Στη σοφία της Καμπαλά, η προσευχή δεν είναι απλώς η απαγγελία λέξεων, αλλά το έργο της καρδιάς. Είναι μια εσωτερική διαδικασία διασαφήνισης, κατά την οποία το άτομο εξετάζει τι επιθυμεί πραγματικά και αν η εσωτερική του έλλειψη—Χισαρόν -είναι ευθυγραμμισμένη στη μορφή με τον Δημιουργό.
Σε αυτό το μάθημα θα εξερευνήσουμε:
Διαφάνεια #2
«...Αΐτημα - είναι ,όταν ο άνθρωπος νιώθει τι του λείπει. Αυτό βρίσκεται συγκεκριμένα στην καρδιά, δηλαδή δεν έχει σημασία τι λέει με το στόμα του, αφού το “αίτημα” σημαίνει ότι ο άνθρωπος ζητά αυτό που χρειάζεται, και όλες οι ανάγκες του ανθρώπου δεν βρίσκονται στο στόμα, αλλά στην καρδιά. Επομένως, δεν έχει σημασία τι λέει ο άνθρωπος με το στόμα του. Ο Δημιουργός γνωρίζει τις σκέψεις. Έτσι, αυτό που ακούγεται “πάνω” είναι μόνο αυτό που απαιτεί η καρδιά και όχι αυτό που απαιτεί το στόμα, αφού το στόμα δεν έχει έλλειψη που πρέπει να ικανοποιηθεί.»
-- Ραμπάς, Άρθρο #27, 1991
Διαφάνεια #3
«Γι’ αυτό, πρέπει να υπάρχει προετοιμασία για την προσευχή, να συνηθίζει κάποιος στην προσευχή, σαν το στόμα του και η καρδιά του να είναι το ίδιο. Και η καρδιά μπορεί να συμφωνήσει μέσω της συνήθειας, ώστε να καταλάβει ότι η λήψη σημαίνει διαχωρισμό, και ότι το πιο σημαντικό είναι η προσκόλληση με τη Ζωή των Ζωών, που είναι η προσφορά.»
-- Μπαάλ Χασουλάμ, Σαμάτι, Άρθρο #122
Διαφάνεια #4
«Έτσι, όταν ο άνθρωπος έρχεται να προσευχηθεί, πρέπει να προετοιμαστεί για την προσευχή. Τι είναι αυτή η προετοιμασία;»
Πρέπει να ερμηνεύσουμε ότι η προετοιμασία που κάνει ο καθένας, είναι για να ξέρει τι να ζητήσει, αφού πρέπει να ξέρει τι να ζητήσει. Δηλαδή, πρέπει να ξέρει τι του λείπει.»
-- Ραμπάς, Άρθρο #27, 1991
Διαφάνεια #5
«Η μόνη συμβουλή για να συνηδητοποιήσει κάποιος την πραγματική έλλειψη, ότι μας λείπει η επιθυμία να προσφέρουμε, είναι μέσω της προσευχής, που είναι ένα “μέσον” ανάμεσα στον άνθρωπο και την έλλειψη. Δηλαδή, προσεύχεται στον Δημιουργό να του δώσει κάτι για το οποίο δεν έχει έλλειψη, ώστε να του λείψει. Συνεπώς, το Κλί που ονομάζεται “έλλειψη” είναι έλλειψη ως προς το αίσθημα, δηλαδή δεν νιώθει την έλλειψή του, και η προσευχή είναι να του δώσει ο Δημιουργός το φως, που είναι η πλήρωση της έλλειψής του. Επομένως, η πλήρωση είναι έλλειψη. Έτσι, δεν έχει άλλη επιλογή παρά να προσευχηθεί στον Δημιουργό να του δώσει έλλειψη, και αυτό είναι που συνδέει το Κλί με το φως.»
