Μάθημα Νο. 28

Ο Ρόλος του Δασκάλου στη Σοφία της Καμπαλά 

Επιλεγμένα αποσπάσματα από τις πηγές

Διαφάνια 2

Από: Μπαάλ Χα Σουλάμ, "Εισαγωγή στο βιβλίο Ζοχάρ", Επιστολή Νο. 57

Εάν μια ομάδα από χίλιους τυφλούς περπατήσει στον δρόμο και υπάρχει τουλάχιστον ένας ηγέτης ανάμεσά τους που μπορεί να δει, είναι εγγυημένο ότι θα περπατήσουν στο σωστό μονοπάτι και δεν θα πέσουν σε λάκκους και εμπόδια, αφού ακολουθούν αυτόν που τους οδηγεί. Αλλά αν αυτό το άτομο λείπει, είναι βέβαιο ότι θα σκοντάψουν πάνω από κάθε εμπόδιο στο δρόμο και θα πέσουν όλοι στο λάκκο.

Διαφάνειες 3-4
Από: Μπαάλ Χα Σουλάμ, «Καιρός να Πράξουμε»

«Αλλά από τότε που η εκτύπωση των βιβλίων έχει γίνει διαδεδομένη, και οι συγγραφείς δεν χρειάζονται πλέον γραφείς, η τιμή των βιβλίων έχει μειωθεί. Αυτό άνοιξε το δρόμο σε αναξιόπιστους συγγραφείς να δημοσιεύουν όποια βιβλία θέλουν, είτε για τα χρήματα είτε για τη δόξα. Όμως δεν λαμβάνουν υπόψη τις πράξεις τους και δεν εξετάζουν τις συνέπειες του έργου τους. [...]

Γι’ αυτό η αντίληψη του κοινού για αυτά τα θέματα έχει διαφθαρεί σε μεγάλο βαθμό. Επιπλέον, υπάρχει μια ατμόσφαιρα ελαφρότητας, και οι άνθρωποι νομίζουν ότι μια ματιά στον ελεύθερο χρόνο τους είναι αρκετή για τη μελέτη τέτοιων εξυψωμένων θεμάτων, [...] και βγάζουν συμπεράσματα με βάση τις δικές τους καταστάσεις του νου.

Αυτοί είναι οι λόγοι που με ώθησαν να ξεφύγω από τον δρόμο μου και να αποφασίσω ότι είναι καιρός να “πράξω για τον Κύριο” και να διασωθεί ό,τι μπορεί ακόμα να σωθεί. Έτσι, ανέλαβα να αποκαλύψω ένα συγκεκριμένο μέρος της αληθινής ουσίας, που σχετίζεται με το παραπάνω θέμα, και να το διαδώσω στο έθνος.»

Διαφάνειες 5

Από: Μπαάλ ΧαΣουλάμ «Μελέτη των Δέκα Σεφιρότ».Τόμος 1. Μέρος 1. Εσωτερική Παρατήρηση

..Σε όσους τα μάτια δεν έχουν ανοιχτεί στις όψεις του ουρανού και δεν έχουν αποκτήσει τη γνώση των συνδέσεων των κλάδων αυτού του κόσμου με τις ρίζες τους στους ανώτερους κόσμους είναι σαν τους τυφλους που ψιλαφίζουν τους τοίχους για να καταλάβουν. Δεν θα καταλάβουν την αληθινή σημασία ούτε μίας λέξης, γιατί κάθε λέξη είναι ένα όνομα ενός κλάδου που σχετίζεται με τη ρίζα του. Μόνο αν λάβουν μια διερμηνεία από έναν γνήσιο σοφό που τίθεται στη διάθεση τους να εξηγήσει το θέμα στην προφορική γλώσσα,( κάτι που είναι αναγκαστικά σαν να μεταφράζεις από τη μια γλώσσα στην άλλη, δηλαδή από τη γλώσσα των κλάδων στην προφορική γλώσσα), μόνο τότε θα μπορέσει να εξηγήσει τον πνευματικό όρο ως έχει.

Διαφάνεια 6  
Από: Μπαάλ ΧαΣουλάμ «Η Ελευθερία»

Μπορεί να συγκριθεί με έναν άρρωστο που δεν θέλει να υπακούσει στις εντολές του γιατρού πριν καταλάβει ο ίδιος πώς αυτή η συμβουλή θα τον θεραπεύσει, και έτσι αρχίζει να μελετάει μόνος του ιατρική. Θα μπορούσε να πεθάνει από την ασθένειά του πριν μάθει ιατρική.

Διαφάνεια 7

Από: Μπαάλ ΧαΣουλάμ, Σαμάτι, Άρθρο Ν.99.

