Μάθημα 13. Από τη Θραύση στη Διόρθωση

Διαφάνεια 2

ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΑΞΟΝΩΝ

Διαφάνεια 3

ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΑΞΟΝΩΝ

Διαφάνεια 4

Διαφάνεια 5

«Πρέπει να γνωρίζουμε ότι όλες οι ψυχές προέρχονται από την ψυχή του Αδάμ Αριζόν, γιατί αφού αμάρτησε με το αμάρτημα του Δέντρου της Γνώσης, η ψυχή του διαιρέθηκε σε 600.000 ψυχές. Αυτό σημαίνει ότι το ένα φως που είχε ο Αδάμ Αριζόν, το οποίο το Ζοχάρ ονομάζει Ζιχάρα Ιλαά [ανώτερη λάμψη], το οποίο είχε μέσα στον Κήπο της Εδέμ, εξαπλώνεται σε πολυάριθμα κομμάτια.»

– RABASH, άρθρο 10, 1984 «Ποιος είναι ο βαθμός που πρέπει να φτάσει κανείς ώστε να μη χρειαστεί να ξαναμετενσαρκωθεί;»

Διαφάνειες 6-7 

«...Κατανοούμε ότι η αιώνια ψυχή της ζωής που ο Δημιουργός φύσηξε στα ρουθούνια του, μόνο για τις ανάγκες του Αδάμ Αριζόν, αναχώρησε εξαιτίας του αμαρτήματος του Δέντρου της Γνώσης. Απέκτησε μια νέα μορφή, που ονομάζεται “Ιδρώτας της Ζωής”, δηλαδή το γενικό έχει διαιρεθεί σε μυριάδες μέρη, μικρές σταγόνες, που μοιράζονται μεταξύ του Αδάμ Αριζόν και όλης της απογόνου του μέχρι το τέλος του χρόνου.

Συνεπώς, δεν υπάρχουν καθόλου αλλαγές στις πράξεις του Δημιουργού, αλλά υπάρχει εδώ μια πρόσθετη μορφή. Αυτό το γενικό φως της ζωής, που ήταν πακεταρισμένο στη μύτη του Αδάμ Αριζόν, επεκτάθηκε σε μια μακρά αλυσίδα, που περιστρέφεται στον τροχό της μεταμόρφωσης της μορφής σε πολλά σώματα, σώμα μετά από σώμα, μέχρι το αναγκαίο τέλος της διόρθωσης.»

– Μπαάλ ΧαΣουλάμ, Εισαγωγή στο Βιβλίο «Πανίμ Μεϊρότ ου-Μασμπιρότ», σελ. 22

Διαφάνεια 8

«Για παράδειγμα, ένας βασιλιάς ήθελε να στείλει έναν μεγάλο αριθμό χρυσών νομισμάτων στον γιο του στο εξωτερικό, αλλά όλοι οι υπήκοοί του ήταν κλέφτες και απατεώνες, και δεν είχε ούτε έναν πιστό αγγελιοφόρο. Τι έκανε; Διέσπασε, έσπασε όλα τα νομίσματα σε λεπτά κομμάτια και τα έστειλε μέσω πολλών αγγελιοφόρων, ώστε η χαρά της κλοπής να μην αξίζει να αμαυρώσει τη δόξα της βασιλείας.»

– Ραμπάς, Άρθρο Ν. 10 (1984) «Ποιος είναι ο βαθμός που πρέπει να φτάσει κανείς ώστε να μη χρειαστεί να ξαναμετενσαρκωθεί;»

Διαφάνεια 9

«...Πράγματι υπάρχει μόνο μία ψυχή στον κόσμο... Η ίδια ψυχή υπάρχει πλήρης σε κάθε έναν, όπως και στον Αδάμ Αριζόν, διότι το πνευματικό είναι αδιαίρετο και δεν μπορεί να κοπεί — αυτό είναι μάλλον χαρακτηριστικό των υλικών πραγμάτων. Αντίθετα, το ότι λέγεται πως υπάρχουν 600.000 ψυχές και σπινθήρες ψυχών εμφανίζεται σαν να διαιρείται από τη δύναμη του σώματος κάθε προσώπου.»

