Μάθημα Ομάδα / Δεκάδων - Μάθημα #10

Προετοιμασία για Σύνδεση στη Δεκάδα

Επιλεγμένα Αποσπάσματα από τις Πηγές

1. Τάνια, Ιγκρότ ΧαΚοντές (Tanya, Igrot HaKodesh), Κεφάλαιο 23

"Όπου υπάρχουν δέκα άνδρες, υπάρχει ήδη τόπος για την κατοίκηση της Θεότητας. Οι σοφοί της Μισνά είπαν στη διδασκαλία τους (Avot): “Δέκα που κάθονται μαζί να σπουδάσουν τη Τορά, η θεότητα κατοικεί ανάμεσά τους”."

2. Ραμπάς, άρθρο 28 (1986) "Μία Συνάθροιση ας μην Είναι Λιγότερη Από Δέκα"

"Όπως είπαν οι σοφοί μας (Σανχέντριν, 39), “Σε κάθε δέκα υπάρχει η Σεχινά.” Είναι γνωστό ότι το Μαλχούτ ονομάζεται "Δέκατο." Είναι επίσης γνωστό ότι το Κλι λήψης ονομάζεται επίσης "η Σεφιρά Μαλχούτ", η οποία είναι η δέκατη Σεφιρά, λαμβάνουσα την ανώτερη αφθονία. Αυτή ονομάζεται “θέληση να λαμβάνει,” και όλα τα πλάσματα προέρχονται μόνον από αυτήν. Για το λόγο αυτό, μία συνάθροιση δεν είναι λιγότερη από δέκα, αφού όλα τα υλικά κλαδιά προέρχονται από τις ανώτερες ρίζες. Επομένως, σύμφωνα με τον κανόνα, “Δεν υπάρχει φως που να μην έχει δέκα Σεφίρωτ,” στον φυσικό κόσμο μας,, δεν μπορεί μία συνάθροιση να θεωρηθεί σημαντική, εάν δεν υπάρχουν δέκα άνδρες, όπως στα ανώτερα επίπεδα."

3. Baal HaSulam, Εισαγωγή στη Μελέτη των Δέκα Σεφίρωτ, Στοιχείο 4

"Είναι πραγματικά αλήθεια ότι ο Δημιουργός ο Ίδιος τοποθετεί το χέρι κάποιου επάνω στην καλή τύχη δίνοντάς του μία ζωή απόλαυσης και ικανοποίησης μέσα σε αυτήν την υλική ζωή που είναι γεμάτη με βασανιστήρια και πόνο, και στερείται οποιουδήποτε περιεχομένου. Κάποιος αναγκαστικά απομακρύνεται και ξεφεύγει από αυτά όταν βλέπει, έστω και φαινομενικά μέσα από τις ρωγμές, έναν ήσυχο τόπο για να ξεφύγει από αυτή τη ζωή, η οποία είναι πιο σκληρή από το θάνατο. Πράγματι, πέρα από αυτήν, δεν υπάρχει πιο σημαντική τοποθέτηση χεριού από τον Δημιουργό.

Και η επιλογή κάποιου αναφέρεται μόνο στην ενδυνάμωση. Διότι εδώ ασφαλώς απαιτείται μεγάλος κόπος και έντονη προσπάθεια, πριν ακόμη καθαρθεί το σώμα του ανθρώπου ώστε να μπορέσει να τηρεί σωστά την Τορά και της Μιτζωοτ, όχι για δική του ευχαρίστηση, αλλά για να φέρει ικανοποίηση στο Δημιουργό του, το οποίο ονομάζεται Λιςμά [για χάρη Της]. Μόνο με αυτόν τον τρόπο κάποιος αξιώνεται μια ζωή ευτυχίας και ευχαρίστησης που έρχεται με την τήρηση της Τορά.

Πριν έρθει κάποιος σε αυτή την καθαρότητα, υπάρχει σίγουρα μια επιλογή να ενδυναμώνεται στον καλό δρόμο με διάφορα μέσα και τακτικές. Κάποιος πρέπει να κάνει ό,τι μπορεί για να ολοκληρώσει το έργο της καθαρότητας για να μην βαρεθεί από το βάρος της εργασίας του στο μέσο της διαδρομής."

4. Baal HaSulam, Επιστολή 47

"…Ας σας υπενθυμίσω την εγκυρότητα της αγάπης φίλων παρά τα πάντα αυτή τη στιγμή, διότι από αυτήν εξαρτάται το δικαίωμά μας να υπάρχουμε, και από αυτήν μετριέται η κοντινή μας επιτυχία.