-- Ραμπάς, Άρθρο 22, 1986
Διαφάνεια #6
«...Η αμαρτία του ανθρώπου είναι ότι δεν ζήτησε βοήθεια από τον Δημιουργό. Αν είχε ζητήσει βοήθεια, σίγουρα θα λάμβανε βοήθεια από τον Δημιουργό. Αλλά αν ο άνθρωπος λέει ότι ζήτησε βοήθεια και ο Δημιουργός δεν τον βοήθησε, σε αυτό έρχεται η απάντηση ότι ο άνθρωπος πρέπει να πιστεύει ότι ο Δημιουργός ακούει τις προσευχές, όπως είναι γραμμένο, “Γιατί Εσύ ακούς την προσευχή κάθε στόματος.” Αν το πίστευε πραγματικά, η προσευχή του θα ήταν πλήρης, και ο Δημιουργός ακούει μια πλήρη προσευχή όταν ο άνθρωπος λαχταρά με όλη του την καρδιά να τον βοηθήσει ο Δημιουργός.
Όμως, αν η προσευχή του δεν είναι σταθερά στα χείλη του, σημαίνει ότι δεν έχει την πραγματική πίστη πως ο Δημιουργός μπορεί να τον βοηθήσει και ότι ο Δημιουργός ακούει όλους όσους Τον ζητούν, και ότι μικροί και μεγάλοι είναι ίσοι μπροστά Του, δηλαδή απαντά σε όλους. Έτσι, η προσευχή είναι ελλιπής.»
-- Ραμπάς, Άρθρο 4, 1988
Διαφάνεια #7
«Η προσευχή πρέπει να είναι πλήρης, από τα βάθη της καρδιάς. Αυτό σημαίνει να γνωρίζει εκατό τοις εκατό ότι δεν υπάρχει κανείς στον κόσμο που μπορεί να τον βοηθήσει παρά μόνο ο ίδιος ο Δημιουργός.
Όμως, πώς γνωρίζει αυτό, ότι κανείς δεν μπορεί να τον βοηθήσει παρά μόνο ο ίδιος ο Δημιουργός; Μπορεί να αποκτήσει αυτή τη συνειδητοποίηση μόνο αν έχει χρησιμοποιήσει όλες τις δυνάμεις που έχει στη διάθεσή του και δεν τον βοήθησαν. Επομένως, πρέπει να κάνει κάθε τι δυνατό στον κόσμο για να επιτύχει “για χάρη του Δημιουργού.” Τότε μπορεί να προσευχηθεί από τα βάθη της καρδιάς, και τότε ο Δημιουργός ακούει την προσευχή του.»
-- Μπαάλ ΧαΣουλάμ, Σαμάτι #5 «Λισμά Είναι Ξύπνημα από Πάνω»
Διαφάνεια #8
«Μην πεις ότι εάν το Λισμά [για χάρη Της] είναι δώρο από πάνω, τότε τι καλό έχουν οι προσπάθειες και οι κόποι κάποιου, και όλα οι διορθώσεις και οι θεραπείες που κάνει για να πετύχει το Λισμά, αν εξαρτάται από τον Δημιουργό;
Οι σοφοί μας είπαν γι’ αυτό, “Δεν είσαι ελεύθερος να απαλλαγείς από αυτό.” Αντίθετα, πρέπει να δώσει το “ξύπνημα από κάτω”, και αυτό θεωρείται “προσευχή.”
Όμως δεν μπορεί να υπάρξει αληθινή προσευχή αν δεν γνωρίζει πρώτα, ότι χωρίς προσευχή δεν μπορεί να αποκτηθεί.
Επομένως, οι πράξεις και οι διορθώσεις που κάνει για να αποκτήσει το Λισμά δημιουργούν σε αυτόν τα διορθωμένα δοχεία που θα θελήσουν να λάβουν το Λισμά…
-- Μπαάλ ΧαΣουλάμ,Σαμάτι #20 «Λισμά»
Διαφάνεια #9
…Τότε, μετά από όλες τις πράξεις και τις διορθώσεις, μπορεί να προσευχηθεί αληθινά αφού είδε ότι όλες οι πράξεις του δεν τον βοήθησαν καθόλου. Μόνο τότε μπορεί να κάνει ειλικρινή προσευχή από τα βάθη της καρδιάς του, και τότε ο Δημιουργός ακούει την προσευχή του και του δίνει το δώρο του Λισμά.»