– Μπαάλ ΧαΣουλάμ, «600.000 Ψυχές»

Διαφάνεια 10

«...το όλον βρίσκεται μέσα σε κάθε στοιχείο, καθώς στο τέλος, όλες οι ψυχές θα ενωθούν σε μία διάκριση, επιστρέφοντας στη ρίζα τους την πνευματική.»

– Μπαάλ ΧαΣουλάμ, «600.000 Ψυχές»

Διαφάνεια 11

«Πολλές πράξεις πηγάζουν από κάθε δημιουργημένο ον, και στο τέλος θα ενώνονται το ένα με το άλλο μέχρι να γίνουν κυριολεκτικά μία πράξη. Αυτή η ενοποίηση έρχεται σε κάθε δημιούργημα και τις πράξεις του. ...Ως εκ τούτου, αφού όλες οι πράξεις των δημιουργημάτων ενωθούν σε μία πράξη, […], στη συνέχεια, όλες οι ψυχές του κόσμου πρέπει να ενωθούν και να συγχωνευτούν σε μία ψυχή, πραγματικά μία, που προκύπτει από όλες τις ψυχές και γίνονται πραγματικά μία, όπως στην αρχή της δημιουργίας, όταν δημιουργήθηκε μόνο ένας άνθρωπος [Αδάμ].»

– Μπαάλ ΧαΣουλάμ, «Πράξεις και Τακτικές του Ανθρώπου»

Διαφάνειες 12-13

«Όλοι οι κόσμοι, ανώτεροι και κατώτεροι και ό,τι υπάρχει μέσα τους, δημιουργήθηκαν μόνο για τον άνθρωπο. […] Στην αρχή, περιορίστηκαν και κρεμάστηκαν βαθμίδα προς βαθμίδα και κόσμος μετά τον κόσμο, μέχρι τον υλικό μας κόσμο, για να φέρουν την ψυχή σε σώμα αυτού του κόσμου, που είναι εξ ολοκλήρου για να λαμβάνει και όχι για να δίνει,[…]. Σε αυτήν την κατάσταση, κάποιος θεωρείται ως το ολοκληρωτικό αντίθετο από Αυτόν, και δεν υπάρχει μεγαλύτερη απομάκρυνση από αυτήν...

Στη συνέχεια, μέσω της ψυχής που ντύνεται μέσα του, ασχολείται με Τορά και Μιτσβώτ. Σταδιακά και αργά, από κάτω προς τα πάνω, αποκτά την ίδια μορφή της προσφοράς όπως ο Δημιουργός του, μέσω όλων αυτών των ιδιοτήτων που κρέμονταν από πάνω προς τα κάτω, που δεν είναι παρά βαθμίδες και μέτρα στη μορφή της επιθυμίας να προσφέρει. […] Στο τέλος, ανταμείβεται ώστε να είναι εξ ολοκλήρου για να προσφέρει και να μη λαμβάνει τίποτα για τον εαυτό του. Εκείνη τη στιγμή, ολοκληρώνει την αληθινή Ντεβεκούτ με Αυτόν, γιατί ο άνθρωπος δημιουργήθηκε μόνο γι' αυτό.»

– Μπαάλ ΧαΣουλάμ. «Εισαγωγή στην Προμετωπίδα της Σοφίας της Καμπαλά», Παράγραφος 9

Διαφάνεια 14

«Όποιος θέλει να γευτεί καλή γεύση στη ζωή πρέπει να δώσει προσοχή στο σημείο στην καρδιά του. Κάθε άνθρωπος έχει ένα σημείο στην καρδιά, απλώς δεν λάμπει. Αντίθετα, είναι σαν μια μαύρη τελεία. Το σημείο στην καρδιά είναι μία διάκριση της Νεφέσ [ψυχή] της Κεντουσά [αγιότητα], της οποίας η φύση είναι ένα δοχείο προσφοράς. Ωστόσο, βρίσκεται σε κατάσταση Σεχινά [Θεότητα] στο χώμα, πράγμα που σημαίνει ότι κάποιος τη θεωρεί ως τίποτα. Αντίθετα, γι’ αυτόν είναι τόσο σημαντική όσο το χώμα.»

– Ραμπάς, Άρθρο Νο. 34, ΤΑΝΤΑ [Taamim, Nekudot, Tagin, Otiot]