Επομένως, απομακρυνθείτε από όλες τις φανταστικές ασχολίες και τοποθετείστε τις καρδιές σας στο να σκέφτεστε και να σχεδιάζετε σωστές σκέψεις ώστε να συνδέσετε πραγματικά τις καρδιές σας ως μία, ώστε οι λέξεις “Αγάπα τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου” να γίνουν κυριολεκτικά αληθινές μέσα σας, διότι ένας στίχος δεν ξεπερνά το κυριολεκτικό, και θα καθαριστείτε από τη σκέψη της αγάπης που θα καλύψει όλες τις αμαρτίες. Δοκιμάστε με σε αυτό, και αρχίστε να συνδεθείτε πραγματικά στην αγάπη, και τότε θα δείτε, "ο ουρανίσκος θα γευτεί."

5. Ραμπάς, Άρθρο Νο. 7 (1984), "Σύμφωνα Με Όσα Εξηγούνται Σχετικά με «Αγάπα τον Πλησίον σου όπως τον Εαυτό σου»"

"Όσοι θέλουν να τηρήσουν τον κανόνα, “Αγάπα τον πλησίον σου ως τον εαυτό σου.” Ο μόνος σκοπός τους είναι να βγουν από την αγάπη για τον εαυτό και να αναλάβουν μία διαφορετική φύση αγάπης για τους άλλους. Και αν και είναι μία Μιτσβά [εντολή] που πρέπει να τηρείται, και που μπορεί κανείς να πιέσει τον εαυτό του να τηρεί, η αγάπη είναι κάτι που δίδεται στην καρδιά, και η καρδιά διαφωνεί με αυτήν από τη φύση της. Τι, λοιπόν, μπορεί να κάνει κάποιος τότε για να αγγίξει η αγάπη για τους άλλους την καρδιά του;"

6. Ραμπάς, Επιστολή 40

"Κάθε δώρο που δίνει σε έναν φίλο του κάποιος είναι σαν μία σφαίρα που δημιουργεί ένα μικρό βαθούλωμα στην πέτρα. Και ενώ η πρώτη σφαίρα μόνο γρατσουνίζει την πέτρα, όταν η δεύτερη σφαίρα κτυπήσει στο ίδιο σημείο, δημιουργεί ήδη μία εγκοπή, και η τρίτη δημιουργεί μία οπή.

Και μέσα από τις σφαίρες που πυροβολεί επανειλημμένα, η οπή γίνεται μία κοιλότητα στην πέτρα της καρδιάς του φίλου του, όπου συγκεντρώνονται όλα τα δώρα. Και κάθε δώρο γίνεται μία σπίθα αγάπης μέχρι που όλες οι σπίθες αγάπης συγκεντρώνονται στην κοιλότητα της πετρώδους καρδιάς και γίνονται μία φλόγα.

Η διαφορά μεταξύ της σπίθας και της φλόγας είναι ότι εκεί που υπάρχει αγάπη, υπάρχει ανοικτή αποκάλυψη, δηλαδή μία αποκάλυψη σε όλους τους λαούς ότι η φωτιά της αγάπης καίει μέσα του. Και η φωτιά της αγάπης καίει όλες τις παραβάσεις που συναντάει κανείς στο δρόμο."

7.Ραμπάς, Επιστολή 40

"Μέσω της τριβής των καρδιών, ακόμη και των πιο σκληρών, καθένας θα φέρει έξω ζεστασιά από τους τοίχους της καρδιάς του, και η ζεστασιά θα ανάψει τις σπίθες της αγάπης μέχρι που να σχηματιστεί το ένδυμα της αγάπης. Τότε, και οι δυο τους θα καλυφθούν κάτω από μία κουβέρτα, δηλαδή μία μόνη αγάπη θα περιβάλλει και θα καλύψει και τους δυο, καθώς είναι γνωστό ότι το Ντβεκούτ [προσκόλληση] ενώνει τα δύο σε ένα.

Και όταν κάποιος αρχίσει να αισθάνεται την αγάπη του φίλου του, η χαρά και η ευχαρίστηση ξυπνούν αμέσως μέσα του,… Η αγάπη του φίλου του για αυτόν είναι κάτι νέο για αυτόν επειδή πάντα ήξερε ότι μόνο αυτός νοιαζόταν για την ευημερία του. Αλλά τη στιγμή που ανακαλύπτει ότι ο φίλος του νοιάζεται για αυτόν, προκαλεί μέσα του αμέριστη χαρά, και δεν μπορεί πλέον να νοιαστεί μόνον για τον εαυτό του, καθώς ο άνθρωπος μπορεί να κοπιάσει μόνο εκεί που νιώθει ευχαρίστηση. Και καθώς αρχίζει να νιώθει ευχαρίστηση στο να νοιάζεται για τον φίλο του, φυσικά δεν μπορεί να σκεφτεί μόνον τον εαυτό του."