτάσει κανείς σε αυτόν τον εξαγνισμό, υπάρχει σίγουρα μια επιλογή να ενισχυθεί στο καλό μονοπάτι με κάθε λογής τρόπους και μεθόδους. Πρέπει να κάνει ό,τι το χέρι του βρίσκει δύναμη να κάνει μέχρι να ολοκληρώσει το έργο του εξαγνισμού και να μη λυγίσει κάτω από το βάρος του στη μέση του δρόμου."

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ 5

Τάνυα, Ιγκέρετ Ακοτές, Μέρος 23.

"Σε έναν τόπο δέκα ανθρώπων, ήδη υπάρχει τόπος για να εγκατασταθεί η Σεχινά [Θεικότητα]. Οι σοφοί της Μισνά έγραψαν, «Δέκα που κάθονται και μελετούν Τορά, η Σεχινά κατοικεί ανάμεσά τους», γιατί «σε αυτό συνίσταται ολόκληρος ο άνθρωπος»."

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ 6

Ραμπάς, Άρθρο Νο. 28 (1986), "Μια Συνάθροιση Δεν Είναι Λιγότερο από Δέκα"

"Οι σοφοί μας είπαν (Σανχεντρίν, 39), «Σε κάθε δέκα υπάρχει Σεχινά.»"

Είναι γνωστό ότι το Μαλχούτ ονομάζεται «Δέκατη». Είναι επίσης γνωστό ότι το δοχείο λήψης ονομάζεται επίσης «η Σεφίρα Μαλχούτ», που είναι η δέκατη Σεφίρα, λαμβάνοντας την ανώτερη αφθονία. Ονομάζεται «θέληση για λήψη», και όλα τα πλάσματα επεκτείνονται μόνο από αυτήν. Γι' αυτό, μια συνάθροιση δεν είναι λιγότερο από δέκα, επειδή όλα τα σωματικά παρακλάδια εκτείνονται από τις ανώτερες ρίζες. Επομένως, σύμφωνα με τον κανόνα, «Δεν υπάρχει φως που να μην έχει δέκα Σεφιρώτ», στη σωματικότητα, κάτι δεν θεωρείται συνάθροιση που μπορεί να θεωρηθεί σημαντική εκτός αν υπάρχουν δέκα άνδρες εκεί, όπως και οι ανώτεροι βαθμοί."

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ 7

Μαόρ Βασέμες, ΒαΓιεχή

"Η ουσία της συνέλευσης είναι να βρίσκονται όλοι σε μία ενότητα και όλοι να επιζητούν μόνο έναν σκοπό: να βρουν τον Δημιουργό. Σε κάθε δέκα υπάρχει η Σεχινά [Θεικότητα]. Φυσικά, εάν υπάρχουν περισσότεροι από δέκα τότε υπάρχει μεγαλύτερη αποκάλυψη της Σεχινά. Έτσι, ο καθένας πρέπει να συναθροίζεται με τον φίλο του και να πηγαίνει σε αυτόν για να ακούσει μια λέξη για το έργο του Δημιουργού και πώς να βρει τον Δημιουργό. Πρέπει να αναιρέσει τον εαυτό του ενώπιον του φίλου του, και ο φίλος του να κάνει το ίδιο προς αυτόν, και τα ίδια να κάνουν όλοι. Τότε, όταν η συνέλευση έχει αυτή την πρόθεση, τότε «Περισσότερο απ’ ό,τι το μοσχαράκι θέλει να θηλάσει, η αγελάδα θέλει να θηλάσει», και ο Δημιουργός πλησιάζει αυτούς και είναι μαζί τους."

ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ 8-9

Ραμπάς, Άρθρο Νο. 6 (1984), "Αγάπη των Φίλων – 2"

"Εάν αρκετά άτομα συναθροιστούν με τη δύναμη ότι αξίζει να εγκαταλείψουν την αγάπη προς τον εαυτό, αλλά χωρίς την επαρκή δύναμη και σημασία της αλληλοδωρεάς ώστε να γίνουν ανεξάρτητοι, χωρίς εξωτερική βοήθεια, εάν αυτοί οι άνθρωποι αναιρούνται ο ένας ενώπιον του άλλου και όλοι έχουν τουλάχιστον δυνητική αγάπη προς τον Δημιουργό, αν και δεν μπορούν να το τηρήσουν στην πράξη, τότε με το να ενωθεί καθένας με την κοινωνία και να αναιρέσει τον εαυτό του ενώπιόν της, γίνονται ένα σώμα.

Για παράδειγμα, αν υπάρχουν δέκα άνθρωποι σε αυτό το σώμα, αυτό έχει δέκα φορές περισσότερη δύναμη από όση έχει ένας μόνος άνθρωπος. 

Ωστόσο, υπάρχει μία προϋπόθεση: Όταν συγκεντρώνονται, καθένας από αυτούς πρέπει να σκέφτεται πως τώρα ήρθε για τον σκοπό να αναιρέσει την εγωιστική αγάπη προς τον εαυτό. Σημαίνει ότι δεν θα σκεφτεί πώς να ικανοποιήσει τη θέλησή του να λάβει τώρα, αλλά θα σκέφτεται όσο το δυνατόν περισσότερο μόνο την αγάπη προς τους άλλους. Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για να αποκτήσει την επιθυμία και την ανάγκη να αποκτήσει μια νέα ιδιότητα, που ονομάζεται «θέληση για δοτικότητα».

Και από την αγάπη προς τους φίλους μπορεί να φτάσει στην αγάπη του Δημιουργού, δηλαδή να θέλει να δώσει ικανοποίηση στον Δημιουργό."