-- Μπαάλ ΧαΣουλάμ, Σαμάτι1 #20 «Λισμά»
Διαφάνεια #10
«...Ο άνθρωπος δεν μπορεί να βγει από τον έλεγχο της αυτο-λήψης μόνος του, καθώς αυτή είναι η φύση με την οποία ο Δημιουργός δημιούργησε τον άνθρωπο, που μόνο ο ίδιος ο Δημιουργός μπορεί να αλλάξει. Με άλλα λόγια, όπως έδωσε στα δημιουργήματα την επιθυμία να λαμβάνουν, μπορεί αργότερα να τους δώσει την επιθυμία να προσφέρουν.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον κανόνα, “Δεν υπάρχει φως χωρίς Κλί, δεν υπάρχει πλήρωση χωρίς έλλειψη”, πρώτα πρέπει κάποιος να αποκτήσει μια έλλειψη. Δηλαδή, πρέπει να νιώσει ότι του λείπει αυτό το Κλί που ονομάζεται «επιθυμία για προσφορά».
-- Ραμπάς, Άρθρο 29, 1987
Διαφάνεια #11
…Και σε σχέση με το αίσθημα, είναι αδύνατο να νιώσει κάποιος έλλειψη αν δεν ξέρει τι χάνει από το να μην έχει το Κλί, που ονομάζεται «επιθυμία για προσφορά». Γι’ αυτό, ο άνθρωπος πρέπει να ενδοσκοπεί τι είναι αυτό που τον κάνει να μην έχει την επιθυμία για προσφορά.
Στον βαθμό της απώλειας, νιώθει πόνο και βάσανο. Όταν έχει την πραγματική έλλειψη, δηλαδή όταν μπορεί να προσευχηθεί στον Δημιουργό από τα βάθη της καρδιάς για το ότι δεν έχει τη δύναμη να μπορεί να εργαστεί για χάρη του Δημιουργού, τότε, όταν έχει το Κλί, δηλαδή την πραγματική έλλειψη, αυτή είναι η στιγμή που η προσευχή του απαντάται και λαμβάνει βοήθεια από πάνω. Όπως είπαν οι σοφοί μας, “Αυτός που έρχεται να εξαγνιστεΐ βοηθείται.”
-- Ραμπάς, Άρθρο 29, 1987
Διαφάνεια #12
«Υπάρχουν τρεις προϋποθέσεις στην προσευχή:
Να πιστεύει ότι μπορεί να τον σώσει. Παρόλο που βρίσκεται στις χειρότερες συνθήκες από όλους τους σΰγχρονοΰς του, εντούτοις, “Θα είναι άραγε κοντό το χέρι του Κυρίου να σώσει;” Αν όχι, τότε “ο Ιδιοκτήτης δεν μπορεί να σώσει τα δοχεΐα Του.”
Δεν έχει πλέον άλλη επιλογή αφού έκανε ήδη ό,τι μπορούσε αλλά δεν είδε λύση στη δυστυχία του…
-- Μπαάλ ΧαΣουλάμ Σαμάτι #209 «Τρεις Προϋποθέσεις στην Προσευχή»
Διαφάνεια #13
3. Αν δεν τον βοηθήσει, θα είναι καλύτερα να πεθάνει παρά να ζει. Η προσευχή σημαίνει “απώλεια στην καρδιά.” Όσο περισσότερο χάνεται κάποιος, τόσο αυξάνει το μέτρο της προσευχής του. Σαφώς, αυτός που του λείπουν πολυτέλειες δεν έχει την ίδια προσευχή με αυτόν που έχει καταδικαστεί σε θάνατο και λείπει μόνο η εκτέλεση, και είναι ήδη δεμένος με σιδερένιες αλυσίδες και στέκεται και παρακαλεί για τη ζωή του. Σίγουρα, δεν θα αναπαυτεί ούτε θα κοιμηθεί ούτε θα αποσπάται έστω και για μια στιγμή από το να προσεύχεται για τη ζωή του.»
-- Μπαάλ ΧαΣουλάμ Σαμάτι #209 «Τρεις Προϋποθέσεις στην Προσευχή»