…Ένας άνθρωπος έχει την επιλογή να πάει σε ένα μέρος όπου υπάρχουν δίκαιοι. Κάποιος μπορεί να αποδεχτεί την εξουσία τους και τότε θα λάβει όλες τις δυνάμεις που του λείπουν από τη φύση των δικών του ιδιοτήτων. Θα το λάβει από τους δίκαιους. Αυτό είναι το όφελος στο «φύτεψε τα σε κάθε γενιά», έτσι ώστε κάθε γενιά να έχει κάποιον στον οποίο να στραφεί, να προσκολληθεί και από τον οποίο να λάβει τη δύναμη που απαιτείται για να ανέλθει στον βαθμό ενός ενάρετου. Έτσι, κι αυτοί στη συνέχεια γίνονται δίκαιοι.

Διαφάνεια 8  
Από: Μπαάλ Ασουλάμ, Επιστολή Νο. 47

"Ας σας υπενθυμίσω τη σημασία της αγάπης των φίλων, παρά τα πάντα, αυτή τη στιγμή, διότι από αυτό εξαρτάται το δικαίωμά μας να υπάρχουμε και από αυτό μετριέται η άμεση επιτυχία μας...

Γι’ αυτό, απομακρυνθείτε από όλες τις φανταστικές ασχολίες και στρέψτε τις καρδιές σας στο να σκέφτεστε και να δημιουργείτε κατάλληλες τακτικές για να ενώσετε πραγματικά τις καρδιές σας ως μία, ώστε τα λόγια «Αγάπα τον φίλο σου όπως τον εαυτό σου» να γίνουν κυριολεκτικά αληθινά μέσα σας.

[...] και θα καθαριστείτε από τη σκέψη της αγάπης που θα καλύψει όλα τα αδικήματα. Δοκιμάστε με σε αυτό, και αρχίστε να συνδέεστε πραγματικά με αγάπη, και τότε θα δείτε, «ο ουρανίσκος θα γευτεί»..."

Διαφάνεια 9
Από: ΡΑΜΠΑΣ, Άρθρο Νο. 14, "Η Ανάγκη για Αγάπη των Φίλων"

"Υπάρχει μια ιδιαίτερη δύναμη στην προσκόλληση των φίλων. Επειδή οι απόψεις και οι σκέψεις περνούν από τον έναν στον άλλον μέσω της προσκόλλησης μεταξύ τους, ο καθένας ενσωματώνεται με τις δυνάμεις του άλλου, και έτσι, ο καθένας έχει τη δύναμη ολόκληρης της κοινωνίας. Επομένως, αν και κάθε άτομο είναι μια ξεχωριστή προσωπικότητα, έχει τη δύναμη ολόκληρης της κοινωνίας."

Διαφάνειες 10-11  
Από: Μπαάλ ΧαΣουλάμ, Σάματι, Άρθρο Νο. 25, «Πράγματα που Έρχονται από την Καρδιά»

«...Όταν κάποιος ακούει τα λόγια της Τορά από τον δάσκαλό του, αμέσως συμφωνεί με τον δάσκαλό του και αποφασίζει να τηρήσει τα λόγια του δασκάλου του με την καρδιά και την ψυχή του. Αλλά μετά, όταν βγαίνει στον κόσμο, βλέπει, επιθυμεί, και μολύνεται από το πλήθος των επιθυμιών που περιπλανιούνται στον κόσμο. [...] Τον υποτάσσουν, αναμειγνύεται με τις επιθυμίες τους [...]. Δεν έχει άλλη επιλογή· αναγκάζεται να σκέφτεται, να θέλει, να λαχταρά και να απαιτεί όλα όσα απαιτεί η πλειοψηφία. Τότε διαλέγει τις ξένες σκέψεις τους και τις αηδιαστικές τους ηδονές και επιθυμίες [...].

Αντίθετα, τότε υπάρχει μόνο μια συμβουλή: να προσκολληθεί στον δάσκαλό του και στα βιβλία. [...] Μόνο με το να προσκολλάται σε αυτά μπορεί να αλλάξει το μυαλό και τη θέλησή του προς το καλύτερο. Ωστόσο, τα ευφυή επιχειρήματα δεν θα τον βοηθήσουν να αλλάξει το μυαλό του, παρά μόνο το φάρμακο της Dvekut [προσκόλληση]...»

Διαφάνειες 12-15  
Από: Μπαάλ Ασουλάμ «Λόγος για την Ολοκλήρωση του Ζοχάρ»

«…Οι σοφοί μας μας συμβούλεψαν: “Κάνε για τον εαυτό σου έναν ραβ [δάσκαλο/μεγάλο άνθρωπο] και απόκτησε για σένα έναν φίλο”. Αυτό σημαίνει ότι κάποιος θα πρέπει να επιλέξει για τον εαυτό του ένα σημαντικό και διακεκριμένο πρόσωπο για να είναι ο ραβ του, και από αυτόν θα μπορέσει να φτάσει στην ενασχόληση με την Τορά και τις Μιτσβότ με σκοπό να φέρει ευχαρίστηση στον Δημιουργό του.

Αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχουν δύο διευκολύνσεις σε ό,τι αφορά τον ραβ του:

 1.   Επειδή είναι ένα σημαντικό πρόσωπο, ο μαθητής μπορεί να του αποδώσει ευχαρίστηση, βασιζόμενος στο μεγαλείο του ραβ του, αφού η προσφορά γίνεται αποδοχή για αυτόν. Αυτό είναι ένα φυσικό καύσιμο, ώστε κάποιος να μπορεί πάντα να αυξάνει τις πράξεις της προσφοράς του. Μόλις ένα άτομο συνηθίσει να ασχολείται με την προσφορά προς τον ραβ, μπορεί να το μεταφέρει και στην ενασχόληση με την Τορά και τις Μιτσβότ Λισμά προς τον Δημιουργό, αφού η συνήθεια γίνεται δεύτερη φύση.
 2.  [...] Εξίσωσης μορφής με τον ραβ του. Επειδή ο ραβ είναι σε αυτόν τον κόσμο, εντός του χρόνου, η εξίσωση μορφής μαζί του βοηθάει ακόμη κι αν είναι μόνο προσωρινή και αργότερα ξαναπέσει.

Έτσι, κάθε φορά που κάποιος εξισώνει τη μορφή του με τον ραβ του, προσκολλάται σε αυτόν για κάποιο χρονικό διάστημα. Κατά συνέπεια, αποκτά τις γνώσεις και τις σκέψεις του ραβ, ανάλογα με το μέτρο της Ντβεκούτ [προσκόλληση] του… […]. Για αυτόν τον λόγο, ο μαθητής μπορεί να χρησιμοποιήσει την επίτευξη του ραβ για το μεγαλείο του Δημιουργού, γεγονός που μεταστρέφει την προσφορά σε αποδοχή και παρέχει επαρκές καύσιμο για να δώσει την καρδιά και την ψυχή του. Εκείνη τη στιγμή, και ο μαθητής θα μπορεί να ασχολείται με την Τορά και τις Μιτσβότ Λισμά με όλη του την καρδιά και την ψυχή, που είναι το φάρμακο που αποφέρει αιώνια Ντβεκούτ με τον Δημιουργό.»

Διαφάνειες 16-17  
Από: Μπαάλ Χασουλάμ, Σαμάτι, Άρθρο Νο. 40, "Ποιο Είναι το Μέτρο της Πίστης στον Ραβί;"

"Μόνο αυτός που βρίσκεται ήδη στη μοναδική εξουσία μπορεί να διακρίνει και να γνωρίσει την αλήθεια. Γι' αυτό, πρέπει κανείς να εμπιστεύεται τη γνώμη του ραβί του και να πιστεύει ό,τι του λέει ο ραβί του. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ακολουθεί όπως του είπε ο ραβί του να κάνει.

Και παρόλο που βλέπει πολλά επιχειρήματα και πολλά διδάγματα που δεν συμβαδίζουν με τη γνώμη του ραβί του, θα πρέπει παρ' όλα αυτά να εμπιστεύεται τη γνώμη του ραβί του και να λέει ότι αυτό που καταλαβαίνει και αυτό που βλέπει σε άλλα βιβλία που δεν συμπίπτουν με τη γνώμη του ραβί του, θα πρέπει να λέει ότι όσο βρίσκεται σε πολλαπλές εξουσίες, δεν μπορεί να καταλάβει την αλήθεια, και δεν μπορεί να δει τι είναι γραμμένο σε άλλα βιβλία, την αλήθεια που λένε αυτά.

Είναι γνωστό ότι όταν κάποιος δεν έχει ακόμα ανταμειφθεί, η Τορά γίνεται γι' αυτόν φάρμακο θανάτου."

Διαφάνιες 18 - 19

Από: Ραβίνος Ελιμέλεχ του Λιζένσκ, Noam Elimelech [Η Ευχαρίστηση του Ελιμέλεχ]

Ο δίκαιος, με τη δικαιοσύνη του, εγκαθιστά τις καλές του επιθυμίες και σκέψεις στους άλλους, ώστε κι αυτοί να έχουν την καλή επιθυμία να προσκολληθούν στον Δημιουργό με όλη τους την καρδιά. Εγκαθιστώντας την επιθυμία στους άλλους, αυτό ήδη θεωρείται έργο, αφού ένα έργο στους άλλους δημιουργήθηκε από την επιθυμία που έχει αυτός. Αυτή είναι η σημασία του στίχου: «Ανοίγεις το χέρι Σου και χορταίνεις κάθε ζωντανό πλάσμα με επιθυμία», αφού ο δίκαιος επεκτείνει αφθονία στους κόσμους και σε κάθε άνθρωπο. Και πώς το κάνει αυτό;

Με το να εγκαθιστά την επιθυμία του στους άλλους. Συνεπώς, όλοι έχουν γίνει δίκαιοι μέσω αυτού. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να επεκτείνει πάνω τους μεγάλη αφθονία, διότι ο δίκαιος είναι αυτός που φαινομενικά ανοίγει τα χέρια του προς τον Δημιουργό για να μεταδώσει στον κόσμο. Και με τι τα ανοίγει; Ο στίχος ερμηνεύει: «και χορταίνεις κάθε ζωντανό πλάσμα με επιθυμία», ικανοποιώντας τους πάντες με την επιθυμία να αγαπήσουν τον Δημιουργό.