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ 10

Μπαάλ ΧαΣουλάμ, Επιστολή 47

"…Αφήστε με να σας υπενθυμίσω τη σημασία της αγάπης των φίλων παρά τα πάντα αυτή τη στιγμή, γιατί επ' αυτού εξαρτάται το δικαίωμά μας στην ύπαρξη, και από αυτό μετριέται η επιτυχία μας που έρχεται σύντομα.

Γι' αυτό, απομακρυνθείτε από κάθε φανταστική ενασχόληση και θέστε τις καρδιές σας στη σκέψη ιδεών  και την επινόηση κατάλληλων τακτικών ώστε να ενώσετε πραγματικά τις καρδιές σας ως μία, ώστε τα λόγια «Αγάπα τον φίλο σου σαν τον εαυτό σου» να πραγματοποιηθούν κατά γράμμα σε εσάς, γιατί ένα εδάφιο δεν ξεπερνά το κυριολεκτικό του νόημα, και θα καθαριστείτε από τη σκέψη της αγάπης που θα καλύψει όλες τις αμαρτίες. Δοκιμάστε με σε αυτό και αρχίστε να ενώνεστε πραγματικά με αγάπη, και τότε θα δείτε, «ο ουρανίσκος θα γευθεί»."

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ 11

Ραμπάς, Άρθρο Νο. 7 (1984), "Σύμφωνα με όσα Εξηγούνται για το «Αγάπα τον Πλησίον σου σαν τον Εαυτό σου»"

"Εκείνοι που θέλουν να τηρήσουν τον κανόνα, «Αγάπα τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου». Ο μόνος τους σκοπός είναι να ξεφύγουν από την εγωιστική αγάπη προς τον εαυτό και να αποκτήσουν μια διαφορετική φύση, την αγάπη προς τους άλλους. Και παρόλο που είναι μια Μιτσβά [εντολή] που πρέπει να τηρείται, και που μπορεί κανείς να αναγκαστεί να τηρήσει, η αγάπη παραμένει κάτι που δίνεται στην καρδιά, και η καρδιά διαφωνεί με αυτό εκ φύσεως. Τι μπορεί λοιπόν να κάνει κανείς για να κάνει την αγάπη προς τους άλλους να αγγίζει την καρδιά;"

ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ 12-13

Ραμπάς, Επιστολή 40

"Κάθε δώρο που δίνει στον φίλο του είναι σαν σφαίρα που κάνει μια εγκοπή στην πέτρα. Και παρόλο που η πρώτη σφαίρα μόνο γρατζουνίζει την πέτρα, όταν η δεύτερη σφαίρα χτυπά στο ίδιο σημείο, ήδη κάνει μία χαραγή, και η τρίτη κάνει μια τρύπα.

Και με τις σφαίρες που ρίχνει επανειλημμένα, η τρύπα γίνεται κοιλότητα στην καρδιά της πέτρας του φίλου του, όπου συγκεντρώνονται όλα τα δώρα. Και κάθε δώρο γίνεται σπίθα αγάπης έως ότου όλες οι σπίθες αγάπης συγκεντρωθούν στην κοιλότητα της πετρώδους καρδιάς και γίνουν φλόγα.

Η διαφορά μεταξύ σπίθας και φλόγας είναι ότι εκεί όπου υπάρχει αγάπη υπάρχει ανοικτή αποκάλυψη, δηλαδή μια αποκάλυψη προς όλους τους λαούς ότι η φωτιά της αγάπης καίει μέσα του. Και η φωτιά της αγάπης καίει όλες τις παραβάσεις που συναντά στον δρόμο του."

ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ 14-15

Ραμπάς, Επιστολή 40

"Μέσα από τη θέρμανση των καρδιών, ακόμη και των πιο δυνατών, καθένας θα βγάζει ζεστασιά από τα τοιχώματα της καρδιάς του, και η θέρμη θα ανάψει τις σπίθες της αγάπης έως ότου δημιουργηθεί ένα ένδυμα αγάπης. Τότε, και οι δύο θα καλύπτονται κάτω από μια κουβέρτα, δηλαδή μία αγάπη θα περιβάλλει και θα καλύπτει τους δύο, καθώς είναι γνωστό ότι το Ντβεκούτ [ένωση] ενώνει δύο σε ένα.

Και όταν κανείς αρχίζει να νιώθει την αγάπη του φίλου του, η χαρά και η ευχαρίστηση ξυπνούν αμέσως μέσα του, … Η αγάπη του φίλου του προς αυτόν είναι κάτι νέο για εκείνον γιατί πάντα νόμιζε ότι μόνο αυτός νοιάζεται για τη δική του ευημερία. Αλλά τη στιγμή που ανακαλύπτει ότι ο φίλος του τον νοιάζεται, αυτό ξυπνά μέσα του ανείπωτη χαρά, και πλέον δεν μπορεί να νοιαστεί για τον εαυτό του, γιατί ο άνθρωπος μπορεί να μοχθεί μόνο εκεί που νιώθει ευχαρίστηση. Και αφού αρχίζει να νιώθει ευχαρίστηση στη φροντίδα για τον φίλο του, φυσικά δεν μπορεί πια να σκέφτεται τον εαυτό του."

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ 16

Μπαάλ ΧαΣουλάμ, Σαμάτι, Άρθρο Αρ. 225. «Το Να Ανυψώσει τον Εαυτό του»

"Κανείς δεν μπορεί να ανυψώσει τον εαυτό του πάνω από τον κύκλο του. Γι' αυτό, πρέπει να τρέφεται από το περιβάλλον του, και δεν έχει άλλο τρόπο παρά μέσω Τορά και πολλής εργασίας. Έτσι, αν κάποιος επιλέξει για τον εαυτό του ένα καλό περιβάλλον, εξοικονομεί χρόνο και κόπους αφού παρασύρεται σύμφωνα με το περιβάλλον του."